Tibetan
ན་ན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མི་བདེན་པའི་རྟོག་པས་ཀུན་དུ་བསླང་པའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་འཛིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་ན་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་དག་མེད་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་དེ་མ་ཐག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གལ་ཏེ་སེམས་མེད་པ་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དམ་མེད་པ་ཉིད་མེད་པའམ་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་སེམས་མེད་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་དམ་ཞེས་བརྒལ་བ་དེ་རིགས་འགྱུར་རམ་ཞེས་བྱའོ། །འདིས་ནི་ལྷག་པར་མི་གནས་པ་དང་ཀུན་དུ་མེ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཡང་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དྲོ་བར་གྱུར་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གསུངས་པ་ནི་འགོག་པ་འདི་ལྟར་མངོན་དུ་བྱའོ། །འདིས་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། །ལམ་འདི་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དེའི་རྣམ་པ་བཞི་བཞི་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་རྣམས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འགོག་པ་ དང་ལམ་དག་ནི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དེ། མཚན་མ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་དང༌། བརྟེན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་མ་དང༌། སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་སློབ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་གཞི་ལྷག་པར་གནས་པའི་མཚན་མ་དང༌། སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། དེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་ཤེས་པའི་མཚན་མའོ། །འདི་དག་ལས་བཟློག་པ་མཚན་མ་མེད་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་བསྟེན་པར་བྱ་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་བསྟེན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འདི་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པའོ། །འདི་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ལྷག་པར་གནས་པ་དང་ཀུན་ཤེས་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་
Chinese
如果说，那么就成了眼睛等等，这是不合理的。如果怎样是不相符的，那就是执著；如果怎样是相违的，那就是不执著。又如果怎样是不相符的呢？就是由不真实的分别所普遍发起的，执著有和无。如果怎样是相违的呢？就是如果那些不存在。又如果怎样是那些不存在呢？就像那即将要解释的那样：具寿舍利子，如果无心，那么有自性或者无自性，不存在或者不可得，那么无心的心是什么，那个存在吗？这样的辩论是合理的吗？这样说。这也就是对于特别不住和普不遍知所说的。以灭谛和道谛的自性，以及已经变得温暖的所缘和相的差别，所说的是，灭谛应该这样现证。用这个现证灭谛。道应该这样修习。像这样没有执著等等。其中，用“这样”这个词，说明了四谛的每个谛都有四种相。用“这个”这个词，说明了成为它的眷属的菩提分法。这里，灭谛和道谛被说成是无相的解脱之门。相有三种：对于一切烦恼和清净的法应该依止和不应该依止的执著之相；对于应该行和不应该行的，有学和无学的所依特别安住之相；对于布施等等的波罗蜜多，以及那不是波罗蜜多等等的，通达方便善巧和非方便善巧的一切遍知之相。从这些中返回来，为了显示无相的意义而说的是：这是烦恼。这是清净。这些法是应该依止的。这些法是不应该依止的，从这到这是方便善巧。这是非方便善巧。像这样执著和特别安住和一切遍知，这是菩萨。
English
If it is said that it becomes the eyes, etc., then it is unreasonable. If how is it inconsistent, then that is attachment; if how is it contradictory, then that is non-attachment. Again, if how is it inconsistent? It is the grasping of existence and non-existence, which is universally aroused by unreal discrimination. If how is it contradictory? It is if those do not exist. Again, if how is it that those do not exist? It is just as that which is about to be explained: Venerable Shariputra, if there is no mind, then is there self-nature or no self-nature, non-existence or non-apprehension? Then what is the mind of no mind, does that exist? Is such a debate reasonable? Thus it is said. This is also what is said about particularly non-abiding and universally non-omniscient. By way of the truth of cessation and the truth of the path, and by way of the distinctions of the object and aspect that have become warm, it is said that cessation should be manifested in this way. With this, manifest cessation. The path should be cultivated in this way. Like this, without attachment, etc. Among them, with the word "this way," it is explained that each of the four truths has four aspects. With the word "this," it is explained that the limbs of enlightenment that have become its retinue. Here, cessation and the path are said to be the gate of liberation without characteristics. There are three characteristics: the characteristic of attachment to be relied upon and not to be relied upon for all afflictions and pure dharmas; the characteristic of the basis of learning and non-learning particularly abiding for what should be practiced and what should not be practiced; the characteristic of all-knowing of skillful means and non-skillful means for the perfections such as giving, and that which is not a perfection, etc. Turning back from these, it is said for the purpose of showing the meaning of no characteristic: This is affliction. This is purification. These dharmas should be relied upon. These dharmas should not be relied upon, from this to this is skillful means. This is non-skillful means. Like this, attachment and particularly abiding and all-knowing, this is a Bodhisattva.