Tibetan
ད་པ། མ་འདྲེས་པ། ནག་ངོ་མེད་པ། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ། དབང་འབྱོར་པ། མཁས་པས་མངགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ངས་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉེད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་བྱས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་སྟེ། དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པ་ནི་ཐེག་པ་གཞན་ལ་མི་བརྟེན་པས་སོ། །སྐྱོན་ མེད་པ་ནི་ཉམ་ང་བའི་སྐྱེ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་པས་སོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་ངན་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་མ་འདྲེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ནག་ངོ་མེད་པ་ནི་ཆག་གཅིག་ཏུ་དཀར་པོའི་ཆོས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ནི་སྐྱེ་བར་སྨིན་ལམ་མི་འདེབས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དབང་འབྱོ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་བགྲོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མཁས་པས་བསྔགས་པ་ནི་མཛངས་བ་རྣམས་ཀྱི་སོ། །ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པ་ནི་དབང་པོ་རྣམས་དྲུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །རིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཡན་ལག་གི་ཚིག་ཉེ་བར་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་དང་ཟག་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དག་ངོས་པོ་ཉིད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དྲན་པ་མེད་ཅང་ཡིད་ལ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱད་པ་མེད་པའི་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ལྟའི་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་དང༌། གཟུགས་དང། གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བྱེད་པའི་ལྟ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་མཐར་གྱིས་བའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་གདགས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་གཞན་ལས་འདི་སྐད་ཅེས་ལྷའི་རིས་གཉིས་སུ་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། དགའ་ལྡན་དང༌། ངས་ཙང་མ་བའོ་ཞེས་གསུངས་བ་དེ་ཇི་ལྟར་ཞེན་ན། དེ་ནི་མ་འདྲེས་པའི་གང་ཟག་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཤད་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉེད་དུ་ཤེས་པས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་བ་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམ་པའི་འཇུག་པ་དང༌། ཏི
Chinese
而且，不混杂，没有黑暗面，没有执着，有能力，被智者赞扬，非常圆满的禅定，我来说说成办这些的戒律。 忆念那戒律是无实体的自性，心中作意，没有忆念，忆念那作意的戒律。 其中，戒律不退失是因为不依赖其他乘。 没有过失是因为完全舍弃了恐怖的生。 不混杂是因为不与恶劣之人及烦恼混杂。 没有黑暗面是因为唯一增长白色的法。 没有执着是因为不种下成熟的生路。 有能力是因为能如所愿地行进。 被智者赞扬是因为被贤明者赞扬。 非常圆满是因为诸根调伏。 成办禅定是因为禅定支分的词句接近等。 对于法和有漏的布施，心中作意其为无实体的自性，忆念那没有忆念、没有作意、没有作意的布施。 忆念欲界中行持的六种天道中出生的入流者们，以及色界和无色界中行持的不来者们，心中作意其为无实体的自性，忆念那忆念和作意的见解，如是宣说了次第的行持等。 那么，其他经部中说要忆念两种天界，即兜率天和净居天，这该如何理解呢？ 这是考虑到不混杂的补特伽罗而说的，因此没有过失。 宣说了通达诸法皆为无实体自性的证悟。 通达诸法皆为无实体自性的次第证悟是：如是，以无实体自性的方式，一切空性，以及菩提分法，以及圣谛，以及四无量心，以及禅定，以及无色界的等至，以及解脱，以及次第安住的等至，以及定
English
Moreover, I will speak about the precepts that accomplish unmixed, without darkness, without attachment, capable, praised by the wise, and perfectly complete samadhi. Remember that the precepts are of the nature of non-substantiality, contemplate them in your mind, without remembrance, and remember the precepts of contemplation. Among them, the precepts are not lost because they do not rely on other vehicles. There is no fault because the fearful birth is completely abandoned. Unmixed because it is not mixed with evil people and afflictions. Without darkness because it is the only increase of white dharma. Without attachment because it does not plant the path to ripening birth. Capable because it can proceed as desired. Praised by the wise because it is praised by the wise. Perfectly complete because the senses are subdued. Accomplishing samadhi because the words of the limbs of samadhi are close, etc. For the Dharma and the contaminated giving, contemplate in your mind that it is the nature of non-substantiality, and remember that giving without remembrance, without contemplation, and without contemplation. Remember those who have entered the stream, born in the six realms of desire, and those who do not come back, who practice in the form and formless realms, contemplate in your mind that it is the nature of non-substantiality, and remember the views of remembrance and contemplation, thus it is said that the gradual practice and so on are well established. Then, how should we understand that other sutras say that two heavenly realms should be remembered, namely Tushita and Pure Abode? This is said in consideration of the unmixed person, so there is no fault. Explanation of the realization of understanding that all dharmas are of the nature of non-substantiality. The gradual realization of understanding that all dharmas are of the nature of non-substantiality is: Thus, in the manner of the nature of non-substantiality, all emptiness, and the dharmas of the aspects of enlightenment, and the noble truths, and the immeasurable, and the dhyanas, and the formless attainments, and the liberations, and the gradual abiding attainments, and the samadhi
Tibetan
ང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྒོ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་བའི་སྒོ་གསུམ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་པོ་རྣམས་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་སློབ་པ་ནི་དངོས་བ་ནི་དངོས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ དུ་རྟོགས་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཆད་པ་མེད་པར་སྨྲ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡོད་པའམ་མེད་པ་མི་དམིགས་པས་དེ་སྤངས་པ་དང༌། རང་ཉིད་ལ་ནེ་མ་ནུར་མེད་ཀྱང་མ་འོངས་པའི་སྐྱེས་བོ་ལ་ལྟོས་ནས་ངས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞུས་པ་ཡིན་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འཇིག་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ན། དམིགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་ཐོན་པ་དན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཀག་པ་དང༌། མི་དམིགས་པ་ཉི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་འཁྲུག་པ་མེ་པ་ཡིན་པས་དེ་ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཡིན་ནས་བཅུ་ལ་སོགས་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདོད་པ་ཡང་དག་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མི་དམིགས་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོག་པ་རྣམས་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་བཀག་པ་དང༌། དེ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་དེའི་ཁྱད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་དང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟར་བྱས་ན་མཐར་གྱིས་པ་རྣམ་གསུམ་རྣ་པ་བཅུ་ཞེ་སྣང་གསུངས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བ་ལས་མཐར་གྱིས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་རིམ་གྱིས་འཇིག་པར་བསླབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་དྲུག་པའོ།། །། བདུན་པ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལེའུ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཤད་པ། ད་ནི་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཇི་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་
Chinese
我我执，以及色之门，以及三解脱门，以及无畏等等，以及十度，以及修学大悲，是实事是无实事之自性，于证悟渐次之事业等等完全知晓，称之为，若一切法皆是无实事之自性，则一切皆无，故而成为说断灭边，是为过失，若无实事之自性，则有或无皆不可得，故而舍弃之，自身虽无尼摩努，然观待未来之众生，我以坚稳善巧所请问，若无实事之自性，则有情于无上正等菩提不坏灭，彼即以此如实成就，彼为何耶？于有相之执着者，到达或现证被遮止，无相乃法界之扰乱者，故而获得或现证皆非有，如是则于十等等无有安立，彼之故，现证之希求亦如实转变，遮止于无相与布施等等作差别，于修习彼无相之行者，彼之差别予以承认，以无上正等菩提现证圆满成佛之故，是为何所说也。如是而作，则知晓渐次三相十相所说乃是圆满。般若波罗蜜多窍诀论著现观庄严中，渐次现证之时，次第坏灭之修学品第六。 第七，于一刹那现证之时，修学圆满之品。 宣说非异熟之一刹那现证。 今当宣说以心之一刹那现证，是故，薄伽梵菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多时，如何以心之一刹那度
English
My ego-grasping, as well as the gate of form, as well as the three doors of liberation, as well as fearlessness and so on, as well as the ten perfections, as well as learning great compassion, is the reality that is the nature of non-reality, to fully know the activities of gradual realization and so on, is called, if all dharmas are the nature of non-reality, then all are non-existent, therefore it becomes a fault to say that it is an extreme of annihilation, if it is the nature of non-reality, then neither existence nor non-existence can be found, therefore abandon it, although I myself do not have Nema Nu, but looking at future beings, I have asked with steadfast skill, if it is the nature of non-reality, then sentient beings will not be destroyed in the unexcelled perfect enlightenment, that is, it will be truly accomplished by this, why is that? For those who cling to appearances, reaching or direct realization is blocked, non-appearance is the disturber of the Dharma realm, therefore obtaining or direct realization is non-existent, thus there is no establishment in ten and so on, therefore, the desire for direct realization also truly transforms, preventing the difference between non-appearance and generosity and so on, for those who practice that non-appearance, the difference is acknowledged, because of the perfect enlightenment of unexcelled perfect enlightenment, that is what is said. If it is done in this way, then know that what is said about the gradual three aspects and ten aspects is complete. The sixth chapter of the Ornament of Realization, a treatise on the essential instructions of the Prajnaparamita, is the chapter on the gradual destruction of the gradual realization. Seventh, the chapter on the complete study of the moment of realization in one instant. The explanation of the realization of one instant that is not Vipaka. Now I will explain the realization of one instant of mind, therefore, when the Blessed One Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, how does he cross over with one instant of mind?