Tibetan
བ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་མཐར་གྱིས་བགྱི་བ་དང་མཐར་གྱིས་བསླབ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་སྒྲུབ་པར་ཇི་ལྟར་གདགས་ར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་བས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཉེ་བར་དགོད་བའི་དོན་ཏེ། བགྱི་བ་སྨོད་པ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཟུང་བའི་དོན་དུའོ། །བསླབ་པ་སྨོས་པ་ནི་ངེ་པར་འབྱེད་པའི་ཆད་དང་མཐུན་པ་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ། །སྒྲུབ་པ་སྨོད་པ་ནི་མྱོང་བའི་ལམ་དང༌། སྒོམ་པའི་ལམ་ཤེས་པའི་དོན་དུའོ། །གསུམ་སྨོས་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཐར་གྱིས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཐོག་མ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་ཡ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གལ་བདག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སམ་མ་རྒྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་ནས་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དེ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྩོམ་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དོན་ཁས་བླང་བའི་ཕྱིར་བརྡ་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་གསུང་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་འདི་འང་རྣམ་པར་བཅུ་གསུམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བྱའོ། །ཇི་ལར་ཞེ་ན། སྦྱིན་པ་ཤེས་རབ་བར་དག་དང༌། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ཆོས། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ། །མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བར་བཞེད། ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱང་སྦྱིན་པར་བྱེད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྦྱིན་པས་མཐར་གྱིས་བའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པའི་དོན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ། ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་ལ་སོས་པ་ཤེས་པའི་དོན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་ནི། བདག་ཉིད་ཀྱང་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བཙོ་པས་མཐར་གྱིས་པ་ལ་སོག་པ་ཤེས་པའི་དོན་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་རེ་རེ
Chinese
又，菩萨摩诃萨修习般若波罗蜜多，如何安立渐次所作、渐次所学、渐次成就之问，乃是为使渐次现观得以亲近之义。说所作，是为了掌握发心之义。说所学，是为了知晓与如实分辨之量相符之义。说成就，是为了知晓体验道和修道之义。说此三者，是为了知晓现观之渐次性。如是，且饶益，从“此菩萨摩诃萨最初”乃至“乃至无有毛发之端”开始，无论我现证圆满正等觉与否， 一切法皆是无事物。如此确定之后，为了遣除具有事物之想者之想，而趋入圆满菩提，并且宣说渐次之事业等，以此亲近显示，通过现观之次第，为了承担利他之义，是为了知晓从名言中生起之事物而宣说。此渐次之现观，也应知晓为十三种。如何行之？如何耶？布施乃至智慧之间，佛陀等忆念与法，无事物自性即是彼，视为渐次之事业。如是宣说。其中，布施波罗蜜多的渐次现观是，从“自己也行布施”开始，为了知晓布施之渐次事业等而宣说。持戒波罗蜜多是，从“自己也行持戒波罗蜜多”开始，为了知晓持戒之渐次事业等而宣说。安忍波罗蜜多是，从“自己也行安忍波罗蜜多”开始，为了知晓安忍之渐次等而宣说。同样，精进、静虑、智慧之波罗蜜多的各个行持
English
Furthermore, how does a Bodhisattva Mahasattva, practicing the Perfection of Wisdom, establish the questions of gradual action, gradual learning, and gradual accomplishment? It is to bring the gradual realization closer. Speaking of action is to grasp the meaning of generating the mind of enlightenment. Speaking of learning is to know the meaning of being in accordance with the measure of accurate discernment. Speaking of accomplishment is to know the meaning of the path of experience and the path of meditation. Speaking of these three is to know the gradual nature of realization. Thus, and also, beginning with "This Bodhisattva Mahasattva is the very first," and continuing until "there is not even the tip of a hair," whether I attain perfect and complete enlightenment or not, all phenomena are merely without substance. Having ascertained this, in order to dispel the thoughts of those who have thoughts of things, one enters into perfect enlightenment, and the gradual actions and so forth are proclaimed, thus closely revealing that through the order of realization, in order to undertake the meaning of benefiting others, it is proclaimed to know the things that arise from expression. This gradual realization should also be known as thirteenfold. How is it done? How is it? Giving up to wisdom, Buddha and so on, mindfulness and Dharma, the nature of non-things is that, regarded as gradual action. Thus it is proclaimed. Among them, the gradual realization of the Perfection of Giving is, starting from "I also practice giving," it is proclaimed to know the gradual actions of giving and so on. The Perfection of Morality is, starting from "I also practice the Perfection of Morality," it is proclaimed to know the gradual actions of morality and so on. The Perfection of Patience is, starting from "I also practice the Perfection of Patience," it is proclaimed to know the gradual and so on of patience. Similarly, each practice of the Perfection of Diligence, Meditation, and Wisdom
Tibetan
ར་ལ་མཐར་གྱིས་པ་རྣམས་པར་འཕེལ་བའི་བྱ་བ་རེ་རེ་མངོན་པར་བརྗོད་བས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་སྟོན་པས་ངག་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། རྗེས་དྲན་དྲུག་གི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཤད་པ། སངས་རྒྱ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། ཡང་དེ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་བྱེད་དུ་ལག་པར་མོས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་བ་ལ་གཟུགས་ལ་སྒོ་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་སངས་རྒྱ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དག་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ ལ་སོགས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོས་བོ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ནི་དྲན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རེ་རེ་ཞིང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དྲུག་པ་གཉིས་ཀྱིས་དེ་བསྟན་པ་ཡན་མཛད་ནས། ཡང་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་མེ་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོག་པར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་དེ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམ་པར་ལྔའོ། །དེ་ལ་དང་པོས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །བཞིན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆད་དང་མཐུན་པ་བཞིའོ། །དེ་ལྟར་སློབ་པ་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བར་གྱིས་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་བྱིད་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ་།དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། སྐྱེས་བུ་ཟུང་བཞི་པོ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉེད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་བ་མེད་པས་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བོར་བཟུང་སྟེ། མ་ཉམས་པ། སྐྱོན་མེ
Chinese
如是次第增长，宣说每一增长之事业，以次第之现证而宣说，是为语之宣说。 宣说六随念之次第现证。 佛随念之次第现证者，又从彼最初发心而近取，具足一切相智之作意，一切法以无实之自性而行，具足乐欲，如来于色等不作意，彼随念是为佛随念，何以故？色等无自性故，无自性即是，何以故？佛随念即是无忆念故。如是，一一以六种推理之结合而显示，乃至复于相好等不作意，是为佛随念，如是于戒蕴等不作意，是为彼随念，如是于十力等不作意，是为彼随念，于缘起不作意，是为彼随念，如是佛随念有五种。其中第一是发心，其余四者是与决定解之分相合之四者。如是修习时，以念住等菩提分圆满，是为见道，以一切相智之智慧圆满，是为修道，如是虽已成办无实之自性，然善知次第之事业等，当知是修习佛随念。如是，于善、不善、无记等法不作意，是为法随念，四双士夫以无实之自性而善分别故，于无实性作意，无忆念且无作意，是为僧随念，从最初发心而近取，不退失，无过失
English
Thus, gradually increasing, each activity of growth is proclaimed, and the gradual realization is taught through speech. Explanation of the gradual realization of the six recollections. The gradual realization of the recollection of the Buddha is: Again, from the initial generation of the mind of enlightenment, closely grasping, with the mind focused on possessing all aspects of knowledge, engaging in all phenomena with the nature of non-reality, possessing the desire to act, not focusing the mind on form, etc., of the Thus-Gone One, that recollection is the recollection of the Buddha. Why is that? Because form, etc., lack inherent existence, and lacking inherent existence is precisely because the recollection of the Buddha is the absence of recollection. Likewise, each is shown by the combination of six reasonings, and again, not focusing the mind on marks and examples, etc., is the recollection of the Buddha. Similarly, not focusing the mind on the aggregates of morality, etc., is that recollection. Similarly, not focusing the mind on the ten powers, etc., is that recollection. Not focusing the mind on dependent origination is that recollection. Thus, there are five aspects of the recollection of the Buddha. The first of these is the generation of the mind of enlightenment. The remaining four are the four that accord with the divisions of definitive understanding. Thus, when practicing, the path of seeing is the perfection of the limbs of enlightenment, such as mindfulness, and the path of meditation is up to the perfection of the wisdom of all aspects of knowledge. Thus, although the nature of non-reality has been accomplished, one should understand that thoroughly knowing the gradual activities, etc., is meditating on the recollection of the Buddha. Likewise, not focusing the mind on virtuous, non-virtuous, and unspecified phenomena, etc., is the recollection of the Dharma. Because the four pairs of persons are well distinguished by the nature of non-reality, focusing the mind on non-reality, without recollection and without focusing the mind, is the recollection of the Sangha, closely grasping from the initial generation of the mind of enlightenment, without degenerating, without fault.