Tibetan
ཡང་ངམ་སྨོས་པ་ནི་སྐྱེ་གནས་དང་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་མྱོངས་བར་འགྱུར་བའི་ལས་ཀྱི་ཉེས་པར་པས་རིགས་དམན་པ་ཡིན་ཡང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པ་ནི་འདིར་དབང་དུ་བྱས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེའི་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་དེ་ཡིས་རྣམ་འཇོམས་པས། །སྒོམ་པའི་ལམ་དང༌། འབྲེལ་པ་ཡི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏོ། རབ་འབྱོར་ཐ་སྙད་དང་མིང་དང་མཚན་མ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམ་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བར་བསྟན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་པ་དགུ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར། བདག་གཉིས་ཇི་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་ནི། །གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་དང༌། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལ་ཀུག་རྨོངས་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཅེས་ བྱ་བ་གང་གསུང་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ནི། ཅིའི་སླད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དག་ར་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ན་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་གང་དག་དང༌། རྟགས་གང་དག་དང༌། མཚན་མ་གང་དག་གིས་ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པའི་རྣམ་པ་དེ་དག་དང༌། རྟགས་དེ་དག་དང༌། མཚན་མ་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ་དེའི་ཕྱིར་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་གན་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དང༌། ནང་གི་ཆོས་ཇི་སྙེད་པ་དེ་ཙམ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ལམ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི། ལམ་ལ་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདིས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕིན་བར་བྱེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གང་དག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྡན་
Chinese
再说，或者说，即使因为业的过失而遭受其他生处和次数的痛苦，属于低劣的种姓，但具有福分，也应知在此处被摄受。现在要讲述第二种执着的分别念，因此： 有情施设及其因， 有境以彼能摧灭， 修道与及相联之， 相违品类余有九。 如是宣说。从“具慧，名词、名称、表相与及现行执著”开始，直至证得一切种智之间所说。如何是九种分别念呢？因此： 二我如是及一切智， 三种之障亦有三种， 寂道如是真如等等， 有同不合不符顺， 痛苦等等烦恼性， 于二无别普愚昧， 立为分别念最后。 如是所说。其中，对一切种智普皆愚昧，从“何故如来应供正遍知诸佛之名为一切种智”开始，以“以何等之相，何等之征，何等之表诠释诸法，如来现证彼等之相、征、表，故名一切种智”作结，如是宣说。对道之智普皆愚昧，从“具慧，菩萨摩诃萨应生起一切道”等语开始，如是宣说。对一切智普皆愚昧，从“具慧，所谓一切，即内外诸法所有之量，声闻与独觉亦能知彼”等语开始，如是宣说。对道普皆愚昧，从“安住于道”开始，以“此能令一切圣者到达超越涅槃之彼岸，故名般若波罗蜜多”作结，如是宣说。与真如及清净之边等相联。
English
Furthermore, it is said that even if one suffers the pain of other birthplaces and times due to the fault of karma, and belongs to an inferior class, but possesses merit, it should be known that they are included here. Now, the second type of clinging conceptualization is to be discussed, therefore: Sentient beings' designation and its cause, The object-possessor destroys them, The path of meditation and its connection, The other nine aspects of opposing factors. Thus it is said. Starting from "Rabjor, terms, names, signs, and manifest clinging," it is taught up to the attainment of all-knowingness. How are there nine types of conceptualization? Therefore: The two selves, as well as all-knowingness, The three obscurations are also three, The peaceful path, suchness, and so on, Having similarity, not combining, not conforming, Suffering and so on, the nature of afflictions, In the non-duality, universal ignorance, Is established as the final conceptualization. Thus it is said. Among them, being universally ignorant of all-knowingness, starting from "Why is it called all-knowingness of the Tathagatas, Arhats, perfectly complete Buddhas?" and ending with "With what aspects, what signs, what marks are the dharmas explained? The Tathagata realizes those aspects, signs, and marks, therefore it is called all-knowingness," thus it is said. Being universally ignorant of the wisdom of the path, starting from "Rabjor, Bodhisattva Mahasattvas should generate all paths," and so on, thus it is said. Being universally ignorant of all wisdom, starting from "Rabjor, all that is called is the measure of all internal and external dharmas, and the Shravakas and Pratyekabuddhas also know them," and so on, thus it is said. Being universally ignorant of the path, starting from "Dwelling on the path" and ending with "This enables all noble beings to reach the other shore of transcendence of Nirvana, therefore it is called Prajnaparamita," thus it is said. Connected with suchness and the edge of purity, and so on.