Tibetan
རྒྱལ་པོའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་དཔེས་རྟོགས་པ་ལ་རང་དབང་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡང་ཆུ་ཀླུང་ཕྲ་མོ་རྣམས་གངྒཱའི་ཆུ་དང་ལྡན་ཅིག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འགྲོ་བའི་དཔེས་དེད་དཔོན་གྱི་གཙོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོ་ བའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྲོ་བ་ནི་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་མཉམ་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉིད་ཚེ་བ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། སྐྱེས་བུའི་ལག་པ་གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་དཔེས་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་ཉི་ཚེ་བའི་བྱད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་ཆུ་ཀླུང་ཕྲ་མོ་དང་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའི་ཆུ་རྣམས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཕྱིན་ན་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་དཔེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་པ་དང་འཇུག་པ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་གནས་པ་དང་འགྲོ་བའི་དཔེས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནས་པ་དང་འགྲོ་བ་དག་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་ལ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་དཔུང་གི་ཚོགས་ཀྱི་མདུན་དུ་འགྲོ་བའི་དཔེས། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་མེད་པར་བརྩད་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་བའི་ཚེ། འདི་སྙམ་དུ་ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་འདི་ནི་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མ་ཞུགས་པར་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། དོན་གྱི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་དེ་སྤངས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཉིད་མེད་པས་གཅིག་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་མེད་པར་བརྩད་པ་དང༌། ལུས་ཐ་དད་པ་རྣམས་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པའི་དཔེས་ལྔ་པོ་རྣམས་དང་དེའང་ མདོག་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེར་གྱུར་པ་གཙོ་བོར་འཐད་པས་དེ་སྤངས་པ་དང༌། ཡང་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་དཔེ་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་མེད་པར་བརྩད་པ་སྟེ། དོན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དང་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེའི་དཔེས་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཟུང་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གར་ན་བདེར་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་འགྱུར་བའི་བསམ་པས་མཚོག་ཉིད་ཡིན་པར་འཐད་པའི་ལན་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་རེ་རེ་ཞིང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་པ་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང༌། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོར་བཏགས་པ་དང༌། །ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་འཛིན་པ་དང་འདོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་གང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། གཏོང་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་བཏང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་གང་གསུངས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏ། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་ཀྱི་བར་རྗེས་སུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པའི་ལན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ
Chinese
以效仿国王的比喻，以领悟而自在知晓之义所说。为了某种目的而颠倒的分别念，又如小河之水与恒河之水相合，流入大海的比喻，以与首领一起前往的方式，不退转地前进，因为没有其他乘可以行进，为了遍知一切，以从事业中完全平等的意义所说。短暂存在的分别念是，如人的右手和左手的比喻，以非短暂存在和短暂存在的形象之义所说。领悟各异的分别念是，又如小河和大海之水流入大海后，味道变成一样的比喻，以了知变成五度之自性的意义所说。不知安住和进入的分别念是，又如轮宝安住和行进的比喻，了知五度之安住和行进，效仿其后之义所说。随行之分别念是，又如军队之众前进的比喻，了知随其后之义所说。如果那样，因为一切法是自性空，以六度不能获得无上圆满菩提而争辩，以及善现，菩萨摩诃萨在行持六度时，心想：唉！此世间安住是心颠倒了，从这开始，直到不进入般若波罗蜜多，就不能以其他方式成熟众生，以及以意义的力量行持般若波罗蜜多而舍弃它，以及因为一切没有各异之作用，而争辩没有一个成为主要，以及各异之身体前往山王须弥山前的比喻，五者
English
It is said that the example of following the king is understood by the meaning of knowing freely. The inverted perception for a specific purpose is like the example of small rivers merging with the Ganges and flowing into the great ocean, going irreversibly in the manner of going together with the chief of the leaders, because there is no other vehicle to go, it is said with the meaning of complete equality from the action for the sake of knowing all aspects. The perception of temporary existence is like the example of a person's right and left hands, it is said with the meaning of non-temporary existence and the appearance of temporary existence. The perception of different understandings is like the example of the water of small rivers and great rivers flowing into the great ocean and becoming one taste, it is said with the meaning of knowing to become the nature of the five perfections. The perception of not knowing abiding and entering is like the example of the precious wheel abiding and going, it is said with the meaning of knowing the abiding and going of the five perfections and following after them. The perception of following is like the example of the army going forward, it is said with the meaning of knowing to follow after it. If that is the case, since all dharmas are empty of inherent existence, arguing that one cannot attain unsurpassed perfect enlightenment with the six perfections, and Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the six perfections, thinking: Alas! This world is dwelling in a state of inverted mind, starting from this, until one does not enter into the Prajnaparamita, one cannot ripen sentient beings in other ways, and abandoning it by practicing the Prajnaparamita by the power of meaning, and arguing that because everything does not have different functions, there is no one who becomes the main one, and the example of different bodies going to the presence of Mount Meru, the king of mountains, the five
Chinese
以及那些， 由于颜色相同而变成那样是主要的，所以放弃了它。而且，由于追随了知道山王须弥山不是榜样的意义，却没有完全理解其中的差别，所以争辩说它不是主要的。因为追随意义却没有完全理解其中的差别，意思是说，对于领悟究竟的意义，没有差别的分别。从“仅仅是世间的名言和术语”开始，以珍贵女人的比喻，抓住了一切善法，以一切种智在哪里都不会安乐的方式存在，以这种想法认为是殊胜的，这是合理的回答。现在要讲述执着的分别，这两种分别各自变成九种差别。其中，首先是执着和舍弃，以及忆念和界等。 第三是紧密相连，以及处所和显现执着，以及施设为法的实物，以及贪着和对治，以及随心所欲的行相。首先要了解执着。其中，执着和舍弃的分别，就是世尊所说的“什么才是般若波罗蜜多的法，是完全执持和舍弃的呢？”。忆念的分别，从色到一切种智之间，因为不忆念，所以没有完全执持，仅仅是舍弃，忆念的善根就会增长，般若波罗蜜多就会圆满，如果一切种智无法获得，就会有过失，这是世尊所说的。以及，善现，什么时候色不会被忆念呢？从那里开始，那时菩萨摩诃萨的善根就会增长，并且会逐渐获得一切种智。 那是什么原因呢？因为不忆念，就会显现证得无上正等正觉，这是以合理的回答所说的。与三界一切相关的分别，是世尊。
English
And also those, Since becoming that due to the same color is primary, it was abandoned. Moreover, since following the meaning of knowing that Mount Meru, the king of mountains, is not an example, there is no complete understanding of the difference, so it is argued that it is not primary. Because following the meaning does not have a complete understanding of the difference, it means that for realizing the ultimate meaning, there is no differentiating discrimination. Starting from "merely worldly terms and conventions," using the metaphor of a precious woman, grasping all virtuous dharmas, with the thought that all-knowingness does not abide comfortably anywhere, it is considered supreme, which is a reasonable answer. Now, the discriminations of clinging, these two types of discriminations, each transforming into nine types of differences, will be explained. Among them, first, there is clinging and abandoning, as well as recollection and the elements. The third is closely related, as well as the place and manifest clinging, as well as the designation as objects of dharma, as well as attachment and antidote, as well as the manner of going as desired. First, one should understand clinging. Among them, the discrimination of clinging and abandoning is what the Blessed One said, "What is the dharma of Prajnaparamita, which is completely held and abandoned?" The discrimination of recollection is that from form to all-knowingness, because there is no recollection, therefore there is no complete holding, only abandoning, the roots of virtue of recollection will increase, Prajnaparamita will be perfected, and if all-knowingness cannot be obtained, there will be faults, which is what the Blessed One said. And, Subhuti, when will form not be recollected? Starting from there, at that time, the Bodhisattva Mahasattva's roots of virtue will increase, and will gradually attain all-knowingness. What is the reason for that? Because not recollecting, one will manifest and attain unsurpassed perfect enlightenment, which is what was said with a reasonable answer. The discrimination related to all three realms is the Blessed One.
Tibetan
་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཁམས་གསུམ་དང་མ་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་མི་གནས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་སྙམ་དུ་གང་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱང་འདོགས་པར་མི་མཛད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱ་བར་བཏགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་འགའ་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་མེད་ཅེས་ན། གང་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤྱོད་པ་རིང་དུ་བྱེད་ཅིང་ཉམས་པར་གསུངས་པས་མངོན་པར་ཞེ་ན་པ་མེད་པ་གཙོ་བོར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་འདི་དག་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཉེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ དང་དེའི་དམིགས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་རྣམས་དེ་དང་མ་བྲལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཉམས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པ་པོ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ཞེས་ཡ་བ་བའམ། འདི་ནི་གཟུགས་སོ། །འདིའི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འགྲོ་བའི་དཔེས་ཕ་རོལ་ཏུ
Chinese
世尊为了什么之故，以“不作意”作为与三界不相关的因呢？安住的分别念是，如是行持，直至一切相智之间不住留，这是您所说的。对于事物现行执着的分别念是，世尊为了什么之故，以“无有现行执着”作为不居留于此的因呢？对于事物考察的分别念是，如果菩萨摩诃萨心想如此这般地修习等等，那是为了什么缘故呢？因为如来甚至对所见之法也不作系缚，这是您所说的。如来所证悟的，并非以言语施设而作分别。又为何有些法没有现行圆满证悟呢？这是指成为事物之义。如是，由于宣说现行执着会使行持远离且衰损，因此以无有现行执着作为主要了知的意义。贪执的分别念是，世尊，菩萨摩诃萨如何行于般若波罗蜜多，才能不生起如吝啬等过失呢？以及，善现，何时一切法都是无有贪执和无有执取的等等，这是您所说的。对治的分别念是，就具有对治之法及其所缘的等性而言，从不离般若波罗蜜多，直至一切相智之间，都是以不分离而说的。如意行衰损的分别念是，如果所缘和能缘没有差别，则会陷入现观和现证都不成立的过失。以及，善现，在此菩萨摩诃萨对于色等等，或者这是色，或者这是此之色，都没有现行贪执等等，从这里开始，以转轮王的如意行之比喻，到达彼岸。
English
What is the reason, O Blessed One, that 'non-attention' is spoken of as the cause unrelated to the three realms? The conceptualization of abiding is that such conduct does not abide until the attainment of all-knowingness, as you have said. The conceptualization of manifest clinging to things is, O Blessed One, what is the reason that 'absence of manifest clinging' is spoken of as the cause of not dwelling therein? The conceptualization of examining things is, if a Bodhisattva Mahasattva thinks, 'Thus and so I will meditate,' and so forth, what is the reason for that? Because the Thus-gone One does not even attach to the dharma of seeing, as you have said. What the Thus-gone One has realized is not differentiated by being designated as something to be spoken. Furthermore, why are some dharmas not manifestly fully enlightened? This refers to the meaning of becoming a thing. Thus, since it is said that manifest clinging causes conduct to be distant and decline, the meaning of primarily knowing the absence of manifest clinging is the reason. The conceptualization of attachment is, O Blessed One, how should a Bodhisattva Mahasattva conduct himself in the Perfection of Wisdom so that these faults, such as stinginess, do not arise? And, Subhuti, when all dharmas are without attachment and without grasping, and so forth, this is what you have said. The conceptualization of antidotes is, in terms of the equality of the dharma possessing antidotes and its object, from the very non-separation from the Perfection of Wisdom, until all-knowingness, it is spoken of as being inseparable from it. The conceptualization of the decline of going as one wishes is that if the object to be focused on and the focuser are not different, then it would follow that realization and manifest attainment are not established. And, Subhuti, here a Bodhisattva Mahasattva does not have manifest attachment to form, etc., or 'This is form,' or 'This is the form of this,' etc., starting from here, with the example of the wheel-turning king going as he wishes, to the other shore.