Tibetan
་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་རྣམས་ལ་ཟང་ཟིང་གི་ཡོན་ཕུལ་བ་བས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །འདི་སྤོང་བས་ལམ་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱེད་ན་དེ་ཆོས་བསོད་ནམས་མང་དུ་འཕེལ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ས་ལས་འདས་ནས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་བས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོའི་ཆུང་དུ་ནི་ཡང་དེ་ཉིད་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་དུ་གནས་ཤིང་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་བས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྤོང་བས་ལམ་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ནི་ཅིག་ཤོས་ཉིན་གཅིག་ཅིག་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལ་གནས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིག་ཤོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་བསྐལ་པ་དེ་ཉིད་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ལས་ཆོས་སྦྱིན་པ་བས་ཞེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྤོང་བས་ལམ་འབྲིང་གི་ཆུང་དུ་ནི་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཉིན་གཅིག་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་དང་བྲལ་བ་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་མ་བྲལ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྲིང་ནི་ཡང་དེ་ཉིད་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་དུ་བསམ་གཏན་བཞི་དང་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་ལ་བརྩོན་པར་བྱས་པ་བས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། པར་བྱེད་ན་དེ་ཆེས་བསོད་ནམས་མང་དུ་འཕེལ་ཤོས་དེ་རྣམས་ལ་ཉིན་ཞག་ གཅིག་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱས་ན་དེ་བསོད་ནམས་མང་དུ་འཕེལ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་
Chinese
如是世尊所说，以珍宝供养直至圆满正等觉佛陀，不如是修学。所谓“彼”，是指与般若波罗蜜多分离。同样，其余的也应类推。舍弃此法，小道的中品是：如果精进于般若波罗蜜多，那么此法功德增上。为什么呢？因为超越了声闻等地的缘故，以能够现证无上圆满正等菩提之理而宣说。大分别的小品是：又是彼于尔许劫中安住，布施、持戒、忍辱、精进、禅定、修习智慧，不如是修学。舍弃此法，小道的大品是：另一日施等具足，功德尤为增上。为什么呢？因为安住于此，能圆满一切法，所以般若波罗蜜多是大菩萨所生之处，以如是之理而宣说。所谓“另一”，是指具有精进于般若波罗蜜多者。同样，其余的也应类推。中分别的大品是：又是彼于彼劫中，胜于以法布施有情。舍弃此法，中道的小品是：另一日以法布施，其功德尤为增上。为什么呢？因为不离般若波罗蜜多与离般若波罗蜜多者，以不离一切种智与离一切种智之理而宣说。中分别又是彼于尔许劫中，从四禅定和四念住，直至十八不共佛法之间精进修习，不如是修学。如果修习，那么此法功德尤为增上。彼等之中，一日夜精进修习，那么此法功德增上。为什么呢？般若波罗蜜多
English
Thus spoke the Blessed One, that offering precious things to all the way up to the perfectly complete Buddha is not as good as practicing in this way. The term "that" refers to being separated from the Perfection of Wisdom. Similarly, the rest should also be applied. Abandoning this, the medium of the small path is: if one strives in the Perfection of Wisdom, then this Dharma increases merit. Why is that? Because it transcends the grounds of the Hearers and so on, it is said with the reason that one will manifestly awaken to the unsurpassed, perfectly complete Enlightenment. The small of the great distinction is: again, that one remains for that many eons and practices giving, ethics, patience, diligence, meditation, and wisdom, is not as good as practicing in this way. Abandoning this, the great of the small path is: the other one, possessing giving and so on for one day, the merit greatly increases. Why is that? Because abiding in this, one completely perfects all Dharmas, so the Perfection of Wisdom is produced by the great Bodhisattvas, it is said with such a reason. The term "the other" refers to one who possesses diligence in the Perfection of Wisdom. Similarly, the rest should also be applied. The great of the medium distinction is: again, that one in that eon is better than giving the Dharma to sentient beings. Abandoning this, the small of the medium path is: the other one, with one day of Dharma giving, that merit greatly increases. Why is that? Because those who are not separated from the Perfection of Wisdom and those who are separated from the Perfection of Wisdom, it is said with the reason of not being separated from and being separated from omniscience itself. The medium distinction is: again, that one in that many eons, from the four meditations and the four close placements of mindfulness, up to the eighteen unmixed Buddha Dharmas, practices diligently, is not as good as practicing in this way. If one practices, then this Dharma's merit especially increases. Among those, if one diligently practices for one day and night, then this Dharma's merit increases. Why is that? The Perfection of Wisdom
Tibetan
ཕྱིན་པ་དང་མ་བྲལ་བ་དང་བྲལ་བ་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། ལྡོག་པའི་གནས་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྲིང་གི་ཆུང་དུ་ནི་ཡང་དེ་ཉིད་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་དུ་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང་ནང་ཡང་དག་འཇོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་དག་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྡོས་པ་བས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྤོང་བས་ལམ་འབྲིང་གི་ཆེན་པོ་ནི་ཅིག་ཤེས་ཉི་མ་གཅིག་ཟང་ཟིང་སྦྱིན་བ་དེ་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱི་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་དམ་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུའི་ཆེན་པོ་ནི་ཡང་དེ་ཉིད་བཀལ་པ་དེ་སྙེད་དུ་འདས་པ་དང༌། མ་བྱོན་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་གང་ཅི་ཡོད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་བས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྤོང་བས་ལམ་ཆེན་པོའི་ཆུང་དུ་ནི་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཉི་མ་གཅིག་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་རྗེ་དུས་ཡི་རང་བ་དེ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་ན་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསྔོ་བ་ནི་དམ་ཉིད་ཡིན་པའི་འཐད་སད་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། རྣལ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུའི་འབྲིང་ནི་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ནི་བརྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསོད་ནམས་མང་དུ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དང་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་བསྐྱེད་པའི་སྐྱོན་མེད་པར་འདུག་པ་དང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མཚར་རྒྱ་བར་མི་ནུས་པས་ མི་འདོད་པར་ཐལ་བ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྤོང་བས་ལམ་ཆེན་པོ་འབྲིང་ནི། །རབ་འབྱོར་མངོན་པར་བྱས་པ་དེའང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྣང་ངོ༌། །གསོག་ཉིད་དང༌། གསོན་ཉིད་དང༌། སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་སུ་སང་ངོ་ཞེས་བྱ་བས་སྔ་མ་མི་སྒོམ་པའི་ལམ་རྣམ་པར་བརྒྱད་པའི་སྐབས་ཀྱི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམས་པའི་དོན་གྱིས་ལན་བརྗོད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་བཤད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་གསོག་ཉིད་དུ་སྣང་བར་བཤད་དོ། །འདུས་བྱས་དོ། འདུས་མ་བྱས་དང༌། མཐའ་ལས་འདས་པ་དང༌། ཐ་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་དང༌། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དེ་གསོབ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་བཤད་དོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། །རང་གི་མཚན་ཉི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། །མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་དེ་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་ཤིན་ཏུ་བསླབས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གོ་ཆ་དང་འཇུག་པ་དང་ཚོགས་དང་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་བཞིར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དེ་རྣམས་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པའི་དོན་བདག་གིས་འཚལ་བ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་དག་གོ་ཆ་ཆེན་པོ་བགོས་པ་ལགས་པར་རིག་པར་གྱི་སྟེ། གང་འདི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་སྒྱུ་མའི་ཆོས་ཉིད་ལགས་པའི་སླད་དུའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་དུ་ནི་གྲངས་ཡོད་དང་དང༌། གཞལ་དུ་ཡོད་པ་དང༌། །ཚད་ཡོད་པ་ རྟོགས་པས་བསྡུས་པས་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ས་དགུ་པ་ལ་དེའི་གཉེན་པོ་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་དེན་པོའི་ཆེན་པོར་ཇེ་ལྟར་འགྱུར་བ་གང་གསུངས་པ་ནི་ཇི་སྐད་དི། སྟོང་བ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྒོམ། པའི་ལམ་རྣམ་པ་དགུས་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བ་ལ། བསོད་ནམས་གྲང་མེད་པ་དང་གཞལ་དུ་མེད་པ་དང་ཚད་མེད་པས་བསྡུས་པས། དཔེ་རྣམ་པ་གསུམ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ནོ། །གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་ནི་ཅི་ཞིག་མཆིས། ཐ་དད་དུ་བགྱི་བ་ནི་ཅི་ཞིག་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་ཡོད་པ་དང༌། །གྲངས་མེད་པའི་ཁམས་འཁོར་བ་དང༌། ཉ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་
Chinese
已经到达和没有脱离以及脱离的那些，都是从一切种智中不会退转，并且没有退转之处和有退转之处，以唯一确定产生的道理所说。中等分别念的小者，又是那样的劫中，以杂染的布施和内心如实安立并具有作意，那些胜过完全发心于无上正等觉，是这样说的。舍弃这个，中等道的大者，即是知道一天杂染布施，那功德极为增长，那是因为什么呢？以智慧波罗蜜多的回向被说为是殊胜的缘故。小分别念的大者，又是那样的劫中，过去和未来以及现在出现的诸佛世尊与声闻僧众一起，所有的一切善根，都随喜并且发心于无上正等觉，是这样说的。舍弃这个，大道的下者，即是其他的人一天随喜善根，并且发心于无上正等觉，那功德极为增长，那是因为什么呢？以智慧波罗蜜多的随喜回向是殊胜的缘故，以通达道理而说。小分别念的中等者，是现前造作的是以观察而增长功德，并且现前造作对于生起正确的见解没有过失而安住，并且不能够现前证得无上正等觉，不能够现前圆满而广大， 成为不希望的过失，是这样说的。舍弃这个，大乘道的中等者是，善现，现前所作的也显现为空性。积聚性以及存活性以及无有实性，以说“苏囊哦”等，以前不修习的八种道的场合不是，以所思之义回答所说。其中内空性以及。
English
Those who have arrived and have not separated and have separated are all said to be irreversible from the omniscient, and with the reason of the only certain occurrence of no place of reversal and the place of reversal. The smaller of the middle discriminations is also said to be better than those who have completely dedicated themselves to the unsurpassed perfect enlightenment in such an eon with the giving of defilements and the mind that is truly established and has attention. Abandoning this, the great one of the middle path is that knowing one day of defilement giving, that merit increases greatly, and why is that? Because the dedication of the perfection of wisdom is said to be excellent. The great one of small discriminations is also said to be better than dedicating all the roots of virtue of the Buddhas, Bhagavat, and the Sangha of Hearers who have appeared in the past, future, and present in such an eon to the unsurpassed perfect enlightenment. Abandoning this, the lower one of the great path is that if another person rejoices in the root of virtue for one day and dedicates it to the unsurpassed perfect enlightenment, that merit increases greatly, and why is that? It is said with the understanding of the reason that the dedication of rejoicing in the perfection of wisdom is excellent. The middle one of small discriminations is that the one who is manifestly made is the one who increases merit by examination, and the one who is manifestly made abides without fault in generating the correct view, and cannot manifestly attain the unsurpassed perfect enlightenment, and cannot be manifestly perfected and vast, It is said to be an undesirable fault. Abandoning this, the middle one of the Mahayana path is, Subhuti, what is manifestly done also appears as emptiness. Accumulation and survival and lack of essence, by saying "Sunango," etc., the occasion of the eight paths that were not practiced before is not, it is said by answering with the meaning of what was thought. Among them, inner emptiness and.
Chinese
内空性与内外空性，显现为有为法空性。空性空性与大空性与胜义空性，显现为有为法积聚性。有为与无为与超脱边际与有边与无边与无舍空性，显现为彼空虚性。自性空性与诸法空性与自相空性与不可得空性与无事物之自性空性，显现为彼无实性。因此，为何如此说呢？善现，如是菩萨摩诃萨从内空性乃至无事物之自性空性之间精勤修学，是依此道理而宣说的。又，有为法是依次以披甲与趣入与积聚与决定出离之修持而作意，而宣说显现为空性等四种。如是，世尊所说之义，如我所知，这些菩萨摩诃萨已披上大铠甲，应如是了知，何以故？如是自相空性是幻化的法性之故，如是宣说。极小之小分别念，以有数与可量与有限所摄持，以修道之角度，在第九地，其对治道之相如何转变为极大，如是所说，即如是：安住于空性，名为修。以九种道所摄持之般若波罗蜜多，与无福德、不可量、无量所分离，以三种譬喻圆满究竟之义。无数等之差别为何？有何不同？如是是为了完全询问自相之近显之义。有数与无数之界轮回与恶劣之灭尽之相。
English
Inner emptiness and inner and outer emptiness are said to appear as the emptiness of conditioned phenomena. Emptiness of emptiness and great emptiness and ultimate emptiness are said to appear as the accumulation of conditioned phenomena. Conditioned and unconditioned and transcendence of extremes and finite and infinite and non-abandonment emptiness are said to appear as its hollowness. Self-nature emptiness and all phenomena emptiness and self-characteristic emptiness and unapprehendable emptiness and the essence of non-things emptiness are said to appear as its lack of essence. Therefore, why is it said so? Subhuti, it is said that the great Bodhisattva thus diligently trains from inner emptiness to the emptiness of the essence of non-things, according to this reason. Moreover, conditioned phenomena are contemplated in terms of armor, entry, accumulation, and definite liberation in sequence, and it is said that they appear as four kinds of emptiness and so on. Thus, the meaning of what the Blessed One has said, as I understand it, is that these Bodhisattvas have put on great armor, and it should be understood that why? Thus, self-characteristic emptiness is said to be the nature of illusion. The smallest of small discriminations, held by the countable and the measurable and the finite, from the perspective of the path of meditation, how does its antidote path aspect transform into the greatest on the ninth ground, as it is said, that is, as it is: abiding in emptiness, called meditation. The perfection of wisdom, held by the nine paths, is separated from the meritless, the immeasurable, and the infinite, with the meaning of perfecting the three metaphors. What is the difference between the countless and so on? What is the difference? Thus, it is to fully inquire into the meaning of the near appearance of self-characteristics. The realm of the countable and the countless, samsara, and the characteristics of wretched extinction.