Tibetan
པར་སྤྱོད་པ་དང༌། གཞན་མི་དགའ་བར་འགྱུར་བའི་གནོད་པ་མི་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟག་ཏུ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་འདིའི་འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་སྤོང་བ་དང༌། གཞན་ལ་གནོད་པ་མི་བསྐྱེད་པས་དེ་བདུད་ལས་འདིའི་རྒྱུད་ཞི་གནས་ཀྱིས་བརླན་བར་སྟོན་པ་དང༌། འཛམ་བུའི་གླིང་ནས་བརྩམ་ཏེ། སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་དུ་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཀང་བ་སྦྱིན་པར་གཏོང་བ་དང༌། ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་རིགས་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་དེ་བདུད་ལ་སོགས་པས་མི་བརྫི་བ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ནི་སེམས་མི་གཡེང་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དང་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་མེ་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་རྗེད་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་དོན་གྱིས་སྐྱེས་བུ་དམ་པར་གྱུར་པ་ཉིད་དང༌། བུད་མེད་དབང་དུ་འགྱུར་བའི་སྔགས་དང༌། རིགས་པ་དང༌། སྨན་དང༌། རྩི་ལ་སོགས་པ་དང༌། བུད་མེད་དང༌། སྐྱེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཟེ་སློང་བ་ལ་སོགས་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་མར་མི་མཐོང་བ་དང་འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་པས་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ ཡན་ལག་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྨན་ནོ། །ཡན་ལག་གཅིག་པ་ནི་རྩིའོ། །ཡང་ནད་སྐྱེས་པ་རྣམས་གསོ་བར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་སྨན། མ་འོངས་པ་མ་བསྐྱེད་པའི་གཉེན་པ་རྩིའོ། །ཡང་འཚམ་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྨན་ནོ། །མི་འཚམ་པའི་ཁྱད་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་རྩིའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ནོ། །འོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམ་ཏེ། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བར་ངེས་པ་བཀག་པས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་བཟློག་པར་ཤེས་པར་བྱས་བའི་དོན་ཏེ། སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྨོས་པས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་དག་ལ་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་སྔོན་དང་ཕྱི་མར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ན། འདི་ལྟར་སོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པས་དེས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དམ་པ་དང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་ཕྱིན་
Chinese
谓行梵行，不生令他不悦之损害，是谓常行梵行，此谓舍离淫欲，不生令他损害，是示彼从魔业，此之相续以寂止而润泽，从赡部洲起始，乃至三千大千世界充满七宝作布施，随持金刚手之理，彼不为魔等所侵，如是所说也。于集起随知者，谓为得心不散乱之故，及为不灭信等诸根之故，于不忘菩提心，以得自在之义，即成殊胜丈夫。及不作使妇女自在之明咒，及理，及药，及草等，及妇女，及男子等乞丐等之和合，何以故？谓由不住一切法相，及由清净活命而安住之故。如是所说也。 其中，圆满支分之相者，是药。唯一支分者，是草。又，以疗治已生疾病之义，是药。以遮止未来不生之对治，是草。又，能令获得适宜之身状态者，是药。能令获得不适宜之差别者，是草，此是异名。于下品获得知法忍，谓善现此菩萨摩诃萨于行般若波罗蜜多时，与菩提作意不相离，如是乃至，谓由遮止于蕴、处、界等之结合及随结合之决定，而知是与声闻等相违之义。由说结合及随结合，是说于苦谛及集谛之真谛，及灭谛及道谛等，如其次第，于结合及随结合，能知前后之义。何以故？谓以如是住于空性之故，彼于任何法，亦不真见为殊胜及最胜也。
English
It is said that practicing brahmacharya means not causing harm that makes others unhappy. This means constantly practicing brahmacharya, abandoning sexual desire, and not causing harm to others. It shows that this lineage is moistened by peaceful abiding from demonic activities. Starting from Jambudvipa (the continent where we live), one makes offerings by filling the three thousand great thousand world systems with seven kinds of precious jewels. Following the reasoning of Vajrapani (the bodhisattva of power), it is said that one is not oppressed by demons and the like. Understanding the arising of suffering means that one attains a non-distracted mind, and because the faculties such as faith are not diminished, one gains mastery over not forgetting the mind of enlightenment, thus becoming a noble being. One does not engage in practices such as mantras, reasoning, medicines, herbs, or combining women and men to gain power over women, or begging, etc. Why is that? Because one does not see characteristics in all phenomena and abides in pure livelihood. This is what is said. Among them, the characteristic of complete limbs is medicine. The single limb is grass (herb). Also, medicine is for the purpose of healing diseases that have already arisen. The antidote to prevent future diseases from arising is grass (herb). Furthermore, medicine is what enables one to obtain a suitable bodily state. What enables one to obtain an unsuitable distinction is grass (herb), which is another name. Regarding the patience of knowing the Dharma in the inferior, it is said that Subhuti, when this Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, is inseparable from the thought of enlightenment. From there on, it means that by preventing the determination of combination and subsequent combination in the aggregates, elements, and sense bases, it is understood to be the opposite of the Shravakas (listeners). By mentioning combination and subsequent combination, it means that one understands the combination and subsequent combination of the truths of suffering, the origin of suffering, cessation, and the path, in their respective order, knowing the order of before and after. Why is that? Because by abiding in such emptiness, one does not truly see any Dharma as superior or supreme.