Tibetan
་གཟུགས་ཀྱང་གཞལ་དུ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པས་བསྡུས་པ་ནི། གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གྲངས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་དོན་གྱིས་དང༌། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱང་གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆེད་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན་ཐམས་ཅད་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེ་བར་དགོངས་པ་ ཡིན་པར་བྱ་བའམ། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ནི་མཉམ་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་ན། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱང་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་བྱ་བས་ཉེ་བར་གནས་པའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཀུན་འབྱུང་གི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་བསྡུས་པ་ནི། བློན་པོའི་དཔེས་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་བྱང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་ཉེ་བར་གནས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་མི་བྱ། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་བསྡུས་པ་ནི། དེ་ནི་ཕྲ་བ་མཛངས་པ་མཁས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྲ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཛངས་པ་ནི་མ་ནུས་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་ཉེ་བར་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་དག་སྔར་བློ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྐྱེ་བས་འཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་དོན་དེ་དག་གཉི་ག་ལ་འཇུག་པར་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་མཁས་པ་དང་བ
Chinese
凡是所说的“色也无法衡量”等等。以无量之差别，由苦之刹那四者所摄持，所谓无量，是指以真实超越数量之义，以及世尊所说的“色也无量”等等。如来之法是不平等与平等，因为不平等与平等之差别是特意而为，所以一切都要从因的差别之门来理解，或者说，依靠法与随后的了知，这些差别达到极致，凡是所说的“由此不平等的诸佛将变得平等”，是指以真实超越平等之义，世尊，色也是不平等与平等。如此，凡是所说的“般若波罗蜜多以不平等与平等之行为接近如来”。以摄集一切圣者之差别，由集起之刹那第一者所摄持，以大臣之譬喻，一切圣法与般若波罗蜜多真实相应，这即是以大菩提等等所接近，这是为什么呢？因为所说的是一切法无所执着和无所迷恋。如是所说：对于色无所执着和无所迷恋地安住，乃至对于一切相智和如来本身也不应执取，不应迷恋，这是佛陀所领悟的独特合理性。以士夫之差别，由应知之自性之差别，由刹那第二者所摄持，凡是所说的“那是微细、贤善、精通、由识所应知之自性”。其中，微细是指进入真如之义。贤善是指进入不能之义，即如是和如是之数量被接近。这些也有两种，即那些先前已使智慧完全成熟的，普通人以生而获得的智慧能够进入那两个意义，并具有精通和
English
Whatever is said, such as "form is also immeasurable." The distinction of being immeasurable, condensed by the four moments of suffering, is that immeasurable means truly surpassing number, and whatever is said, such as "form is also immeasurable." The Dharma of the Tathāgatas is unequal and equal, because the distinction between inequality and equality is intentional, so everything should be understood from the perspective of the difference in causes, or relying on the Dharma and subsequent knowledge, these differences reach their ultimate limit, and whatever is said, "by this inequality, the Buddhas will become equal," means truly transcending equality, O Lord, form is also unequal and equal. Thus, whatever is said, "the Prajñāpāramitā approaches the Tathāgata with the activity of inequality and equality." With the distinction of gathering all noble beings, condensed by the first moment of arising, by the analogy of the minister, all noble Dharmas are truly in accordance with the Prajñāpāramitā, this is what is approached by the great Bodhi and so on, why is that? Because it is said that all Dharmas are without attachment and without infatuation. As it is said: abiding without attachment and without infatuation towards form, and even towards all-knowingness and the Tathāgata themselves, one should not be attached, one should not be infatuated, this is the unique rationality understood by the Buddha. With the distinction of the individual, by the distinction of the nature of what should be known, condensed by the second moment, whatever is said, "that is subtle, virtuous, proficient, the nature of what should be known by consciousness." Among them, subtle means entering the meaning of Suchness. Virtuous means entering the meaning of inability, that is, suchness and the quantity of suchness are approached. These are also of two kinds, that is, those who have previously fully matured their wisdom, ordinary people with the wisdom obtained by birth are able to enter those two meanings, and possess proficiency and
Tibetan
དེན་པ་མཐོང་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་དོན་དེ་གཉི་ག་ལ་ཞུགས་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པས་བསྡུས་པ་ནི་སྟོང་ གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་གྱི་གྲངས་སྙེད་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནས། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་གྱུར་པའི་ཤེས་པ་དང་སྤངས་པས་འདི་ཉིད་ལ་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་མཆོག་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་བའི་ཁྱད་པར་ཀུན་འབྱུང་གི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པས་བསྡུས་པ་ནི་འདི་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་རྒྱ་ཆེར་འཆད་པ་ཡིན་པས་ཐེག་པ་གཞན་པས་འདི་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་རྣམས་མྱུར་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲིབ་པ་དང་འཕེལ་བ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་འགོག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་བསྡུས་པ་ནི། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདི་ལ་འགྲིབ་པའམ་འཕེལ་པ་མེད་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དྲག་ཏུ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་བསྡུས་པ་ནི། བ་དྲུས་མ་བེའུ་གཞོན་ནུ་མི་འདོར་བའི་དཔེས་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པའི་ཐོས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྔོན་གྱི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པས་བསྡུས་པ་ནི་ཡང་དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བརྟེན་པས་དགའ་ལྡན་ནས་ཤི་འཕོས་ནས་འདིར་སྐྱེས་པ་ཉིད་དང་བཟློག་པས་འཕགས་པའི་ས་གཞན་གཉིས་པོར་ལྷུང་བ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་འགོག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པས་བསྡུས་པ་ནི་ཡང་རྒྱ་མཚོར་གྲུ་ཞིག་པའི་དཔེས་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་དང་བར་ཆད་མེད་པར་བྱེད་པ་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་མཚན་མ་ལ་གནས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་བརྒལ་བའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་ལམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་བསྡུས་པ་ནི་ཡང་བུམ་པ་སོ་མ་བཏང་བ་དང་བཏང་བའི་དཔེས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་མ་ཡིན་པ་དང་རྟེན་ཡིན་པའི་ངོ་བོར་བསྟན་པའི་དོན་གྱིས་གང་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མ་ཚང་བ་མད་པའི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་བསྡུས་པ་ནི། ཡང་རྒྱ་མཚོའི་གྲུ་ཟག་ལྷན་མ་བྱས་པ་དང་བྱས་པའི་དཔེས་སྒྲུབ་པ་མ་ཚང་བ་དང་ཚང་བ་དང་སྟོན་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་
Chinese
以眼识见而了别，彼等是因具有涉入彼二义之识。不共之差别以第三刹那所摄持者，乃于三千大千世界之有情数量，从以信随行乃至独觉之间，以识与断而对此生起信解等，凡所说之最胜性是也。现证智慧迅速之差别以生起之第四刹那所摄持者，此乃广说殊胜之法，故凡以其他乘而对此现前精进者，迅速即能寂灭涅槃，凡所说者是也。无减无增之差别以灭之第一刹那所摄持者，即使一切有情皆已于无上正等菩提中完全寂灭涅槃，然对此亦无减无增之伟大性，凡所说者是也。猛利真实成办之差别以第二刹那所摄持者，如母牛不舍小牛之譬喻，具有信解等及具足听闻者，即是趣入先前之听闻等，凡所说者是也。真实成就之差别以第三刹那所摄持者，又彼依止众多佛陀故，从兜率天殁已转生于此，及反之堕入其他二圣地，凡所说者是也。所缘之差别以灭之第四刹那所摄持者，又如海中船坏之譬喻，有间断与无间断而作者等，乃是安住于获得一切相智之相，就此而论，以度越轮回海之义，凡所说者是也。所依之差别以道之第一刹那所摄持者，又如未舍弃及舍弃新瓶之譬喻，以显示非为成办之法所依及为所依之体性之义，凡所说者是也。不圆满无有之差别以第二刹那所摄持者，又如海中漏水之船未补及已补之譬喻，以显示成办不圆满与圆满之义，凡所说
English
Discriminating through seeing with eye consciousness, because they possess consciousness that engages in both of those meanings. The distinction of being non-common, encompassed by the third moment, is that from following with faith the number of sentient beings in the three-thousandfold great thousand world realms, up to becoming a solitary buddha, with knowledge and abandonment, generating faith and so forth in this, whatever is spoken of as the supreme nature. The distinction of swift direct knowledge, encompassed by the fourth moment of arising, is that this is extensively explaining the excellent Dharma, so those who diligently strive in this with other vehicles will swiftly pass into nirvana, whatever is spoken of. The distinction of no decrease and no increase, encompassed by the first moment of cessation, is that even if all sentient beings were to completely pass into nirvana in unsurpassed perfect complete enlightenment, there is no decrease or increase in this greatness, whatever is spoken of. The distinction of fiercely and truly accomplishing, encompassed by the second moment, is that like the example of a cow not abandoning its young calf, possessing faith and so forth, and possessing hearing, is engaging in previous hearing and so forth, whatever is spoken of. The distinction of truly accomplishing, encompassed by the third moment, is that again, relying on many buddhas, having died from Tushita and been reborn here, and conversely, falling into the other two noble grounds, whatever is spoken of. The distinction of object, encompassed by the fourth moment of cessation, is that again, like the example of a ship breaking in the ocean, those who make interruptions and those who do not, are abiding in the sign of obtaining omniscience, and in this regard, with the meaning of crossing over the ocean of samsara, whatever is spoken of. The distinction of support, encompassed by the first moment of the path, is that again, like the example of not abandoning and abandoning a new vase, with the meaning of showing the nature of not being a support for accomplishing Dharma and being a support, whatever is spoken of. The distinction of incompleteness being absent, encompassed by the second moment, is that again, like the example of a leaking ship in the ocean not being repaired and being repaired, with the meaning of showing incompleteness and completeness of accomplishment, whatever is spoken of.