Tibetan
ག་པ་མེད་པའི་འཐད་པས་རང་གི་མིང་ཡོངས་སུ་མ་བརྗོད་པ་ལས་དང་བ་མ་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་ཉམས་པ་ནི་རྩ་བ་བོར་ནས་ལོ་འདབ་དང་ཡལ་ག་འཛིན་པའི་དཔེས་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་དོན་དང། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གྱ་ནོམ་པའི་རོ་མྱང་བ་ལས་ཉམས་པ་ནི་ཁྱིའི་དཔེས་གྱ་ནོམ་པའི་རོ་མྱང་བ་ལས་ཉམས་ པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །ཐེག་པ་མཆོག་ལས་ཉམས་པ་ནི་ཡང་གླང་པོ་ཆེ་དོན་དུ་གཉེར་བས་དེ་རྙེད་བཞིན་དུ་དེའི་རྗེས་སུ་ཆོལ་བའི་དཔེས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནེ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཉམས་པ་ནི། ཡང་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་བ་ལང་གི་རྗེས་སྙོམས་པའི་དཔེས་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འབྲེལ་པ་ཉམས་པ་ནི་ཡང་ཕྱ་མཁན་ཉི་མའི་གཞལ་མེད་ཁང་གི་ཚད་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་ཁང་བཟང་བྱད་འདོད་པའི་དཔེས་རྒྱུ་འབྲས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེའི་གོ་རིམས་ཉམས་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གོང་ན་མེད་པའི་གནས་ལས་ཉམས་པ་ནི་ཡང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་ཕྲན་སྙོམས་པའི་དཔེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་གནས་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་དོན་གྱིས་བར་དུ་གཅོད་པའི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཉིད་ཡིན་པར་གང་གསུངས་པའོ། །ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤོབས་པ་འབྱུང་བ་ནི་ཆོས་དེ་དང་དེ་དག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་དང༌། ཆོས་དེ་དང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྤོབས་པ་མང་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡི་གེ་འདྲི་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། བྲིས་པའི་ཡི་གེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། འདི་ལ་ཡི་གེ་མེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་རོ་མྱང་བ་དང༌། ལམ་མ་ཡིན་པས་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཚོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བར་ཆད་རྣམ་པ་བདུན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དངོས་པོ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་བྲི་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། བྲིས་པའི་ཡི་གེ་ལ་དེ་ཡིན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། དེ་ལ་ཡི་གེ་མེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ཡུལ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བོར་ཏེ་བདུད་ཀྱིས་ཉེ་བར་གཏད་པའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ལས་ཐབས་མཁས་པ་ཚོལ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུན་པ་དང༌། སྙོམ་ལས་ཀྱིས་བྲལ་བ་ནི་ཡང་ཉན་པ་པོ་དང། སྟོན་པ་པོ་དང༌། མངོན་པར་འབྲེལ་བས་ཕན་ཚུན་འདུན་པ་ཅན་དང༌། སྙོམ་ལས་ཅན་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདུན་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་པས་བྲལ་བ་ནི་ཡང་དེ་དག་ཉིད་ཕན་ཚུན་གྱི་འདུན་པ་ཅན་ཡུལ་གཞན་དུ་འགྲོ་བར་འདོད་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པའོ། །རྙེད་པ་གཙོར་བྱེད་པ་དང༌། འདོད་ཆེན་ཆུང་བ་གཉིས་ཀྱིས་བྲལ་བ་ནི་ཡང་དེ་དག་ཉིད་ཕན་ཚུན་རྙེད་པ་ལ་སོགས་པ་གཙོར་བྱེད་པ་དང་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང༌། མི་ལྡན་པ་དག་དང༌། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཅན་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། སེར་སྣ་བྱེད་པ་དང༌། སྟེར་བ་དང༌། མི་ལེན་པ་དང༌། མགོ་སྨོས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྤྲོས་པས་གོ་བ་ཉིད་དང༌། མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། མི་ཤེས་པ་ཉིད་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་དང༌། མི་ལྡན་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། མི་མཁས་པ་དང༌། གཟུངས་ཐོབ་པ་དང༌། མ་ཐོབ་བ་དང༌། ཡི་གེར་འདྲི་བར་འདོད་པ་དང༌། མི་འདོད་པ་དང༌། འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུན་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། མ་བྲལ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཉན་པ་པོ་དང༌། སྟོན་པ་པོ་དང༌། མངོན་པར་འབྲེལ་པས་ན་བྲལ་བ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པོ་བར་ཆད་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། གཞན་ཡང་དེ་དག་ཉིད་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་དང༌། མི་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་ཕན་ཚུན་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུན་པ་དང༌། བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚོགས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལས་བདུད་ཀྱི་ལས་སུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་འགྲོའི་འགྲོ་ བ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པ་ནི། གཞན་འགའ་ཞིག་འོངས་ཏེ་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་མི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ལ་ལེགས་པར་ཕྱོགས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྔ་མ་ཉན་པ་པོ་དང༌། ཕྱི་མ་འཆད་པ་པོ་ལ་ངེས་པ
Chinese
由于无处可去的道理，没有完全说出自己的名字，因此说没有得到允许。退失因是如同舍弃根本而抓住枝叶，是因完全退失之义。那是因为什么呢？因为凡是所说的，世间和出世间的法，是从般若波罗蜜多中必定产生的。从品尝美妙的滋味中退失，是如同狗一样，是所说的从品尝美妙的滋味中退失之义。从殊胜乘中退失，是又如大象为了利益，在得到它的同时却追逐它的足迹，是所说的完全退失大乘之义。退失所为之事是，又如大海和平坦的牛迹，是所说的完全退失所为之事之义。退失因和果的关联是，又如占卜者想要用太阳的无量宫殿的尺寸来建造殊胜的楼阁，是所说的为了颠倒显示因果相随，因此退失其顺序之义。从无上之处退失是，又如轮王的领土平坦，是所说的从法身之位完全退失之义，是所说的阻碍的魔业本身。对于境产生分别念的勇气是，那些法在般若波罗蜜多中没有并且不可见，并且会产生许多那些法的境之勇气。对于书写文字过于执着，对于无事物过于执着，对于所写的文字过于执着般若波罗蜜多，对于此没有文字过于执着，对于境等作意，获得，恭敬，品尝偈颂的滋味，以及用非道寻找善巧方便，这七种障碍是因为一切法的自性不存在，因为无事物所以无法书写无事物本身，以及对于无事物过于执着，对于所写的文字过于执着那是，对于那没有文字过于执着，
English
Because of the reason of having nowhere to go, it is said that permission was not obtained because one's own name was not fully stated. Loss of cause is like abandoning the root and grasping the branches and leaves, meaning the complete loss of cause. Why is that? Because whatever is said, worldly and transworldly dharmas, necessarily arise from the Prajnaparamita. Falling away from tasting wonderful flavors is like a dog, which is what is said to mean falling away from tasting wonderful flavors. Falling away from the supreme vehicle is like an elephant seeking benefit, and while obtaining it, chasing after its footprints, which is what is said to mean completely falling away from the Mahayana. Loss of what is to be done is like the great ocean and the flat cow tracks, which is what is said to mean completely losing what is to be done. Loss of the connection between cause and effect is like a diviner wanting to build a victorious mansion with the dimensions of the sun's immeasurable palace, which is what is said to mean reversing the conformity of cause and effect, therefore losing its order. Falling away from the unsurpassed state is like the territory of a wheel-turning king being flat, which is what is said to mean completely falling away from the state of the Dharmakaya, which is said to be the work of the obstructing demons themselves. The arising of courage to discriminate objects is that those dharmas are not present and not visible in the Prajnaparamita, and much courage of the objects of those dharmas will arise. Being overly attached to writing letters, being overly attached to non-things, being overly attached to the written letters as the Prajnaparamita, being overly attached to the absence of letters in this, attending to objects and so on, gain, respect, tasting the flavors of verses, and seeking skillful means through non-paths, these seven obstacles are because the nature of all dharmas does not exist, because non-things cannot write non-things themselves, and being overly attached to non-things, being overly attached to the written letters as that, being overly attached to the absence of letters in that,
Chinese
忆念粪便等物，贪图利养恭敬，品味偈颂的滋味，舍弃般若波罗蜜多，从被魔加持的经部中寻求方便，这些都是所说的魔业。远离希求和懈怠，也是所说的听者、说者和密切关系者之间相互希求和具有懈怠。远离希求的处所不同，也是所说的他们之间相互希求，想要去其他地方。远离以利养为主，以及大小两种贪欲，也是所说的他们之间以利养等为主，并具有少欲等功德。同样，具有和不具有修习的功德，具有非善非恶之法，布施和悭吝，给予和不接受，开头陈述和以种种方式阐述理解，以及了知和不了知经等法，具有和不具有六度，善巧和不善巧，获得和未获得陀罗尼，想要和不想要书写，以及远离和不远离贪欲等希求，这些被称为依次是听者、说者和密切关系者，因此这十一种远离应被说成是十一种障碍。如是说，此外，从“他们具有和不具有修习的功德”开始，直到“他们不具有相互贪欲等希求，以及远离和不远离的集合，应知是魔业”之间所说的内容。从恶趣的行境中背离，就是所说的“如果有人前来宣说地狱等不赞叹之处”。对于趣向善趣的行境，就是所说的“同样，如果宣说四大天王等诸天的赞叹”。这前一个是听者，后一个是说者所决定的。
English
Remembering things like excrement, craving for profit and respect, savoring the taste of verses, abandoning the Prajnaparamita, and seeking skillful means from the Sutras that are blessed by demons, these are all said to be the deeds of demons. Being separated from desire and laziness is also what is said about the listener, the speaker, and the close relationship between each other's desire and laziness. Being separated from different places of desire is also what is said about their mutual desire to go to other places. Being separated from prioritizing profit and from both great and small greed is also what is said about their prioritizing profit and having virtues such as few desires. Similarly, having and not having the qualities of practice, having non-virtuous and non-evil dharmas, giving and being stingy, giving and not receiving, stating the beginning and understanding through various elaborations, as well as knowing and not knowing the Dharma of the Sutras, having and not having the six perfections, being skillful and unskillful, obtaining and not obtaining Dharani, wanting and not wanting to write, and being separated and not separated from desires such as greed, these are called the listener, the speaker, and the close relationship in order, so these eleven separations should be said to be eleven obstacles. As it is said, moreover, from "they have and do not have the qualities of practice" to "they do not have mutual desires such as greed, and the collection of being separated and not separated, it should be known as the deeds of demons" what is said in between. Turning away from the realm of evil destinies is what is said, "If someone comes and proclaims the unpraiseworthy places such as hell." For those who are well-oriented towards the realm of good destinies, it is what is said, "Similarly, if the praises of the Four Great Kings and other gods are proclaimed." This first one is determined by the listener, and the latter one is determined by the speaker.