Tibetan
འོ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་དྲན་པ་ཉམས་པ་མི་མངའ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐུགས་ཀྱི་མཛད་པ་དང༌། གསུངས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་མཐུན་པའི་འདུ་ཤེས་སུ་འགྱུར་ཞིང་ཕུང་པོ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ནི་ཞི་བའི་འདུ་ཤེས་སུ་འགྱུར་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་ཐ་དད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མངའ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་བཏང་སྙོམས་པས་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ན་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་གྱི་ལྡང་བ་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཐུགས་མཉམ་པར་མ་གཞག་པ་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སོ་སོར་མ་བརྟགས་པའི་བཏང་སྙོམས་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་མ་ཐོབ་པའི་ཡོངས་སུ་ཉམས་པས་འདུན་པ་ལས་ཀྱང་ཉམས་ཤིང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་གྱི། ཉམས་པའི་རྣམ་པ་འདི་དྲུག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ལན་འགའ་ལུས་ཀྱི་ལས་དགེ་བ་ལ་འཇུག་ལ། ལན་འགའ་ནི་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་ལའོ། །ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ནི་ལས་གསུམ་ཆར་ལ་ཡང་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ལས་མི་མངའོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའོ། །ཡེ་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འབྲང་བའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་གང་གིས་འདིའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཐོང་བ་ཆགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ། དུས་གསུམ་པའི་དངོས་པོ་བཙལ་བ་ཙམ་ལས་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། གང་གིས་འདིའི་ཡེ་ཤེས་ ཀྱི་མཐོང་བ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བཙལ་བ་ཙམ་གྱིས་དུས་གསུམ་པའི་ཤེས་བྱའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བཅོ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བྱུང་གི་རྣམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བསྒྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་གཞན་གྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རབ་འབྱོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་བྱས་པས་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་རྣམས་ཇི་ལྟར་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། འདི་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་དེ་རྣམས་ལ་མངའ་བསྒྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་རང་བྱུང་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གང་གི་དོན་དུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་བཅུ་དང་བཞི་དང་བཞི་དང་བཅོ་བརྒྱད་དང་གཅིག་དང་གཅིག་དང་གཅིག་སྟེ། རྣམས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ལམ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དགུར་བཤད་པ་ནི་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ན་རྣམ་པ་བརྒྱ་བདུན་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །བཅུ་དྲུག་ལས་གཞན་དྲི་མེད་པའི། །རྣམ་པ་གཞན་མེད་ཅེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཙམ་གྱི་གཉེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་པས་ན་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཆོས་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་དང་པོ་རྩོམ་པ་ཉིད་ན་མཚན་ཉིད་བརྗོད་ཟིན་མ་ཡིན་ནམ། དངོས་པོར། རྣམ་པར་གནས་པའི་དམིགས་པ་ཡར། །དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཡང་དགེ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་རྟོག་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་ཟིན་པ་དེས་ན་འདིར་རྣམ་པ་གཞི་མེད་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དབྱེ་བས་ཟག་པ་མེད་པ་དང་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་པས་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཐམས
Chinese
哦！ 如来没有失去正念，因为能忆念不起烦恼的心之事业和所说之语。此外，阿罗汉对蕴具有完全不一致的认识，对无蕴的涅槃具有寂静的认识。如来没有不同的认识，因为安住于极度的舍。此外，阿罗汉入定时是等持，出定时则不是等持。如来在任何时候都没有不入等持的心。此外，阿罗汉对有情众生的利益之事，不作分别而行舍，如来没有与此相似的不作分别的舍。此外，阿罗汉从知识的障碍完全清净开始，由于未获得的完全退失，也从意欲退失，以及精进、正念、禅定、智慧和解脱退失。如来没有这六种退失的形态。此外，阿罗汉有时会从事身体的善业，有时则从事无记业。语和意的业也是如此。如来对于三种业，都是以智慧先导和智慧随行，没有无记业。因此，以智慧的遍起为因，是智慧先导。与智慧一起行持，是智慧随行。此外，阿罗汉凭借什么使他的智慧之见不被阻碍，仅仅通过寻求三时之事物才能证悟，凭借什么使他的智慧之见不被阻碍，也不能证悟一切。如来仅仅通过寻求就能证悟三时的一切所知事物。因此，这十八种被称为佛的不共法，以如是之性的形态，因为一切佛所说的如是之性之故，被称为一切佛所说。
English
Oh! The Tathagata does not have loss of mindfulness, because he remembers the actions of the mind that are free from afflictions and the words that have been spoken. Furthermore, an Arhat has a completely discordant perception of the aggregates, and a peaceful perception of Nirvana, which is without aggregates. The Tathagata does not have a different perception, because he abides in supreme equanimity. Furthermore, an Arhat is in Samadhi when he is in meditative equipoise, but not when he arises from it. The Tathagata does not have a mind that is not in meditative equipoise at all times. Furthermore, an Arhat acts with equanimity towards the benefit of sentient beings without discrimination, but the Tathagata does not have such equanimity that is in accordance with this, without discrimination. Furthermore, an Arhat, starting from the complete purification of the obscurations of knowledge, also declines from aspiration due to the complete loss of what has not been attained, as well as from diligence, mindfulness, concentration, wisdom, and liberation. The Tathagata does not have these six forms of decline. Furthermore, an Arhat sometimes engages in virtuous actions of the body, and sometimes in unspecified actions. It is the same with the actions of speech and mind. For the Tathagata, there is no unspecified action in all three actions, because of wisdom preceding and wisdom following. Therefore, because it is caused by the arising of wisdom, it is wisdom preceding. Because it acts together with wisdom, it is wisdom following. Furthermore, by what means does the vision of wisdom of an Arhat become unhindered, he can only realize it by merely seeking the objects of the three times, and by what means does the vision of wisdom of an Arhat become unimpeded, he cannot realize everything. The Tathagata realizes all knowable objects of the three times merely by seeking. Therefore, these eighteen are said to be the unshared qualities of the Buddha, in the form of suchness, because of the suchness spoken by all the Buddhas, it is said to be spoken by all the Buddhas.
Chinese
之自性之义是无有转变之故。以自生之相，统摄一切法之故，名为已证悟，非由他缘所生之故。佛陀自身之相是，薄伽梵，此般若波罗蜜多是佛陀之波罗蜜多。善现，以证得一切相之最圆满正等觉之故，如是所说，彼证得最圆满正等觉即是佛陀自身之故。如是行持，以力等如何善加分别诸相，及此等之自性为何，即是真如，及于彼等法统摄自在为何，即是自生，及为了何证得一切法之一切相之最圆满菩提。如是则次第为十、四、四、十八、一、一、一，是依于一切智道之相，宣说了三十九种相，是也。彼等一切若集为一体，则转变为一百七十三种相。从十六之外，无垢之，无有他相，如是所说，是意指仅是烦恼障之对治之相，因此彼与此无有相违。何为名为相之此法耶？基智识之差别等，名为相，是自性。如是说，最初造论之时，不是已经说了自性了吗？ 于事物，安住之所缘境向上，所缘境即是一切法，彼亦是善等。世间人之分别念等。如是等等已经说过了，因此于此处，相变为无有基础之过失亦不会发生。其中，一切智自身之相，是以声闻及菩萨之差别，为无漏及有漏。道之相，智自身之相，是以种种有漏为有漏，菩萨等不是烦恼极广大之故。一切相智之相，唯是无漏，正等觉佛陀是诸法
English
The meaning of its nature is because it is immutable. Because it dominates all phenomena with its self-existent aspect, it is called realized, not arising from other causes. The aspect of the Buddha himself is: Bhagavan, this Prajñāpāramitā is the Pāramitā of the Buddha. Subhuti, because of attaining the most perfect complete enlightenment of all aspects, as it is said, that attaining the most perfect complete enlightenment is the Buddha himself. By acting in this way, how to distinguish the aspects well by means of powers, etc., and what is the nature of these, that is Suchness, and what is the mastery over those dharmas, that is self-existent, and for what to attain the most perfect Bodhi of all aspects of all dharmas. Thus, the order is ten, four, four, eighteen, one, one, one. It is said that thirty-nine aspects are based on the path of omniscience. If all of them are combined into one, they will be transformed into one hundred and seventy-three aspects. Other than the sixteen, the immaculate, there is no other aspect, as it is said, it refers only to the aspect of the antidote to the obscurations of afflictions, so there is no contradiction between that and this. What is this dharma called aspect? The differences of the base consciousness, etc., are called aspect, which is nature. As it is said, wasn't the nature already mentioned at the very beginning of writing the treatise? In things, the object of focus that abides upwards, the object of focus is all dharmas, and that is also virtue, etc. The discriminations of worldly people, etc. Since it has already been said like this, the fault of the aspect becoming without foundation will not occur here either. Among them, the aspect of the knowledge of all things is with the distinction of Śrāvakas and Bodhisattvas, it is with outflows and without outflows. The aspect of the path, the aspect of the knowledge itself, is with outflows by means of various outflows, because Bodhisattvas are not extremely vast in afflictions. The aspect of the knowledge of all aspects is only without outflows, the perfectly enlightened Buddha is all dharmas.
Tibetan
་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སྦྱོར་བ་བཤད་པ། ད་ནི་སྦྱོར་བ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྦྱོར་བའི་རྟེན་སྦྱོར་བ་པོ་བརྗོད་ནས་དེའི་འོག་ཏུ་འདི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་པོ་ན་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། གང་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བཀུར་སྟི་བྱས། །དེ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན། དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱི་མགོན་བཅས་པ། །འདི་མཉན་པ་ཡི་སྡོད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཇི་སྐད་དུ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་དང་དགེ་བའི་ཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་རྣམས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉན་པའི་སྣོད་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ལེན་པ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། ཀློག་པ་དང༌། ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་མི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བའི་རྟེན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་བརྟེན་དང་ཀུན་འདྲི་དང༌། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་སྤྱོད་པ། ལེན་དང་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ཡི། །སྣོད་དུ་དམ་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཞུ་བ་བྱས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ལེན་པ་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྣོད་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བཟློག་པ་མི་མོས་པ་དང་ཡོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི། བཙུན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཟབ་པ་ནི་མོས་པ་ཙམ་མེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཡོང་བ་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ལོག་པར་བྱེད་པའི་ཉེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་གིས་ཕན་ཚུན་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་དང་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དག་གིས་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་འདའ་བར་འདོད་པ་དང༌། ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་འདོད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྐྱེད་པར་འདོད་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ལ་སྦྱོར་བ་སྒྲུབ་པར་ཉེ་བར་བསྟན་པས་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་ཉེ་བར་དགོད་པའི་དོན་ཏུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་རྣམ་པ་ཐ
Chinese
皆为一切相智，故。相已说竟。 结合之解说。 今当说结合，于此先说结合之所依，结合者，于其后说此。于此结合者有四种，何者为四？于诸佛作恭敬，于彼生善根，具善知识之怙主，此乃听闻之住处。如是说者，如往昔之胜者作承事恭敬，如是于如来生善根，及善知识所摄持者，乃般若波罗蜜多听闻之器。如是说者，受持及执持，读诵及通达，如理作意，及于彼不信等，就结合之所依而说者，佛所依及普问，布施及持戒等行，受持及执持等之器，乃胜者所许。如是者，于众多佛作承事恭敬，及普问，具足六度之行者，乃受持者等之器，如是所说者。如是所说之因之违品，不乐意及令生者之因者，尊者舍利子，此般若波罗蜜多乃极甚深，如是所说者，于彼甚深者，乃仅无乐意之因，及彼生者，乃知为令有情邪行之过失之因也。一切相智及般若波罗蜜多等，以互相决定生及极善分别者，乃欲超脱一切智，及欲住于道智，及欲生一切相智者，于一切相中，于彼结合成就，近示者，乃为结合开示近安立之义也。于彼一切相智，乃从般若波罗蜜多决定生者，从彼显现成就之故也。般若波罗蜜多亦一切
English
all are omniscient, therefore. The aspects have been explained. Explanation of Combination Now, the combination will be explained. Here, first, the basis of combination, the combiner, will be explained, and after that, this will be explained. Here, the combiner has four aspects. What are the four? Respecting the Buddhas, cultivating roots of virtue in them, possessing the protector of virtuous friends, this is the abode of listening. As it is said, those who have served and respected the Buddhas of the past, and likewise, those who have cultivated roots of virtue in the Tathagatas, and those who are upheld by virtuous friends, are vessels for listening to the Perfection of Wisdom. As it is said, taking, holding, reciting, fully understanding, properly attending to, and not believing in it, etc., are spoken of in terms of the basis of combination: "Relying on the Buddhas and asking all, practicing giving and morality, etc., the noble ones consider them vessels for taking and holding, etc." That is to say, those who have served and respected many Buddhas, and have fully inquired, and are endowed with the practice of the six perfections, are indeed vessels for taking, etc., as it is said. The opposite of the cause as it is said, the cause of displeasure and arising, is what the venerable Shariputra said: "This Perfection of Wisdom is extremely profound." The profoundness in that is the cause of merely not being pleased, and the arising of that is to be known as the cause of the fault of leading sentient beings astray. Omniscience and the Perfections of Wisdom, etc., by mutually definitely arising and thoroughly distinguishing, those who wish to transcend omniscience, and those who wish to abide in the knowledge of the path, and those who wish to generate omniscience, in all aspects, showing the near accomplishment of combination in that, is for the purpose of nearly establishing the explanation of combination. In that, omniscience definitely arises from the Perfection of Wisdom, because it is manifestly accomplished from it. The Perfection of Wisdom is also all