Tibetan
པས། སྟོབས་བཅུའི་རྣམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཇིགས་པའི་རྣམ་པས་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཞུམ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞིའི་རྣམ་པས་ ཐམས་ཅད་ལ་ཡེ་ཤེས་ཆགས་པ་མེད་པ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡུལ་གྱི་སྐད་རྣམས་དང༌། ཆོས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་ཡུལ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རོ་མྱོང་བར་མི་བྱེད་པས་ན་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲབ་པ་སྤངས་པས་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་རྣམ་པས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་དེ་དང་དེ་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་གང་དང་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་དེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་གྲོང་དུ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྒྱུ་བ་ན། རེས་འགའ་གླང་པོ་ཆེ་གཏུམ་པོའམ་རྟ་མི་སྲུན་པའམ། བ་ལང་མི་སྲུན་པ་དང༌། ཁྱི་མི་སྲུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་དང༌། ཚང་ཚིང་དང་ཚེར་མའི་འོབས་སུ་འགྲོ་བའམ། སྦྲུལ་ནག་པོ་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་བརྫིས་པའམ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་གང་ན་བུད་མེད་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱིས་རིགས་པ་མ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་པས་མགྲོན་དུ་བོས་པས་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་པ་དང༌། དགོན་པའམ་ཡང་ན་ལམ་དྲང་པོ་ནས་ལམ་གོལ་བར་འགྲོ་བའམ། རྐུན་པོའམ་ཆོམ་པོ་པ་དང༌། སེང་གེ་དང༌། སྟག་དང༌། གཞན་གྱི་ཆུང་མ་དང་ལྷན་ཅིག་འགྲོ་བ་སྟེ། དགྲ་བཅོམ་པའི་འཁྲུལ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མངའོ། །གཞན་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་རེས་འགའ་དགོན་པར་ནགས་ཁྲོད་སྟུག་པོར་རྒྱུ་བ་ན་ལམ་ལས་ཉམས་ནས་ཁང་པ་སྟོང་པར་སྒྲ་འབྱིན་ཅིང་དབྱངས་རྗེས་སུ་སྒྲོགས་ལ་སྒྲ་ཆེན་པོས་འབོད་པའམ། བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟ་གད་ཆེན་པོ་དགོད་པ་དང༌། སོ་འཚིགས་བྱེད་པའམ། སྟེག་པའི་ཚུལ་ཡང་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཆ་དང་མཐུན་པར་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཅ་ཅོ་དེ་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་མང
Chinese
因此，以十力之相说一切法无所缘故。因为在那时候，诸法获得无相之法性。以无畏之相说知晓道之相的智慧退缩之故，是因为获得一切道和神通。以四无碍解之相说对一切智慧无执着无障碍之故，是指对于名相、法之体性、各种语言以及详细区分法的境，依次不体验真实智慧的证悟之味，因此无执着，并且因为舍弃了所知的障碍，所以无障碍之故的总结语。以佛陀的不共法之相说从声闻和独觉的一切法中完全超脱之故，是指不共法与那些不一致的法，无论是什么，都完全超越它们。如经中所说：比丘阿罗汉漏尽者在城中行乞时，有时与暴象或不驯之马或不驯之牛和不驯之狗一起行走，或者进入丛林和荆棘的坑中，或者用双脚踩踏黑蛇，或者以那种方式，在何处被妇女群体以非理所生的方式邀请而进入家中，或者去往寺庙，或者从正道走到歧途，或者与盗贼或强盗、狮子、老虎、别人的妻子一起行走。阿罗汉的那些与错乱相似的部分，如来在一切的一切中都不具备。此外，阿罗汉有时在寺庙的茂密森林中行走时，会迷路，在空房子里发出声音，并跟随声音发出回响，大声呼喊，或者依赖于习气的过失，发出烦恼的大笑声，或者咬牙切齿，或者也接近地展示傲慢的姿态。与此相似的阿罗汉的喧嚣，如来在一切的一切中都不具备。
English
Therefore, it is said that all dharmas are without object because of the aspect of the ten powers. Because at that time, all dharmas attain the nature of being without aspect. It is said that the wisdom of knowing the aspect of the path shrinks because of the aspect of fearlessness, because all paths and superknowledges are attained. It is said that because of the aspect of the four analytical knowledges, there is no attachment or obstruction to all wisdom, which means that one does not experience the taste of the realization of true wisdom in sequence for names, the nature of dharmas, various languages, and the objects of detailed division of dharmas. Therefore, there is no attachment, and because the obstruction of what is to be known is abandoned, there is no obstruction. This is the concluding remark. It is said that because of the aspect of the Buddha's unshared dharmas, one is completely liberated from all the dharmas of the Hearers and Solitary Buddhas, which means that the unshared dharmas completely transcend those inconsistent dharmas, whatever they may be. As it is said in the sutra: When a Bhikshu Arhat, whose outflows are exhausted, goes for alms in the city, sometimes he walks with a violent elephant or an untamed horse or an untamed cow and an untamed dog, or enters a thicket and a pit of thorns, or treads on a black snake with both feet, or in that way, wherever he is invited into a house by a group of women who have arisen from irrationality, or goes to a temple, or goes astray from the straight path, or walks with thieves or robbers, lions, tigers, another's wife. Those parts of the Arhat's confusion that are similar, the Tathagata does not possess in all of everything. Furthermore, sometimes when an Arhat walks in a dense forest in a temple, he gets lost, makes a sound in an empty house, and echoes the sound, shouting loudly, or relying on the fault of habit, he laughs with great affliction, or grinds his teeth, or also closely shows an arrogant posture. The noise of the Arhat similar to this, the Tathagata does not possess in all of everything.