Tibetan
དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཉེ་བར་འགོད་པ་ན། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་པོ་ དང། ལེན་པ་པོར་དམིགས་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་མི་གཡོ་མི་འཕག་མི་འདའ་བ་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པས་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། གཡོ་ཞིང་འཕགས་ལ་འདའ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལའང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ངེས་པར་རྙེད་པས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་གཡོ་བའོ། །དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཉེ་བར་ཚོལ་བས་ན་འཕགས་པའོ། །དེའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བས་ན་འདའ་བའོ། །ཡང་ན་གཡོ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་སོ། །འཕགས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆའི་དུས་སོ། །འདའ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་དུས་སུ་སུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་བཟློག་པས་ན་མི་གཡོ་མི་འཕག་མི་འདའ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་མངོན་པར་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པའམ། གང་ཞིག་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པར་མཉམ་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕྱིར་མངོན་བར་འབྱིན་པའམ། གང་འཇིག་རྟེན་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའམ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡིན་པའམ། གང་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། གང་དག་གི་འཇིག་རྟེན་སྒྲོལ་པ་ཡིན་པའམ། གང་གིས་འཇིག་རྟེན་ལས་སྒྲོལ་བའམ། གང་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་ལ་རྒལ་བར་བྱེད་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲོལ་བྱེད་ཡིན་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ན་སྒྲོལ་བྱེད་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་ལས་ངེས་པར་སྐྱེས་པ་ ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐྱེད་བྱེད་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། སེམས་མི་ཞུམ་པ་དང་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་པར་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དབེན་པ་ཉིད་དང༌། མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བ་ནས། དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གནས་པ་འདི་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དང་མ་བྲལ་ལོ་ཞེས་ཁོ་བོ་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་གི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གོ་ཆའི་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གོ་བགོས་པ་ནི་འཇུག་གོ །ཞུགས་པ་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་སོག་གོ །དཔུང་གི་ཚོགས་བསགས་པ་ནི་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང༌། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང༌། །སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི། །གོ་ཆ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང༌། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅས་རྣམས། །ཐུབ་པ་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་པ་དེ་ནི་འདིར་རྗེས་སུ་འདས་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་འདི་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱི་ཚུལ་འདི་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་གཉེར་བ་ནི་གདམས་ངག་ཚོལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་གདམས་ངག་ལ་གནས་པ་ལ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ནས་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་གང་ལ་བརྟེན་པ་དང༌། གང་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་རབ་འབྱོར་གྱི་ལེའུ་སྟེ་དང་པོའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། ལམ་
Chinese
如是作已宣说：具寿舍利子，布施波罗蜜多者，谓有世间及出世间，由此能令成办一切种智之道，若略而言之，缘所施物、施者、受者，故于世间不摇、不动、不超，是故即是世间波罗蜜多。以三轮清净之布施，回向圆满菩提，能度脱世间，摇动、超胜且超度，是故即是出世间布施波罗蜜多。如是乃至般若波罗蜜多亦当宣说。其中，以必能获得出世间道，故能摇动于世间。以能邻近寻求获得彼之方便，故为超胜。以能永断彼之障碍法，故能超度。又，摇动乃是发心之时。超胜乃是决择分之时。超度乃是于苦知法之时，所谓“苏哦”者，乃是异名。与此相违，当知即是不摇、不动、不超。何者是世间显现者，何者是能显现成办者，何者是世间，即与世间相等者，何者是为世间而显现者，何者是必不离世间者，何者是世间之所有者，何者是于世间能生者，彼等即名世间波罗蜜多。何者是世间度脱者，何者是能从世间度脱者，何者是能超越世间者，何者是不为世间之义者，何者是能必令从世间度脱者，何者是世间之度脱者，何者是于世间为度脱者，彼等即名出世间波罗蜜多。以是过去等诸圣者一切证悟之因，故三十七菩提分法即是菩提道，圣者
English
Having done so, he declared: O venerable Shariputra, the perfection of generosity is said to be both worldly and transcendental. By this, the path that leads to the attainment of omniscience is made accessible. Briefly, focusing on the object of giving, the giver, and the receiver, it does not waver, move, or transcend the world. Therefore, it is the worldly perfection. By dedicating the giving, which is pure in the three spheres, to perfect enlightenment, it liberates from the world, causing movement, transcendence, and crossing over. Therefore, it is the transcendental perfection of generosity. Similarly, it should be declared up to the perfection of wisdom. Among these, because one is certain to attain the transcendental path, one is able to waver from the world. Because one closely seeks the means to attain it, one is transcendent. Because one completely abandons the obstructing dharmas, one is able to cross over. Furthermore, wavering is the time of generating the mind of enlightenment. Transcendence is the time of the part of discernment. Crossing over is the time of knowing the dharma of suffering. The so-called "Suo" is another name. Knowing the opposite of this is not wavering, moving, or transcending. What is the manifest world? What is that which manifests and accomplishes? What is the world, that is, equal to the world? What is that which manifests for the sake of the world? What is that which necessarily does not depart from the world? What belongs to the world? What is that which generates in the world? These are called the worldly perfections. What is the liberation of the world? What liberates from the world? What causes one to overcome the world? What does not change for the sake of the world? What necessarily causes one to be liberated from the world? What is the liberator of the world? What is the liberator in the world? These are called the transcendental perfections. Because it is the cause of the realization of all the noble beings of the past and so forth, the thirty-seven factors of enlightenment are the path to enlightenment. The noble
Chinese
它们是从超越世间的道中必定产生的， 了知是生起般若波罗蜜多之因，以及不灰心、不害怕等等，与作意不分离。如果是这样，说是太过分了，这是正确的言辞。为什么呢？因为无有众生，无有自性，空性，寂静，以及不现证圆满菩提。同样，从色等一切法到一切种智之间，也同样适用。这样的话，大菩萨安住于此，与此作意不分离，我如是说。要知道，这是这八种必定产生的必定产生的论证。这些盔甲的论证等的次第是合理的，分配盔甲是进入，进入是积聚军队，积聚军队是因为从未胜利中获得胜利而必定产生。这样做了之后，发心和教言，决定胜解支分四种，修行是所依，法界自性，所缘以及目的，进入盔甲的行动，积聚是必定产生等，如是所说，要知道这是此处的后续关联。发心等这些意义的次第是合理的，为了发菩提心而努力是为了寻找教言，安住于不颠倒的教言则会生起与决定胜解分相应的，然后修行的法所依为何，所缘为何，目的是什么，修行本身是什么，这四种。般若波罗蜜多窍诀论著现观庄严论中，就一切种智而言，善现品第一。一切种智已经宣说完毕。 道
English
They are necessarily born from the path that transcends the world, Knowing that it is the cause of generating Prajñāpāramitā, and that it is inseparable from attention with things like not being discouraged and not being afraid. If so, saying it is too much, this is the correct statement. Why is that? Because there is no sentient being, no self-nature, emptiness, tranquility, and no manifestation of complete enlightenment. Similarly, from all phenomena such as form to all-knowingness, it also applies in the same way. If so, the great Bodhisattva abides in this, and is inseparable from this attention, I say. Know that this is the proof of the necessary arising of these eight necessary arisings. The order of these armor proofs etc. is reasonable, distributing the armor is entering, entering is accumulating troops, accumulating troops is necessarily arising because victory is obtained from non-victory. After doing so, generating the mind and instructions, the four aspects of definite understanding, practice is the basis, the nature of the realm of phenomena, the object and the purpose, the action of entering the armor, accumulation is necessarily arising, etc., as it is said, know that this is the subsequent connection here. The order of these meanings such as generating the mind is reasonable, striving for the sake of generating the mind of enlightenment is for the sake of seeking instructions, abiding in the non-inverted instructions will give rise to what is in accordance with the aspect of definite understanding, and then what is the basis of the practice dharma, what is the object, what is the purpose, and what is the practice itself, these are the four aspects. From the Abhisamayālaṅkāra, the treatise on the essential instructions of the Prajñāpāramitā, the chapter on Subhūti, the first, in terms of all-knowingness. All-knowingness has been explained. Path
Tibetan
ཤེས་པའི་སྐབས་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལེའུ། ལམ་ཤེས་ཀྱི་ཡན་ལག་བཤད་པ། ད་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག །ལྷ་རྣམས་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འོད་ཀྱིས་མོག་མོག་པོར་མཛད་དང༌། །ཡུལ་ངེས་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང༌། །རང་བཞིན་དང་ནི་དེ་ཡི་ལས། །བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ལ་ལྷ་རྣམས་མོག་མོག་པོར་མཛད་པ་ཉིད་ནི་ལྷའི་རིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཀྱིས་མོག་མོག་པོར་མཛད་པ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་མངོན་པར་རློམ་པ་བསལ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་བསལ་བའང་དེ་རྣམས་རུང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་དེ་རྣམས་ཉིད་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་ཞེས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་བསྟན་པ་ཉན་པའི་དོན་དུ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། བསྟན་པའི་སྐལ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནའི་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པའི་དོན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁྱབ་པ་ནི་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁྱབ་པའི་དོན་དང༌། གོ་རིམས་དང་ལྡན་པའི་གང་ཟག་གི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་གྱིས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན། འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་དེ་དག་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ན་དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་སྔར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་དབང་དུ་ཁྱད་པར་འཐད་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་ བའི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་གྱི། མཚན་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ནི་ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་རྣམས་འབྲས་བུ་དང་ལམ་གྱི་རྟོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོང
Chinese
智慧之品，二边清净之章。 宣说道智之支分。 现在要宣说道智本身。对此，首先，为了使诸天欢喜，以光芒使之昏暗，以及处所决定和周遍，以及自性和它的事业，应当宣说，这是剩余的。对此，使诸天昏暗，是指诸天众的光芒被如来藏性的光芒所昏暗，所说的是为了消除诸天守护世间等等，以及获得禅定等等的自诩。消除这些也是为了使他们欢喜。如他们自己所说：“菩萨摩诃萨应如何安住于般若波罗蜜多？菩萨摩诃萨于道智之品中的般若波罗蜜多为何？”这是为了听闻住贤善现所说之义。对此，自性之光是从异熟所生。处所各自决定是指，如所说：“未发菩提心者，没有安住于般若波罗蜜多的分，也没有教示的分，因此道智唯是菩萨的，不是声闻等的。”这是为了处所各自决定的意义而说的。周遍是指就道智本身而言，从发心开始，般若波罗蜜多不是片面的，这是周遍的意义，以及具有次第之补特伽罗差别的意义。如果是这样，然而如果他们也发起了无上正等觉之心，那么随喜他们等等，这在之前是与离贪的差别相符的。这具有安立三乘的意图，而不是自性者，这是所说的。自性是指，如声闻等的道，果和道的证悟各自决定，菩萨的道智不是这样，因为在一切方面都是烦恼
English
Chapter on the Wisdom of Discriminating the Two Extremes. Explanation of the Branch of the Path Wisdom. Now, the Path Wisdom itself is to be spoken of. For that, first of all, in order to please the gods, "With light, make it dim, and location, certainty, and pervasiveness, and nature, and its activity, should be spoken of," is the remainder. There, making the gods dim is the light of all the classes of gods being dimmed by the light of the Tathagata-nature, which is said to be for the purpose of eliminating the self-conceit of the gods guarding the world, etc., and attaining meditation, etc. Eliminating them is also for the purpose of pleasing them. As they themselves said, "How should a Bodhisattva Mahasattva abide in the Prajnaparamita? What is the Prajnaparamita in the chapter on the Path Wisdom of a Bodhisattva Mahasattva?" This is said for the purpose of hearing the meaning explained by the Venerable Subhuti. There, the light of nature is born from Vipaka. Location, each determined, means, as it is said, "For those who have not generated the mind of Bodhi, there is no share of abiding in the Prajnaparamita, nor a share of teaching, therefore the Path Wisdom is only for Bodhisattvas, not for Sravakas, etc." This is said for the meaning of each location being determined. Pervasiveness refers to the Path Wisdom itself, starting from the generation of the mind, the Prajnaparamita is not one-sided, this is the meaning of pervasiveness, and the meaning of the difference of individuals with order. If that is so, however, if they also generate the mind of unsurpassed perfect enlightenment, then rejoice in them, etc., this is in accordance with the difference of being free from attachment before. This has the intention of establishing the three vehicles, but it is not a characteristic, this is what is said. Nature means, like the paths of Sravakas, etc., the fruit and the realization of the path are determined separately, the Path Wisdom of Bodhisattvas is not like that, because in all aspects it is affliction.