Tibetan
ས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་བཟློག་ནས་སོ། །ཅི་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ལ་ཆགས་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དག་གོ །དེ་ལང་དང་ངའི་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ནས་ལུས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆགས་སེམས་སོ། །མི་འདོད་པ་རིག་པ་དང་མཚུངས་ པར་ལྡན་པའི་སེམས་ཞུམ་པ་ཉིད་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། དྲན་པ་མེད་པ་དང་ཡིན་ལ་བྱེད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོན་དམ་པ་མི་དྲན་པ་རྣམས་འདི་དག་གིས་ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པས་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་འཇོག་པའོ། །སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པ་དང་སྤང་བའི་ཕྱིར་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། གནས་པ་དང་ཕྱིར་འབྱུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་ཅིང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་བར་འདི་དག་སྤོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་བསྐྱེད་དོ། །འབད་དོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །སེམས་རབ་ཏུ་འཛིན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་འཇོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་མི་སྤོང་བ་དང་ཚུལ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཚིག་གཅིག་དང་གཉིས་དང་གཉིས་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །འདུན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སེམས་དང༌། སྤྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམས་ཏེ། འདི་དག་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འགྲུབ་པའི་རྐང་བ་སྟེ་ཡན་ལག་ཡིན་པས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །དེ་ལ་འདུན་པ་ནི་བྱེད་པར་འདོད་པ་ཉིད་ད། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །དེས་ཉོན་མོངས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པས་ན་དེའི་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དད་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང༌། སེམས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་སོ། །དེ་དང་ལྡན་པ་ནི་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ལྡན་པའོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྦྱོར་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དམ། སྦྱོར་བ་བརྟན་པར་གྱུར་པའམ། མི་ དགེ་བའི་ཚོགས་དང་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་སྒོམ་པའང་རྣམ་བ་བཞི་སྟེ། ཆུང་དུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། བཅོས་བུ་མ་ཡིན་པ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ཅན་དོན་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །རྣམ་པར་སྒོམ་པ་ནི་སྒོམ་པས་ཏེ་ལུས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ངེས་པར་སྦྱོང་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་གནོད་པ་སེལ་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་བརྟེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དགའ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེར་འགོག་པ་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་མ་སྤངས་པའི་ཤེས་པ་གསལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འདོར་བ་ནི་རྣམ་པར་སྦོང་བ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་བག་ལ་ཉལ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ནི་དབེན་པའོ། །ཀུན་ནས་ལྡང་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པར་བཅད་པ་ནི་འགོག་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་སོང་བའོ། །ཡང་ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་ན་རེ་དབེན་པས་ནི་ཁམས་ལས་དབེན་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །འགོག་པས་ནི་ལས་འགོག་པའོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་སྤོང་བ་སྟེ། ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཞན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་པ་མཐོང་བའི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དཔེན་པ་ ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ཡན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་དབེན་པ་སྟེ། དེས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སྤང་པས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེས
Chinese
所谓“地”就是返回。什么呢？就是对世间的贪恋和不适。那，显现为“我”和“我的”而趋向于身体等就是贪恋。不悦与智慧相应而具有的内心沮丧就是不适。同样，作为对颠倒执著于快乐的对治，就是感受住念；作为对颠倒执著于常恒的对治，就是心住念；作为对颠倒执著于自我的对治，就是法住念。因为以不忆念和无是作是的特征，以不忆念真实义的那些，以这些而安住，所以是住念。为了不生起未生起的罪恶不善之法和断除已生起的罪恶不善之法；为了生起未生起的善法和使已生起的善法增长和不退失，以正断而如实且不颠倒地断除这些。对此，生起希求，努力，发起精进，心完全执持，如实地完全安住，这被称为如理作意，不舍弃它，并且通过如理地分别抉择，应当了知一个词和两个词以及两个词都是。希求、精进、心和行之等持，具有断除的勤奋，这四者是神足。这些是成就各种功德的足，也就是支分，所以是神足。其中，希求就是想要做的心。等持就是心一境性。因此，为了断除烦恼而精进，所以是它的勤奋。那是八种，即：希求、努力、信心、极喜、忆念、正知、作意和舍。具有它，就是与它一同具有。那是什么呢？就是被称为神足，也就是支分的词语。修习，就是使修习熟练，也就是使结合增长。对此，结合是堪能的吗？结合是稳固的吗？不善的词
English
The so-called "ground" is to return. What is it? It is attachment and discomfort to the world. That, appearing as "I" and "mine" and tending towards the body and so on, is attachment. Displeasure, corresponding to wisdom and having a disheartened mind, is discomfort. Similarly, as an antidote to the inverted clinging to happiness, it is the mindfulness of feelings; as an antidote to the inverted clinging to permanence, it is the mindfulness of mind; as an antidote to the inverted clinging to self, it is the mindfulness of dharmas. Because of the characteristic of non-recollection and making what is not so, those who do not remember the true meaning, with these they abide, therefore it is mindfulness. In order not to arise the unarisen sinful unwholesome dharmas and to abandon the arisen sinful unwholesome dharmas; in order to generate the unarisen wholesome dharmas and to make the arisen wholesome dharmas grow and not decline, with the right abandonment, these are abandoned truly and without inversion. To this, generate aspiration, strive, initiate diligence, the mind completely holds, and truly completely abide, this is called appropriate attention, not abandoning it, and through appropriately distinguishing and choosing, one should know one word and two words and two words are all. Aspiration, diligence, mind, and the samadhi of practice, having the diligence of abandonment, these four are the feet of miraculous power. These are the feet for accomplishing various qualities, that is, the limbs, therefore they are the feet of miraculous power. Among them, aspiration is the very desire to do. Samadhi is the one-pointedness of mind. Therefore, in order to abandon afflictions, one strives, therefore it is its diligence. That is eight kinds, namely: aspiration, effort, faith, great joy, mindfulness, awareness, attention, and equanimity. Having it is having it together. What is that? It is the word called the feet of miraculous power, that is, the limbs. To meditate, is to make meditation familiar, that is, to make the union grow. To this, is the union capable? Is the union stable? Unwholesome words
Chinese
不和合。按照俱舍论师们的观点，禅定也有四种：小、中、大三种，以及非人为的、具有无离果的、意义圆满的禅定。这本身就是具有在现法中安乐住的果，如是四种，这是其他宗派的观点。完全禅修就是以禅修来完全调伏身心。禅修是必定调伏戒律。禅修是消除心的损害。禅修是使智慧稳固。安住于真实，是指与初禅相应，因为这本身就是从欲望等中完全分离。安住于离欲，是指与二禅相应，因为这本身就是从分别念等欲望中分离。安住于止息，是指与三禅相应，因为对喜的离欲就是在那里的止息。完全舍弃转变，是指与四禅和无色定相应，因为如同未舍弃有之识的明晰先行之舍弃就是完全舍弃。此外，彻底摧毁随眠就是寂静。远离一切生起就是离欲。彻底断除一切系缚就是止息。完全舍弃一切近取就是完全舍弃。还有，俱舍论师们说，寂静是从界中寂静。离欲是从烦恼的欲望中分离。止息是止息业。完全舍弃是舍弃诸事物，所有这些词语都表达了涅槃。此外，对于所取和能取的四种分别念的对治，即四种见道，应知依次为安住于寂静等四句。其中，第一所取的分别念的对治是寂静，因为由此从清净的方面舍弃了一切烦恼的方面，所以是寂静。第二所取的分别念的对治是离欲，由此
English
not in harmony. According to the Abhidharma masters, there are also four types of meditation: small, medium, and large, and the non-artificial, possessing the fruit of non-separation, and complete in meaning. This itself is the fruit of dwelling in bliss in the present dharma, thus there are four types, which is the view of other schools. Complete meditation is to completely subdue body and mind through meditation. Meditation is the certain subduing of discipline. Meditation is the elimination of harm to the mind. Meditation is to make wisdom firm. To abide in truth means to be in accordance with the first dhyana, because it is itself completely separated from desire and so on. To abide in detachment means to be in accordance with the second dhyana, because it is itself separated from desires such as conceptualization. To abide in cessation means to be in accordance with the third dhyana, because the detachment from joy is cessation there. Complete abandonment and transformation means to be in accordance with the fourth dhyana and the formless realms, because the abandonment that precedes the clarity of the consciousness that has not abandoned existence is complete abandonment. Furthermore, the complete destruction of latent tendencies is tranquility. Being free from all arising is detachment. Completely cutting off all bonds is cessation. Completely abandoning all grasping is complete abandonment. Also, the Abhidharma masters say that tranquility is tranquility from the realms. Detachment is separation from the desire of afflictions. Cessation is the cessation of karma. Complete abandonment is the abandonment of all things, and all these words express nirvana. Furthermore, the antidotes to the four types of conceptualization of the grasped and the grasper, that is, the four paths of seeing, should be understood as the four phrases beginning with abiding in tranquility, in order. Among them, the antidote to the first conceptualization of the grasped is tranquility, because it abandons all afflicted aspects from the side of purification, therefore it is tranquility. The antidote to the second conceptualization of the grasped is detachment, because by this
Tibetan
་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་འགོག་པ་སྟེ། དེས་བདག་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་མ་ལུས་པར་འགོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་བ་སྟེ། དེས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྣ་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་དང་རྟེན་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ནི་གནས་སོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བ་ནི་འདོར་བའོ། །ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ནི་མཐར་ཐུག་ཅིང་མུར་ཐུག་པའོ། །དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ནི་དབང་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་ནི་མི་ཐུབ་པའི་དོན་གྱིས་ན་སྟོབས་རྣམས་སོ། །དྲན་པ་དང་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གི་དོན་གྱིས་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་རྣམས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྡུ་བའི་དོན་གྱིས་ནི་རྣམ་བར་ཐར་པའི་སྒོ་རྣམས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་དང༌། ཟད་བ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཆོས་ དང༌། རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་དང༌། ཡོངས་སུ་འདྲིས་པ་དང༌། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་ཁྱབ་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཤེས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་སྲུང་བའི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་བསྡུས་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་པ་ལ་དཔྱོད་པ་ཙམ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་ཅིང་དཔྱོད་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་ལས་འདའ་བར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །སངས་རྒྱས་དང༌། ཆོས་དང༌། དགེ་འདུན་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཏོང་བ་དང༌། ལྷ་དང༌། སྐྱོ་བ་དང
Chinese
因为对于善法的意乐，就是远离贪欲的缘故。第一种执著分别的对治是止息，因为它止息所有执著我、自主等等，也就是断除的缘故，这是它的同义词。第二种执著分别的对治是遣除，因为它如实了知对于蕴等等假立为我的各种理由，从而遣除。所缘和依处生起力量是安住。遣除是舍弃。完全转变是究竟且彻底。信心、精进、正念、禅定、智慧，以能作主宰之义故，是诸根。它们本身以不可摧伏之义故，是诸力。正念和法分别、精进、喜、轻安、禅定、舍，以是见道支分之义故，是圆满菩提之支分。正见、正思、正语、正业边际、正命、正勤、正念、正定，以能到达涅槃城之义故，是八正道支。空性、无相、无愿，以摄集四圣谛之义故，是解脱之门。痛苦、集、灭、道、尽、不生、法、随觉、世俗、串习、如其声之智，以周遍一切所知之义故，是诸智。应遍知一切未知，以及遍知、守护遍知之诸根，是以摄集见道、修道和无学道之义故。有寻有伺、无寻唯伺、无寻无伺之诸禅定，是以超越支分之义故。佛、法、僧、戒律、布施、天、厌离