Tibetan
་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་དང་ཕྲལ་བ་ན་ལྷའི་འགྲོ་བ་ཞི་བའི་ཕྲིན་ལས་དང༌། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་ངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་མི་རྣམས་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞིས་སྡུད་པར་བྱེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་འདི་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་འདིས་ནི་མིའི་འགྲོ་བ་ཞི་བའི་ཕྲིན་ལས་དང༌། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བས་བརྩད་པ་དང༌། གཉི་གའང་ཆེད་དུ་བྱ་བ་གཅིག་པ་ཡིན་གྱི། མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ལན་བཏབ་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་བཞི་ལ་འགོད་པ་ནི། ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་དང༌། སྙན་པར་སྨྲ་བ་དང། དོན་སྤྱོད་པ་དང༌། དོན་མཐུན་པ་རྣམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་གཟུང་བ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་བར་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྟོགས་པ་ལ་འགོད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཞན་དག་ལ་འདི་སྐད་འདོམ་ཞིང་འདི་སྐད་རྗེས་སུ་སྟོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཡི་གེ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཚིག་ལ་མཁས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྩོད་པ་དང་བཅས་པའི་ལན་རྒྱས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ སྤྲུལ་པ་དཔེར་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བཅིངས་མ་གྲོལ་བ་ཉིད་དང༌། མི་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་དང་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ལ་མཉེས་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ནས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལས་ཀྱང་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་མི་ལྡོག་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་གཞན་མ་ཡིན་པའི་བསམ་པས་གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སོགས་པ་ལས་མི་ལྡོག་ན། འོ་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཞན་ལ་གཟུགས་ཀྱང་གཞན་ནམ་ཅི་ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་པར་དྲིས་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་མི་ལྡོག་པར་ཐལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱད་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་དོན་དང༌
Chinese
當從諸法的觀點中分離時，是天人的寂靜事業。 善現，如果我以佛眼觀察世界，菩薩們會以四種攝事來攝受人們，從這裡開始，廣大地使眾生獲得一切相智，這被稱為是聖法的果實，這之間是人的寂靜事業。 如果菩薩也使眾生獲得一切相智，那麼佛和菩薩之間就沒有區別了，因為這是一個爭論。 兩者都是為了同一個目的，但不是因為顯現或不顯現，而是因為這樣承認了差異而作出的回答。 安立四攝事是：十方世界的眾生，布施，愛語，利行，同事，以及隨順空性等，這之間所說的都是奇妙的法性。 安立於了悟雜染和清淨是：善現，此外，大菩薩對其他大菩薩們這樣說，這樣教導，從這裡開始，精通文字顯現的詞句，以善於辯論而作廣泛的回答，以及如來 的化身以譬喻來說明一切法既非束縛也非解脫，以及不住的瑜伽和對一切聖者都感到滿意等，從法的界限、真如和真實的邊際也不退轉，這之間是明顯地宣說不退轉。 以非異體的想法，如果從法界等不退轉，那麼法界與色等也是異體的嗎？這樣詢問一切法是否與法界等是異體的，從而推論出從色等也不退轉，以及顯示具有雜染和清淨的自性之義。
English
When separated from the perspective of all phenomena, it is the peaceful activity of the gods. Subhuti, if I, with the Buddha's eye, observe the world, bodhisattvas gather beings through the four means of gathering, starting from here, extensively enabling sentient beings to attain omniscience, this is said to be the fruit of the noble dharmas, and in between is the peaceful activity of humans. If bodhisattvas also enable sentient beings to attain omniscience, then there would be no difference between a Buddha and a bodhisattva, because this is a debate. Both are for the same purpose, but not because of manifestation or non-manifestation, but because of acknowledging the difference in this way, the answer is given. Establishing the four means of gathering is: sentient beings in the ten directions of the world, generosity, kind speech, beneficial action, acting in accordance with the Dharma, and following emptiness, etc., what is said in between is the wondrous nature of Dharma. Establishing the realization of defilement and purification is: Subhuti, furthermore, great bodhisattvas say this to other great bodhisattvas, teaching in this way, starting from here, being skilled in the words of manifest letters, giving extensive answers with skillful debate, and the Tathagata's emanation explaining with metaphors that all phenomena are neither bound nor liberated, as well as the yoga of non-abiding and being pleased with all noble beings, etc., from the realm of Dharma, Suchness, and the ultimate limit, there is no turning back, in between is the clear declaration of non-retrogression. With the thought of non-otherness, if there is no turning back from the realm of Dharma, etc., then are the realm of Dharma and form, etc., also different entities? Thus, asking whether all phenomena are different entities from the realm of Dharma, etc., thereby inferring that there is no turning back from form, etc., and showing the meaning of having the nature of defilement and purification.
Tibetan
། རབ་འབྱོར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཚད་མར་བྱས་ནས་ཞེས་བྱ་བས་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་ན་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོར་ཐལ་བ་དང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་གཉིས་རབ་ཏུ་མ་ཤེས་པའི་ལན་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་དག་ཆར་རྣམ་པར་བཅད་པས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆར་མི་གཅོད་པ་ཡིན་ན་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་གསུམ་སྤངས་པས་འབྲས་བུ་དང་པོ་ཡིན་པ་དང༌། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་གནོད་སེམས་བསྲབས་པ་ཉིད་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དང༌། འོག་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྤངས་པ་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པ་དང༌། གོང་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་ལྔ་སྤངས་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྒྱ་ཆེར་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའི་བར་གྱི་འབྲས་བུ་ཆར་དབྱེ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བས་དྲིས་པ་དང༌། དུས་གང་གི་ཚེ་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་དཔེར་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་ནས་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་དེའི་ལན་བཏབ་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཉིད་ཞུས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྲུལ་པ་དཔེར་བརྗོད་པས་དེའི་ལན་བཏབ་པ་དང༌། སྤྲུལ་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཆོས་ལེགས་པར་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲུལ་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཆོས་མཐོང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འཇུག་པ་དོན་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་རང་ཉིད་དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པས་དེ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྲིན་ལས་འོག་མ་འོག་མ་རྣམས་ལ་ཡང་བརྒལ་བ་དང་ལན་དང་མཚམས་སྦྱར་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་བརྗོད་པའི་གནས་སྐབས་རྒྱ་ཆེར་ནི་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཁོ་བོས་གཞུང་མངས་བའི་ཉེས་པ་སྤང་བའི་དོན་དུ་བསྡུ་བ་ཙམ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་ལ་འགོད་པ་ནི་སྒྱུ་མ་མཁན་གྱི་དཔེས་སེམས་བསྐྱེད་
Chinese
因此，以“拉觉（梵文：Rab-hbyor，即善现，须菩提）以世俗谛为衡量”等句来对它进行辨别。如果对果位的辨别是世俗的，而不是胜义的，那么就会导致所有凡夫俗子都成为入流等圣者。这是因为他们没有完全理解这二谛的缘故。从对二谛的误解开始，通过将有为法和无为法的界限进行划分来安立果位。从“安立果位”到“清净与不清净的辨别”。如果不区分法界，那么断除三种结缚就是初果，减弱贪欲和嗔恨就是一来果，断除与下分相应的五种结缚就是不来果，断除与上分相应的五种结缚如何能成为阿罗汉果呢？从“如何能成为阿罗汉果”到“广大的菩提”，因为对果位的区分没有了，所以提出了疑问。什么时候能以一刹那证悟一切法？以如来化身为例，从“什么时候能以一刹那证悟一切法”到“证悟法的体性”回答了这个问题。又问了“证悟法的体性”，以如来化身为例回答了这个问题。如同化身没有不清净和清净的道路可修一样，很好地证悟了无实体的法。因为一切法都如化身一般，所以如幻般地见到法是菩萨的行为。如果是这样，那么为了利益众生而努力就变得毫无意义。众生因为自己不了解这一点，所以说这是有果报的。同样，对于之后的行为，也应该像经文一样，广泛地陈述辩论、回答和联系，一个接一个地传递。我只是为了避免内容繁杂的过失而进行了总结。像我一样将众生安置于利益之中，就像魔术师的例子一样发起菩提心。
English
Therefore, it is distinguished by the phrase "Rab-hbyor (Sanskrit: Rab-hbyor, i.e., Subhuti, a disciple of the Buddha) takes the conventional truth as a measure." If the distinction of the fruit is conventional and not ultimate, then it would lead to all ordinary people becoming stream-enterers and other noble ones. This is because they do not fully understand these two truths. Starting from the misunderstanding of the two truths, the fruit is established by dividing the realms of conditioned and unconditioned phenomena. From "establishing the fruit" to "distinguishing between impure and pure." If the realm of phenomena is not distinguished, then abandoning the three bonds is the first fruit, weakening desire and hatred is the once-returner fruit, abandoning the five bonds corresponding to the lower part is the non-returner fruit, how can abandoning the five bonds corresponding to the upper part become the Arhat fruit? From "how can it become the Arhat fruit" to "vast Bodhi," because there is no distinction of the fruit, the question is raised. When can all phenomena be realized in one instant? Taking the example of the manifestation of the Tathagata, the question is answered from "when can all phenomena be realized in one instant" to "realizing the nature of phenomena." The question "realizing the nature of phenomena" was asked again, and the answer was given by taking the example of the manifestation of the Tathagata. Just as the manifestation has no impure or pure path to cultivate, the non-substantial Dharma is well realized. Because all phenomena are like manifestations, seeing the Dharma as illusory is the action of a Bodhisattva. If this is the case, then striving to benefit sentient beings becomes meaningless. Because sentient beings do not understand this themselves, it is said that this has karmic consequences. Similarly, for subsequent actions, debates, answers, and connections should be widely stated like the scriptures, passing from one to another. I have only summarized it to avoid the fault of being too complicated. Like me, placing sentient beings in benefit, generating Bodhicitta like the example of a magician.