English
The meaning of understanding the speech that is in accordance with the ordained person. The mention of lineage is the meaning of understanding that a perfect lineage can master the supreme Dharma. Furthermore, the mention of "or" means that even if the lineage is inferior due to the faults of karma experienced in other places of birth and times, those who possess merit are considered capable of mastering it here. Now, the second type of clinging to conceptualization is to be discussed, therefore: Sentient beings are imputed and their cause, The object-possessor destroys them, The path of meditation, And its connections, The other nine unfavorable aspects. Thus it is said. Starting from the terms, names, signs, and manifest clinging of the endowed, it teaches up to the attainment of omniscience. How are there nine types of conceptualization? Therefore: The two selves, as they are, and omniscience, The three obscurations of the three types, The path of peace, suchness, etc., Similarities, having and not having, Unequal suffering, etc., The nature of afflictions, In duality, complete ignorance, Are considered the final conceptualizations. Thus it is said. Among them, complete ignorance of omniscience, Why are the Tathagatas, the subduers, the perfectly enlightened Buddhas, called omniscience? Starting from "In what way, with what signs, with what characteristics are the dharmas described?" The Tathagatas have realized those ways, those signs, those characteristics, therefore they are called omniscience. Thus it is said. Complete ignorance of the wisdom of the path, such as the Bodhisattva Mahasattva of the endowed should generate all paths, etc. Complete ignorance of all wisdom, such as all of the endowed, refers to as many internal and external dharmas as there are. Those Shravakas and Pratyekabuddhas can also know, etc. Complete ignorance of the path, starting from abiding in the path, this noble person
Tibetan
ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཆོག་གི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕིན་བར་བྱེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གང་དག་པའི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམས་འདིའི་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་དོན་དང༌། ཆོས་གང་དང་ཡང་ལྡན་པའི་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་ཐུན་མོངས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི། ཡང་ཕྱིར་རོལ་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་དང༌། བདུད་དང༌། ཐེག་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཆོད་པ་དང་མི་འཕྲོགས་པའི་དོན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་ནི། ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དོན་ནས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་དོན་ལ་སྤྱོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི། ཡང་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་ལ་དོན་དང༌། དོམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་སྤྱད་པར་མི་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་ན། འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེས་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་གེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་དོན་ནམ་དོན་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པར་འཐད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དུ་དོན་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པའི་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་བཀག་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཆོས་གང་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པར་བྱེད་པ་བཀག་པ་དང༌། འདུས་མ་བྱས་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པ་དང༌། ནམ་མཁའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དཔེས་དེས་འདི་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་གཉིས་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་མེད་པ་ནི་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་དོན་དམ་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཐོབ་པ་བཀག་པ་དང༌། གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཐོབ་པ་བཀག་པ་དང༌། གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པའི་ཆོས་མི་དམིགས་པ་ལ་ཐོབ་པར་བསྙད་པས་གནག་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྒྱ་ཆེར་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་བས་མངོན་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དེས་ན། རབ་འབྱོར་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དོངས་པོ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཅིག་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་ལམ་དག་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་བརྩད་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཉིད་དང༌། འདུས་མ་བྱས་འབྱུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཚད་མར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་ པ་ནི་ངག་གི་ལམ་གྱིས་གདགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་རྣམ་པར་ཆད་པ་རྣམས་ལ་ཕྱི་མའི་མུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩད་པ་ཡིན་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་ཕྱིན་ལ། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ལ་དེའི་མུ་རབ་ཏུ་མི་ཤེས་པ་དང༌། དེ་མི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའང་དེ་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ནོགས་པ་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཡེས་ཤེས་ནི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་དག་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པ་ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པ་ལགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ནམ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུང་པ་ཡིན་ནོ། །ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་པ་ན། །ཡུན་རིང་ལོན་ནས་དབུས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། བདེ་སྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞི། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་དཔའ་བ་ཡི། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་རྟེན་པར་བྱེད། །ཇི་སྐད་དུ་ལོ་མ་དང༌། མེ་ཏོག་དང༌། འབྲས་བུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ལྡང་བུའི་དཔེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བའི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་ཅིང་མང་བ་སྣ་ཚོགས་པའི་དོན་དང༌། འབྲས་བུ་འདུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་དཔའ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་འཐད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ
Chinese
所有都做到超越最高寂灭的彼岸，所以才被称为般若波罗蜜多。对于如是性以及真实之边等是否具有的完全愚昧，即是如是性，以及真实之边和法界都包含于此中的意义，以及不具有任何法的意义，所以才被称为般若波罗蜜多。对于不平等性，即非共同性的完全愚昧，即是外道、邪教、魔和具有其他乘者都无法断绝和夺取的意义，所以才被称为般若波罗蜜多。对于痛苦等真谛的完全愚昧，即是从痛苦的意义到如实之义都应当修习。 对于烦恼自性的完全愚昧，即是不应当将贪欲、嗔恨和愚痴作为意义和非意义来修习。为什么呢？因为贪欲、嗔恨和愚痴的如是性，对于任何事物都不会作为意义或非意义来成立。同样，对于一切法，也禁止作为意义或非意义的修习。为什么呢？因为如来圆满成佛后，对于任何法都没有执着，并且不分别有为法和无为法，所以般若波罗蜜多禁止作为意义和非意义。无为法是一切圣者的意义，并且以虚空的如是性为例，它对此没有任何助益。以意义和非意义二者皆无的方式，才能获得一切相智，这才是所说的。二无即是非二的胜义谛，对此完全愚昧，即是以二无之法禁止获得二无之法，以二之法禁止获得二之法，以及不执着二与二无之法而宣称为获得，这就是所说的。因为如此这般对分别念进行广
English
All are made to go beyond the supreme transcendence of sorrow, hence it is called Prajñāpāramitā. Complete ignorance of suchness and the extremes of truth, etc., whether they possess or do not possess, is suchness, and the meaning that the extremes of truth and the realm of dharma are contained within this, and the meaning of not possessing any dharma, hence it is called Prajñāpāramitā. Complete ignorance of inequality, that is, non-commonality, is the meaning that outsiders, heretics, demons, and those who possess other vehicles cannot sever or seize, hence it is called Prajñāpāramitā. Complete ignorance of the truths of suffering, etc., is that one should practice from the meaning of suffering to the meaning of reality as it is. Complete ignorance of the nature of afflictions is that one should not practice attachment, hatred, and ignorance as meaning and non-meaning. Why? Because the suchness of attachment, hatred, and ignorance does not establish anything as meaning or non-meaning. Similarly, the practice of making all dharmas into meaning or non-meaning is prohibited. Why? Because after the Tathagata attained complete enlightenment, there is no attachment to any dharma, and there is no distinction between conditioned and unconditioned dharmas, so Prajñāpāramitā prohibits making meaning and non-meaning. Unconditioned dharma is the meaning of all noble ones, and taking the suchness of space as an example, it does not help this in any way. It is said that one can attain omniscience through the way in which both meaning and non-meaning are absent. Non-duality is the ultimate truth of non-duality. Complete ignorance of this is the prohibition of attaining non-dual dharma with non-dual dharma, the prohibition of attaining dual dharma with dual dharma, and the declaration of attainment without clinging to dual and non-dual dharmas. Because in this way, the differentiation of discrimination is wide.
Chinese
因此，正如所说，由于所有执着于显现的事物都是不一致的方面，因此，善现，您所说的“对一切智智没有目标”是正确的。因此，对无有实义的目标的唯一智慧是完全成立的。在此，如果涅槃和道路都不存在，那么所有圣者都将不复存在，这是辩论。一切无为法的彻底区分，以及无为法无生，这被认为是世俗的衡量标准，这就是道路。为什么呢？因为胜义谛不是语言之道可以表达的，这是合理的。对于所有极端情况，了解后来的界限被称为辩论。自性空性，由于自性空性，对诸法的界限一无所知，并且也显示了不了解这一点，这是答案。因此，对无有错乱的目标的智慧是合理的。因此，世尊，那些为了众生的利益而安住于无上正等觉的菩萨摩诃萨们，是行持难行，因为他们不执着于众生或被认为是众生的事物，等等。当这些瘟疫疾病消失时，就像长期以来到达中央一样。以各种方式行进的，带来安乐、功德和圆满的一切，就像四大河流入大海。以殊胜的果实而英勇的，对那位伟大的勇士，以各种方式依赖。正如用树叶、花朵和果实丰盛的树的比喻，菩萨们是福德的田地，因此，他们是所有众生安乐享受的至高无上、众多和各种各样的意义，以及果实的聚集本身，以其殊胜的果实而英勇，像这样成为如来，为什么呢？因为一切法的如是性是获得一切智智二种清净的合理性，同样，如是性的般若波罗蜜多。
English
Therefore, as it is said, since all clinging to appearances are inconsistent aspects, therefore, Subhuti, what you said, "There is no object of focus for all-knowingness," is correct. Therefore, the single wisdom that focuses on the absence of meaning is perfectly established. Here, if there is no nirvana and no paths, then all noble beings would cease to exist, which is a debate. The thorough distinction of all unconditioned phenomena, and the unconditioned being unborn, this is considered the measure of the world, and this is the path. Why is that? Because the ultimate truth is not something that can be designated by the path of speech, which is reasonable. Knowing the later limit for all extreme cases is called a debate. Self-nature emptiness, because of self-nature emptiness, one does not know the limit of phenomena, and it is also shown that one does not understand this, which is the answer. Therefore, wisdom that focuses on the absence of confusion is reasonable. Therefore, Bhagavan, those Bodhisattva-Mahasattvas who abide in unsurpassed, perfect and complete enlightenment for the sake of sentient beings are practicing what is difficult, because they do not cling to sentient beings or what is considered sentient beings, and so on. When these plague diseases are exhausted, it is like arriving at the center after a long time. All the happiness-accomplishing qualities and perfections that go in every way, like the four great rivers flowing into the ocean. Heroic with supreme fruit, on that great hero, in every way one relies. Just as with the example of a tree abundant with leaves, flowers, and fruits, Bodhisattvas are fields of merit, therefore, they are the supreme, numerous, and various meanings of the enjoyment of happiness of all beings, and the gathering of fruits itself, heroic with its supreme fruit, becoming thus the Tathagata, why is that? Because the suchness of all dharmas is the reason for obtaining the twofold purity of all-knowingness, likewise, the Prajnaparamita of suchness.