Tibetan
་ཞེས་ཡ་བ་བའམ། འདི་ནི་གཟུགས་སོ། །འདིའི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འགྲོ་བའི་དཔེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་གཉིས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་དང་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་དང༌། འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། དངོས་པོ་ལྔན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཛིན་པ་དང༌། །དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང༌། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་དཔེས་དེ་རྣམས་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་མཉམ་པར་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་དེའི་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ངེས་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལམ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་ཡས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་དོན་ཆེན་པོའི་སླད་དུ་ཉེ་ བར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ་འགོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། དེ་ལྟར་ན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་མི་འཐད་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དམིགས་པར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ནི། དེའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་སོ་སོར་བསྟན་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་བཀག་པས་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་པར་བསྟན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་
Chinese
说是‘呀哇’吗？这是色。说这是色，没有显现执著，从这里开始，以转轮王的例子，想要去哪里就去哪里，这五个波罗蜜多，不像声闻等道那样想要去哪里就去哪里，这是随行般若波罗蜜多，以他者自在的意义所说的。现在要说第二种，九种执著的分别念，因此：特意必定不生等，道与非道确定执，有灭之生及，与物不具及，处与族执著，求义与无因，外道为所缘，是余执分别。这样说的。其中，如所应作那样必定不生的分别念，以转轮王的例子，为了那些一切相智的道平等行，说是他者自在。道与非道的确定执著的分别念，是对声闻等，以及一切相智的道，菩提萨埵的道不是道，是道本身所说的。生与灭的分别念是，从法性量起，般若波罗蜜多为了大义而安住，到没有产生或阻止任何法的中间，这样的话，六波罗蜜多不合理，以一切相智为目标，与一切有情共同发愿无上正等觉，不缘三轮的形态修习，对六波罗蜜多精进和正确结合所说的。具有事物和不具有事物的分别念是，从分别显示询问其原因开始，到从色到一切相智之间，通过阻止具有和不具有来显示精进所说的。安住于色等
English
Is it called 'Yawa'? This is form. Saying this is form, there is no manifest clinging, starting from here, with the example of the wheel-turning king, going wherever one wants, these five perfections, unlike the path of the hearers and others, not going wherever one wants, this is following the Prajnaparamita, spoken with the meaning of other-dependence. Now, the second of the nine kinds of clinging conceptualizations is to be spoken, therefore: Intentional certainly does not arise, and the path and non-path are definitely grasped, birth with cessation, and not possessing things, place and lineage are grasped, seeking meaning and without cause, outsiders are the object, it is another clinging conceptualization. Thus it is said. Among them, the conceptualization of certainly not arising as it should be done, with the example of the wheel-turning king, for the sake of those all-knowing paths equally walking, it is said to be other-dependent. The conceptualization of definitely grasping the path and non-path is for the hearers and others, and the path of all-knowing, the path of the Bodhisattva is not the path, it is said by the path itself. The conceptualization of birth and cessation is, starting from the measure of Dharma-nature, the Prajnaparamita abides for the sake of great meaning, until the middle of not producing or preventing any Dharma, in this way, the six perfections are unreasonable, taking all-knowing as the goal, jointly dedicating to the unsurpassed perfect complete enlightenment with all sentient beings, cultivating in the form of not focusing on the three wheels, what is said by diligently and correctly combining the six perfections. The conceptualization of possessing things and not possessing things is, starting from separately showing the inquiry of its cause, until between form and all-knowing, what is said by showing diligence by preventing possessing and not possessing. Abiding in form etc.
Tibetan
པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དག་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་ཅུང་ཟད་མི་གནས་པའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཨ་མྲ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་དཔེས་ཆོས་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་དཔེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འཐད་བས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེས་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཐུབ་པར་ དཀའ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་དགོངས་པ་མཛད་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་པོ་ཤེས་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མུ་བཞི་སྟེ། མུ་དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དྲུག་ལ་འཇུག་གོ །གཉིས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་གྱི་དེ་ཉིད་དོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི། རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཕྱི་མ་དང་སྦྱར་བ་སྟེ། རེ་ཞེས་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་དུས་ཀྱི་རིགས་བཞིན་ནོ། །རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དཔེར་ན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་རིགས་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་སྔ་མ་དང་སྦྱར་ཏེ། རེ
Chinese
关于相的分别念是，又从色乃至一切种智之间不应安住，应精进。那是什么缘故呢？因为从色乃至一切种智之间，对于一切种智这三者稍微不安住是合理的，所以这样说了。关于种姓坏灭的分别念是，以芒果等果实的比喻，以了知法坏灭之义而说的。关于无所求的分别念是，如若想要随顺获得一切法自在，就应修学般若波罗蜜多，所以这样说了。关于无因的分别念是，那是什么缘故呢？以大海是赡部洲一切珍宝之因的比喻，般若波罗蜜多是所有圣者证悟之因是合理的，所以这样说了。关于缘于外道之法的分别念是，又以阿閦婆（Akṣobhya）的弟子的比喻，显示外道的法难以征服，并且如是对于一切不缘而行持的菩萨，诸佛以不缘的方式作意，以了知能取分别念和所取分别念二者的意义而说的。所谓所取是分别念而能取不是分别念，有四句。第一句是指色等六境。第二句是指与一刹那相应的识。第三句是指其他刹那的彼性。第四句是指脱离那些相的般若波罗蜜多。所谓是种姓，但不是种姓的分别念，是与后面的词相连的。凡是种姓的分别念，那也是种姓，譬如普遍行持对治时的种姓。所谓是种姓，但不是种姓的分别念，譬如没有如实证悟的种姓。所谓是如实证悟的分别念，但不是所缘的分别念，是与前面的词相连的。
English
The conceptualization of aspects is: Furthermore, one should strive not to abide in anything from form up to omniscience. Why is that? Because it is reasonable not to abide even slightly in the three aspects of omniscience, from form up to omniscience, that is why it was said. The conceptualization of the destruction of lineage is: It was said with the meaning of understanding the destruction of dharma through the example of fruits such as mangoes. The conceptualization of not seeking is: It was said because one should study the Prajñāpāramitā if one wishes to subsequently attain mastery over all dharmas. The conceptualization of having no cause is: Why is that? It was said because it is reasonable that the Prajñāpāramitā is the cause of the realization of all noble beings, through the example that the great ocean is the cause of all the jewels of Jambudvipa. The conceptualization of focusing on the doctrines of opponents is: Furthermore, through the example of the disciple of Akshobhya, it shows that the doctrines of opponents are difficult to overcome, and thus, for bodhisattvas who practice without focusing on anything at all, the Buddhas contemplate in a non-focusing manner, and it was said with the meaning of understanding the two conceptualizations of grasping and what is grasped. The four possibilities are: what is grasped is a conceptualization, but what grasps is not a conceptualization. The first possibility refers to the six objects, such as form. The second refers to the consciousness associated with a single moment. The third refers to the suchness of another moment. The fourth refers to the Prajñāpāramitā that is separate from those aspects. The phrase "it is a lineage, but not a conceptualization of lineage" is connected to the following words. Whatever is a conceptualization of lineage is also a lineage, just like the lineage at the time of universally practicing antidotes. What is a lineage but not a conceptualization of lineage is like a lineage without perfect realization. What is a conceptualization of perfect realization but not a conceptualization of an object is connected to the previous words.
Tibetan
་ཞིག་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དམིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ད་ཡིན་གྱི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་དཔེར་ན་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་འདིས་ལྷག་མ་ཡང་དཔག་པར་བྱའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འདོད་ཅེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ། དེ་ཐོབ་པ་ཡང་རྒྱུ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི་དགའ་བ་བགྱིད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ བརྩམས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་དྲུག་སྟོང་ལུང་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་པོ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་གཏད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་པུ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དཔེར་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་སྐད་ཅིག་དང་ཡུད་རྩམ་དང་ཐང་ཅིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང༌། འབྲིང་དང། ཐ་མ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་ནི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟན་པ་དང༌། མི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་དཔེས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཡིན་ནོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཡང་ཟད་པ་
Chinese
任何正确认识的分别念，也是对境的分别念。例如，与正确认识的对境相结合。唯有正确认识的分别念，而不是对境的分别念，例如对境未完全圆满。其余部分也应按此方式推断。关于见道的不相顺品已经讲完。 又为何称此为见道？为了获得大菩提。获得它的原因有三种。它们是： “向他人展示菩提，”，意思是：世尊所说的般若波罗蜜多甚深，菩萨们应当欢喜，从那里开始，预言获得见道的六千比丘。它的原因是完全交付，“将它完全交付”，意思是：圣者阿难陀将般若波罗蜜多完全交付后所说的。获得它的不间断的原因，“是众多福德的特征”，意思是：从以三千大千世界中的众生，如同获得阿罗汉果位者的布施等福德事物为例开始，广阔地，刹那、瞬间和片刻宣讲般若波罗蜜多的法，所增长的极大福德。提到刹那等，是为了按顺序了解根器敏锐、中等和下等之人。此处应知，刹那具有事业完全圆满的特征，因为“一”不是可以称说的。如来不动如来所显示的，以及隐没的比喻，是为了说明分别念不是见道所能了解的对境。这样，就是获得圆满正等觉的三者。又，什么是所谓的大菩提？“无垢尽和不生之，智慧菩提是名言”，这样说道。又，尽
English
Any conceptualization that correctly realizes is also a conceptualization of the object. For example, like combining with the object of correct realization. Only the conceptualization of correct realization, and not the conceptualization of the object itself, is like the object not being completely fulfilled. The rest should also be inferred in this way. The dissimilar aspects of the path of seeing have been explained. Furthermore, why is this considered the path of seeing? For the sake of attaining great Bodhi. Attaining it also has three causes. These are: "Showing others to Bodhi," which means: The भगवतः (bhagavataḥ, 梵文天城体，bhagavataḥ，世尊) said that this Prajñāpāramitā is profound, and the Bodhisattvas should rejoice, starting from there, prophesying the six thousand monks who attained the path of seeing. Its cause is complete entrustment, "Completely entrusting it," which means: What the noble Ānanda said after completely entrusting the Prajñāpāramitā. The uninterrupted cause of attaining it, "Is the characteristic of many merits," which means: Starting from the example of the beings in the three thousand great thousand worlds, like the objects of merit such as the alms of those who have attained the Arhat fruit, extensively, in an instant, a moment, and a short time, expounding the Dharma of the Prajñāpāramitā, the greatly increasing merit. Mentioning an instant, etc., is to understand the sharp, medium, and inferior faculties of individuals in order. Here, it should be known that an instant has the characteristic of completely fulfilling the action, because "one" is not something that can be spoken of. The Tathāgata Akṣobhya's display, and the example of disappearing, is to explain that conceptualizations are not objects that can be understood by the path of seeing. Thus, these are the three who attain complete and perfect enlightenment. Furthermore, what is the so-called great Bodhi? "The stainless exhaustion and non-arising, wisdom Bodhi is the name," it is said. Furthermore, exhaustion