Tibetan
ས་པའི་མི་དཔའ་བོའི་དཔེས་སྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་རྐྱེན་གྱིས་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡང་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་དཔེས་རྟོགས་པ་ལ་རང་དབང་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡང་ཆུ་ཀླུང་ཕྲ་མོ་རྣམས་གངྒཱའི་ཆུ་དང་ལྡན་ཅིག་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འགྲོ་བའི་དཔེས་དེད་དཔོན་གྱི་གཙོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོ་ བའི་ཚུལ་གྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པར་འགྲོ་བ་ནི་ཐེག་པ་གཞན་གྱིས་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ལས་ཡོངས་སུ་མཉམ་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཉིད་ཚེ་བ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། སྐྱེས་བུའི་ལག་པ་གཡས་པ་དང་གཡོན་པའི་དཔེས་ཉི་ཚེ་བ་མ་ཡིན་པ་དང་ཉི་ཚེ་བའི་བྱད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་ཆུ་ཀླུང་ཕྲ་མོ་དང་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའི་ཆུ་རྣམས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་ཕྱིན་ན་རོ་གཅིག་པར་གྱུར་པའི་དཔེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར་བར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་པ་དང་འཇུག་པ་མི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་གནས་པ་དང་འགྲོ་བའི་དཔེས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལྔ་པོ་རྣམས་ཀྱི་གནས་པ་དང་འགྲོ་བ་དག་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་ལ་འགྲོ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་དེ་ཉིད་དཔུང་གི་ཚོགས་ཀྱི་མདུན་དུ་འགྲོ་བའི་དཔེས། དེའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པ་མེད་པར་བརྩད་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྤྱོད་བའི་ཚེ། འདི་སྙམ་དུ་ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་གནས་པ་འདི་ནི་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མ་ཞུགས་པར་རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། དོན་གྱི་དབང་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་དེ་སྤངས་པ་དང༌། ཐམས་ཅད་ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་ཉིད་མེད་པས་གཅིག་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་མེད་པར་བརྩད་པ་དང༌། ལུས་ཐ་དད་པ་རྣམས་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་པའི་དཔེས་ལྔ་པོ་རྣམས་དང་དེའང་ མདོག་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེར་གྱུར་པ་གཙོ་བོར་འཐད་པས་དེ་སྤངས་པ་དང༌། ཡང་རིའི་རྒྱལ་པོ་རི་རབ་ཀྱི་དཔེ་ཚད་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་རབ་ཏུ་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་མེད་པར་བརྩད་པ་སྟེ། དོན་གྱི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དང་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བུད་མེད་རིན་པོ་ཆེའི་དཔེས་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཟུང་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གར་ན་བདེར་མི་གནས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་འགྱུར་བའི་བསམ་པས་མཚོག་ཉིད་ཡིན་པར་འཐད་པའི་ལན་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་རེ་རེ་ཞིང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དགུར་འགྱུར་བ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཛིན་པ་དང་ནི་འདོར་བ་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་པ་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་དང༌། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོར་བཏགས་པ་དང༌། །ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལ་འཛིན་པ་དང་འདོར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་གང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། གཏོང་པར་བགྱིད་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་བཏང་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བར་གང་གསུངས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏ། དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ པ་ཉིད་ཀྱི་བར་རྗེས་སུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པ
Chinese
如同以大地上勇士的比喻，所说的是为了理解成就的差别。以跟随转轮王的例子来理解由他缘而行的自性之分别，所说的是为了能自主地理解。以小河与恒河之水汇入大海的比喻来分别颠倒之行，如同与首领一同前行，以不退转的方式前行，因为没有其他乘可以行进，所以为了遍知一切，所说的是为了完全平等。以人的右手和左手的比喻来分别行持短暂之行，所说的是为了短暂与不短暂之行。以小河与大河之水汇入大海后味道变得一样的比喻来分别不同的证悟，所说的是为了理解五度成为其自性。以轮宝的住与行的比喻来分别不了解住与行，所说的是为了理解五度之住与行是跟随它的。以军队走在前面的比喻来分别跟随，所说的是为了理解跟随它。如果这样，因为一切法都是自性空，所以有人辩驳说，不可能通过六度获得无上正等觉。以及，善现，当菩萨摩诃萨行于六度时，心想：唉，这个世间安住者之心颠倒了，从这里开始，直到不入般若波罗蜜多，就不能以其他方式成熟众生。以及，因为义的缘故，是行于般若波罗蜜多。
English
As with the example of a hero on earth, what is said is to understand the difference in accomplishment. To distinguish the nature of going by other causes, as in the example of following a wheel-turning king, what is said is to understand it independently. To distinguish inverted conduct, as in the example of small rivers with the water of the Ganges flowing into the great ocean, like going together with the chief leader, going in a non-retrogressive manner, because there is no other vehicle to travel, therefore, for the sake of knowing all aspects, what is said is for the sake of complete equality. To distinguish the conduct of temporary actions, as in the example of a person's right and left hands, what is said is for the sake of temporary and non-temporary actions. To distinguish different realizations, as in the example of the water of small rivers and great rivers becoming one taste after flowing into the great ocean, what is said is to understand that the five perfections become its nature. To distinguish not knowing abiding and going, as in the example of a precious wheel abiding and going, what is said is to understand that the abiding and going of the five perfections follow it. To distinguish following, as in the example of it going in front of an army, what is said is to understand following it. If that is the case, since all phenomena are empty of inherent existence, someone argues that it is impossible to attain unsurpassed perfect enlightenment through the six perfections. And, Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the six perfections, thinking: Alas, the minds of these beings abiding in the world are inverted, starting from here, until one does not enter into the Prajnaparamita, one cannot ripen sentient beings in any other way. And, because of the meaning, one practices the Prajnaparamita.
Chinese
因为舍弃了它，并且由于一切都没有成为不同的事物，所以争论说没有一个成为主要的。身体各不相同的人们，以如同前往山王须弥山脚下的例子，这五者以及那也 因为颜色相同而变成那样是主要的，所以舍弃了它。而且，又争论说，由于没有充分理解追随山王须弥山的例子不是衡量标准的意义，所以它没有成为主要的。因为没有充分地追随意义，所以说没有充分地追随意义，是因为对于证悟究竟，没有分别的分别念的缘故。从“只是世间的名言和术语”开始，以珍宝女的例子，因为以抓住一切善法，以及以一切相智在哪里都不会安乐居住的方式居住的想法，而适合成为殊胜的答复。现在，将分别念的两种形态，各自划分为九种差别来讲述。其中，首先是执取和舍弃，以及作意和界限。 第三是紧密相连，处所和显现执着，以及被认为是法的实物，贪着和对治，以及随心所欲地行走和衰退。首先要了解执取。就像这样，对于执取和舍弃的分别念是：世尊，对于般若波罗蜜多的法，您完全执取和舍弃的是什么？这就是所说的话。作意的分别念是：从色蕴到一切相智之间，因为不作意，所以因为没有完全抓住而舍弃，作意的善根都会增长，以及波罗蜜多完全圆满，以及如果不能获得一切相智，就会变成过失。以及，善现，什么时候色蕴不会被作意？从那开始，那时菩萨摩诃萨的善根会增长，并且会逐渐获得一切相智。 那是因为什么呢？因为不作意是无上的
English
Because it is abandoned, and because everything has not become different things, it is argued that none has become the main one. People with different bodies, like the example of going to the foot of Mount Sumeru, the king of mountains, these five and that also because the color is the same and it becomes so is the main thing, so it is abandoned. Moreover, it is also argued that since there is no full understanding of following the meaning that the example of Mount Sumeru, the king of mountains, is not a measure, it has not become the main one. Because there is no full following of the meaning, it is said that there is no full following of the meaning, because there is no distinction of conceptualization for the realization of the ultimate. Starting from "just worldly terms and terminology", with the example of the precious woman, because of the idea of grasping all virtuous dharmas, and residing in a way that all-knowingness will not reside comfortably anywhere, it is appropriate to be a supreme answer. Now, the two forms of conceptualization will be described, each divided into nine kinds of differences. Among them, first of all, grasping and abandoning, as well as attention and boundaries. The third is closely connected, place and manifest attachment, as well as being regarded as the reality of the Dharma, attachment and antidote, and walking and declining as desired. First, understand grasping. Like this, the conceptualization of grasping and abandoning is: Blessed One, what Dharma of the Perfection of Wisdom do you fully grasp and abandon? That is what was said. The conceptualization of attention is: From form to all-knowingness, because there is no attention, so because it is not fully grasped and abandoned, the roots of virtue of attention will increase, and the perfection of the paramitas will be completely fulfilled, and if all-knowingness cannot be obtained, it will become a fault. And, Subhuti, when will form not be attended to? From then on, at that time, the Bodhisattva Mahasattva's roots of virtue will increase, and he will gradually attain all-knowingness. Why is that? Because not attending is unsurpassed
Tibetan
་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པའི་ལན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་དང་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཁམས་གསུམ་དང་མ་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་མི་གནས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ནི་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་འདི་སྙམ་དུ་གང་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱང་འདོགས་པར་མི་མཛད་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་རྗོད་པར་བྱ་བར་བཏགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཆོས་འགའ་ཞིག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་མེད་ཅེས་ན། གང་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤྱོད་པ་རིང་དུ་བྱེད་ཅིང་ཉམས་པར་གསུངས་པས་མངོན་པར་ཞེ་ན་པ་མེད་པ་གཙོ་བོར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་འདི་དག་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་བ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆགས་པ་མེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གཉེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ དང་དེའི་དམིགས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་རྣམས་དེ་དང་མ་བྲལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཉམས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པ་པོ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས
Chinese
是对于现证圆满菩提而现证圆满成佛之理的回答。与三界一切相关的分别念是，世尊为了什么而不作意，是您所说的与三界不相关的因呢？安住的分别念是，如是行持，直至一切相智之间都不安住，是您所说的。对于事物现前执着的分别念是，世尊为了什么，没有现前执着是对于它不安住的因，是您所说的。对于事物观察的分别念是，如果菩萨摩诃萨这样想，从凡是那样修习开始，至于为什么呢？这样如来连所见的法也不安立，是您所说的，如来所证悟的，不是用言语所诠释而分别的，这是总结语。又为什么有些法没有现证圆满成佛呢？凡是成为事物的意义，如是现前执着行持久远并衰退，因此没有现前执着是主要，以了知此义的缘故。贪著的分别念是，世尊，菩萨摩诃萨如何行持般若波罗蜜多，才能没有涂染等等的这些过失呢？以及，善现，何时一切法都是没有贪著和没有执取的等等，是您所说的。对治的分别念是，就具有对治的法和它的所缘平等性而言，从不离般若波罗蜜多开始，直至一切相智之间，都是以不离它而言说的。如欲而行衰退的分别念是，如果所缘和能缘没有差别，那么现证和现证的建立就没有了，以及，善现，于此菩萨摩诃萨色
English
It is the answer to the reason for manifestly and perfectly attaining Buddhahood in manifest and perfect complete enlightenment. The conceptualizations related to all three realms are: "For what reason, Blessed One," is what you said is the cause of not attending to the mind, unrelated to the three realms? The conceptualization of abiding is: "Such conduct does not abide until the state of all-knowingness," is what you said. The conceptualization of manifest clinging to things is: "For what reason, Blessed One," is what you said, "not having manifest clinging is the cause of not abiding in it." The conceptualization of examining things is: "If a Bodhisattva-Mahasattva thinks thus, from 'whoever meditates in that way' onwards, why is it?" Thus, the Tathagata does not even establish the Dharma that is seen," is what you said, "what the Tathagata has realized is not distinguished by being explained by what is to be spoken," this is the concluding statement. Furthermore, why are some Dharmas not manifestly and perfectly enlightened? Whatever has become a thing, the meaning is that manifest clinging is practiced for a long time and declines, therefore, not having manifest clinging is the main thing, because of understanding this meaning. The conceptualization of attachment is: "Blessed One, how does a Bodhisattva-Mahasattva practice Prajnaparamita so that these faults of smearing, etc., do not occur?" And, "Subhuti, when all Dharmas are without attachment and without grasping," etc., is what you said. The conceptualization of the antidote is: in terms of the equality of the Dharma that possesses the antidote and its object, from the very non-separation from that Prajnaparamita, up to the state of all-knowingness, all are spoken of as being inseparable from it. The conceptualization of declining as one wishes to go is: if the object and the subject are not different, then there would be no manifestation and no establishment of manifestation, and, "Subhuti, in this, a Bodhisattva-Mahasattva, form