Tibetan
འཛིན་ཡོངས་སུ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་བསོད་ནམས་མང་པོ་ལས་བརྩམས་ཏེ་གླིང་ཆེན་པོ་བཞི་པའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་དང་སྟོང་གཉིས་པ་སྲང་ལ་གཞལ་བས་ཚད་བཟུང་བའི་དཔེ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུའི་ཕུང་པོ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་དག་སྐྲའི་རྩེ་མོ་བརྒྱར་གཤགས་པའི་ཆ་གཅིག་གིས་ཆུའི་ཐིགས་པ་བླངས་པའི་ཚད་བཟུང་བའི་དཔེས། དེ་དག་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་དང༌། སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་དག་དང་ལྡན་པ་དག་ནི་གང་དང་གང་དུ་སྐྱེ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཅི་ནས་ཀྱང་སེམས་དེ་ལ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང་སེམས་གཞན་ལ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་མང་པོ་སྟོན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་ལ་སོགས་པ་དག་ནི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བཞིའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།། །། མཐོང་བའི་ལམ་དང་དེའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་བཤད་པ། ད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་གཉེན་པོ་དང་བཅས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡོག་པ་ལ། །གཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་སོ་སོར་དེང༌། །དགུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཡུལ། །མིན་པའི་བདག་ཉིད་དག་ཅེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་མཐའ་དག་ ལ་བརྟེན་པ་ནི་གཉིས་དང་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ངེས་པར་སྦྱོར་བས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྡོག་པའི་ཕྱོགས་མཐའ་དག་ལ་བརྟེན་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྒྱུ་ཅི་ཞིག་གིས་ན་འདི་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དག་ནི་ལོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པ་དེས་ན། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཕགས་དབྱེ་པས། །སེམས་ཅན་རྫས་དང་རྟགས་ཡོད་པར། །རྣམ་རྟོག་འཛིན་པ་དག་ཏུ་འདོད། །དེ་དག་སོ་སོར་དགུ་བདག་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་སྐྱེས་བུ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི། ཀྱེ་མ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྙིང་པོ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་དབེན་པའི་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་མི་སྐྲག་པ་དང་མི་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྐྱེས་བུ་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་དེ་ལྟ་བུ་རྣམས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་ཀྱང་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་མ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་དེ་ནི་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་པས་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་འཛིན་པའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེས་བུ་བཏགས་པར་ཡོད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་སེམས་མི་ཞུམ་པ་དེའི་རྒྱུ་དྲིས་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གང་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། གནས་པ་དང༌། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་སུ་ཞིག་གནས་པར་འགྱུར་བའམ། གནས་ནས་ཀྱང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་སྟོན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་བཀག་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ལ་ཡང་འདི་ལྟ་བུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་སློང་དག་མཚན་མོ་འདས་ནས་ནང་པར་གྱི་དུས་སུ་ངས་སྲོག་ཆགས་ཅེ་སྤྱང་སྐད་འབྱིན་པའི་སྒྲག་ཐོས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་སུ་རི་དགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ཡན་ལག་མ་སྨད་པ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོ
Chinese
完全宣布。如是说，从随喜的众多福德开始，四大部洲的世界，以及同样以衡量一千和两千世界的尺度为例，同样以三千大千世界的大海水量，如将那些海水以头发尖端分割成百份之一而取一滴水的尺度为例。以那些随喜而具有的发心之众多福德，以及具有这些发心者无论于何处受生，从那里开始，无论如何也不应将心回向于此心或彼心，如是完全回向，如是宣说直至之间的众多利益。要知道，征相等等，如次第一样，是与确定暖相等四种自性之相一致的。 宣说见道及其相违品之所取与能取四种分别念及其对治。 现在要宣说见道之相违品，即所取与能取四种分别念及其对治。因此： 入与离返也，所取分别各别分， 九之自性如是境，非有自性是云云。 如是宣说。其中，所取之分别念有两种，第一，依赖于进入之方的一切境，即与二与非二之概念分离者，对彼等发心之形态如是随喜，并决定性地将之回向于无上正等觉，如是宣说。第二，依赖于离返之一切方，即从“具寿舍利子，般若波罗蜜多是无分别”开始，直至“以行持无分别之般若波罗蜜多，现证无分别之法”之间，以清净之
English
It is completely announced. Thus it is said, starting from the many merits of rejoicing, the world of the four great continents, and similarly, taking the measure of measuring a thousand and two thousand worlds as an example, and similarly, the amount of water in the great ocean of the three thousand great thousand worlds, such as taking a drop of water by dividing those waters into one part of a hundred parts of the tip of a hair as an example. With those many merits of generating the mind of rejoicing, and those who have these minds, wherever they are born, from there on, in any case, one should not dedicate the mind to this mind or that mind, thus completely dedicate it, thus it is said until the many benefits in between. It should be known that signs and so on, like the order, are in accordance with the part of determining warmth and so on, which is consistent with the characteristics of the four natures. Explanation of the four conceptualizations of the object of apprehension and the apprehending subject, which are the opponents of the path of seeing, together with their antidotes. Now, since the four conceptualizations of the object of apprehension and the apprehending subject, which are the opponents of the path of seeing, together with their antidotes, are to be expressed. Therefore: Entrance and departure also, the object of apprehension is distinguished separately, The nature of nine is like that, the realm, the nature of non-existence, it is said. Thus it is said. Among them, there are two kinds of conceptualizations of the object of apprehension. First, relying on all the realms of the entering side, that is, those who are separated from the concepts of two and non-two, rejoicing in the form of those minds in this way, and definitely dedicating it to the unsurpassed perfect enlightenment, thus it is said. Second, relying on all the sides of departure, that is, starting from "The venerable Shariputra, the Prajnaparamita is non-conceptual," until "By practicing the non-conceptual Prajnaparamita, one will manifest the non-conceptual Dharma," with the purification of
Chinese
因为遮止了对境的分别念，所以这样说了。又因为什么原因称这些为分别念呢？因为对境不如实存在的自性是颠倒的分别念，所以称为分别念。能执著的分别念也有两种，因此：凡夫圣者作区分，有情实物与有相，视为执著之分别，彼等各自具九种。这样说了。其中，凡夫的分别念，第一种是依赖于人作为实物存在：唉呀，具寿善现，菩萨摩诃萨如果行于般若波罗蜜多，就是行于心要，乃至行于一切种智之间，因为远离，所以不害怕和不畏惧等等，这些遮止了依赖于人的分别念，所以这样说了。一切法都是无我的，难道凡夫不能了悟这样的法吗？那么，对能执著的分别念的第一种安立就不周遍了，如果这样问。那些是对其信解的作意，而这里是想说唯独对其作意，所以没有心要。第二种是圣者的能执著的分别念，依赖于人作为假名存在，当问及不畏惧的原因时，世尊说：因为一切法都不存在，乃至对于何处生、住、以及从住处转变等等都不能现见，那么谁会安住呢？安住之后又怎么会示现证得无上圆满正等菩提之法呢？这样遮止了一切圣者，所以这样说了。圣者也有这样的情况，比丘们，夜晚过去后，早晨的时候，我听到了野兽豺狼发出的声音，同样，在那时那刻，鹿王狮子变成了肢体不全的样子，不是这样说的吗？因此，能执著的分别
English
Because it prevents the conceptualization of objects, it is said so. Also, for what reason are these called conceptualizations? Because the nature of objects that do not exist as they are is a reversed conceptualization, so it is called conceptualization. The conceptualization of grasping is also of two kinds, therefore: Ordinary beings and noble ones are distinguished, sentient beings, entities, and signs exist, regarded as grasping conceptualizations, each of them has nine kinds. It is said so. Among them, the first conceptualization of ordinary beings relies on the existence of a person as a real entity: Alas, venerable Subhuti, if a Bodhisattva Mahasattva practices Prajnaparamita, it is practicing the essence, and even between practicing all kinds of wisdom, because of being isolated, they are not afraid and not fearful, etc., these prevent the conceptualization that relies on a person, so it is said so. All dharmas are without self, can't ordinary beings also realize such dharmas? Then, the first establishment of the conceptualization of grasping is not all-encompassing, if asked like this. Those are the mental activities of believing in it, but here it is intended to say only the mental activity of it, so there is no essence. The second kind is the grasping conceptualization of noble ones, relying on the existence of a person as a nominal existence, when asked about the reason for not being afraid, the World Honored One said: Because all dharmas do not exist, and even for where birth, dwelling, and transformation from dwelling, etc., cannot be seen, then who will dwell? And after dwelling, how will they show the Dharma of attaining unsurpassed perfect complete enlightenment? This prevents all noble ones, so it is said so. Noble ones also have such situations, monks, after the night has passed, in the morning, I heard the sound of a jackal howling, similarly, at that time, the king of deer, the lion, became a cripple, isn't it said so? Therefore, the conceptualization of grasping
Tibetan
ག་པ་གཉིས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེན། དེའི་ཚིག་དེ་ནི་ཐ་སྙད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དམ་པ་ནི་མ་ཡིན་པ་དེས་ན་སྙིང་པོ་མེད་དོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་དག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན། གང་གི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་གཟུང་དོན་དེ་བཞིན་མེད། །དེ་དག་གང་གི་འཛིན་པར་འདོད། །དེ་ལྟར་དེ་དག་འཛིན་པ་ཡི། །ངོ་བོས་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་བཞི་ཆར་ཡང་རེ་རེ་ཞིང་རྣམ་པ་དགུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རིགས་དང་ནི། །ལམ་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ་པ་དང༌། །ཤེས་པའི་དམིགས་པ་མ་འཁྲུལ་དང༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་ག་ཉེན་པོ་དང༌། །རང་གི་རྟོགས་དང་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ཡི་ལས་བྱའི་འབྲས་བུ་ལ། །འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་གྱི། །རྣམ་རྟོག་དེ་ནི་རྣམ་དགུར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མཐོང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་དབེན་པས་དབེན་པ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ལགས། ཞེས་ བྱ་བའི་བར་གྱིས་འཚང་རྒྱ་བ་མི་འཐད་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་དབེན་པར་མ་གྱུར་ན། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་མི་འགྱུར་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་དོན་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡང་ནམ་མཁའི་དཔེས་རིགས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡང་མིག་ཡོར་གྱི་དཔེས་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོག
Chinese
如果说第二种分类不普遍，那么，那句话是名言谛，不是胜义谛，所以没有意义。又为什么称这些为分别念呢？因为，如果所取义不存在，那么想执着于什么呢？因此，那些执着是自性空的特征。因此，这四种分别念，每一种都要知道有九种。那么，什么是第一个所取分别念的九种相呢？自性和种姓，以及道路是真实成就，知识的对境不错乱，不相顺品和对治品，自己的证悟和作用，以及它的事业果，进入的方面的有依之分别念，认为是九种。这样说了。其中，自性的分别念是：善现，你怎么想？你如实见到如幻的心吗？从这里开始，直到：如何以寂静来证得寂静呢？之间，不应以增益来圆满。善现，就是这样。善现，般若波罗蜜多是非常寂静的，从这里开始，直到：善现，如果般若波罗蜜多乃至一切相智之间没有寂静，那么它就不会成为般若波罗蜜多，也不会成为一切相智。之间，为了显示现证菩提是它的特征，因此，这样行持就是行持甚深义。种姓的分别念是，又以虚空的例子，以种姓来理解遣除分别念的意义。真实成就的分别念是，又以幻化人的例子，以成就来遮止真实成就的分别念的意义。对境的分别念是，又以眼花缭乱的例子，以对境来遣除分别念的意义。不相顺品和对治品的分别念是，又圆满
English
If it is said that the second classification is not universal, then, that statement is conventional truth, not ultimate truth, so it is meaningless. Also, why are these called conceptualizations? Because, if the object of grasping does not exist, then what do you want to be attached to? Therefore, those attachments are the characteristics of emptiness of self-nature. Therefore, each of these four conceptualizations must be known to have nine aspects. So, what are the nine aspects of the first object-grasping conceptualization? Self-nature and lineage, and the path is truly accomplished, the object of knowledge is not confused, the unfavorable and antidote, one's own realization and action, and its karmic result, the dependent conceptualization of the entering aspect, is considered to be nine kinds. It is said like this. Among them, the conceptualization of self-nature is: Subhuti, what do you think? Do you truly see the mind like an illusion? Starting from here, until: How can one realize solitude with solitude? In between, it is not appropriate to complete with augmentation. Subhuti, it is like that. Subhuti, the Perfection of Wisdom is very solitary, starting from here, until: Subhuti, if the Perfection of Wisdom is not solitary between the Perfection of Wisdom and all-knowingness, then it will not become the Perfection of Wisdom, nor will it become all-knowingness. In between, in order to show that the manifestation of complete enlightenment is its characteristic, therefore, practicing in this way is practicing the profound meaning. The conceptualization of lineage is, again, with the example of space, the meaning of understanding the elimination of conceptualization with lineage. The conceptualization of true accomplishment is, again, with the example of an illusory person, the meaning of preventing the conceptualization of true accomplishment with accomplishment. The conceptualization of the object is, again, with the example of dazzling eyes, the meaning of eliminating the conceptualization with the object. The conceptualization of the unfavorable and antidote is, again, complete