Tibetan
མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་གཟུགས་གཞན་མ་ཡིན་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའ་གཉིས་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །འགོག་པའི་བདེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་མི་འགག་ཅིང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བམ་ཡིན། འགྲིབ་བམ་ཡིན་འཕེལ་བམ་ཡིན། འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན། མ་འོངས་བ་ཡང་མ་ཡིན། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་འདི་འདྲ་བདེ་ལ་ནི་གཟུགས་མེད་དོ། །ཚོར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་རིག་བ་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །མ་རིག་པ་འགག་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་མེད་དོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་བདག་ཉིད་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྩོན་ཞེས་བྱ་འམ་མི་བརྩོན་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་ མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་ལམ་དུ་གྲགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་རྣམ་པར་རྣམས་ལ་ལམ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལམ་ཡིན་ནོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ལ་མཚན་མ་མེད་པས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། མཚན་མ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །སྨོམ་པ་མེད་པ་ལ་སྨོན་པས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། །སྨོན་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ལ་སྔོན་གྱི་མཐས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། །དེ་སྔོན་གྱི་མཐོང་ངོ་བྱ་བ་ནས། དེ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་ཕྱིར་མའི་མཐས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཅིའི་ཕྱིར
Chinese
以及“不是”等等。为什么呢？舍利子，就像这样，色不是其他，空性也不是其他，色就是空性，空性就是色等等，这样说，这就能消除增益和诽谤的两种边。就灭谛而言，说的是：舍利子，空性是不生不灭的，不是完全的烦恼，不是完全的清净，不是减少也不是增加，过去也不是，未来也不是，现在也不是。凡是像这样安乐的，就没有色，没有受等等，直到没有无明生，也没有无明灭之间，没有入流者，没有入流果等等，直到没有佛，没有菩萨之间。就道谛而言，说的是：当他行于般若波罗蜜多时，对于自己是否精勤于布施波罗蜜多，都不能如实地见到等等。因为六波罗蜜多被称为道，所以是道。又说以三解脱门圆满摄持的诸法是道。说的是：他不以空性来结合空性，空性的瑜伽是道。不以无相来结合无相，无相的瑜伽不是。不以无愿来结合愿，无愿的瑜伽不是等等。这显示了道谛是不可思议的。对于色，不以先前的边来结合等等。为什么呢？舍利子，就像这样，菩萨甚至不能如实地见到先前的边等等。他不以先前的边来结合后来的边，不以后来的边来结合先前的边等等。为什么呢？
English
And so forth with "is not." Why is that? Shariputra, just as form is not other, emptiness is not other, form is emptiness, emptiness is form, and so forth, this eliminates the two extremes of superimposition and defamation. In terms of the truth of cessation, it is said: Shariputra, emptiness is unborn and unceasing, not completely afflicted, not completely purified, not decreasing nor increasing, not past, not future, nor present. Whatever is like this, there is no form in ease, no feeling, etc., until there is no ignorance arising, nor ignorance ceasing, no stream-enterer, no fruit of stream-entering, etc., until there is no Buddha, no Bodhisattva. In terms of the truth of the path, it is said: When he practices the Prajnaparamita, he does not truly see whether he is diligent in the perfection of generosity to himself or not, and so on. Because the six perfections are known as the path, it is the path. Again, it is said that the aspects perfectly gathered by the three doors of liberation are the path. It is said: He does not combine emptiness with emptiness, the yoga of emptiness is the path. He does not combine signlessness with signlessness, the yoga of signlessness is not. He does not combine wishlessness with wish, the yoga of wishlessness is not, and so on. This shows that the truth of the path is inconceivable. For form, it does not combine with the previous extreme, etc. Why is that? Shariputra, just as the Bodhisattva does not even truly see the previous extreme, etc. He does not combine the previous extreme with the later extreme, nor does he combine the later extreme with the previous extreme, etc. Why is that?
Tibetan
་ཞེ་ན། དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱིན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ངེས་པར་འབྱུང་བར་བྱ་བ་ཡང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་འདས་པས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། །འདི་ལྟར་འདས་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་ལ་གདམས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གདམས་པ་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གདམས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་ལ་རྣམ་ པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ། །ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་རྣམས་དང༌། དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་འདོད་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྔགས་ནི་རྟག་པའི་མཐའ་བཀག་ལ་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་ཆད་པའི་མཐའ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་བཞིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་སྐབས་སུ་གནས་པ་མེད་པའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། དེས་གཟུགས་ལ་མི་རྟག་ཅེས་གནས་མི་བགྱིའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་གཟུགས་ལ་ཞི་བའོ། །ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒྱས་པར་ཏེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་མི་རྟག་བ་ནི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྟེན་པའོ། །འདིར་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་གནས་པ་མེད་པ་ཙམ་གནས་པར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོ་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་གང་གནས་པ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐལ་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་འདི་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ་ཞེས་
Chinese
如果这样，是因为三时平等性的缘故。这显示了道路的决定性的生起。那么，什么是需要决定性生起的呢？就是一切种智。因为，它不会与超越一切种智的事物结合。就像这样，已经过去的事物也不会被如实地见到等等，这是所说的。关于真谛的教诲已经讲完了。 那么，什么是关于三宝的教诲呢？应当知道，那就是关于三宝的教诲。其中，使成为佛的法就是佛，这也是被一切种智如实地包含的。如是说，当行般若波罗蜜多时，不会以一切种智与色相结合。为什么呢？因为色即是空，空即是色。这是因为诸法和它的空性被认为是相互的自性一体而说的。 其中，咒语是遮止常边的，而另一个则遮止断边。在四谛的方面，关于苦谛的场合，无住的所缘的差别是，世尊，此外，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，他不应安住于色是无常等等，直到不应安住于色是寂静为止，广说。为什么呢？世尊，因为这样，色无常是由色无常本身而空的。如是说。 其中，安住是指心缘于事物的依处。这里应当应用，如果仅仅是不安住，就不应安住，那么因为没有，所以不需要对治。然而，如果不是安住，那么就太过分了。对于执著，就像已经说过的没有执著的道理一样，也应当这样看待。相的差别是，世尊，色无常本身的空性是什么，那也不是无常本身之外还有空性。
English
If so, it is because of the equality of the three times. This shows the definitive arising of the path. What needs to be definitively arisen? It is the omniscience. Because it does not combine with things that transcend omniscience. Like this, past things are not truly seen, etc., this is what is said. The teachings on the truth have been explained. So, what is the teaching on the Three Jewels? It should be known that it is the teaching on the Three Jewels. Among them, the dharmas that make one a Buddha are the Buddha, and this is also truly encompassed by omniscience. As it is said, when practicing prajnaparamita, one does not combine form with omniscience. Why? Because form is emptiness, and emptiness is form. This is because the dharmas and their emptiness are considered to be the same nature of each other. Among them, mantra is to block the extreme of permanence, and the other is to block the extreme of annihilation. In terms of the Four Noble Truths, regarding the occasion of the truth of suffering, the difference of the object of non-abiding is, O Lord, furthermore, when a Bodhisattva Mahasattva practices prajnaparamita, he should not abide in form as impermanent, etc., until he should not abide in form as peaceful, extensively speaking. Why? O Lord, because like this, form is impermanent is empty by form impermanent itself. As it is said. Among them, abiding is the support of the mind that focuses on things. This should be applied here, if it is only non-abiding, one should not abide, then because there is none, there is no need for an antidote. However, if it is not abiding, then it is too much. For attachment, just as the principle of non-attachment has been said, it should also be viewed in this way. The difference in aspect is, O Lord, what is the emptiness of form impermanence itself, that is also not emptiness apart from impermanence itself.
Tibetan
བྱ་བས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ནི་འདི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སངས་རྒྱས་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང༌། དམིགས་པ་པོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡི་ཤེས་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་དཀོན་མཆོག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །གཟུགས་དངོས་པོ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མི་སྦྱོར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་འདོད་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཙམས་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ལ་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་དོན་དང༌། སྟོབས་རྣམས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་རྣམས་དང༌། ལས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་དང༌། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། ལྷའི་མིག་ཡུལ་དང་བཅས་པ་དང༌། དེའི་ཡུལ་ཕྱོགས་བཅུ་རེ་རེ་ཞིང་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཆི་འཕོ་བ་དང་སྐྱེ་བ་ལྷའི་མིག་གིས་མཐོང་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྷའི་རྣ་བ་ཡུལ་དང་བཅས་ཅས་དང༌། དེའི་ཡུལ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་སྒྲས་བསྡུས་པའོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཡུལ་དང་བཅས་པ་དང༌། དེའི་ཡུལ་ནི་བཤད་མ
Chinese
以行为而言，无常等，以及它的空性，彼此之间具有其自性的形态差别，即如是，色自身不能如实照见，从不能以一切相智与佛结合而言，即如是，佛自身也不能如实照见。为何如此呢？佛自身即是一切相智，一切相智自身也是佛。菩提自身即是一切相智，一切相智自身也是菩提，如是，以此则完全显示了所缘与能缘平等性的智慧即是佛。就法宝而言，所说的是：当他行于般若波罗蜜多时，不会执著于色是实有。不会执著于色是实无。不会执著于色是常或无常。等等。因为法是离欲的，所以为了显示一切时都是离欲的而说：菩萨为了布施波罗蜜多的缘故，不行于般若波罗蜜多，从这里截断，禁止为了所有波罗蜜多的缘故而行于般若波罗蜜多，同样，为了不退转地使众生完全成熟的缘故，为了使佛土完全清净的缘故，为了诸力，诸无畏，各别业的如实知，诸佛不共法，从内空性到无事物的自性空性之间，以及如是性，法界，真实之际，天眼与境一起，其境是十方每一方恒河沙数的世界中，以天眼能见众生的死亡和出生。天耳与境一起，其境是以刚说过的有情的声音所概括的。他心通与境一起，其境是已说的
English
In terms of action, impermanence and so on, and its emptiness, each with its own distinct form of self-nature, that is, as such, form itself cannot be truly seen, from not being combined with the Buddha by omniscience, that is, as such, the Buddha himself cannot be truly seen either. Why is that? The Buddha himself is omniscience, and omniscience itself is also the Buddha. Bodhi itself is omniscience, and omniscience itself is also Bodhi, thus, this completely reveals that the wisdom of equality between the object of focus and the focuser is the Buddha. In terms of the Dharma Jewel, what is said is: When he practices the Prajnaparamita, he will not be attached to the idea that form is real. He will not be attached to the idea that form is unreal. He will not be attached to the idea that form is permanent or impermanent. And so on. Because the Dharma is free from desire, it is said to show that it is free from desire at all times: The Bodhisattva does not practice the Prajnaparamita for the sake of the Dana Paramita, cutting off from here, prohibiting the practice of the Prajnaparamita for the sake of all the Paramitas, similarly, for the sake of fully maturing sentient beings on the irreversible ground, for the sake of completely purifying the Buddha-field, for the sake of the powers, the fearlessnesses, the true knowledge of individual actions, the unshared qualities of the Buddhas, from inner emptiness to the emptiness of the self-nature of non-things, as well as suchness, the Dharma-realm, the ultimate reality, the divine eye together with its object, its object being in each of the ten directions, in worlds as numerous as the sands of the Ganges, the death and birth of sentient beings can be seen with the divine eye. The divine ear together with its object, its object is summarized by the sounds of sentient beings just mentioned. Telepathy together with its object, its object is what has been said