Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེ་འགྲོར་འགྲོ་བ་ལ་ལེགས་པར་ཕྱོགས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་སྔ་མ་ཉན་པ་པོ་དང༌། ཕྱི་མ་འཆད་པ་པོ་ལ་ངེས་པར་བྱས་ཏེ་བྲལ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ན། ད་ནི་སྔ་མ་འཆད་པ་པོ་དང༌། ཕྱི་མ་ཉན་པ་པོ་ལས་ངེས་པར་བྲལ་བ་རྣམ་པ་བདུན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་ཉན་པ་པོ་དང་སྟོན་པ་པོ་དག་གི་ཕན་ཚུན་འདོད་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུན་པ་དང་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོགས་པ་དང་བྲལ་བས་བདུད་ཀྱི་ལས་ཉིད་ཡིན་པས་ན། སྟོན་པ་པོ་དང་ཉན་པ་པོ་དག་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་རྣམ་པར་བཞག་པས་ཀྱང་བར་ཆད་རྣམས་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཉན་པ་པོ་དང་འཆད་པ་པོ་གཉི་ག་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མ་གཉི་གར་གནས་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྟོན་པ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་དང༌། མངོན་པར་འབྲེལ་བ་རྣམ་པ་བདུན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཅིག་པུ་ཉིད་དང༌། འཁོར་ལ་དགའ་བ་ཉིད་དང༌། རྗེས་སུ་འབྲེལ་བར་འདོད་པ་དང༌། གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་པ་ཉིད་དང༌། ཟང་ཟིང་ཅུང་ཟད་ཙམ་འདོད་པ་དང༌། སྦྱིན་པར་མི་འདོད་པ་ཉིད་དང༌། སྲོག་གི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། མི་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། མི་འགྲོ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ལོ་ལེགས་པ་དང༌། མུ་གེ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། མི་འགྲོ་བ་དང༌། ཆོམ་རྐུན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུས་དཀྲུགས་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། མི་འགྲོ་བ་དང༌། ཁྱིམ་ལ་བལྟ་བས་ཉན་པ་པོ་འདོར་བར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་སྟོན་པ་པོ་དང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས། ཟས་སྟེར་བའི་ཁྱིམ་ལ་བལྟ་བས་དེ་ཡོང་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདུད་སྡིག་ཅན་གྱིས་འབྱེད་པའི་སྦྱོར་བ་ནི། གཞན་ཡང་བདུད་སྡིག་ཏོ་ཅན་ འདི་སྐད་དུ་ངེད་ཀྱི་མདོ་སྡེར་ཇི་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་ཡིན་གྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཡང་འབྱེད་པའི་སྦྱོར་བས་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྦྱོར་བ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོས་མ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ནི་བདུད་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་བདུད་ཀྱིས་གཏད་པ་ལ་དེའི་ལས་སུ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པར་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་ཡང་བདུད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་བྱད་འཛིན་པ་མཐོང་ནས་འདོད་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། བདུད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བ་ལ་འདོད་པ་བསྐྱེད་པས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལས་ཡོངས་སུ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རིན་པོ་ཆེ་ཆེན་པོའི་དཔེས་ནི་དེ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་བར་ཆད་མང་པོ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་བར་ཆད་ནི་ཆོས་བསལ་བར་བྱས་པའི་ཕྱིར་ན་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུའི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བུ་མང་པོ་ཡོད་པའི་མའི་དཔེས་དེ་ལ་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་དགོངས་པས་དེ་ལ་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྲུང་པ་ལ་སོགས་པ་མཛད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བའི་བར་ཆད་རྣམས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ། དེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གང་གིས་མཚོན་ཏེ་མཚན་ཉིད་དུ། །ཤེས་བྱ་དེ་ཡི་རྣམ་པ་གསུམ། །ཤེས་པ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །ངོ་བོ་ཉིད་གང་མཚོན་བྱ་ཡང༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རེ་ཞིག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་མེད་བདག་ཉིད་དང༌། །སེམས་ཅན་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། །དེ་བསྡུས་པ་དང་ཕྱིར་བལྟས་དང༌། །མི་ཟད་པ་ཡི་རྣམ་པ་དང༌། །ཆགས་བཅས་སོགས་དང་རྒྱ་ཆེ་དང༌། །ཆེན་པོར་གྱུར་དང་ཚད་མེད་དང༌། །རྣམ་ཤེས་བསྟན་དུ་མེད་པ་དང༌། །སེམས་ལྟར་མེད་དང་ཤེས་པ་སྟེ། །གཡོ་བ་ལ་སོགས་ཤེས་བྱ་དང༌། །དེ་ལས་གཞན་ཡང་དེ་དག་ནི། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས། །ཐུབ་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་ཏེ། །གཞན་ལ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་འདི། །ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་སྐབས་ཀྱི། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །
Chinese
凡是所说的“如是”等等。为了很好地趋向善趣，凡是所说的“同样地，称赞四大天王诸神”等等。这是说，先前听闻者和后来讲述者必须分离。现在要说先前讲述者和后来听闻者必须分离的七种情况。为什么呢？因为这样听闻者和讲述者之间的相互欲望等意愿，无论分离与否，都会因为聚集和分离而成为魔的事业。因此，将讲述者和听闻者分为先前和后来，也能摧毁各种障碍。因此，要知道听闻者和讲述者都处于先前和后来两种状态，是为了这个目的。其中，讲述者和听闻者以及明显的关联的七种情况如下：独自一人；喜欢眷属；想要追随；不给予机会；想要少许财物；不愿布施；成为生命的障碍；走向不变和不走向不变的一方；同样地，走向丰年和饥荒等的一方和不走向的一方；走向盗匪等扰乱的一方和不走向的一方；因为顾及家庭而舍弃听闻者，这是善现，此外，从讲述者和“清净”开始，到“因为顾及给予食物的家庭而使他前来”之间所说的一切。魔恶者分离的连接是：此外，魔恶者这样说：“这才是我们经部中出现的情况，这部般若波罗蜜多不是。”等等。还有，通过分离的连接，那人行于般若波罗蜜多，那将实现正确的边际等等，凡是所说的与集会分离的连接。虚假的接近是，般若波罗蜜多的影像与魔完全相应，对于魔所交付的，完全舍弃其事业。
English
Whatever is said, such as "thus," etc. To properly incline towards the happy realms, whatever is said, such as "similarly, praising the gods of the Four Great Kings," etc. This explains the separation that must occur between the former listener and the latter speaker. Now, we shall speak of the seven ways in which the former speaker and the latter listener must be separated. Why is that? Because the mutual desires and intentions of the listener and the speaker, whether separated or not, become the work of Mara due to assembly and separation. Therefore, even by distinguishing the speaker and the listener as former and latter, all obstacles are destroyed. Thus, it is for the purpose of knowing that both the listener and the speaker reside in both former and latter states. Among these, the seven aspects of the speaker, the listener, and their manifest connection are as follows: being alone; delighting in retinue; desiring to follow; not giving opportunity; desiring a little wealth; being unwilling to give; becoming an obstacle to life; going to the side of immutability and not going; similarly, going to the side of good harvests and famine, etc., and not going; going to the side disturbed by thieves, etc., and not going; abandoning the listener by looking to the household—this is Subhuti—furthermore, from the speaker and "pure," up to "causing him to come by looking to the household that gives food," whatever is said. The connection that the evil Mara separates is: Furthermore, the evil Mara says, "This is how it appears in our Sutra Pitaka, but this Prajnaparamita is not." etc. Also, through the connection of separation, that person who practices the Prajnaparamita will realize the correct limit, etc., whatever is said about the connection that separates from the assembly. The false approximation is that the image of the Prajnaparamita is fully in accordance with Mara, and whatever is said about completely abandoning its work to what Mara has entrusted.
Chinese
是的。对于不如实的事物等产生欢喜，还有见到魔装扮成佛陀的样子而生起贪欲，以及见到魔幻化的菩萨而生起贪欲，这些都会完全丧失对一切种智的证悟。为什么呢？因为般若波罗蜜多并非对一切法进行实有执著。为什么呢？因为诸法自性本空。这是所说的内容。 以瞻部洲的大宝为例，即使存在诸多如此的障碍，但障碍却能清除罪业，因此，所有白净之法得以圆满，这本身就是佛陀威力的因缘。为什么呢？以拥有众多子女的母亲为例，十方世界的佛陀和菩萨等所有圣者都心怀慈悲，因此，那些精进者会进行守护等行为。为什么呢？因为这能产生诸佛，并能照亮世间。这就是所说的内容。结合的障碍已经讲述完毕。 结合的体性之讲述 为了需要讲述其体性，以何为象征来作为体性呢？所知之法的三个方面，是能知者所特有的，以及所象征的自性。如是说，因此，体性会变成四种。其中，智慧的体性，暂时以遍知一切法为前提，需要了解为十六种。如何了解呢？如来出现，世界不灭的自性，众生心之行为，以及其集合和回顾，不尽之相，有染等和广大，成为伟大和无量，以及不可显示的识，如心一般不存在和知识，动摇等所知之法，以及除此之外的那些，以如是的方式了解。能仁证悟如是性，向他人展示，这被称为遍知一切法时的智慧的体性的总结。
English
Yes. Generating joy for things that are not as they are, and also generating desire upon seeing a demon disguised as a Buddha, and generating desire upon seeing a Bodhisattva conjured by a demon, these will completely lose the realization of all-knowingness. Why? Because the Prajñāpāramitā does not engage with all dharmas as truly existent. Why? Because the nature of all dharmas is emptiness. This is what is said. Using the example of the great jewel of Jambudvipa, even though there may be many such obstacles, the obstacles clear away sins, therefore, the complete perfection of all white qualities is the very cause of the Buddha's power. Why? Using the example of a mother with many children, all the Buddhas and Bodhisattvas, etc., of the ten directions' world realms have compassion, therefore, those who are diligent in it will perform protection and so on. Why? Because it generates the Buddhas and illuminates the world. This is what is said. The obstacles to conjunction have been explained. Explanation of the Characteristics of Conjunction Because it is necessary to explain its characteristics, by what is it symbolized as a characteristic? The three aspects of knowable things are unique to the knower, and the nature that is symbolized. Thus it is said, therefore, the characteristics become four types. Among them, the characteristic of wisdom, for the time being, taking omniscience as a prerequisite, needs to be understood as sixteen types. How to understand? The appearance of the Tathagata, the indestructible nature of the world, the behavior of sentient beings' minds, and its collection and review, the inexhaustible aspect, attachment and so on, and vastness, becoming great and immeasurable, and the consciousness that cannot be shown, non-existence like the mind and knowledge, knowable things such as shaking, and those other than that, are understood in the form of suchness. The Sage realizes suchness, and this, called showing it to others, is the summary of the characteristic of wisdom at the time of knowing all things.
Tibetan
དེ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་ཞེས་པ་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བར་སངས་རྒྱས་སུ་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་འཇིག་པ་མེད་པ་ཞེས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་པ་མ་ཡིན་རབ་ཏུ་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ངེས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཁྱེན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལ་སེམས་ཅན་དང་དེར་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་ཡིན་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་ པའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་བསྡུས་པ་ཤེས་པ་དང་དེ་དག་ཉིད་གཡེངས་པ་ཤེས་པ་ནི་གང་ལ་རེ་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་དམིགས་པ་དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་བསྡུས་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱི་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་དང༌། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ནི། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ནི་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པས་རྒྱ་ཆེར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཆེན
Chinese
關於如來出現，是指由於生起力量等一切相好直至成佛的諸法，所以般若波羅蜜多是如來所生之處，這就是所說的。所謂世界不壞，是指空性等是不壞的意義，因為不是蘊等所壞，不是極其毀壞等，以諸法自性必定顯示的緣故，就是所說的世界是空性。了知有情之心行，是指了知一切有情之行，依賴於般若波羅蜜多之故。對此，從有情和施設於彼之因蘊等，直至一切相智之間，以無所緣之故，世界是空性。那是為什麼呢？對此，暫且般若波羅蜜多本身也是無所緣的，直至一切相智之間，怎麼會有呢？以這樣的道理所說的。了知有情攝持和了知彼等散亂，是指對於諸法法性無所緣者，由此如實了知一切有情之心攝持和戲論，這就是所說的。心的不盡之相，又是如實了知彼等離貪、止息和捨斷等的不盡之相，這就是所說的。了知心與有貪等，和了知心離貪等，是指凡是心與有貪相應，那不是心的如實性。那是為什麼呢？善現！如實轉變之心是無所緣的，並且心所生之法也是無所緣的，因此如實了知有貪等之心，這就是所說的。了知廣大之心，是指由於心的自性無所緣，所以不作廣大，因此如實了知心之廣大，這就是所說的。大心
English
Regarding the appearance of the Tathagata, it refers to the arising of all dharmas, such as powers and so on, up to the attainment of Buddhahood with all its characteristics. Therefore, the Prajñāpāramitā is the very place where the Tathagatas arise, as it is said. The so-called indestructible world refers to the fact that emptiness and so on are indestructible in meaning, because they are not destroyed by the skandhas and so on, nor are they utterly destroyed, etc. Because the nature of all dharmas is necessarily revealed, it is said that the world is emptiness. Knowing the conduct of sentient beings' minds refers to knowing the conduct of all sentient beings, which depends on the Prajñāpāramitā. In this regard, from sentient beings and the cause of their designation, the skandhas and so on, up to all-knowingness, the world is emptiness because of the absence of any object of focus. Why is that? In this regard, for the moment, even the Prajñāpāramitā itself is without an object of focus. How could there be anything up to all-knowingness? It is said according to such reasoning. Knowing the gathering of sentient beings and knowing their distraction refers to the fact that for one who does not focus on the nature of dharmas, by this, one truly knows the gathering of the minds of all sentient beings and their elaboration, as it is said. The aspect of the inexhaustibility of the mind, again, is that one truly knows the inexhaustible aspect of their detachment from desire, cessation, and abandonment, as it is said. Knowing the mind with desire and so on, and knowing the mind without desire and so on, refers to the fact that whatever mind is associated with desire, that is not the true nature of the mind. Why is that? Subhuti! The mind that has truly transformed is without an object of focus, and the dharmas that arise from the mind are also without an object of focus. Therefore, one truly knows the mind with desire and so on, as it is said. Knowing the vast mind refers to the fact that because the nature of the mind is without an object of focus, it does not make it vast. Therefore, one truly knows the vastness of the mind, as it is said. Great mind