English
The meaning of these is the self-nature of all dharmas, the nature of their various distinctions, the display of the collection of names, the establishment of words and speech, the bringing of that meaning closer to the continuum of others, and the making of that meaning close for the sake of making disciples devoted to this dharma, and those themselves are to be made manifestly attached to the objects of gathering such as giving, and for those of weak diligence, all trainings are summarized and shown, and for those of intermediate diligence, the nature of the spoken dharma is clarified, and for those of superior diligence, all dharmas are correctly explained, and they are spoken in order as they are. Furthermore, for what reason is there no separate path of meditation on the nature of all-knowing, just like the nature of knowing the path? The perfections of the Hearers and Solitary Buddhas are crossed over by being observed by the knowledge and vision of the Bodhisattvas, so it is said, and this is meant to be because it is focused on others. Furthermore, whatever knowledge and abandonment there is from Stream-enterer to Solitary Buddha, that is the forbearance of the unarisen dharma, as it is said. What is forbearance? It is the forbearance of knowing the dharma in suffering. How is this known? There is no other different path, because it is entered through the difference of lineage, faculty, and gathering. Because the function of the Bodhisattva's forbearance gathers together all the functions of realization by others without exception. Whatever knowledge and abandonment they have, that is their forbearance, but it is not just this measure of realization. This is another kind of category. Having done so, wisdom does not abide in existence, compassion does not abide in peace, it is far without skillful means, and not far with skillful means. The opponents of the unfavorable side, and the application and its equality, and the path of seeing of the Hearers and so on, all such things are established as knowingness. What is said in this way should be regarded as a connection that follows the past here. In the Ornament for Clear Realization, a treatise on the instructions of the Perfection of Wisdom, in the chapter on all-knowingness, this is the third chapter on the distinctions of practice. The nature of all-knowingness has been explained. Fourth, the Clear Realization of All Aspects.
Tibetan
ར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ། རྣམ་པ་རྣམས་བཤད་པ། ད་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མངོན་པར་རྫོགས་པ་རྟོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། གཞི་ཤེས་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་རྣམས། །རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་མཚན་ཉིད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པ་ནི་གཞི་ཤེས་པའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གང་གི་གཉེན་པོའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་རྟག་པར་འཛིན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས། ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་ཕྱིར། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གོ །དེ་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་རྟེན་དུ་བྱས་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་བདེན་པ་གང་ལ་རྣམ་པ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྟོན་པས་རེ་ཞིག་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། མེད་པའི་རྣམ་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། །མི་གཡོ་བ་ཡི་རྣམ་པའི་བར། །བདེན་པ་སོ་སོ་ལ་བཞི་དང༌། །ལམ་ལ་དེ་ནི་བཅོ་ལྔར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་བཞིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ པ་འདི་ནི་མ་མཆིས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རབ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མི་རྟོག་དོན་ནི་དོན་མེད་དོན། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའི་མི་སྐྱེ་བའི་དོན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་བདེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པའི་དོན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །བརྫི་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་མུ་སྟེགས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ལ། གཞི་མེད་པའི་རྣམ་པས་མིང་དང་ལུས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གཞི་ནི་རྒྱུ་ལ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་མིང་ནི་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་བཞིའོ། །ལུས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང
Chinese
证得圆满现观之时，如是之品。 宣说相。 现在要说圆满现观，所以说，基智的差别，称为相，是其体性。如是说。对事物进行观察是基智。差别是指任何不相符的对治品的体性，例如对常执着无常等等。对治品也包含在一切智之中，因此，一切智是三种，所以认为是三种相。如是说，这是相的词义。以四圣谛为基础，宣说在一切智三种情况下的真谛有多少相，暂时以一切智为主，从无相开始，到不动相为止，每个真谛有四个相，道有十五个相。如是说。其中，以苦谛的四相为主而说的是：世尊，例如，此般若波罗蜜多是无有之波罗蜜多。善现，因为虚空不存在。这是以“不思议义是无意义”的方式说的。此般若波罗蜜多是平等性的波罗蜜多。一切法不可得，因为是平等性。这是以“苦的不生之义”的方式说的。此般若波罗蜜多是真谛的波罗蜜多。超越边际，因为是空性。这是以“空性的意义是无事物”的方式说的。以不可破坏的相，因为法不可得。这是无我的相，因为这与所有外道都不共有的。关于集谛的相，以无基之相，因为没有名和身。这是以增上义来说的，基是指原因。其中，名是指无色四蕴。身是指色蕴。
English
The chapter on Suchness when realizing complete realization. Explanation of Aspects. Now, since the complete realization of all aspects is to be explained, it is said that the distinctions of the basis-knowledge are called aspects, that is their characteristic. It is said. Focusing on objects is the basis-knowledge. Distinctions are the characteristics of whatever antidote to whatever opposing side, such as impermanence for clinging to permanence, and so on. The side of the antidote is also included in the three aspects of omniscience, therefore, omniscience is threefold, so it is considered to be three aspects. It is said, that is the meaning of the word aspect. Based on the four noble truths, it shows how many aspects there are in the truth of the three instances of omniscience, temporarily focusing on omniscience, starting from the aspect of non-existence, up to the aspect of immovability, each truth has four aspects, and the path has fifteen aspects. It is said. Among them, what is said focusing on the four aspects of the truth of suffering is: Blessed One, for example, this Perfection of Wisdom is the Perfection of Non-existence. Subhuti, because space does not exist. This is said in the manner of "the meaning of non-thought is meaningless." This Perfection of Wisdom is the Perfection of Equality. All dharmas are unobtainable, because it is equality. This is said in the manner of "the meaning of the unborn of suffering." This Perfection of Wisdom is the Perfection of Truth. Beyond extremes, because it is emptiness. This is said in the manner of "the meaning of emptiness is the absence of things." With the aspect of not being destroyed, because dharmas are unobtainable. This is the aspect of selflessness, because it is not common to all non-Buddhists. Regarding the aspects of the truth of origin, with the aspect of having no basis, because there is no name and body. This is said in the sense of increase, the basis refers to the cause. Among them, name refers to the four formless aggregates. Body refers to the aggregate of form.
Tibetan
་པོ་སྟེ། དེ་གཉི་གའི་རྒྱུ་འདི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་མཁའི་རྣམ་པས་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཀུན་འབྱུང་བ་ནི་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་སྐད་ཅིག་མ་ལྷན་ཅིག་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ད་ལྟར་གྱིའང་འགགས་པས་ཟིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུགས་ཕྱི་ནང་དུ་རྒྱུ་བ་དག་དང་འདྲ་བར་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མཚོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རྣམ་པས་རྣམ་པ་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བའི་རྣམ་པས་ཏེ། རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ནི་ལས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་མེད་པའི་རྣམ་པས་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྐྱེན་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། གཙོ་ཆེར་ཚོར་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་ཡང་སྲིད་པ་འབྱུང་བའི་རྐྱེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པའི་ བདེན་པའི་རྣམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི། འགྲོ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོག་པའི་རྣམ་པས་ཏེ། དེ་ནི་ལུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། སོད་ནས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་འགགས་པ་དེ་ནི་གང་དུའང་སོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་འཕྲོགས་པའི་རྣམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་བར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །མི་ཟད་པའི་རྣམ་པས་ཚེས་ཐམས་ཅད་ཤིན་ཏུ་ཟད་ཅིང་འགགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྱ་ནོམ་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤིན་ཏུ་ཟད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རྣམ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སུ་ཞིག་སྐྱེ་བ་འམ་འགག་པར་འགྱུར་ཞེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ནི་བཅོ་ལྔ་ལས་བཞི་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། ལྷག་མ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྔ་མའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ལ། བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་རྣམ་པས། བྱེད་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་ནི་
Chinese
是故，此是二者之因。所謂以虛空之相，無氣息內外運行之故者，乃以集起之相，謂貪等集起，以前後剎那不俱住故，且現在亦以滅盡而攝持，如氣息內外運行般，以與虛空等同之法性而表示故。所謂以不可言說之相，以念想分別無所緣故者，乃以極生之相，謂念想分別是業生之因故。所謂以無名之相，以受等蘊無所緣故者，乃以緣之相，謂主要領受覺受是再有生起之緣故。滅諦 以諦相之自在而宣說者，所謂以無行之相，謂諸法皆無行故者，乃以滅除之相，謂彼是身之現證，非由索而得，謂何者滅除，彼即未往任何處故。所謂以不奪之相，謂諸法皆不可取故者，乃以寂靜之相，謂境之自性是以可取而了知之方式。所謂以不盡之相，謂諸法皆極盡且滅故者，乃以殊妙之相，謂諸法皆非具足極盡，謂非彼之自性之方式。所謂以無生之相，謂諸法皆無生且無滅故者，乃以出離之相，謂如何是遍計之法，以非有故，誰將生或滅之方式。道諦之相乃十五中之四者是煩惱障之對治，餘者是所知障之對治。何以故，以前者之自在而宣說者，所謂以無作者之相，謂不見作者故者，乃以道之相，彼乃
English
Therefore, this is the cause of both. That which is called "by way of the aspect of space, because there is no movement of breath internally and externally" is by way of the aspect of accumulation, meaning that accumulation such as desire, because the previous and subsequent moments do not coexist, and even the present is held by exhaustion, like the movement of breath internally and externally, it is shown by the Dharma-nature equal to space. That which is called "by way of the inexpressible aspect, because there is no object of thought and discrimination" is by way of the aspect of extreme birth, meaning that thought and discrimination are the cause of the arising of karma. That which is called "by way of the nameless aspect, because there is no object of the aggregates such as feeling" is by way of the aspect of condition, meaning that mainly experiencing feeling is the condition for the arising of rebirth. Cessation Speaking with the freedom of the aspect of truth, that which is called "by way of the aspect of no going, because all dharmas have no going" is by way of the aspect of cessation, meaning that it is the direct realization of the body, not obtained by asking, meaning that whatever is ceased, it has not gone anywhere. That which is called "by way of the aspect of non-seizure, because all dharmas are ungraspable" is by way of the aspect of peace, meaning that the nature of the object is in the way of being understood as graspable. That which is called "by way of the inexhaustible aspect, because all dharmas are extremely exhausted and ceased" is by way of the aspect of the sublime, meaning that all dharmas are not endowed with extreme exhaustion, meaning that it is not the way of their nature. That which is called "by way of the unborn aspect, because all dharmas are unborn and unceasing" is by way of the aspect of renunciation, meaning that how is it a completely imputed dharma, because it is non-existent, who will be born or cease. The aspect of the path is that four of the fifteen are the antidote to the obscuration of afflictions, and the rest are the antidote to the obscuration of knowledge. Why is it that speaking with the freedom of the former, that which is called "by way of the aspect of no maker, because the maker is not seen" is by way of the aspect of the path, it is