Tibetan
ས་སུ་ཤེས་པ་དང༌། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་བཀག་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་སེལ་བ་དང༌། ལེན་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་དག་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པ་དང༌། ལྟ་བས་བྱས་པའི་ལེན་པ་དང༌། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དོར་བ་མེད་པ་དང༌། རིགས་ཀྱི་རྟེན་གྱི་གནས་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པ་དང་མི་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་བདེན་པ་དང་བརྫུན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཚོགས་པའི་ལྡན་པ་དང་ལྡན་པ་མེད་པ་ལས་འདས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱོགས་གཅིག་དང་ཐམས་ཅད་ཚང་བར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་པ་དང༌། རིགས་སོ་སོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆར་བྱར་མེད་པ་དང༌། ལམ་གྱི་ཆོས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བས་ཕན་ཚུན་ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཉིད་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཚན་མར་མ་ཡིན་མཚན་མ་མེད་པར་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཟུང་བཅུ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་བསྟན་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཚིག་བཤད་པ་མ་བྱས་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཟུང་གི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པར་འོས་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ནི་གཞུང་ལྕི་བའི་སྐྱོན་སྤངས་པའི་དོན་དུ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་བསྟན་པར་སྤུངས་མ་བསྐྱེད་དོ། ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། ལམ་ཤེས་པའི་སྐབས་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོ། །ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །། གསུམ་པ། ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་སྐབས་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་ལེའུ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཤད་པ། ད་ནི་ཐམས་ཅད་ཤེས་པ་ཉིད་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཚུ་རོལ་ཕ་རོལ་མཐའ་ལ་མིན། །དེ་དག་བར་ན་མི་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཚུ་རོལ་གྱི་མཐའ་མ་ལགས་གཉིས་ཀ་ལས་གཞན་དུའང་མི་དམིགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣམ
Chinese
于地知，止息去来，遣除不顺品与对治品，取，一切烦恼与清净，各自之自性，以及法性无生灭，由见所作之取，及其自性所舍无有，种姓所依之处非实物性而住与不住之分别念无有，圣教之法非真实与虚妄，集合之具有与不具有超越，于法界声闻等与独觉等由一方与一切圆满定出无有，各类自性法界无有能作，道之法圣者之差别由互相道与非道不转变，如是无倒法界无有差别，如实极善转之法性一味性而作无边差别之自在，次第如是名相非有非无名相等等之十四句对而决定显示当说。如是异名之句未说余者之义随双而如理智者等所说应理，我等为舍弃论典繁重之过失故一切近示不积聚。 般若波罗蜜多教授论现观庄严论中，道智之时二边清净之品第二。道之相智已说竟。 第三，一切智之时行相差别之品。 不住轮回与涅槃而作讲述。 今说一切智性。于此且不住轮回与涅槃而作，此岸彼岸非边际，不住彼等中间也。如是说，薄伽梵菩萨之般若波罗蜜多非为此岸之边，亦不缘于二者之外，以及甚深极
English
Knowing in the ground, stopping going and coming, eliminating unfavorable sides and antidotes, taking, all defilements and purifications, each other's own nature, and the nature of phenomena without arising and ceasing, taking done by seeing, and its own nature abandoning without, the abode of the lineage's support, not being a real thing, and the discrimination of dwelling and not dwelling is without, the Dharma of the scriptures is not true and false, the aggregation of having and not having is transcendence, in the realm of Dharma, the Hearers and the Solitary Buddhas, etc., do not have a definite emergence from one side and all completeness, the nature of each kind, the realm of Dharma is without being able to do, the Dharma of the path, the difference of the noble person does not change from each other's path and non-path, likewise, the Dharma realm without inversion has no difference, the nature of phenomena that is truly and excellently transformed is of one taste, and the power of making infinite differences is made. The fourteen pairs of sentences, such as not being a sign, not being without a sign, etc., should be said to be definitely shown in order. Likewise, the meaning of the other unsaid sentences of different names should follow the pair, and the wise ones should say it as it should be. We do not accumulate all the near indications in order to abandon the fault of the heavy theory. The Treatise on the Perfection of Wisdom, the Ornament of Realization, in the chapter on the Knowledge of the Path, the second chapter on the Purity of the Two Extremes. The knowledge of the aspect of the path has been explained. Third, the chapter on the differences in conduct at the time of all knowledge. Speaking from the perspective of not dwelling in samsara and nirvana. Now I will explain the nature of all knowledge. Here, for the time being, from the perspective of not dwelling in samsara and nirvana, it is said: "This shore, the other shore, is not the edge, and does not dwell in between them." Thus it is said that the Perfection of Wisdom of the Bodhisattva Bhagavan is not the edge of this shore, nor does it depend on anything other than the two, and is extremely deep.
Tibetan
་པར་དག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འདུ་ཤེས་དང་དམིགས་པ་བཀག་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་དམིགས་པའང་གང་གི་ཕྱིར། དུས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་ཕྱིར། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་པའི་ཆོས་རྣམས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། འབྲས་ཡུམ་ལ་རིང་བ་བཤད་པ། ཐབས་མ་ཡིན་པས་རིང་བ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་ཐབས་མི་མཁས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཤེས་པར་བགྱིད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་འདོར་བར་འགྱུར། རིང་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་དང་ཕྱི་མའི་ཚེ་ལ་ལྟོས་ནས་ཚིག་གཉིས་སོ། །ཐབས་མ་ཡིན་པའང་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་མཚན་མར་དམིགས་སྒོ་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རབ་འབྱོར་མིང་ལས་ཀྱང་ཆགས་སོ། །རབ་འབྱོར་མཚན་ལས་ཀྱང་ཆགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་མིང་མེད་པའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། འབྲས་ཡུམ་ལ་ཉེ་བ་བཤད་པ། དེ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིས། །ཡང་དག་དགེ་བ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང༌། ལེགས་པར་མཐར་ཕྱུང་བའི་བར་ནི་ངོ་མཚར་རོ་ཞེས་བྱ་བས། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་ཉི་ཚེ་བ་དང་བཟློག་པས་མཐར་ཐུག་པར་སོང་བ་དེ་ལ་ལེགས་པར་བཤད་པ་དང་ལེགས་པར་མཐར་ཕྱུང་བར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་། གཉེན་པོ་བཤད་པ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི། གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་སྟོང་ཉིད་དང༌། །དུས་གསུམ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། །སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་རྣམས་ལ། །སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ལ། ཐབས་མི་མཁས་པས་དེ་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་སྤྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་ནི་ཆགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉེན་པོ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་ལ་བར་འཛིན་མེད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤཱ་རིའི་བུ་ཐབས་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་འདི་སྙམ་དུ་གཟུགས་ལ་གཟུགས་ཞེས་ཤེས་པར་མི་འགྱུར་
Chinese
因为清净的缘故等等，通过遮止轮回和涅槃的观念和对境，所说的是什么呢？对于此，不缘取又是为了什么呢？为了知晓诸时平等性，被称为般若波罗蜜多。这是因为三时之法平等性的缘故。这是通过这样的理由所说的。 解释对果母的疏远： “因为非方便而疏远。”这是说，世尊，如果菩萨乘的种姓之子或种姓之女，以不善巧方便的方式，以缘取的方式来了解这般若波罗蜜多，那么就会舍弃这般若波罗蜜多，变得疏远。这是所说的。就其今生和来生而言，这是两个词。什么是非方便呢？提到“那是从缘取相状的角度”。善现，也会执着于名。善现，也会执着于相。为什么呢？善现，一切法是无相无名的。这是所说的。 解释对果母的亲近： “那是通过善巧方便，被说为真实善妙。”这是说，世尊，对这般若波罗蜜多善说和善究竟之间是稀奇的。通过与声闻等片面的证悟相反，达到究竟，对此善说和善究竟。这是所说的。 解释不共品和对治品： 不共品是：“色等蕴空性，以及三时所摄之法，以及布施等菩提分，行持的观念是不共品。”对于所说的，从“以不善巧方便，那是色空”开始，对于色等空性，以及过去等诸法，以及从波罗蜜多等直到一切种智之间，行持的观念是执着。这是所说的。对治品是：“对于布施等没有间隔执着。”这是所说的。舍利子，善巧方便的菩萨不会这样认为，即以色为色来了解。
English
Because of purity, etc., by blocking the concepts and objects of samsara and nirvana, what is being said? Why is there non-apprehension of that? It is said to be Prajnaparamita in order to know the equality of all times. This is because the dharmas of the three times are equal. This is what is said through such reasoning. Explanation of distancing from the Fruit Mother: "Distant because of non-skillful means." This means, O Bhagavan, if a son or daughter of a bodhisattva vehicle lineage, through unskilled means, understands this Prajnaparamita in a way that apprehends it, then they will abandon this Prajnaparamita and become distant. This is what is said. Regarding their present and future lives, these are two words. What is non-skillful means? It is mentioned, "That is from the perspective of apprehending characteristics." Subhuti, there will also be attachment to names. Subhuti, there will also be attachment to characteristics. Why? Subhuti, all dharmas are without characteristics and without names. This is what is said. Explanation of closeness to the Fruit Mother: "That, through skillful means, is said to be truly virtuous." This means, O Bhagavan, between the well-spoken and well-completed of this Prajnaparamita is wondrous. By being the opposite of the limited realization of the Shravakas, etc., reaching the ultimate, this is well-spoken and well-completed. This is what is said. Explanation of the discordant side and the antidote: The discordant side is: "Form, etc., the emptiness of the aggregates, and the dharmas included in the three times, and the aspects of enlightenment such as generosity, the concept of practice is the discordant side." Regarding what is said, starting from "With unskilled means, that is form empty," for the emptiness of form, etc., and the dharmas such as the past, etc., and from the Paramitas, etc., up to omniscience, the concept of practice is attachment. This is what is said. The antidote is: "There is no intervening attachment to generosity, etc." This is what is said. Shariputra, a bodhisattva with skillful means will not think in this way, that is, to understand form as form.
Tibetan
རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། བདག་གིས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདི་ལྟ་སྟེ། ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གསུངས་པ་ནི། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་པའི་རིགས་ཀྱི་བུའམ་རིགས་ཀྱི་བུ་མོ་སེམས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆགས་པ་དེ་དག་ལ་ཆགས་པར་གྱུར་ན་ཆགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྤྱོད་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་མི་ནུས་སོ། །གཉེན་པོ་ནི། གཞན་དག་དེ་ལ་སྦྱོར་བྱེད་པ། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་མཐའ་འགོག་པས། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལ་ང་རྒྱལ་བཀག་པ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་ པའི་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། བག་མེད་པ་དང༌། ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་ལན་དུ་འཇུག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱེད་པ་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན་སྦྱར་བར་བྱའོ། །གཞན་ཡང༌། རྒྱལ་ལ་སོགས་པ་ཆགས་པ་ཕྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཚན་མར་ཡིད་ལ་བྱེད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང༌། དེའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རྣམས་ནི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཆགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་ལམ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཟབ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཆགས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཉིས་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཅིག་ཏུ་ཟད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་སྟོན་པ་ཆགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་དོན་ཅན་གྱི་གང་ག
Chinese
从“味道”开始，没有想到“我应该获得一切智”等等。例如，因为一切都是空性。又说了不一致的方面，如“乔尸迦，如果菩萨的种姓之子或种姓之女心中知道”等等，如果对那些贪执产生贪执，就不能行持无贪执的般若波罗蜜多。为什么呢？因为不能将色蕴乃至一切智的自性完全回向。对治是：他人将之结合，那能阻止贪执的边际。这是所说的，通过显示阻止对那本身的傲慢等等，使他人舍弃一切贪执，这是所说的。对于完全愚昧、放逸、完全沮丧、正确进入的人，也要按顺序结合正确显示、正确回答、正确赞扬、正确使之欢喜。还有，“国王等等是微细的贪执”，意思是，如果善现菩萨忆念如来之相，那么如来及其善根和完全回向都是微细的贪执。这些是贪执的原因是什么呢？法的道路，自性是寂静的，因此甚深。这是所说的，世尊，般若波罗蜜多甚深啊！善现，因为一切法自性寂静。这是所说的等等。又如何舍弃一切贪执呢？通过了知诸法自性为一，就能舍弃贪执。这是所说的，善现，如此，法的自性不是二，法的自性唯一。法的自性是什么，那就是非自性。等等，完全显示所知和能知本身，具有完全舍弃一切贪执边际之义的