Tibetan
རྟགས་དང་མཚན་མ་གང་གིས་ཆོས་རྣམས་འཛིན་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། འདི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རིང་དུ་སོང་བ་དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་མཐར་ཐུག་བར་དེ་རྣམས་ལས་སོང་ཞིང་རྣམ་པར་བསྲིངས་པས་ཏེ། དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེས་ན་འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། སེམས་བསྐྱེད་པའི་མཐར་ཐུག་པར་རང་གི་དོན་དེ་ལ་དགའ་བས་ཀུན་དགའ་བས་ཏེ། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་མོ། །དེ་ལས་སོང་ཞིང་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་རེ་རེ་ཞིང་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མི་དབེན་ཞེས་ བྱ་བར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པའི་བར་དང༌། འགྲིབ་པ་གང་ཡིན་པ་དང། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་ལྡན་པའང་མ་ཡིན། གཟུགས་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། ཐོགས་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པར་བགྲངས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་ལ་ཉེ་བར་རྟོག་པ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲོ་བ་ལྔའི་བྱེ་བྲག་མེད་པ་དང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་ཐོབ་པ་དང༌། དེའི་ལམ་བསྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། དཀའ་བ་སྤྱོད་པའང་མི་འཐད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བ་འང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁོ་བོ་ནི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཐོབ་པ་དང་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་བྱ་བ་མི་འདོད་དོ། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཁས་ལེན་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པ་དག་གིས་ཐོབ་པར་བྱ། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་འཐོབ་པ་དྲིས་པ་དང༌། དེ་གཉི་གའི་དངོས་པོ་མི་འདོད་པར་བསྟན་བ་དང། ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པ་དག་གིས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་དྲིས་པ་དང༌། དེ་གཉི་གའི་དངོས་པོ་འདོད་པ་དྲིས་པ་དང༌། ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་དྲིས་པ་དང༌། དེ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་རིགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་གཉི་ག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ དུ་ཁས་བླངས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེས་པ་བཀག་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་བརྗོད་པར་མི་སྤོབས་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། སློབས་བ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་རྣམས་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་རིགས་པས་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ལ་སྤོབས་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་དོ། །རྗོད་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན་བརྗོད་པ་སྟེ་དོན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་འགྲོ་བ་ལྔའི་བྱེ་བྲག་དང༌། ཐོབ་པ་དང༌། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་པ་ནི་ལས་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་དང་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བར་དྲིས་པ་དང༌། དེ་གཉི་ག་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་བཀག་པ་སྟེ། དེ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པ་དང༌། མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་པ་དེ་དག་གང་ཡིན་ཞེས་དྲིས་པ་དང༌། གཟུགས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བར་མི་འདོད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་དང་སྤོབས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། དྲིས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལན་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བས་ན་མི་གནས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་མཆོག་ཏུ་བཞག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྟོན་པ་པོའི་འོས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་ཅན་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ནང་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་སྟོན་པ་པོ་མི་གནས་པར་རྟོགས་པར་བྱེད
Chinese
以何种表征和相状来执持诸法呢？以及，因为此（般若）远远超越了一切法，所以称之为般若波罗蜜多。这是因为从自性光明达到究竟，并从这些中超越和扩展。因此，其含义是以不执著的方式。具慧者，因此称此为般若波罗蜜多，因为在发心达到究竟时，因喜爱自己的利益而感到欢喜，即具慧者，也就是声闻等道。其含义是从此超越和过去。这是因为它是遍知一切的因。从色等直到一切法，一一地，从“常”等，直到“寂静”和“非寂静”，不思议之法，了知总摄思议之相的含义。以及，从一切法的空性中无生，直到遍知一切的空性中遮止其自性。以及，什么是损减，什么是遍知一切，什么是非二，所有这些法，也不是具有，也不是不具有，无色，不可见，无碍。如此，无相即一相的证悟。以及，诸法无生，诸法彼此无异，执持并列为非二。以及，从一切法到佛，以极度清净而见无生，是接近证悟般若波罗蜜多。如果是这样，菩萨的五道差别，以及获得预流果等五果，以及不修习其道，以及苦行也不合理，因此，如来也不能现证无上正等觉，也不能转法轮。须菩提说：具寿舍利子，我不希望在未生之法中存在获得和证悟。我不希望在未生之法中存在预流果。预流果
English
By what signs and characteristics are the dharmas held? And, because this (prajna) has gone far beyond all dharmas, it is called Prajnaparamita. This is because it has gone forth and extended from the ultimate of self-luminousness. Therefore, its meaning is in the manner of non-attachment. O Fortunate One, therefore this is called Prajnaparamita, because at the ultimate of generating the mind, one rejoices in one's own benefit, that is, the Fortunate One, which is the path of the Hearers and so on. Its meaning is that it has gone forth and passed beyond that. This is because it is the cause of omniscience. From form and so on up to all dharmas, one by one, from "permanent" and so on, up to "solitary" and "not solitary," the non-conceptual dharmas, one should know the meaning of summarizing the aspects of conceptualization. And, from the emptiness of all dharmas, from non-arising up to the emptiness of omniscience, the negation of its own nature. And, what is decrease, what is omniscience, and what is non-duality, all those dharmas are neither possessed nor not possessed, without form, invisible, and unobstructed. Thus, the realization that without characteristics is one characteristic. And, the non-arising of dharmas, and the non-difference of dharmas from each other, are held close and enumerated as non-dual. And, from all dharmas up to the Buddha, seeing non-arising through extreme purity is close to realizing Prajnaparamita. If that is so, there would be no distinction between the five paths of a Bodhisattva, and the attainment of the five fruits such as Stream-enterer, and the non-cultivation of that path, and the practice of austerities would also be unreasonable, therefore, the Tathagata would also not be able to manifest complete enlightenment in unsurpassed perfect and complete enlightenment, and there would also be no turning of the wheel of Dharma. Subhuti said: Venerable Shariputra, I do not wish that there be attainment and realization in unarisen dharmas. I do not wish that there be a Stream-enterer in unarisen dharmas. Stream-enterer
Chinese
从“不希望有虚假的果实”开始，阐述了对一切法都承认是不合理的，并且要通过未生之法和已生之法来获得。询问了获得已生和未生之法，并阐述了不希望这两者的事物，询问了希望通过未生之法和已生之法来获得，询问了希望这两者的事物，询问了获得和没有证悟，并且承认这两者都存在，如同陈述证悟的道理一样，这两者在世俗谛中也被承认。因此，遮止了未生和已生，并且不擅长陈述无生。这是为什么呢？因为无生、学习、陈述和不生，这些都是因为陈述证悟的道理而没有自性。这是为什么呢？因为一切法都是无生的。对此，擅长就是能说者。所说是应该被陈述的，因此陈述就是意义。如果是这样，那么五道的差别、获得、证悟和生，都是在名言中。这是为什么呢？因为胜义谛是与业、异熟、生、灭、烦恼和清净的自性相分离的。询问了未生之法和已生之法是否会生起，并且遮止了希望这两者生起，即使允许存在也是这样认为的。询问了不希望未生之法生起的那些是什么。从色开始，直到一切法，以不希望未生之法生起的各种方式来陈述，并且因为擅长无生，以及所有问题的答案的决定性出现，所以通过专注于不驻留的本性，将常住的善现尊者置于至高无上的地位，从而了解他是般若波罗蜜多的宣说者的合适人选，具有这样的意义。因为从色等蕴到一切法都是自性空，所以不观察依赖于内部等，从而使人领悟到宣说者是不安住的。
English
Starting from "not wanting to have false fruits," it explains that it is unreasonable to accept all dharmas, and that one should attain through unborn and born dharmas. It asks about attaining born and unborn dharmas, and explains that it does not desire the entities of both. It asks about desiring to attain through unborn and born dharmas, and asks about desiring the entities of both. It asks about attainment and non-realization, and acknowledges that both exist. Like the reasoning of stating realization, both are acknowledged in worldly terms. Therefore, it refutes the unborn and the born, and is not confident in stating the unborn. Why is that? Because the unborn, learning, stating, and non-birth are without characteristics due to the reasoning of stating realization. Why is that? Because all dharmas are unborn. In this, confidence is the speaker. Speaking is what should be stated, therefore stating is the meaning. If that is so, then the distinctions of the five paths, attainment, realization, and birth are in name only. Why is that? Because ultimate truth is separate from the characteristics of karma, maturation, birth, cessation, affliction, and purification. It asks whether unborn and born dharmas arise, and refutes the desire for both to arise, even if it is allowed to exist. It asks what those are that do not wish for unborn dharmas to arise. Starting from form and extending to all dharmas, it states in various ways that it does not wish for unborn dharmas to arise, and because it is skilled in non-birth, and because of the definitive emergence of answers to all questions, by focusing on the very nature of non-dwelling, the venerable Subhuti is placed in the highest position, thereby understanding that he is a suitable person to be the expounder of the Perfection of Wisdom, having such meaning. Because the aggregates, beginning with form and extending to all dharmas, are empty of inherent existence, one does not observe reliance on the internal and so forth, thereby causing one to realize that the expounder is non-abiding.
Tibetan
་པའི་དོན་ཅན་གྱིས་ཏེ། འདིའི་མདོ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ནི་ནང་ནས་ཡང་མི་གནས་ཕྱི་རོལ་ནའང་མི་གནས་གཉི་ག་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཉེ་བར་འགོད་པ་ན། སྦྱིན་པར་བྱ་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་པོ་ དང། ལེན་པ་པོར་དམིགས་པས་འཇིག་རྟེན་ལས་མི་གཡོ་མི་འཕག་མི་འདའ་བ་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པས་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། གཡོ་ཞིང་འཕགས་ལ་འདའ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བར་ལའང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ངེས་པར་རྙེད་པས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་གཡོ་བའོ། །དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཉེ་བར་ཚོལ་བས་ན་འཕགས་པའོ། །དེའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བས་ན་འདའ་བའོ། །ཡང་ན་གཡོ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་སོ། །འཕགས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆའི་དུས་སོ། །འདའ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་དུས་སུ་སུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཡིན་ནོ། །འདི་ལས་བཟློག་པས་ན་མི་གཡོ་མི་འཕག་མི་འདའ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་མངོན་པར་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་པའམ། གང་ཞིག་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པར་མཉམ་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕྱིར་མངོན་བར་འབྱིན་པའམ། གང་འཇིག་རྟེན་ལས་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའམ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཡིན་པའམ། གང་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་འཇིག་རྟེན་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། གང་དག་གི་འཇིག་རྟེན་སྒྲོལ་པ་ཡིན་པའམ། གང་གིས་འཇིག་རྟེན་ལས་སྒྲོལ་བའམ། གང་དག་གིས་འཇིག་རྟེན་ལ་རྒལ་བར་བྱེད་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ལས་ངེས་པར་འབྱིན་པར་བྱེད་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲོལ་བྱེད་ཡིན་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ན་སྒྲོལ་བྱེད་ཡིན་པ་དེ
Chinese
的意思。此经是：具寿舍利子，色性本空，即不居内，不居外，亦不缘于无二，如是等等。以道的决定生起而说的是：具寿舍利子，布施波罗蜜是，有世间和出世间，以此能使获得一切相智之道得以安立，以布施之物和布施者，以及受施者为缘，不摇不动不超越，因此是世间的波罗蜜多。三轮清净的布施回向圆满菩提，能从世间解脱，能摇动、超胜和超越，因此是出世间的布施波罗蜜多。如是乃至智慧波罗蜜多也应如是说。因此，以获得出世间道的决定，所以是从世间摇动。以寻求获得它的方便，所以是超胜。以完全舍弃它的障碍之法，所以是超越。或者，摇动是发心之时。超胜是决择分之时。超越是于苦，在知法之时，所谓的“苏哦”是另一种说法。与此相反，要知道就是不摇不动不超越。无论是世间显现，无论是显现成办，无论是与世间，即与世间人相同，无论是为了世间而显现，无论是决定不从世间生起，无论是世间的，无论是于世间生起，这些就是世间的波罗蜜多。无论是谁解脱世间，无论是谁从世间解脱，无论是谁超越世间，无论是谁不为世间所变，无论是谁决定从世间生起，无论是谁是世间的解脱者，无论是谁在世间是解脱者，那
English
means. This sutra is: Venerable Shariputra, form is empty in nature, that is, it does not reside inside, does not reside outside, and does not perceive duality, and so on. What is said by the power of the definite arising of the path is: Venerable Shariputra, the perfection of generosity is, there are mundane and supramundane, by which the path to attain all-knowingness can be established. By relying on the object of generosity, the giver, and the recipient, it does not move, shake, or transcend, therefore it is the mundane perfection. The generosity of the three wheels being completely pure and dedicated to perfect enlightenment, it liberates from the world, and it can shake, surpass, and transcend, therefore it is the supramundane perfection of generosity. Likewise, it should be said up to the perfection of wisdom as well. Therefore, by obtaining the determination of the supramundane path, it is shaking from the world. By seeking the means to obtain it, it is surpassing. By completely abandoning its obstructing dharmas, it is transcending. Or, shaking is the time of generating the mind. Surpassing is the time of the decisive part. Transcending is at the time of knowing the dharma in suffering, the so-called "Suo" is another way of saying it. Conversely, know that it is not shaking, not moving, and not transcending. Whether it is the world that is manifest, whether it is manifest accomplishment, whether it is with the world, that is, the same as worldly people, whether it is manifested for the sake of the world, whether it is definitely not arising from the world, whether it is of the world, whether it arises in the world, these are the mundane perfections. Whether it is who liberates the world, whether it is who liberates from the world, whether it is who transcends the world, whether it is who does not change for the sake of the world, whether it is who definitely arises from the world, whether it is who is the liberator of the world, whether it is who is the liberator in the world, that