Tibetan
་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་སྟེ་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྒོམ་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྒོམ་པ་གོམས་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྦྱོར་བ་རྒྱས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སྦྱོར་བ་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་དམ། སྦྱོར་བ་བརྟན་པར་གྱུར་པའམ། མི་ དགེ་བའི་ཚོགས་དང་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན་སྒོམ་པའང་རྣམ་བ་བཞི་སྟེ། ཆུང་དུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། བཅོས་བུ་མ་ཡིན་པ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་ཅན་དོན་རྫོགས་པའོ། །དེ་ཉིད་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པ་བཞིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིའོ། །རྣམ་པར་སྒོམ་པ་ནི་སྒོམ་པས་ཏེ་ལུས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ངེས་པར་སྦྱོང་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་གནོད་པ་སེལ་བའོ། །སྒོམ་པ་ནི་ཤེས་རབ་བརྟེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ནི་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་གསུམ་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དགའ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེར་འགོག་པ་ཡིན་པས་སོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང་གཟུགས་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྲིད་པ་མ་སྤངས་པའི་ཤེས་པ་གསལ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འདོར་བ་ནི་རྣམ་པར་སྦོང་བ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་བག་ལ་ཉལ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་ནི་དབེན་པའོ། །ཀུན་ནས་ལྡང་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པར་བཅད་པ་ནི་འགོག་པའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ནི་རྣམ་པར་སོང་བའོ། །ཡང་ཆོས་མངོན་པ་བ་རྣམས་ན་རེ་དབེན་པས་ནི་ཁམས་ལས་དབེན་པའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའོ། །འགོག་པས་ནི་ལས་འགོག་པའོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་སྤོང་བ་སྟེ། ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །གཞན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་གཉེན་པོ་གང་ཡིན་པ་མཐོང་བའི་ལམ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེ་ལ་རིམ་པ་བཞིན་དཔེན་པ་ ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཞི་ཡན་པར་རིག
Chinese
什么叫（神通足）呢？就是指“神通之足，也就是分支”的同义词。所谓“修习”，就是使禅定成为习惯，也就是使结合得到扩展。那么，结合是能够胜任呢？还是结合变得稳固了呢？或者是不与不善之众混杂呢？按照俱舍论师们的观点，禅定也有四种：小、中、大三种，以及脱离虚假、具有成果、意义圆满。那也就是在现法中安乐住的果实。像这样有四种，这是其他宗派的观点。完全禅修就是通过禅修来完全调伏身体。禅修就是确定地调伏戒律。禅修就是消除心的损害。禅修就是使智慧稳固。所谓“安住于真谛”，就是指具有初禅，因为那本身就是从欲望等中彻底分离。所谓“安住于离欲”，就是指具有二禅，因为那本身就是从分别念等欲望中分离。所谓“安住于止息”，就是指具有三禅，因为对喜乐的离欲就是在那里的止息。所谓“完全舍弃并转变”，就是指具有四禅和无色定，因为就像没有舍弃有生之识的明晰先行之舍弃就是完全舍弃。此外，习气被彻底摧毁就是寂静。与一切生起分离就是离欲。彻底断绝一切结合就是止息。完全舍弃一切近取就是完全舍弃。还有，俱舍论师们说，寂静就是从界中寂静。离欲就是从烦恼的欲望中分离。止息就是止息业。完全舍弃就是舍弃诸事物，所有这些词语都在表达涅槃。此外，对于能取和所取的四种分别念的对治，也就是四种见道，依次对应于安住于寂静等四句话。
English
What is meant by "magical feet"? It refers to the synonym for "the foot of magic, which is a branch." The so-called "cultivation" is to make meditation a habit, which is to expand the union. So, is the union capable? Or has the union become stable? Or is it not mixed with the assembly of the unwholesome? According to the Abhidharma masters, there are also four types of meditation: small, medium, and large, and the one that is free from artificiality, has results, and is complete in meaning. That is the fruit of dwelling in bliss in this very life. Thus, there are four types, which is the view of other schools. Complete meditation is to completely subdue the body through meditation. Meditation is to definitely subdue discipline. Meditation is to eliminate the harm of the mind. Meditation is to make wisdom stable. The so-called "dwelling in truth" refers to having the first dhyana, because that itself is completely separated from desire and so on. The so-called "dwelling in detachment" refers to having the second dhyana, because that itself is separated from the desire of conceptualization and so on. The so-called "dwelling in cessation" refers to having the third dhyana, because the detachment from joy is the cessation there. The so-called "completely abandoning and transforming" refers to having the fourth dhyana and the formless attainments, because just as the clear abandonment that precedes the knowledge that has not abandoned existence is the complete abandonment. Furthermore, the complete destruction of habits is tranquility. Separation from all arising is detachment. The complete cutting off of all union is cessation. The complete abandonment of all appropriation is complete abandonment. Also, the Abhidharma masters say that tranquility is tranquility from the realm. Detachment is separation from the desire of afflictions. Cessation is the cessation of karma. Complete abandonment is the abandonment of things, and all these words are expressing nirvana. Furthermore, the antidote to the four types of conceptualization of the grasper and the grasped, which are the four paths of seeing, correspond respectively to the four sentences beginning with dwelling in tranquility.
Tibetan
་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་དབེན་པ་སྟེ། དེས་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ལས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སྤང་པས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། དེས་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་འདུན་པ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོའི་གཉེན་པོ་ནི་འགོག་པ་སྟེ། དེས་བདག་རང་དབང་ཅན་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པ་མ་ལུས་པར་འགོག་པའི་ཕྱིར་ཏེ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་སྤོང་བ་སྟེ། དེས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བདག་ཏུ་བཏགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྣ་ཚོགས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་དང་རྟེན་སྟོབས་བསྐྱེད་པ་ནི་གནས་སོ། །རྣམ་པར་སྤོང་བ་ནི་འདོར་བའོ། །ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ནི་མཐར་ཐུག་ཅིང་མུར་ཐུག་པའོ། །དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ནི་དབང་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་དབང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ཉིད་ནི་མི་ཐུབ་པའི་དོན་གྱིས་ན་སྟོབས་རྣམས་སོ། །དྲན་པ་དང་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དགའ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡན་ལག་གི་དོན་གྱིས་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། རྟོག་པ་དང༌། ངག་དང༌། ལས་ཀྱི་མཐའ་དང༌། འཚོ་བ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་རྣམས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་བསྡུ་བའི་དོན་གྱིས་ནི་རྣམ་བར་ཐར་པའི་སྒོ་རྣམས་སོ། །སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་དང༌། ཟད་བ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཆོས་ དང༌། རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་དང༌། ཡོངས་སུ་འདྲིས་པ་དང༌། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་བྱ་བ་མ་ལུས་པ་ཁྱབ་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཤེས་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །མི་ཤེས་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་སྲུང་བའི་དབང་པོ་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པ་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་བསྡུས་པའི་དོན་གྱིས་སོ། །རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་
Chinese
应当这样做。其中，对于所取之分别念的第一种对治是寂静，因为以其从清净之方舍弃一切烦恼之方而寂静的缘故。对于所取之分别念的第二种对治是离贪，因为以其从对善法之欲求而成为离贪之性的缘故。对于能取之分别念的第一种对治是止息，因为以其止息对于我、自主等之执著无余的缘故，即是舍弃之义。对于能取之分别念的第二种对治是如实舍弃，因为以其如实通达对于蕴等假立为我的种种理由而舍弃的缘故。所缘和依处生起力量是处。如实舍弃是抛弃。完全转变是究竟且彻底。信仰、精进、正念、禅定和智慧，以具有主宰之义故，是诸根。它们本身以不可战胜之义故，是诸力。正念和择法、精进、喜、轻安、禅定和舍，以是见道之支分之义故，是圆满菩提之支分。正见、正思、正语、正业边际、正命、正勤、正念和正定，以是趋入涅槃之城之义故，是八支圣道。空性、无相和无愿，以是摄集四圣谛之义故，是解脱之门。痛苦、集起、止息和道，以及灭尽、不生、法、随觉、世俗、完全熟悉和如其声之智慧，以是周遍一切所知之义故，是诸智。应当了知一切不了知，以及一切了知和守护一切了知之诸根，以是摄集见道、修道和无学道之义故。有分别和伺察
English
This should be done. Among them, the first antidote to the conceptualization of what is taken is stillness, because it is still by abandoning all the afflictive aspects from the side of purification. The second antidote to the conceptualization of what is taken is detachment from desire, because it is detachment from desire due to its desire for virtuous dharmas. The first antidote to the conceptualization of what is grasped is cessation, because it ceases all grasping at self, autonomy, etc., which means abandonment. The second antidote to the conceptualization of what is grasped is complete abandonment, because it abandons by fully understanding the various reasons for falsely imputing the aggregates, etc., as self. The object and the basis for generating strength are the abodes. Complete abandonment is casting away. Complete transformation is ultimate and thorough. Faith, diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom, because they have the meaning of dominion, are the faculties. They themselves, because they have the meaning of invincibility, are the powers. Mindfulness and discrimination of dharmas, diligence, joy, pliancy, samadhi, and equanimity, because they are limbs of the path of seeing, are the limbs of perfect enlightenment. Right view, right thought, right speech, right action, right livelihood, right effort, right mindfulness, and right samadhi, because they have the meaning of going to the city of nirvana, are the eightfold noble path. Emptiness, signlessness, and wishlessness, because they have the meaning of gathering the four noble truths, are the doors of liberation. Suffering, arising, cessation, and path, as well as exhaustion, non-arising, dharma, subsequent realization, conventional, complete familiarity, and knowledge according to sound, because they have the meaning of pervading all that is to be known, are the knowledges. One should know all that is not known, as well as all knowledge and the faculties that protect all knowledge, because they have the meaning of gathering the path of seeing, the path of cultivation, and the path of no more learning. With conceptualization and investigation