Tibetan
་ཅད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། དང་པོ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་གཉིས་པ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབྱེ་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། གཞི་དང་དེ་ཡི་གཉེན་པོ་ཡིས། །གཟུང་བར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །རྨོངས་དང་ཕུང་སོགས་བྱེ་བྲག་གིས། །དེ་ནི་སོ་སོ་ རྣམ་པ་དགུ། །རྫས་དང་བཏགས་པའི་རྟེན་ཅན་གྱི། །འཛིན་པའང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདོད། །རང་དབང་བདག་སོགས་ངོ་བོ་དང༌། །ཕུང་སོགས་རྟེན་ལས་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་མཁས་པ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ལ་ཐབས་མཁས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སེམས་མི་ཞུམ་པ་ཉིད་དང་མི་དངང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བརྩམས་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སོ་སོར་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། དབེན་པ་རྣམས་སུ་མི་རྟོག་པས་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དེ་དག་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་སྟོན་པ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་དག་ཉིད་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་བཟོད་ཅིང་འདོང་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་སོ་སོར་རྟོག་ཅིང་མི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་འདོར་བ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཐེག་པ་དམན་པ་དང་ལྡན་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྐབས་མི་འབྱེད་པས་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་བྲལ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང་དེར་དམིགས་ཏེ་རློམ་པས་ནི་དངང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འགྱུར་བས་ན་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པར་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་དུ་བསྟན་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བར་རྣམས་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་མི་དམིགས་པར་སྟོན་ཞིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོར་འཇུག་པ་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་སྙན་དང་གས་མཁན་གྱི་རང་བཟོར་བྱས་པའི་སྙན་དང་གས་སུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་འདི་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆ་བྱད་དུ་འོངས་ནས་ཁྱོད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་བྱིན་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ལས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང་ལྡན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། ཁྱོད་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སླུ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དང༌། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་རྣམས་བདག་དང་བདག་བདག་གིས་སྟོང་པ་ཡིན་ན། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་ཟེར་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རང་སངས་རྒྱས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། མཁན་པོ་དང༌། སློབ་དཔོན་དང༌། ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཆ་ལུགས་ལ་སོགས་པར་འོངས་བའི་བར་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཉེ་བར་སྟོན་པ་པོ་བདུད་ཀྱི་ཆོས་སླུ་བ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ལ། འདི་དག་ནི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་མི་སྟོན་པ་འདི་ནི་སྡིག་པའི་གྲོགས་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིག་པར་བྱས་ནས། དེ་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དོན་དུ་མི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིང་བསྟན་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ནི། སེམས་མི་འགོང་བ་ཉིད་ལ་སོགས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སོགས་སྟེ། བྱེད། །དེ་ཡི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བོར་བ། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཡོངས་འཛིན་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འབྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འབྱེད
Chinese
一切都是如此。只有第二种，而不是第一种，就像依赖于被抓住的形象的分别念，第二种依赖于完全净化的事物一样。已经解释了完全具备的特点。正如所说，关于分别念的分类，本章的偈颂是：以基础和它的对治，抓住的分别念有两种。由于愚痴和蕴等的差别，它们各有九种。执着于实物和假立的所依，也认为有两种。自性自在等和蕴等所依也是如此。这就是了。善巧方便和善知识是菩萨的完全摄受。如是说，以善巧方便为主，从不灰心和不惊慌等因开始，以具备一切相智的作意，对于色等蕴，分别思惟无常、痛苦、空、无我、寂静、远离，不作分别思惟，并且以不缘彼等，具有一切相智的作意，对彼等宣说无常等法，就是布施波罗蜜多。对彼等思惟无常等，没有执着，就是持戒波罗蜜多。同样，对于地界等六界，忍受无常等，并且思惟，就是忍辱波罗蜜多。对于蕴等，分别思惟无常等，并且不缘，具有一切相智的作意，不舍弃，就是精进波罗蜜多。不分别与小乘相应的作意，就是禅定波罗蜜多。蕴等直到佛法不共法之间，以彼等之空性为空性，遮止，并且彼等和彼等之空性互相了知彼等之自性，就是智慧波罗蜜多。具有一切相智的作
English
Everything is just like that. It is only the second, not the first, just as the conceptualization of what is grasped depends on the object of complete purification. The characteristics of being perfectly endowed have been explained. As it is said, regarding the classification of conceptualizations, the verses in this chapter are: By the basis and its antidote, the conceptualization of what is grasped is of two kinds. Due to the differences of ignorance and aggregates, etc., they are each of nine kinds. Holding onto objects and dependent designations, it is also considered to be of two kinds. Similarly, the nature of self-governance, self, etc., and the aggregates, etc., are the basis. That is it. Skillful means and virtuous friends are the complete support of Bodhisattvas. As it is said, taking skillful means as the main point, starting from the causes of not being discouraged and not being alarmed, etc., with the intention of possessing all-knowingness, for the aggregates such as form, individually contemplating impermanence, suffering, emptiness, selflessness, peace, and solitude, without conceptualizing them separately, and with the intention of not focusing on them, possessing all-knowingness, teaching the Dharma of impermanence, etc., to them, is the perfection of generosity. Contemplating impermanence, etc., on them, without clinging to the supreme, is the perfection of discipline. Similarly, for the six elements such as the earth element, enduring impermanence, etc., and contemplating them, is the perfection of patience. For the aggregates, etc., individually contemplating impermanence, etc., and not focusing on them, possessing all-knowingness, not abandoning them, is the perfection of diligence. Not distinguishing the occasion of intention corresponding to the lesser vehicle is the perfection of meditation. The aggregates, etc., up to the unmixed Dharma of the Buddhas, emptiness by their emptiness, preventing, and those and their emptiness mutually knowing their nature, is the perfection of wisdom. Possessing all-knowingness,
Chinese
因为远离作意，从度到，乃至佛的不共之法之间修习，并且缘于此而傲慢，则惊慌等等都会转变，因此，为了说明善巧方便是善巧方便的特点，所以这样说了。善巧方便已经讲完了。善知识的摄受，即从蕴等等到不共之法之间，都显示为无常等等，并且将善根完全回向于无上正等觉，这些才是真正的善知识。为了远离度，而说成是乐于吟诵和歌唱者自己编造的吟诵和歌唱，以及以佛的形象出现后说“你修般若波罗蜜多有什么用”等等自己的行为，以及与声闻、缘觉相应的经典等等，以及说“你连一点菩提心都没有”等等，这是在显示欺骗。从眼等等的生处，到佛的不共之法之间，都是空无我与我所，那么证得无上正等觉成佛又有什么用呢？同样，对于缘觉、声闻、堪布、阿阇黎、梵行者等等的形象出现的情况，也应当这样说。像这样显示欺骗者，是魔的法，对于显示欺骗者，不向菩萨显示“这些是魔的事业”，要知道这是恶友，并且要完全舍弃他。为了说明善知识的特点，通过显示恶知识的特征，所以这样说了。摄受的中间偈颂是： 心不退转等，无自性等等，做，舍弃它的不顺品，是各种摄受。这样说了。与决定性分相应的，名为分别，因为分别就是分别，所以不分别而分别。
English
Because it is free from attention, from the perfection to, and even between the Buddha's unshared dharmas, one practices, and being arrogant with regard to this, panic and so on will change, therefore, in order to explain that skillful means are the characteristics of skillful means, it is said in this way. Skillful means have been explained. The complete acceptance by a virtuous friend is that from the aggregates and so on to the unshared dharmas, all are shown as impermanent and so on, and the roots of virtue are completely dedicated to the unsurpassed perfect enlightenment, these are the true virtuous friends. In order to be separated from the perfections, it is said to be the chanting and singing composed by those who are fond of chanting and singing, and after appearing in the image of the Buddha, saying "What is the use of you practicing Prajnaparamita?" and so on, one's own actions, and the sutras corresponding to the Shravakas and Pratyekabuddhas, and saying "You don't even have a little Bodhicitta" and so on, this is showing deception. From the birthplaces of the eye and so on, to the unshared dharmas of the Buddha, all are empty of self and what belongs to self, then what is the use of attaining unsurpassed perfect enlightenment and becoming a Buddha? Similarly, for the appearance of Pratyekabuddhas, Shravakas, Khenpos, Acharyas, Brahmacharis, and so on, it should also be said in this way. One who shows deception in this way is the dharma of Mara, and for one who shows deception, not showing the Bodhisattva that "these are the deeds of Mara," know that this is a bad friend, and completely abandon him. In order to explain the characteristics of a virtuous friend, by showing the characteristics of a bad friend, it is said in this way. The intermediate verse of complete acceptance is: The mind does not turn back, etc., no self-nature, etc., do, abandoning its unfavorable qualities, is all kinds of complete acceptance. It is said in this way. Those that are in accordance with the definitive division are called division, because division is division, so it divides without dividing.