Tibetan
པར་མིན་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། གཟུགས་ལ་ཞི་བའོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་རྒྱས་པར་ཏེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ནི་གཟུགས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ཀྱིས་བརྟེན་པའོ། །འདིར་སྤྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་གནས་མེད་པ་ཙམ་གནས་པར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་མེད་པ་ཡིན་ན་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོར་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་གང་གནས་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ནི་ཐལ་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་འདི་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་རྟག་པའི་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་མི་རྟག་པ་ཉིད་མ་ལགས། མི་རྟག་པ་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། ཞེས་བྱ་བས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཞེས་བྱ་བས་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་གཅིག་འདོད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་རྟག་པའི་དོན་ནི་མེད་པའི་དོན་དང་སྡུག་བའི་དོན་དང་སྡུག་བསྔལ་བའི་དོན་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་དོན་ཡིན་པ་དེས་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནི། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྡུ་བསྔལ་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ་གཉིས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་ཁྱབ་པར་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་ནི་མི་རྟག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་ སྡུག་བསྔལ་བ་ཉིད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་དང་སྟོང་བ་ཉིད་གཉིས་ཀྱང་ཕན་ཚུན་ཁྱབ་པར་འདོད་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེའི་རྣམ་བ་རྒྱུ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྐྱེན་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འགོག་པའི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེས
Chinese
从“不做”开始，到“对色寂静”不做为止，广说。为何执着？世尊，这是因为色无常，是色无常本身空。安住于此，是心依于对境之事物。应在此运用：如果仅仅是不安住，就不应安住，因为是无，所以不需要对治。如果是不安住，那么就太过分了。如果没有显现执着，如何讲述道理，也应如此看待。相的差别是，世尊，无常之性的空性，也不是无常之性。除了无常之外，也没有空性。因此，无常等和它的空性，是互相具有自性的相的差别。为何如此？世尊，这是因为无常之性也是空性，空性也是无常之性。因此，他们互相认为是一个自性。无常的意义是没有的意义，痛苦的意义和苦恼的意义是没有出生的意义，因此无常之性和苦恼之性，空性是互相的自性。如果不是这样，有为法的共同相是无常之性，有漏法的共同相是苦恼之性，因此一切法的共同相，这两个和空性互相周遍就会显现。或者，无常之性是遍计所执的实物，只是无常，苦恼之性也只是苦恼，实物和空性两者也互相认为周遍，所以没有过失。同样，就集谛而言，应说它的相，因、集起、生起、缘所依之境和相的差别。就灭谛而言，对境的差别，不住于如是性等，是般若波罗蜜多的行持。
English
From 'not doing' onwards, up to 'not abiding in peacefulness of form,' it is extensively explained. Why cling? Oh Blessed One, it is because form is impermanent, and emptiness is the very impermanence of form. Abiding in it means the mind relies on objects. This should be applied here: if merely not abiding, then one should not abide, because it is non-existent, so there is no need for an antidote. If it is non-abiding, then it is too extreme. How the principle is explained without manifest clinging, so too should this be viewed. The difference in aspects is, Oh Blessed One, the emptiness of impermanence is not impermanence itself. Apart from impermanence, there is no emptiness. Therefore, impermanence and so forth, and its emptiness, are mutually distinct in their nature. Why is that? Oh Blessed One, it is because impermanence is also emptiness, and emptiness is also impermanence. Therefore, they mutually consider it to be one nature. The meaning of impermanence is the meaning of non-existence, the meaning of suffering and the meaning of misery is the meaning of unborn, therefore impermanence and suffering, emptiness are mutual natures. If it is not so, the general characteristic of conditioned phenomena is impermanence, and the general characteristic of contaminated phenomena is suffering, therefore the general characteristic of all phenomena, these two and emptiness, will become clear as mutually pervasive. Alternatively, impermanence is the object of complete imputation, it is only impermanence, and suffering is only suffering, and both object and emptiness are considered mutually pervasive, so there is no fault. Similarly, with regard to the truth of origination, one should speak of its aspects, cause, origination, arising, the object dependent on conditions, and the differences in aspects. With regard to the truth of cessation, the difference in objects, not abiding in suchness and so forth, is the practice of the Perfection of Wisdom.
Tibetan
་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བསམས་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དངོས་པོ་ཡོད་ན་དེར་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེའང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པན་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲལ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་གཞན་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཏགས་པ་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་དོན་གྱིས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་བྱས་པའི་གཉེན་པོའི་དོན་གྱིས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་ཆོས་ཉིད་ངོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དོན་གྱིས་ན་ཆོས་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གནས་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་དམིགས་པའི་ཁྱད་ པར་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་གཟུགས་ལ་གནས་ན་དེ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་ཡོང་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། གཟུགས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མ་མཆིས་པ་གང་ལགས་པ་དེ་འང་རང་བཞིན་གྱི་སྟོང་པའི་སླད་དུ་གཟུགས་མ་ལགས་ཞེས་ཞེས་བྱ་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ལ་དེའི་ངོ་བོ་བཀག་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི
Chinese
从“不住于如是”开始，到“不住于真如边际”为止。那是什么缘故呢？世尊，这是因为如是自性为空，等等，您所说的一切。因此，应当思虑远离实体的如是，了知其自性为空，因为如果存在实体，则会依附于它。相的差别是，世尊，如是的空性是什么，那也不是如是，等等。那是什么缘故呢？世尊，这是因为如是是空性，空性是如是，等等，您所说的一切。因此，如是的空性是什么，那不是如是，因为离别的如是是分别的缘故。从如是之外也没有空性，因为所诠释的是胜义空性的缘故。因此，以不变异之义而言，是如是。因此，以所作对治之义而言，是空性。以不可分割之义而言，是法性。法界与前者相同。以唯一决定生起之义而言，是法决定性。真如边际与前者相同。以道的谛实力而说，以无住和无现观之义，所缘的差别是，世尊，如果住在色上，那么他会行于色现观，而不行于般若波罗蜜多，不行于般若波罗蜜多，从这里开始。那是什么缘故呢？行于现观的菩萨摩诃萨不会被般若波罗蜜多完全摄持，等等，您所说的一切。相的差别是，那是什么缘故呢？世尊，这是因为色没有完全执取，色的没有完全执取是什么，那也是因为自性空的缘故，不是色，通过这样来遮止对色等没有完全执取的它的体性，您所说的一切。这。
English
From "not abiding in suchness" to "not abiding in the ultimate limit of reality." What is the reason for this? World Honored One, it is because suchness is empty of its own nature, and so on, all that you have said. Therefore, one should contemplate suchness that is free from entities and understand that its own nature is empty, because if there is an entity, it will be attached to it. The difference in aspects is, World Honored One, what is the emptiness of suchness, that is also not suchness, and so on. What is the reason for this? World Honored One, it is because suchness is emptiness, and emptiness is suchness, and so on, all that you have said. Therefore, what is the emptiness of suchness, that is not suchness, because the separated suchness is conceptual. There is no emptiness apart from suchness, because what is explained is the ultimate emptiness. Therefore, in terms of the meaning of immutability, it is suchness. Therefore, in terms of the meaning of the antidote that has been made, it is emptiness. In terms of the meaning of indivisibility, it is the nature of reality. The realm of reality is the same as the previous one. In terms of the meaning of arising with a single certainty, it is the certainty of reality. The ultimate limit of reality is the same as the previous one. Speaking in terms of the power of the truth of the path, with the meaning of non-abiding and non-manifestation, the difference in objects is, World Honored One, if one abides in form, then he will practice the manifestation of form, but he will not practice the Prajnaparamita, he will not practice the Prajnaparamita, starting from here. What is the reason for this? The Bodhisattva Mahasattva who practices manifestation will not be completely grasped by the Prajnaparamita, and so on, all that you have said. The difference in aspects is, what is the reason for this? World Honored One, it is because form is not completely grasped, what is the absence of complete grasping of form, that is also not form because of the emptiness of its own nature, by thus negating its essence that is not completely grasped, you have said everything. This.