English
If asked why this is said. Like this, the mind is not the mind, but the nature of the mind, because it is luminosity. This is what is said. What is this luminous nature of the mind? Shariputra, endowed with life, from "the mind follows desire" to "that which is not possessed and not possessed by the mind of the Shravakas and Pratyekabuddhas" etc., is what is said. Thinking that it is merely existence and related to it, it is said: Subhuti, endowed with life, does that mind called "not mind" exist? Unable to bear even mere existence, it is said: Shariputra, endowed with life, what is that which has no mind, is that existence itself? Or does non-existence itself exist? Or will it become an object? This is to infer with consciousness that unreasonable refutation. So, what is that which has no mind? Shariputra, endowed with life, no mind is unchanging, without conceptualization. From here, all dharmas are unchanging, showing the nature of no mind with the nature of no conceptualization, it is said for the purpose of showing the meaning of various names. The difference between the object and the aspect of the four truths has been explained. Then there is the discussion about the difference of the cause of warmth. Why is that said? etc., is what is said. Like that, the warmth of sentient beings with signs, what is it the cause of? Like this, from this Prajnaparamita, the great Bodhisattvas, and the Shravakas and Pratyekabuddhas, should constantly and continuously study, the vast three vehicles are shown. Therefore, the warmth of sentient beings with signs like that is the cause of realizing the three vehicles, this is what is said. The difference of complete retention is the characteristic of skillful means and virtuous friends. Conceptualization and correspondence with reality will be discussed later, this is temporarily about the small warmth. The middle one is, World Honored One, I have not seen the increase and decrease of form, I have not truly followed the sight, from here, until if I have not seen the increase and decrease of the suchness of all Buddhas and all dharmas, I have not truly followed the sight, it is about the difference of the object.
Tibetan
ར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མིང་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཉིད་དང་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་བདེན་པའོ། །དངོས་པོ་འགག་པས་ན་ཞི་བའོ། །རང་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མེད་པའོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་མ་བྱང་ཆུབ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའོ། །སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད་པས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པའོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམ་ ཀྱི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །གཞན་དུ་འགྱུར་པ་ཉིད་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་མཐར་ཐུག་པས་ན་ཡང་དག་པའི་མཐའོ། །འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་མཛད་པས་ན་ཆོས་གནས་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་བའོ། །དེ་ལ་འཕེལ་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །འགྲིབ་པ་ནི་འགག་པའོ། །མི་དམིགས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ལྷག་པར་མོས་པ་དམིགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་ཉིད་ལ་བྱེད་པའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་མིང་དེའང་གནས་པ་མ་མཆིས། གནས་པ་དང་བྲལ་བ་མ་མཆིས་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། མིང་དེ་མ་མཆིས་པས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་འདྲ་བའོ། །གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་རྒྱུན་མི་འདྲ་བའོ། །ཆེན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་ཆོས་ཀྱི་བརྡར་བཏགས་པ་དང༌། ཆོས་སུ་གདགས་པ་གང་ལགས་པ་དེའང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྒྱ་ཆེར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བགྱི་བའི་མིང་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བགྱི་བའི་མིང་དེ་ཡང་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་འམ་ཞེས་པ་པ་ནས་དངོས་པོ་འམ་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་སོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། རྨི་ལམ་ཞེས་བགྱི་བ་ནས་སྤྲུལ་པ་ཞེས་བགྱི་བའི་བར་གྱི་མིང་ནི་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མ་མཆི་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་ནི་སེམས་ཞུམ་པར་མི་འགྱུར་འགྱོད་པ་མ་མཆིས་ལ། མི་འཇིགས་མི་དང་བ་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་རྒྱས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པའི་ཆད་དང་མཐུན་པ་ལས་འདི་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། བར་ཆད་མེད་ན་མཐོང་བའི་ལམ་དང་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བ་ཉིད་དོ། །དྲོ་བར་གྱུར་བ་ཞེས་གྱུར་བ་བརྗོད་པ་ནི་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རིགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ནམ། ཡང་ན་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་ཡང་འདིའི་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྩེ་མོར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དྲོ་བར་གྱུར་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། དྲོད་ལས་ནི་རྩེ་མོར་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་ཀྱང་དེ་འདྲ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། དོ་ཤལ་གཙུག་ལག་ཁང་དང་མཚན་ཉིད་འདྲ་འམ་འདི་ནི་འཇུག་པ་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དྲོ་བར་གྱུར་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།རྩེ་མོ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩེ་མོ་རྣམས་ལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་རྣམས་དང་འཇིགས་རྟེན་པའི་ཅོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལ་ལ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྩེ་མོའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། དེས་གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེའི་དངོས་པོ་བཀག་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ནའང་གཟུགས་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་བ་ཉིད་ཕན་ཚུན་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་པས་ཆོས་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྔ་མས་ནི་རྟག་པའི་མཐའ་བཀག་པ་ཡིན་ལ། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ནི་ཆད་པའི་མཐའ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་བཞིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའི་ སྐབས་སུ་གནས་པ་མེད་པའི་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། དེས་གཟུགས་ལ་མིན་རྟག་ཅེས་བགྱི་བར་གནས་
Chinese
如是宣说。所有名称皆无，以无有住立之性与离住立之性故，此为相状之差别。于此，以离烦恼故，为极真实。以事物止息故，为寂静。以自性不生故，为无生。以外境无边故，难以证悟，故为无出。以圣者众先前具有之未证菩提与离菩提故，为一切无有烦恼。以无有众生之对境故，为无有清净。成为圣法之因故，为法界。以无有转变之性故，为如是性。以无有颠倒之究竟故，为真实之边际。以一切圣者皆未造作故，为法之住立性。彼等之增长与衰减。于此，增长为生。衰减为灭。不缘、真实、不随见之二句，应知是就更加信解无缘之相状之修习，以及作意于对境，以及就见彼真实性之性而说的。世尊之名亦不住立，亦不离住立。何以故？以无彼名故。于此，住立是相似之连续。离住立是不相似之连续。大哉世尊，譬如，菩萨以法之名安立，以及安立为法者，乃至广说如大觉佛之名，以及佛之诸法之名，彼亦无论善与非善，亦无论事物与非事物，皆不可言说。譬如，梦乃至幻化之名，皆不可言说。如是菩萨大士如是行持，则心不怯懦，亦无后悔，不畏惧，不退缩，不惊恐，则必定现证一切种智。如是广说。若与解脱之断相应，则此有何差别？若无有障碍，则见道与极
English
Thus it is spoken. All names are without, because there is no abiding nature and no separation from abiding, this is the distinction of aspects. In this, because of being free from afflictions, it is supremely true. Because things cease, it is peaceful. Because of its own unborn nature, it is unborn. Because of the infinity of the other shore, it is difficult to realize, therefore it is without arising. Because the noble ones have previously possessed non-awakening and are separated from awakening, it is completely without affliction. Because there is no object of sentient beings, it is without purification. Because it becomes the cause of the noble dharmas, it is the realm of dharma. Because there is no changing nature, it is suchness. Because of the ultimate non-perversion, it is the ultimate reality. Because all the noble ones have not made it, it is the abiding nature of the dharma. Their increase and decrease. Here, increase is birth. Decrease is cessation. The two phrases, 'not objectifying, truly, not following seeing,' should be understood as referring to the practice of the aspect of non-objectification with greater faith, and to directing the mind to the object, and to the nature of seeing that very reality. The name of the Blessed One also does not abide, nor is it separate from abiding. Why is that? Because there is no such name. Here, abiding is a similar continuum. Separation from abiding is a dissimilar continuum. Great Blessed One, for example, the name Bodhisattva is established as a term of dharma, and whoever is established as dharma, up to the name Great Buddha, and the names of the dharmas of the Buddha, whether they are virtuous or non-virtuous, or whether they are things or non-things, cannot be expressed. For example, names from dream to illusion cannot be expressed. Thus, when a great Bodhisattva practices in this way, his mind will not be timid, nor will he have regrets, he will not be afraid, he will not shrink back, he will not be terrified, and he will surely manifest all-knowing wisdom. Thus it is extensively taught. If it corresponds to the cessation of liberation, what is the difference? If there is no obstacle, then the path of seeing and the very
Chinese
是极为接近的。所谓“转暖”的说法，是指为了了解小、中、大等类别吗？或者说，也是为了了解根器迟钝等人的差别，以及此处的所缘等差别吗？对于“顶”也是同样地说明。转暖是指以四谛为所缘，具有十六种行相。从暖位到顶位，它们也都是如此转变的，等等，如果这样解释，那又该如何理解呢？是与朵夏寺的论义相同，还是说这仅仅是另一种进入方式呢？转暖已经讲完了。下面要讲顶位。它们的因性，以及完全执持的差别，还有分别和真实相应，也应如前一样理解。对于顶位，如同对于忍位和世间法的殊胜者一样。其中，就顶位的所缘差别而言，世尊又说，当大菩萨行般若波罗蜜多时，他不执著于色，从这开始，遮止了执著一切法。这是为了什么呢？世尊说，这是因为，色以色空，从这开始，遮止了诸法的自性。就行相的差别而言，所谓色的空性，它也不是色，除了空性之外也没有色，这是诸法和它的空性，具有互相是它的自性的行相差别。这是为了什么呢？色即是空性，空性即是色，这样认为诸法和它的空性互相是自性而说的。其中，前者遮止了常边，后者遮止了断边。就四谛而言，在苦谛的场合中，没有安住的所缘差别是：世尊又说，当大菩萨行般若波罗蜜多时，他不执著于色为非恒常。
English
It is very close. The saying "becoming warm" refers to understanding the categories of small, medium, and large? Or is it also to understand the differences of individuals with dull faculties, etc., and the differences of the objects of focus, etc., here? The same should be said for "peak." Becoming warm means having sixteen aspects with the four truths as the object of focus. From the stage of warmth to the stage of the peak, they all change in the same way, and so on. If it is explained in this way, how should it be understood? Is it the same as the tenets of Do Shal Monastery, or is this just another way of entering? The explanation of becoming warm is finished. Next, the peak will be explained. Their causal nature, the difference of complete holding, and the correspondence of discrimination and truth should also be understood as before. For the peak, it is the same as for the patience and the supreme of worldly dharmas. Among them, regarding the difference of the object of focus of the peak, the Blessed One also said that when the great Bodhisattva practices the Perfection of Wisdom, he does not cling to form, and from this, he prevents clinging to all dharmas. Why is this? The Blessed One said that this is because form is empty of form, and from this, the self-nature of all dharmas is prevented. Regarding the difference of aspects, the emptiness of form is not form, and there is no form other than emptiness. This is the difference in aspects of dharmas and their emptiness, which are mutually of its nature. Why is this? Form itself is emptiness, and emptiness itself is form. It is said that dharmas and their emptiness are considered to be mutually of their own nature. Among them, the former prevents the extreme of permanence, and the latter prevents the extreme of annihilation. Regarding the four truths, in the case of the truth of suffering, the difference of the object of focus without abiding is: The Blessed One also said that when the great Bodhisattva practices the Perfection of Wisdom, he does not abide in considering form as impermanent.