Tibetan
རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་འདི་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་ལ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་མ་ལས་འདས་པས་དང་པོའོ། །ནམ་མཁའ་ལས་འདས་པ་ནི་གཉིས་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འདས་པ་ནི་གསུམ་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་འདས་པ་ནི་བཞི་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ལྟར་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་དམིགས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཉིད་འཐོབ་པོ། །ཡན་ལག་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བཏང་སྙོམ་དང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་དབང་གིས་ནི་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཡན་ལག་གཉིས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྦོམ་པོ་དང་ཕྲ་བ་དང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་དང་ཆེས་ཕྲ་བའི་དོགས་པ་ལས་བཏགས་པའི་རས་ཡུག་ཆུ་ཞེང་མཉམ་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ལ་ཚད་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་རེག་ན་བདེ་བ་དང་སྲབ་པའི་ངོ་བོ་དང་རིན་ཐང་ཆེ་བ་ཉིད་རྣམས་ཀྱིས་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་གྱ་ནོམ་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་འདི་རྣམས་ཡང་ཡན་ལག་གི་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང་ཕྲ་བ་དང་ཞི་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔ་མ་ལས་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ནོམ་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་གྱ་ནོམ་པ་དང༌། ཆེས་ཤིན་ཏུ་གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་བཤད་པ་ལྷག་མ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པར་ ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའོ། །ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ས་དང༌། ཆུ་དང༌། མེ་དང༌། རླུང་དང༌། སྔོན་པོ་དང༌། སེར་པོ་དང༌། དམར་པོ་དང༌། དཀར་བོ་སྟེ་ཟད་པར་བརྒྱད་དང༌། ཟད་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཟད་པར་ནམ་མཁའོ། །དེ་ལ་ཟད་པར་ས་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཞིག་གོམས་པས་དབང་དུ་གྱུར་བའི་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ལངས་ནས་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་འདི་ནི་ཉེ་བར་གནས་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞིང་རྟོག་པ་རགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡན་ལག་སྟོབས་ཆུང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དེའི་སྐྱོན་མཐོང་ནས། བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བར་གཉིས་པ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་རྟོག་པ་རྩམ་རགས་པ་ཡིན་ཞིང་དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་རགས་པའི་ཡན་ལག་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང་ཞི་བའི་ཡན་
Chinese
像这样，这些不是从寻等支分中完全超脱出来的。对于这些来说，首先是超越了色之相。超越虚空是第二。超越进入虚空的识是第三。超越进入虚空的识的无所有是第四。因此，像这样，在所有这些之中，才能获得完全超越所缘。不是从支分中完全超脱出来，而是凭借舍和一心，所有这些都具有两个支分。就像用粗、细、极细和最细的绒毛织成的四块宽度相同的布料，虽然尺寸没有差别，但触感舒适、质地轻薄、价值昂贵，后面的比前面的更加非常富丽堂皇一样，这些也是，虽然支分没有差别，但因为变成了细微和寂静的自性，所以应当了知后面的比前面的更加丰富，非常富丽堂皇，极其富丽堂皇。关于解脱的剩余解释，就像所说的那样，是完全现证一切相。九次第住等至是四禅、四无色定和灭尽定。十遍处是：地、水、火、风、青、黄、赤、白这八遍处，以及遍处识和遍处虚空。其中，遍处地是指瑜伽士从串习而自在的第一禅定中出定后，认为这个等至是近住的障碍的对治，而且因为只是粗大的寻，所以也是支分力量弱小，见到那个过患后，心想第二禅定是寂静的，对于第一禅定没有完全执取，为了获得第二禅定，对于支分们来说，寻是粗大的，并且对于伺等是近住寂静的。这是为了舍弃粗大的支分和寂静的支分。
English
These are not, in that way, completely transcended from the limbs such as investigation. For these, the first is transcendence from the characteristic of form. Transcendence of space is the second. Transcendence of consciousness entering space is the third. Transcendence of the non-existence of the entity of consciousness entering space is the fourth. Therefore, in all these, one attains complete transcendence from the object. It is not complete transcendence from the limbs, but by means of equanimity and one-pointedness of mind, all these possess two limbs. Just as four pieces of cloth woven from coarse, fine, very fine, and extremely fine down, which are equal in width, although there is no difference in size, are comfortable to the touch, light in texture, and of great value, the latter becoming more and more magnificent than the former, so too, these, although there is no difference in limbs, are to be understood as the latter being more abundant, very magnificent, and extremely magnificent than the former, because they have become the nature of subtlety and peace. The remaining explanation of liberation is, as it is said, the complete realization of all aspects. The nine successive abidings of meditative absorption are the four dhyanas, the four formless absorptions, and the cessation absorption. The ten kasinas are: earth, water, fire, wind, blue, yellow, red, white, these are the eight kasinas, and kasina consciousness and kasina space. Among these, kasina earth is when a yogi, having arisen from the samadhi of the first dhyana, which has become mastered through practice, thinks that this meditative absorption is the antidote to the obscuration of near-abiding, and also because it is only coarse investigation, it is also a weak limb, having seen that fault, he thinks that the second dhyana is peaceful, and without completely grasping the first dhyana, in order to attain the second, for the limbs, investigation is coarse, and for examination and so on, it is near-abiding peace. This is for abandoning the coarse limb and the peaceful limb.