Tibetan
ན་པར་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་སེམས་དཔའ་སེམས་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་རྣལ་མམ་ལ་བྱུའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུན་ བོ་ལྔ་གནས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ནོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་སུ་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་དང་བར་ཆད་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ལྷག་པར་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚོགས་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་ཉིད་དུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་དེ་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་རྣམས་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་བོ། །ཇི་སྐད་དུ། སྲིང་མོ་ཕུང་མོ་ཕུང་པོ་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱང་རྨི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པའི་དཔེས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་མདོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བཤད་པ། གཉིས་སུ་མེད་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི། གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས། རྨི་ལམ་དང་ནི་དེ་མཐོང་ཉིད། །གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་མི་མཐོང་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡི། །དེ་ཉིས་སྐད་ཅིག་གཅིག་གིས་མཐོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་རྨི་ལམ་མི་མཐོང༌། རྨི་ལམ་མཐོང་བ་པོ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ནས། དེ་དག་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་ན་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསྟན་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། དེར་བརྗོད་པ་
Chinese
那么就会陷入无法证悟的过失。善现，菩萨摩诃萨在修持般若波罗蜜多时，从“安住于如梦的五蕴”开始，直到“广大的诸法都了知为无自性”之间，所说的诸法无自性，是指在一刹那间证悟的。所谓“如梦”，是指具有梦的自性。所谓“无自性”，是指无自性。如此，与法相应的譬喻的意义，无论是布施等有时中断、有时不中断，都因为以空性作意而更加精进修持，并且在接近圆满的资粮时体验到，在证悟的阶段，诸法都是一味性而没有差别的缘故，自性的意义也就真实成立了。如是说：“姐妹、蕴、五蕴犹如梦，是极不成立的。菩提也是梦的自性，如此五蕴和菩萨是无二无别的，是不可分的。”等等。同样，以梦等譬喻，应如经中所说的那样，阐述持戒等五种波罗蜜多。 宣说于无二之体性中，一刹那间证悟一切法。 于无二之体性中，一刹那间证悟一切法，是依何而说的呢？如是说：“梦与见梦者，不见二者之体性，诸法无所缘，彼二一刹那见。”如是说。如是说：“善现，菩萨摩诃萨在修持般若波罗蜜多时，不见梦，不见见梦者”，从这开始，直到“这些与般若波罗蜜多是无二无别的，是不可分的”，以此说明了一刹那间证悟诸法无二之体性，并且如果一切法没有差别，那么就会陷入无法宣说善与非善等法，以及在那里所说的话。
English
Then it would be a fault to not realize. Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, from "abiding in the five aggregates like a dream" to "the vast dharmas are all known to be without characteristics," the non-characteristic of all dharmas is said to be realized in a single moment. The so-called "like a dream" means having the nature of a dream. The so-called "without characteristics" means without self-nature. Thus, the meaning of the corresponding analogy is that whether giving, etc., is sometimes interrupted or uninterrupted, it is because of contemplating emptiness that one practices more diligently, and when approaching the completion of the accumulation of merit, one experiences that at the stage of realization, all dharmas are of one taste and without difference, so the meaning of self-nature is truly established. As it is said: "Sister, aggregates, the five aggregates are like a dream, they are extremely unestablished. Bodhi is also the nature of a dream, thus the five aggregates and the Bodhisattva are non-dual and inseparable." etc. Similarly, using the analogy of dreams, etc., the five paramitas such as morality should be explained as stated in the sutra. Explaining the realization of all dharmas in a single moment in the nature of non-duality. In the nature of non-duality, the realization of all dharmas in a single moment, upon what is it based? It is said: "Dream and the one who sees the dream, do not see the nature of the two, dharmas are without object, those two are seen in a single moment." Thus it is said. As it is said: "Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, does not see the dream, does not see the one who sees the dream," from this beginning, until "these and the Prajnaparamita are non-dual and inseparable," this explains the realization of the non-dual nature of all dharmas in a single moment, and if all dharmas are without difference, then it would be a fault to not be able to explain the dharmas of good and non-good, etc., and what is said there.
Tibetan
ཡོད་པར་ཐལ་བས་དེར་མངོན་པར་བརྗོད་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཙལ་ བའི་དོན་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་མཁས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བཏགས་པ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ། མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པ་བཞི། །ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེའི་སྐབས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་དག་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ནི། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཀུན་འབྱུང་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ལམ་ལ་ལམ་གྱི་བར་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མདོ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དེས་མི་གནོད་དེ། འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་གང་ཡིན་པ་འཁོར་བ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པར་གོམས་པ་རབ་ཏུ་བརྟན་པས་ངེས་པར་སྦྱར་བ། དམིགས་པའི་དུག་གི་སྒྲེགས་པ་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་བཟློག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འདི་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པ་མང་དུ་ཡོད་དོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། མངོན་བ་ནི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའོ། །སམ་གྱི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་མངོན་པར་བརྗོད་པའོ། །ཨ་ཡ་ནི་རྟོགས་པ་ལའོ། །དེས་ན་འདི་སྐད་དུ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་ཡང་དག་པར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། ཤེས་པའམ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཅེས་བྱ་བ་ལས། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་སྐབས་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ལེའུ་སྟེ་བདུན་པའོ།། །། བརྒྱད་པ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྐབས་བསླབ་པའི་འབྲས་བུའི་ལེའུ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་བཤད་པ། ད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཐུབ་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་ནི། །
Chinese
因为存在，所以在那里寻找表达的原因的意义。一切法的法性是不可言说的，同样，通达一切法的自性，被称为法身，这是真实成就的。这样一来，就应当认为这是所说的“一刹那顷现证菩提，以体性而言有四种”的关联。有些人认为，对于一刹那顷现证菩提，圣者声闻以苦为苦作意，以集为集作意，以道为道作意，以无漏作意与相应之法作分别等等，是与经部相违背的。这不会造成损害，因为经中说的是“圣者声闻”，而这是佛陀的现证。对于一刹那顷现证菩提的体性的随行和紧密关联，即从一生到一生相续串习，极度稳固而必定结合。为了遣除如是所缘的毒害，对此，智者们有多种说法。如果有人问，什么是“现证”的意义？“现”是趋向显现。“三”的词义是必定显现。“阿亚”是指证悟。因此，这样说，趋向显现，如实地必定证悟，即知晓或通达，就是现证。出自《般若波罗蜜多教授论·现观庄严论》，一刹那顷现证菩提之时，是修学圆满品第七。 第八，法身之时，修学果品。 宣说自性身。 现在要宣说法身，它有三种，即自性身、报身和化身。因为就自性身而言，能仁 的自性身是。
English
Because it exists, the meaning of seeking the reason for expression there. The Dharma-nature of all dharmas is inexpressible, and similarly, understanding the self-nature of all dharmas is said to be the true accomplishment of being designated as the Dharmakaya. In this way, it should be regarded as the connection of what is said, "Enlightenment is realized in a single moment, and there are four aspects in terms of characteristics." Some people think that for the realization of enlightenment in a single moment, the noble Shravakas contemplate suffering as suffering, contemplate origination as origination, contemplate the path as the path, and discriminate the undefiled dharmas that are in accordance with contemplation, etc., which contradicts the Sutras. This does not cause harm, because the Sutra speaks of "noble Shravakas," while this is the Buddha's realization. For the following and close connection of the nature of realizing enlightenment in a single moment, that is, the continuous habituation from one life to another, which is extremely stable and certainly combined. In order to dispel such poisons of objects, there are many statements by the wise about this. If someone asks, what is the meaning of "realization"? "Real" means tending to manifestation. The meaning of the word "sam" is certainly manifest. "Aya" refers to realization. Therefore, it is said that tending to manifestation, truly and certainly realizing as it is, that is, knowing or understanding, is realization. From the "Ornament of Clear Realization, a Treatise on the Instructions of the Perfection of Wisdom," the seventh chapter is the chapter on the completion of learning at the time of realizing enlightenment in a single moment. Eighth, at the time of the Dharmakaya, the chapter on the fruit of learning. Explanation of the Svabhavikakaya (Essence Body). Now the Dharmakaya is to be spoken of, and it is to be understood in three ways: the Svabhavikakaya, the Sambhogakaya (Enjoyment Body), and the Nirmanakaya (Emanation Body). Because with regard to the Svabhavikakaya, the Sage's Svabhavikakaya is.