Tibetan
པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པའི་དོན་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཆོས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པའི་དོན་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སངས་རྒྱས་སུ་བརྗོད་པ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་བླ་དགས་ཞུས་པ་དང། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཚིག་བླ་དགས་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་བྱང་ཆུབ་ནི་མིང་ཙམ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་མི་ཕྱེད་པའི་དོན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པ་དང༌། ཡང་མི་དང་མཚན་མ་ཙམ་བྱང་ཆུབ་ཡིན་པ་དང༌། འདི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པའམ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པས་ན་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་འདུན་དཀོན་མཆོག་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་བཀག་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ལ་གཉིས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤངས་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམ་པར་མི་འཕེལ་བའི་དོན་དང༌། གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ལ་འཕེལ་བ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གཉིས་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་བརྫི་བ་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་རྣམ་པར་འཕེལ་བ་སྤངས་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དགེ་འདུན་བསྟན་པའི་དགེ་འདུན་བསྟན་པའི་དོན་དུ་སངས་རྒྱ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ལས་གཟུགས་རབ་ཏུ་ཐོབ་ཅིང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་མི་འབྲལ་བ་རྣམས་ ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེ་སུ་ཐོབ་པར་བརྗོད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། དེ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་ན་དེ་ངེས་པར་བསྟན་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དང་པོ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ན། སྦྱིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། གཏོང་བ་པོ་དང༌། ལེན་པ་པོ་མི་དམིག
Chinese
那是所说的菩提之行。对佛宝的邪见是：解释了称“佛、佛”的正义之原因，为了圆满证悟正法，为了彻底领悟正义，为了如实证悟一切法，按次第，以三种一切智之名义，解释了佛陀之称谓的缘由。对法宝等的邪见是：询问“菩提”一词的术语，空性等是菩提的术语，菩提仅仅是名称，不退转之义是菩提之义，如来藏等是菩提，人和相仅仅是菩提，这是诸佛的，或者诸佛圆满证悟，故称菩提。对僧宝等的邪见是：以般若波罗蜜多之行遮止菩提之所缘，如是则对波罗蜜多等无有执着，于彼舍弃二取之行，如是则善根不增长之义，以不见依于二取者之增长，故舍弃于二取而行之菩萨众无有疲厌之善根增长，为了开示不退转之僧团，为了开示僧团之义，从对佛作供养中获得殊妙之色身，与佛和菩萨不分离者们说获得一切种智。对善巧方便的邪见是：当询问获得彼之因的善巧方便时，从确定指示彼开始，从最初发心开始摄取，以具足一切种智之作意，对佛等作布施时，布施者、施者和受者不可得。
English
That is what is said to be the practice of Bodhi. Wrong views on the Buddha Jewel are: Explaining the reason for stating the correct meaning of "Buddha, Buddha," for the sake of perfectly awakening to the correct Dharma, for the sake of thoroughly understanding the correct meaning, and for the sake of realizing all Dharmas as they are, in order, by making the three omniscient ones the authority, the reason for the application of the term Buddha is explained. Wrong views on the Dharma Jewel, etc., are: Asking for the technical term "Bodhi," emptiness, etc., are the technical terms of Bodhi, Bodhi is merely a name, the meaning of non-retrogression is the meaning of Bodhi, Tathagatagarbha, etc., are Bodhi, and only people and characteristics are Bodhi. Is this of the Buddhas? Or because the Buddhas have perfectly awakened, it is called Bodhi. Wrong views on the Sangha Jewel, etc., are: By practicing the Prajnaparamita, the object of Bodhi is blocked, and if so, there is no clinging to the Paramitas, etc., and the practice of dualistic grasping is abandoned in that very thing. If so, the meaning of the roots of virtue not increasing, because the increase is not seen in those who rely on duality, therefore, abandoning the roots of virtue that increase without fatigue for the Bodhisattvas who practice in duality, in order to show the non-retrogressing Sangha, for the sake of showing the meaning of the Sangha, from making offerings to the Buddha, obtaining an excellent form, and those who are inseparable from the Buddha and Bodhisattvas are said to have obtained omniscience. Wrong views on skillful means are: When inquiring about the skillful means of obtaining that cause, starting from definitely indicating it, from the beginning of generating the mind, taking it closely, when giving alms to the Buddhas, etc., with the intention of possessing all kinds of wisdom, the giver, the giver, and the receiver are not perceived.
Tibetan
ས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་བ་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་པར་བརྗོད་པར་རྒྱ་ཆེར་སྦྱར་བ་དང༌། དེ་ལྟར་ཐབས་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡོངས་སུ་མི་འཛིན་པས་བློ་མཆོག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོས་དངོས་པོ་མེད་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་མི་ནུས་པ་དང་དངོས་པོས་པ་དང་དངོས་པོས་དངོས་པོ་མེད་པར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་བ་བཀག་པ་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། མུ་བཞི་ལས་བ་ཟློག་པས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གཞལ་གྱིས་བཞེས་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་རྟག་པ་དང༌། མཾ་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེས་པ་ནི་སྤྲོས་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང་ཡོང་སུ་ཤེས་པར་མ་བྱས་པ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྣམ་ པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་སྒོམ་པར་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང་མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇིག་པ་དགུ་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ལས་འདའ་བར་མངོན་པར་ཞེན་ན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུ་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྐྱོན་མེད་པར་ཞུགས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་སྒོམ་པ་དང༌། སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོས་བརྒྱས་བསྐྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་ཐོབ
Chinese
精于方便之故，乃是救护一切有情，如是广说精于持戒等波罗蜜多之方便，如是精于方便者，以诸色等一切法皆无自性而缘故，以不执著异熟，乃是具足殊胜智慧。何以故？谓诸法之自性，即是所说之无事物性也。于现观之颠倒作意者，以无事物性故，以无事物性故，不能现证无事物性，以事物性不能现证无事物性，以事物性遮止事物性，以事物性遮止无事物性，以无事物性遮止无事物性，如是则现观成为无有，从四句远离，以事物与无事物见为平等性，即是现观，如是衡量而受持者，即是所说也。于颠倒之颠倒作意者，于色等蕴执为常恒，及无常，安乐与痛苦，有我与无我，寂静与不寂静，如是现前，即是戏论性也。如是应遍知与不应遍知，如是现前等，如是从十二处及十八界等起，乃至三解脱门之间，于修习而现前执著，如是于八解脱及渐次住之九等至修习而现前执著，从预流果起，乃至独觉之菩提之间，于超越而现前执著，从菩萨十地圆满而现前执著起，无过失而趣入，佛刹圆满清净，有情圆满成熟，六波罗蜜多之行，一切空性之修习，力与无畏，及佛之不共法以百种作意而生起，及随得一切相智。
English
Due to being skilled in means, it is to protect all sentient beings. Likewise, it is extensively explained as being skilled in the means of moral discipline and other perfections. Thus, those skilled in means focus on the fact that all phenomena, such as forms, are without inherent nature. Because they do not grasp ripening, they possess supreme wisdom. Why is that? Because the inherent nature of phenomena is said to be devoid of entity. To wrongly conceive of realization is that, because of the absence of entity, because of the absence of entity, it is impossible to realize the absence of entity. With entity, it is impossible to realize the absence of entity, with entity, the absence of entity is obstructed, with the absence of entity, the absence of entity is obstructed. If that is the case, then realization becomes nonexistent. By refuting the four extremes, seeing entity and absence of entity as equality is realization itself. This is what is said by those who accept it through measurement. To wrongly conceive of what is inverted is to perceive the aggregates such as form as permanent, impermanent, pleasant and painful, self and selfless, peaceful and unpeaceful. To manifest in this way is indeed elaboration. Similarly, to manifest what should be fully known and what should not be fully known. Likewise, starting from the sense bases and elements, up to the three doors of liberation, to be attached to meditation. Similarly, to be attached to meditating on the eight liberations and the nine successive meditative absorptions. Starting from the fruit of stream-entry, to be attached to transcending up to the enlightenment of a solitary buddha. Starting from the complete perfection of the ten bodhisattva grounds, to enter without fault, to purify the buddha-field completely, to fully ripen sentient beings, to practice the six perfections, to meditate on all emptiness, to generate powers and fearlessness, and the unique qualities of the Buddha through a hundred applications, and to subsequently attain omniscience.