Tibetan
བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞད། །རྣམ་པ་ཞི་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་དམིགས་པ་དང་དབང་དང་རྣམ་པ་ཞུགས་པ་དང༌། དེའི་དམིགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། བདག་པོ་དྲན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་ཤེས་པའང་ཞི་བའི་རྣམ་པར་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་ནི་འདིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་འགོག་པས་ཞི་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བཤད་པ། ད་ནི་ལོག་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་དེས་ན། འདི་ལ་ནི། རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་མར་རྒོལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གནས་འདི་ལ་རབ་ཏུ་སྨྲ་བར་ལོག་པར་ཞུགས་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་རྩོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་སྤེལ་པ་སྤྱོད་པ་སེལ་བ་ཙམ་གྱི་སྨྲ་བ་སྤོང་བ། ངག་གི་བརྗོད་པའི་ལམ་མཐར་ཐུག་པ་མེད་བ་རྒོལ་བ་བརྒྱུད་མ་ཆེན་པོ་རྩོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་འཐད་དང་དེ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་གཟུང་བ་དང༌། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། །དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །སྦྱོར་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང༌། །ཐབས་བཅས་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དང༌། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ལམ་བཅས་དང༌། །གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང༌། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་སྒོམ་པ་ལ། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་རྟེན་ཅན། །རྣམས་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད། །ཅེས་གསུང་སྟེ། བཅུ་དང་དྲུག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་དམིགས་པ་འཐད་པ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་ཉིད་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱང་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་པ་བཀོད་པ་ལ་གཞན་གྱིས་དེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་དྲིས་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
认为主人是忆念，相是寂静。 所谓“相是寂静”是指，它的所缘、自在和相的进入，以及它的所缘是无事物性，主人是忆念。 所说的是这样。 认为止息的智慧也是寂静的相，如果这样想，（佛）说：“体性是无体性”，这表明这里想要说的是自性寂静，而不是通过止息事物而寂静。 解释对不共品和亲品产生邪分别念。 现在要说邪分别念，因此，对于此，（经中）说：“善说者们连续驳斥。” 这表明，在这个地方，那些擅长辩论的人陷入邪见，从一种观点传递到另一种观点，各种争论的繁琐细节被广泛传播，仅仅是为了消除行为而进行的辩论被抛弃。 无休止的言语表达方式被驳斥，从而形成了巨大的传承。 怎样驳斥呢？ 因此，要说的是：所缘合理并且是它，体性确定执取，一切相智是智慧，胜义谛和世俗谛，结合和三宝，具有方便的能仁的证悟，颠倒和具有道的，亲品和不共品，体性和修习上，辩论者们的邪分别念，一切相智具有所依，被认为是十六种。 这样说，意思是十和六。 其中，依赖于一切相智的所缘合理性的邪分别念是这样的：从一切相智的境，即要了解的意义开始，有为法和无为法的界也是无事物性。 为什么呢？ 因为它是无自性，当以无事物性来建立理路时，如果其他人问它是否是无事物性的体性，那么所说的是什么呢？ 就像这样：世尊，为什么一切相智是无事物性的体性呢？ 以及，世尊依赖于所显示的由聚合产生的无自性，一切法都是无事物性的体
English
It is considered that the master is mindfulness, and the aspect is peacefulness. The so-called "aspect is peacefulness" refers to the object, power, and entry of the aspect, as well as its object being the nature of non-things, and the master being mindfulness. What is said is like this. If you think that the wisdom of cessation is also a peaceful aspect, (Buddha) said, "The nature is without nature," which indicates that what is meant here is that it is naturally peaceful, not peaceful by stopping things. Explaining wrong conceptualizations about dissimilar and similar aspects. Now, wrong conceptualizations are to be discussed, therefore, regarding this, (in the sutra) it is said: "Those who speak well continuously refute." This indicates that in this place, those who are skilled in debate fall into wrong views, passing from one viewpoint to another, various intricate details of arguments are widely spread, and debates that merely eliminate actions are abandoned. Endless ways of verbal expression are refuted, thus forming a huge lineage. How to refute? Therefore, what is to be said is: the object is reasonable and it is, the essence is definitely grasped, all-knowing wisdom is wisdom, the ultimate truth and the conventional truth, union and the Three Jewels, the enlightenment of the capable one with skillful means, inversion and having the path, similar and dissimilar aspects, nature and meditation, wrong conceptualizations of the debaters, all-knowingness has a basis, are considered to be sixteen types. Thus it is said, meaning ten and six. Among them, the wrong conceptualization of the object's reasonableness based on all-knowingness is like this: starting from the realm of all-knowingness, that is, the meaning to be understood, the realms of conditioned and unconditioned phenomena are also of the nature of non-things. Why? Because it is without self-nature, when establishing reasoning with the nature of non-things, if others ask whether it is the nature of non-things, then what is said? Just like this: Blessed One, why is all-knowingness the nature of non-things? And, the Blessed One relies on the shown non-self-nature arising from aggregation, all dharmas are of the nature of non-things.
Tibetan
ད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དམིགས་ པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་ཡང་དེ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ངོ་བོས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་བར་མེད་པར་ཞུས་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བས་དེའི་ལན་བཏབ་པ་དང༌། ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱེད་པའི་དེའི་དུས་མཚམས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པའི་དོན་དང༌། དེས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་དང༌། བག་ཆགས་ཀྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་བར་སྤོང་བ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་དེས་ན་དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་རྣམ་པར་བལྟས་པ་ན། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དམིགས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བྱས་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་རྣམས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་མི་འཐད་པའི་མཐའ་བཞི་པ་ཉིད་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་སྟོན་པར་རྗེས་སུ་གནང་བས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་མངོན་པར་མ་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་སྔོན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྤྱོད་པས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ནས་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དག་གི་བར་ལ་སྤྱོད་པ་དང་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་དག་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་
Chinese
那么，（佛）说了些什么呢？对所缘的自性产生邪见，就是说，那些如如等自性本无实物。如果这样，从菩萨的波罗蜜多行，到获得一切种智之间，（有人）提问是否会中断。以及，（佛）回答说：善现！能够完全熟悉一切无实物自性的法，这才是菩萨摩诃萨善巧方便。又，对于般若波罗蜜多等，以具足力量和无畏等，完全熟悉菩提道，并且正确了解其时机之义。因此，圆满了波罗蜜多之后，以与一刹那相应的智慧，获得一切种智，并且舍弃由习气连接的一切不生起的烦恼，这说的是什么呢？对一切种智的智慧产生邪见，因此，当（菩萨）以佛眼观察时，所缘是有实物和无实物，以及行于波罗蜜多等，以及具备获得一切种智的能力，就是对波罗蜜多等观想为无实物。为什么呢？因为一切法的无实物自性，甚至不是一切圣者所造作的。由于诸法与诸法本身分离，因此，以有实物和无实物的自性之法，无法了解无实物的自性，这是第四种极端。以及，（佛）允许在世俗谛中显现有实物和无实物，这说的是什么呢？对二谛产生邪见，就是因为那些没有现证世俗谛和胜义谛的如如性的人们，预先设定有实物和无实物，这说的是什么呢？对加行产生邪见，就是以“为了菩提而行”之名，从色等一直到有为法和无为法之间，行和随行都是无二无别，不可分割。
English
So, what was said? Having wrong views about the nature of the object of focus is that those suchness, etc., are inherently without substance. If so, from the bodhisattva's practice of the pāramitās to the attainment of all-knowingness, (someone) asked if there would be an interruption. And, (the Buddha) replied: Subhūti! Being able to be completely familiar with all dharmas of the nature of non-substantiality, this is the skillful means of a bodhisattva mahāsattva. Also, for the prajñāpāramitā, etc., by possessing strength and fearlessness, etc., completely familiarizing oneself with the path to enlightenment, and also understanding the meaning of its timing correctly. Therefore, after perfecting the pāramitās, with the wisdom corresponding to one instant, attaining all-knowingness, and abandoning all non-arising afflictions connected by habitual tendencies, what is this saying? Having wrong views about the wisdom of all-knowingness, therefore, when (the bodhisattva) observes with the Buddha's eye, the object of focus is with substance and without substance, and practicing the pāramitās, etc., and possessing the ability to attain all-knowingness, is to contemplate the pāramitās, etc., as without substance. Why is that? Because the nature of non-substantiality of all dharmas is not even created by all noble beings. Since dharmas are separate from dharmas themselves, therefore, with the dharma of the nature of with substance and without substance, it is impossible to understand the nature of non-substantiality, this is the fourth extreme. And, (the Buddha) allows the manifestation of with substance and without substance in conventional truth, what is this saying? Having wrong views about the two truths is that because those who have not directly realized the suchness of conventional truth and ultimate truth, presuppose with substance and without substance, what is this saying? Having wrong views about the application is that, in the name of "practicing for enlightenment," from form, etc., all the way to conditioned and unconditioned dharmas, practice and subsequent practice are non-dual and indivisible.