Tibetan
ཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་གོ་སྐབས་མི་འབྱེད་པས་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མི་འདོར་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་པའི་ཆོས་ལས་བྱུང་པའི་ཆོས་མི་རྒྱུ་བས་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། སྒོམ་པ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང༌། དེ་ལ་སྤོད་པ་དང༌། མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། སྒོམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བཀག་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྐད་ཅིག་ལ་མངོན་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་རྟོག་པ་ཤེས་པར་བྱེད་ པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་ནི་ནི་དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་པར་མི་འཐར་པས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒོམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། །དེ་ལྟར་སྒོམ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སློབ་པའི་དུས་སུ་དེ་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སོམ་པ་མ་ཡིན་སྒོམ་པ་མ་ཡིན་པའི་པར་རྟོག་པ་ནི། སོམ་པ་མ་ཡིན་སོམ་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་བཀག་པས་བར་ཆད་དང་བཅས་པ་དང་བར་ཆད་མེད་བར་ཆད་མེད་པར་འདྲེན་པར་སོམ་པ་དེའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པ་ནི། གང་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་གཞན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བ་ལ་གཞན་དུ་ཐོབ་པར་སེམས་པ་སྟེ། དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉེད། །ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང༌། །དོངས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། སྤོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོ་སྟེ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སུ་བཏགས་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དམྱལ་བ་ནས་བརྩམ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་ཀྱི་བར་དུ་བཏགས་བ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། སེམས
Chinese
由于不开启微弱之心的机会，这是所说的。关于不作意圆满菩提之分别念是：不舍作意一切种智，是应用于般若波罗蜜多之彼岸，以及由于心与心所生之法，不生之法而现证，以及禅定随许，以及于彼修习，以及现证，以及禅定等遮止了一切种智，因此大乘于一刹那间，于一现观中现证，以知晓之义而说。关于修习之分别念是，如是修习本身，不坚持彼之相续，以作之义而说。关于无修习之分别念是：如是无修习本身，于无学之时，知晓彼完全穷尽，以知晓之义而说。关于非修习非不修习之分别念是：由于非修习非不修习，遮止了获得一切种智，因此以有间断与无间断，无间断地引导，知晓修习是彼之因，以义而说。关于不如实作意之分别念是：于何之安立，于其他之涅槃，心想于其他获得，即于彼之自在而作，如是如实地获得一切种智等，是所说的。现在将说修习道之不顺品执持之分别念。彼中略说。有情假立之行境与，法假立与非空过，贪与分别自性与，愚昧与三乘与，功德非清净与，修习颠倒上，执持是最初，是应知晓之宣说。彼中关于有情假立之分别念是：由于不观见有情等本身，遮止了假立于有情界，如是则从地狱开始，直至圆满正等觉佛陀之间，成为没有假立之过失，以及，善现，汝作何念，心
English
That which was spoken was because the opportunity of a weak mind is not opened. The conceptualization of not attending to perfect enlightenment is: not abandoning the intention to achieve omniscience, it is to be applied to the perfection of wisdom, and through the mind and the phenomena arising from the mind, the non-arising phenomena are directly realized, and meditation is permitted, and practice on it, and direct realization, and meditation, etc., prevent omniscience, therefore the Great Vehicle is directly realized in one instant, in one direct perception, it is said with the meaning of knowing. The conceptualization of meditation is, as such, meditation itself, not insisting on its continuity, it is said with the meaning of doing. The conceptualization of non-meditation is: as such, non-meditation itself, at the time of no learning, knowing that it is completely exhausted, it is said with the meaning of knowing. The conceptualization of non-meditation and non-non-meditation is: because of non-meditation and non-non-meditation, it prevents the attainment of omniscience, therefore it leads with interruption and without interruption, without interruption, knowing that meditation is the cause of it, it is said with meaning. The conceptualization of not attending to reality as it is: in what establishment, in other nirvana, thinking of obtaining in other, that is, acting in the freedom of it, such as truly obtaining omniscience, etc., is what is said. Now I will speak of the conceptualizations of holding on to the unfavorable aspects of the path of meditation. Briefly in that. The object of action of sentient beings established by imputation and, the dharma established by imputation and non-emptiness fault, attachment and distinction self-nature and, foolishness and the three vehicles and, merit is not pure and, practice on inverted, holding is the first, it is the proclamation to be known. Among them, the conceptualization of sentient beings established by imputation is: because of not seeing sentient beings, etc., themselves, it prevents the imputation in the realm of sentient beings, if so, then starting from hell, until the perfectly enlightened Buddha, it becomes the fault of not having imputation, and, Subhuti, what do you think, mind
Tibetan
་ཅན་དུ་བཏོགས་པ་དམིགས་སུ་ཡོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པས་དེ་སྤངས་པས་སེམས་ཅན་དུ་བཏོགས་པ་དོངས་པོ་མེད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་བཏགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཆོས་ བཏགས་པ་ལ་སློབ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བརྗོད་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་ལ་བསླབ་པར་མི་བགྱིའམ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལ་བསླབ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་བསལ་བ་དང་གཞག་པ་མེད་པར་སློབ་པ་རྗེས་སུ་གནང་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་མེད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམ་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་གཉིས་དང་གཉིས་མེད་པ་དག་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དམིགས་པ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་ལ་ཆགས་པ་བཀག་པ་དང༌། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ས་གཞན་དུ་འཕོ་བ་དང༌། དེ་ཡོངས་སུ་རྫོག་པ་དང༌། དམིགས་པར་གནས་པས་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མེ་ནུས་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་པའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་མེད་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་མེ་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་མི་དམིགས་པར་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་རྗེས་སུ་གནང་བར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པའོ་ཆེད་དུ་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཏོག་པ་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཐའ་དག་མི་འཐད་པ་དང༌། མཛད་པ་དེ་གང་གི་ཡང་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བྱས་པ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་མངོན་པར་འདུས་ མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་མེད་
Chinese
诸有情所系是有缘耶等，因此舍弃，以有情所系无义为空性而知之义，是所说也。法施设之分别者：于法施设而学者，谓得一切相智也。世尊，若然，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多，不于色学耶？谓于近缘而学者，一切相智是所说也。非空性之分别者：从色乃至一切相智之间，无除遣与安立而随学是所许也。见一切法自性空性，于彼空性，自性是空性也。般若波罗蜜多无行之过失，饶益无行者：从般若波罗蜜多行起，乃至一切相智之间，以无缘之理而当修，谓以无缘之相而修道，二与无二诸缘即是所说也。贪着之分别者：于缘与无缘诸法而遮止贪着也。如是则迁于异地，彼圆满，以住于缘故，彼不能圆满，何以故？谓般若波罗蜜多亦无缘之理是所说也。法差别之分别者：如是则无法差别，云何成缘，如是则不作法差别，谓以无缘而差别是所许也。物或为之之分别者：如是则一切佛之事业皆不应理，谓事业非为谁而说也。一切法无为无变异显现集 无为性是所说也。以三乘决定之分别者：如是则无三乘之施设
English
The imputation of beings is whether there is an object of attachment, etc. Therefore, by abandoning it, the meaning of knowing that the imputation of beings is meaningless and empty is what is said. The discrimination of the imputation of dharmas is: to study the imputation of dharmas is to say that one attains all-knowingness. O Bhagavan, if so, does a Bodhisattva-Mahasattva, practicing the Prajnaparamita, not study form? Studying the near object of attachment, all-knowingness is what is said. The discrimination of non-emptiness is: from form to all-knowingness, without removal or establishment, following the study is what is permitted. Seeing all dharmas as empty of their own nature, in that emptiness, the own nature is emptiness. The fault of no practice of Prajnaparamita, the benefit of no practice: from the practice of Prajnaparamita, up to all-knowingness, one should meditate with the reason of no object of attachment, that is, meditating with the aspect of no object of attachment, the two and the non-two objects are what is said. The discrimination of attachment is: to prevent attachment to objects of attachment and non-objects of attachment. If so, then moving to another place, that is complete, because of dwelling in the object of attachment, it cannot be complete, why? Because the reason that Prajnaparamita is also without object of attachment is what is said. The discrimination of dharma differentiation is: if so, then there is no dharma differentiation, how does it become an object of attachment, if so, then one does not make dharma differentiation, that is, differentiating without object of attachment is what is permitted. The discrimination of things or doing for the sake of is: if so, then all the deeds of the Buddha are not reasonable, that is, the deeds are not said to be for anyone. All dharmas are unconditioned, unchanging, manifest collection Unconditioned nature is what is said. The discrimination of determination by the three vehicles is: if so, then there is no establishment of the three vehicles.