Tibetan
་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་ཉམས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པ་པོ་དག་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཡིན་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་དང༌། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ཞེས་ཡ་བ་བའམ། འདི་ནི་གཟུགས་སོ། །འདིའི་གཟུགས་སོ་ཞེས་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འགྲོ་བའི་དཔེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་པོ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བས་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུ་པོ་གཉིས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན། ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་དང་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་དང༌། འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། དངོས་པོ་ལྔན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཛིན་པ་དང༌། །དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང༌། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་མི་འབྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་དཔེས་དེ་རྣམས་རྣམ་པར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་མཉམ་པར་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་དེའི་གཞན་གྱི་དབང་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་དང་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ངེས་པར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་དག་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ལམ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་འགག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་ཚད་མར་ཡས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་དོན་ཆེན་པོའི་སླད་དུ་ཉེ་ བར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་གང་ཡང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའམ་འགོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། དེ་ལྟར་ན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་མི་འཐད་པ་དང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དམིགས་པར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་འཁོར་གསུམ་དུ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་དང་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་
Chinese
是也。如其所欲而行之衰损之分别念，若所缘与能缘诸者无有差别，则证悟与证成应成无有，且饶益此菩萨摩诃萨，谓色耶，此是色耶，此之色耶，从无有显现执著起。以轮王如其所欲而行之譬喻，五度彼岸非是声闻等之道，如其所欲而行者，乃是随顺般若波罗蜜多，以是他之自在之义所说也。今当说执持之九种分别念之第二种，故云：不为作意定不生，道与非道定执持，有灭之生及有事，不具事物住种执，求义无因及返驳，所缘执持异分别。如是说也。其中，如其所应不生起之分别念者，以轮王之譬喻，谓彼等一切相智之道的平等而行之义，说是他之自在也。道与非道之定执之分别念者，谓声闻等及一切相智之道等，菩萨之道非道，及是道之自性所说也。生与灭之分别念者，法性量为准，从是般若波罗蜜多，此乃为大义之故而安住起，乃至何法亦不生亦不灭之间。如是则六度不应理，及以一切相智为所缘，与一切有情共同回向无上正等菩提，且于三轮不缘之相而修，以于六度现行精进及正行而说也。有事物与不具
English
It is so. The conceptualization of the decline of going as desired is that if the object of focus and the focuser are not different, then realization and proof should be non-existent, and, O Raviyara, this Bodhisattva Mahasattva, is it form? This is form. This is form, starting from the absence of manifest attachment. By the example of the wheel-turning king going as he pleases, the five perfections are not the path of the hearers and so on, and going as he pleases is what is said by the meaning of being under the control of others by following the Perfection of Wisdom. Now, the second of the nine conceptualizations of grasping is to be spoken of. Therefore: "Intentional, definitely not arising, and definitely grasping the path and non-path, birth with cessation, and possessing and not possessing things, grasping the abode and lineage, seeking meaning and without cause, and refuting back is the object of focus, grasping is another conceptualization." So it is said. Among them, the conceptualization of definitely not arising as it should be is said to be the freedom of others by the example of the wheel-turning king, for the sake of those who equally go on the path of all-knowingness. The conceptualization of definitely grasping the path and non-path is what is said by the nature of the path of the Bodhisattva's path, which is not the path, and the path of the hearers and so on, and the path of all-knowingness. The conceptualization of birth and cessation is: from the Dharma-nature as the standard, from this Perfection of Wisdom, this abides near for the sake of great meaning, up to the point that no Dharma is produced or ceases. In that case, the six perfections are not reasonable, and with all-knowingness as the object of focus, dedicating to unsurpassed perfect complete enlightenment in common with all sentient beings, and meditating on the aspect of not focusing on the three circles, it is said by diligently striving and properly applying to the six perfections. Possessing and not possessing things
Tibetan
པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ནི། དེའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་སོ་སོར་བསྟན་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་ལྡན་པ་དང་མི་ལྡན་པ་བཀག་པས་མངོན་པར་བརྩོན་པར་བྱེད་པར་བསྟན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བརྩོན་པར་བྱ་བ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དག་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་རྣམས་ལ་ཅུང་ཟད་མི་གནས་པའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཨ་མྲ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་དཔེས་ཆོས་རྣམ་པར་འཇིག་པ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དུ་གཉེར་བ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཇི་སྲིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་བ་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་དཔེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་འཐད་བས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། ཡང་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེས་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་ཐུབ་པར་ དཀའ་བ་ཉིད་དུ་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ལྟར་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་དགོངས་པ་མཛད་པས་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པའི་པོ་ཤེས་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མུ་བཞི་སྟེ། མུ་དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དྲུག་ལ་འཇུག་གོ །གཉིས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་གྱི་དེ་ཉིད་དོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི། རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཕྱི་མ་དང་སྦྱར་བ་སྟེ། རེ་ཞེས་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རིགས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་དུས་ཀྱི་རིགས་བ
Chinese
关于相的分别，是从详尽询问其原因并分别指示开始，从色到一切种智之间，通过遮止具有和不具有来显示显着精进，因此说了什么。关于安住于色等之上的分别，又说不要安住于从色到一切种智之间，这正是应该精进之处。那又为什么呢？因为从色到一切种智之间，对于一切种智这三者都不稍作安住是合理的，因此说了什么。关于种性坏灭的分别，以芒果等果实的比喻，以了知法坏灭之义说了什么。关于无所求的分别，只要想获得一切法的自在，就应该修学般若波罗蜜多，因此说了什么。关于无因的分别，那又为什么呢？以大海是赡部洲一切珍宝之因的比喻，般若波罗蜜多是所有圣者证悟之因是合理的，因此说了什么。关于缘于外道之法的分别，又以箭术教师的比喻，显示外道之法难以征服，并且对于如此在一切处不作意而行持的菩萨，诸佛以不作意的方式作意，以了知执着的第二种分别之义说了什么。能取之分别是有，而所取之分别则非有，这是四句。第一句是指色等六境。第二句是指与一刹那相应的识。第三句是指其他刹那的自性。第四句是指与那些相分离的般若波罗蜜多。是种性，但不是种性的分别，这是与后面的词句相连的。期望，凡是种性的分别，那也是种性，例如对治遍行时的种性。
English
The discernment of aspects is what is said, starting from the detailed inquiry into its causes and the separate indication, from form to omniscience itself, by showing that manifest exertion is done by preventing having and not having. The discernment of dwelling on form and so forth is also the very thing to be exerted, saying not to dwell from form to omniscience itself. And why is that? Because it is reasonable that there is no slight dwelling on the three omnisciences themselves from form to omniscience itself, therefore what is said. The discernment of the destruction of lineage is what is said by the meaning of knowing the destruction of dharma by the example of fruits such as mangoes. The discernment of not seeking meaning is what is said by the very thing that one should train in the perfection of wisdom because one desires to subsequently obtain mastery over all dharmas. The discernment of having no cause is what is said because it is reasonable that the perfection of wisdom is the very cause of the realization of all noble individuals by the example that the great ocean is the cause of all the jewels of Jambudvipa. The discernment of focusing on the dharma of opponents is also what is said by the meaning of knowing the second discernment of grasping because the Buddhas contemplate in a non-apprehending manner for the bodhisattva who practices in such a way that he does not focus on anything at all, showing that it is difficult to overcome by the dharma of opponents by the example of the archery teacher. The four possibilities are that the discernment of the grasped is existent, but the discernment of the grasper is not. The first possibility applies to the six objects such as form. The second is the consciousness that possesses a single moment. The third is the very nature of another moment. The fourth is the perfection of wisdom that is separated from those aspects. It is lineage itself, but not the discernment of lineage, which is connected to the subsequent words. Hope, whatever is the discernment of lineage, that is also lineage, for example, the lineage at the time of practicing the antidote.
Tibetan
ཞིན་ནོ། །རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་དཔེར་ན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་རིགས་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་སྔ་མ་དང་སྦྱར་ཏེ། རེ་ཞིག་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དམིགས་པ་ལ་སྦྱོར་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་ད་ཡིན་གྱི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་དཔེར་ན་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་འདིས་ལྷག་མ་ཡང་དཔག་པར་བྱའོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འདོད་ཅེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་དོན་དུ། དེ་ཐོབ་པ་ཡང་རྒྱུ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ནི་དགའ་བ་བགྱིད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ བརྩམས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པའི་དགེ་སློང་དྲུག་སྟོང་ལུང་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་པོ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཡོངས་སུ་གཏད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་པུ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་གི་སྤྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དཔེར་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་སྐད་ཅིག་དང་ཡུད་རྩམ་དང་ཐང་ཅིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བསོད་ནམས་ཆེས་མང་དུ་འཕེལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང༌། འབྲིང་དང། ཐ་མ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདིར་སྐད་ཅིག་ནི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གཅིག་ནི་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་བསྐྱོད་པ་བསྟན་པ་དང༌། མི་སྣང་བར་གྱུར་པའི་དཔེས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཤེས་པར་བྱེད
Chinese
如是。是种类本身，而不是对种类的分别念，譬如没有如实证悟的种类一般。所谓“是如实证悟的分别念，而不是对境的分别念”，与前一句相连。暂时来说，凡是如实证悟的分别念，也就是对境的分别念，譬如与如实证悟的对境相结合一样。是如实证悟的分别念本身，而不是对境的分别念本身，譬如对境没有完全圆满一样。其余的也应按此推测。关于见道的不相顺品已经讲完了。 又为何称此为见道呢？是为了获得大菩提的缘故。获得它的原因也有三种，也就是： “对菩提向他人宣说，”，意思是，世尊所说的“此般若波罗蜜多甚深，菩萨们应心生欢喜”等语，以及授记六千比丘获得见道。 “它的原因是完全交付”，意思是，圣者阿难将般若波罗蜜多完全交付后所说的话。 “获得它的无间断因，是众多福德的特征”，意思是，从以三千大千世界中如所有众生都获得阿罗汉果的布施等福德之事为例开始，到广说刹那、须臾、片刻间宣讲般若波罗蜜多之法，福德极为增上的内容。之所以说刹那等，是为了按顺序了解根器锐利、中等和下等之人。这里应知刹那是指事业完全圆满的特征，因为“一”不是可以言说的。以示现不动如来和隐没不见的例子，是为了说明分别念不是见道所能了知的对境。
English
So it is. It is the category itself, and not the conceptualization of the category, just like a category without true realization. The so-called "It is the conceptualization of true realization, and not the conceptualization of the object" is connected to the previous sentence. For the time being, whatever is the conceptualization of true realization is also the conceptualization of the object, just like combining with the object of true realization. It is the conceptualization of true realization itself, and not the conceptualization of the object itself, just like the object is not completely fulfilled. The rest should also be inferred in this way. The dissimilar aspects of the path of seeing have been explained. Furthermore, why is this called the path of seeing? It is for the sake of attaining great Bodhi. There are three causes for attaining it, namely: "To show others the Bodhi,", which means that the Blessed One said, "This Prajnaparamita is profound, and Bodhisattvas should rejoice," and the prophecy of six thousand monks attaining the path of seeing. "Its cause is complete entrustment," which means what the noble Ananda said after completely entrusting the Prajnaparamita. "The uninterrupted cause for attaining it is the characteristic of many merits," which means starting with the example of the merit of giving, etc., where all sentient beings in the three thousand great thousand world systems attain the fruit of Arhat, and then extensively explaining the Dharma of Prajnaparamita in an instant, a moment, and a short time, the content of the extreme increase of merit. The reason for mentioning an instant, etc., is to understand the sharp, medium, and inferior faculties of individuals in order. Here, it should be known that an instant refers to the characteristic of the complete fulfillment of the action, because "one" is not something that can be spoken of. The examples of showing the immovable Tathagata and disappearing are to explain that conceptualizations are not objects that can be known by the path of seeing.