Tibetan
ཚིག་གོ །དེ་ཡང་རིམ་གྱིས་སམ་ཅིག་ཅར་དུ་སྟེ་ལས་དང་པོ་པ་དང་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དག་གི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷ་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་དྲན་པ་བསྐྱེད་དེ། དེ་ལ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མོས་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ལྷའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལས་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ཙམ་གྲག་པར་མོས་པ་ནི་སྒྲའི་ལྷའོ།། དེའི་འོག་ཏུ་རང་གི་སྙིང་གའི་ཚོད་ཙམ་གྱི་ནམ་མཁའ་ལ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཉ་གང་བ་གཅིག་ཏུ་མོས་པ་བྱས་ལ་དེའི་དཀྱིལ་དུ་ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡིག་འབྲུ་དངུལ་གྱི་གླེགས་བམ་ལ་གསེར་ཆུ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་བཞིན་དི་མོས་པར་བྱ་བ་འདི་ནི་ཡི་གེའི་ལྷའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡིག་འབྲུ་དང་བཅས་པ་འཕྲོས་ཤིང་འདུས་པ་ལས་བདག་ཉིད་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་སྐུ་མདོག་དམར་སེར་ཕྱག་གཡས་ན་རལ་གྲི། གཡོན་ན་ཨུཏྤ་ལའི་མེ་ཏོག་བསྣམས་པ། རྒྱན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བརྒྱན་པ། གདན་པདྨ་ལ་བཞུགས་པ་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པར་བསམ་པ་འདི་ནི་གཟུགས་ ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་ལྷའོ། །དེ་ནས་ལག་པ་གཉིས་སོར་མོ་ཕན་ཚུན་བསྣོལ་ཏེ་གུང་མོ་གཉིས་བསྒྲེངས་ལ་རྩེ་སྤྲད་དེ་མཛུབ་མོ་གཉིས་གུང་མོའི་རྒྱབ་ཏུ་སྦྱར་ལ། མཐེ་བོང་གཉིས་གུང་མོ་ལ་སྦྱར་བ་སྤྱི་བོར་བཞག་ལ། ན་མཿ་ས་མནྟ་བུདྡྷ་ཧཱཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ་ཞེས་བརྗོད་པས་དབུ་གཙུག་ཏོར་དང་ལྡན་པར་བསམ་མོ་།དེ་ནས་ཡང་ལག་པ་གཉིས་ཁུ་ཚུར་བཅངས་ལ་གུང་མོ་དང་སྲིན་ལག་བསྒྲེངས་ཏེ་མཐེ་བོའི་དྲུང་དུ་སྦྱར་ལ། ན་མཿ་ས་མནྟ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ་ག་ག་ན་སྤར་ལཀྵ་ཎ་ཀཱ་རུ་ཎ། མ་ཧཱ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙ་ཀྵ་སྭཱ་ཧཱ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་དང་ལྡན་པར་བསམ་པ་འདི་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་ལྷའོ། །དེས་ཤིན་ཏུ་ཡན་ལག་རྫོགས་པར་སྔ་མ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པར་བསམ་པ་འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ལྷའོ། །ཡང་ན་དྲན་པ་འདི་ནི་འདྲིས་པ་དངོས་པོ་ཉིད་མ་བརྗེད་པ་སྟེ། སྔར་ལྷའི་སྐུ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་དབང་གིས་ཕྱིས་སྙིང་པོ་ཙམ་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་དྲན་པ་བསྐྱེད་དེ། མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་འདི་ནི་ཅིག་ཅར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་གི་མོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་ཚུལ་གཉིས་ཐལ་མོ་གང་ཡང་རུང་བའི་སྒོ་ནས་ལས་ཀྱི་ལྷ་གང་ཡང་རུང་བ་དྲན་པ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འཆད་དོ་ཞེའོ། །མདོར་ན་རྣལ་འབྱོར་བའི་མོས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་དྲན་པ་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་འོག་ཏུ་ལུས་བསྲུང་བར་བྱ
Chinese
词。也就是说，是逐渐地还是顿然地，这是由于初学者和现证者之间的差别。这就像这样：通过六尊神来生起忆念，对此，信解内外一切法在胜义谛中是空性，这是无分别之神。从空性中信解发出名为瓦·嘎吉夏瓦日·穆（藏文：ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ།，梵文天城体：वागीश्वरी मुṃ，梵文罗马拟音：vāgīśvarī muṃ，汉语字面意思：语自在穆）的声音，这是声音之神。在那之后，观想在自己心间的尺寸大小的虚空中，有一个满月轮，并在其中心观想瓦·嘎吉夏瓦日·穆（藏文：ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ།，梵文天城体：वागीश्वरी मुṃ，梵文罗马拟音：vāgīśvarī muṃ，汉语字面意思：语自在穆）的字，如同在银色的书页上镀了一层金水一样，这是文字之神。在那之后，从月轮和字一起放射和收摄，观想自身变成圣妙吉祥，身色红黄，右手持剑，左手持乌巴拉花，以一切饰品庄严，安住在莲花座上，这是色 之差别的神。然后，双手手指交叉，竖起两中指，指尖相合，两食指贴在中指背后，两大拇指贴在中指上，放在头顶上，念诵那嘛萨曼达布达 杭 吽 吽（藏文：ན་མཿ་ས་མནྟ་བུདྡྷ་ཧཱཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ།，梵文天城体：नमः समन्त बुद्धाः ह्रां हूं हूं，梵文罗马拟音：namaḥ samanta buddhāḥ hrāṃ hūṃ hūṃ，汉语字面意思：敬礼普遍诸佛 杭 吽 吽），观想头顶具有顶髻。然后，再次双手握拳，竖起中指和无名指，贴在拇指旁边，念诵那嘛萨曼达布达 南 嘎嘎那斯帕拉萨那嘎如那 嘛哈达塔嘎达匝夏 梭哈（藏文：ན་མཿ་ས་མནྟ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ་ག་ག་ན་སྤར་ལཀྵ་ཎ་ཀཱ་རུ་ཎ། མ་ཧཱ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙ་ཀྵ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：नमः समन्त बुद्धानां गगन स्फर लक्ष्ण कारुण महा तथागत चक्षु स्वाहा，梵文罗马拟音：namaḥ samanta buddhānāṃ gagana sphara lakṣaṇa kāruṇa mahā tathāgata cakṣu svāhā，汉语字面意思：敬礼普遍诸佛 虚空 舒展 相 悲 大 如来 眼 梭哈）。观想具有智慧之眼，这是手印之神。由此观想非常圆满，比之前更加殊胜，这是具有分别之神。或者，忆念是不忘失所熟悉之事物本身，以前依靠对神之身相的现观，后来通过仅仅念诵心髓的方式来生起忆念，现观，这是顿然作意者的信解。其他一些人也说，通过两种方式中的任何一种，以任何一种事业之神来生起忆念。总之，如瑜伽士所信解的那样，生起大手印的忆念，这是总结性的词语。在那之后，守护身体。
English
Words. That is, gradually or suddenly, depending on the difference between beginners and those who have realized it. It is like this: generating mindfulness through the six deities, believing that all inner and outer phenomena are ultimately empty, this is the deity of non-conceptualization. Believing that only the sound of Vāgīśvarī Muṃ (藏文：ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ།，梵文天城体：वागीश्वरी मुṃ，梵文罗马拟音：vāgīśvarī muṃ，汉语字面意思：语自在穆) arises from emptiness, this is the deity of sound. After that, visualizing a full moon disc in the space the size of one's own heart, and in its center visualizing the syllable of Vāgīśvarī Muṃ (藏文：ཝཱ་གཱི་ཤྭ་རི་མུཾ།，梵文天城体：वागीश्वरी मुṃ，梵文罗马拟音：vāgīśvarī muṃ，汉语字面意思：语自在穆) as if gold water were applied to a silver book, this is the deity of letters. After that, from the moon disc and the letters radiating and gathering, thinking that oneself becomes the noble Mañjuśrī, with a reddish-yellow body, holding a sword in the right hand and an Utpala flower in the left hand, adorned with all ornaments, seated on a lotus seat, this is the form of the deity of distinction. Then, crossing the fingers of both hands, raising the two middle fingers and joining their tips, placing the two index fingers behind the middle fingers, and placing the two thumbs on the middle fingers, placing them on the crown of the head, and reciting namaḥ samanta buddha hrāṃ hūṃ hūṃ (藏文：ན་མཿ་ས་མནྟ་བུདྡྷ་ཧཱཾ་ཧཱུཾ་ཧཱུཾ།，梵文天城体：नमः समन्त बुद्धाः ह्रां हूं हूं，梵文罗马拟音：namaḥ samanta buddhāḥ hrāṃ hūṃ hūṃ，汉语字面意思：敬礼普遍诸佛 杭 吽 吽), thinking that the head is endowed with a crown protuberance. Then, again, making fists with both hands, raising the middle and ring fingers and placing them next to the thumbs, and reciting namaḥ samanta buddhānāṃ gagana sphara lakṣaṇa kāruṇa mahā tathāgata cakṣu svāhā (藏文：ན་མཿ་ས་མནྟ་བུདྡྷཱ་ནཱཾ་ག་ག་ན་སྤར་ལཀྵ་ཎ་ཀཱ་རུ་ཎ། མ་ཧཱ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཙ་ཀྵ་སྭཱ་ཧཱ།，梵文天城体：नमः समन्त बुद्धानां गगन स्फर लक्ष्ण कारुण महा तथागत चक्षु स्वाहा，梵文罗马拟音：namaḥ samanta buddhānāṃ gagana sphara lakṣaṇa kāruṇa mahā tathāgata cakṣu svāhā，汉语字面意思：敬礼普遍诸佛 虚空 舒展 相 悲 大 如来 眼 梭哈). Thinking of having the eye of wisdom, this is the deity of mudra. Thinking that it is very complete and more special than before, this is the deity with conceptualization. Alternatively, mindfulness is not forgetting the familiar object itself. Previously, relying on the direct perception of the deity's body, later generating mindfulness by reciting only the essence, direct perception, this is the belief of those who suddenly pay attention. Others also say that mindfulness is generated by any deity of action through either of the two methods. In short, as the yogi believes, the mindfulness of the great mudra is generated, this is the concluding word. After that, protecting the body.