Tibetan
་འཚོའི་བར་དུ་དགེ་ཚུལ་ལ་གནས་པས་རྩ་བའི་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་དང༌། གཉིས་པ་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་དང༌། གསུམ་པ་མི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། བཞི་པ་བརྫུན་དུ་སྨྲ་བ་དང༌། ཡན་ལག་དང་པོ་འབྲུའི་ཆང་དང༌། བཅོས་པའི་ཆང་དང་མྱོས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཡན་ལག་གཉིས་པ་གླུ་གར་རྩེ་འཇོ་དང༌། །ཡན་ལག་གསུམ་པ་རྒྱན་དང་ཁ་དོག་འཆང་བ་དང༌། བཞི་པ་མལ་སྟན་མཐོན་པོ་དང༌། ལྔ་པ་ཁྲི་སྟན་ཆེན་པོ་དང༌། དྲུག་པ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་དང༌། བདུན་པ་གསེར་དངུལ་འཆང་བ་སྤངས་ནས་སླར་ལྡོག་པར་བགྱིད་ལགས་སོ་ཞེས་རེ་རེ་ལ་གསུམ་གསུམ་བརྗོད་དོ། །སྔོན་གྱི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གོང་ལྟར་བརྗོད་དོ། །དགེ་སློང་དངོས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཆོ་གས་བླང༌། འདིར་སྐྱབས་དང་ལེགས་པར་བརྗོད་པ་གོང་ལྟར་གསུམ་བརྗོད་པ་དང༌། གོང་གི་རྩ་བ་བཞི་དང༌། ལྷག་མ་དང་མ་ངེས་པ་གཉིས་དང། སྤང་བའི་ལྟུང་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡོག་པར་བརྗོད་དོ། །གསོ་སྦྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ལོའམ། ཟླ་བའམ་ཉ་སྟོང་གསོ་ཞིང་སྦྱོང་བའོ། །ཉམས་པ་ཡང་བཅོས་སུ་ཡོད་པས་ཀྱང་གསོ་སྦྱོང་ངོ༌། །དུས་མ་ངེས་པ་ཟླ་བ་འམ་ལོ་ཙམ་སྲུང་བ་ལ་ཡང་གསོ་ཞིང་སྦྱོང་བ་ལེགས་སོ། །འདིར་ འོག་གི་ཐེག་པ་གསུམ་འདོད་པས་དུས་སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་མཆིས་ཀྱི་བར་དུ་བརྗོད་ཅིང་ཁས་བླང་ངོ༌། །སེམས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ་འོག་གི་གདམས་ངག་གིས་བྱང་ཆུབ་སྙིང་པོར་ཤེས་པར་བསྟན་པར་བྱའོ། །མདོ་ནས་ཀྱང་ཉེས་པ་སྐྱེས་བས་བལྟའོ། །གསུམ་པ་ཆོས་ལ་བསླབ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང༌། སྐྱོན་སྤང་བའོ། །སྤྱོད་ལམ་ལ་བཞི་སྟེ། བསྙེན་གནས་པས་སྤྱད་པ་དང༌། དགེ་བསྙེན་གྱིས་སྤྱད་པ་དང༌། དགེ་ཚུལ་བས་སྤྱད་པ་དང༌། དགེ་སློང་གིས་སྤྱད་པའོ། །དེ་ལ་བསྙེན་གནས་པས་སྤྱད་པ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་མདོ་ལས་བསྙེན་གནས་པའི་གང་ཟག་གིས། དེ་དུས་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་སྒྲིམ་ཞེས་པས་ལུས་ཀྱིས་ཁྲུས་དང་ཕྱག་བྱ་བ་དང༌། ངག་གིས་འདོན་པ་དང༌། སྙིང་པོ་བཟླས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཤེས་པས་བསླབ་པ་བསྲུང་བའི་སེམས་དང༌། ཡོན་ཏན་ཤེས་པས་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་དྲན་པ་དང༌། ལུས་ངག་གིས་དགེ་བ་བྱས་པ་དང༌། བསྲུང་བའི་ཉི་མ་ཡིད་ལ་བྱ་བའོ། །དགེ་བསྙེན་གྱིས་སྤྱད་པ་ལ་བྱམས་པས་ཞུས་པའི་མདོ་ནས། དགེ་བསྙེན་དད་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །ལས་མིན་སྤང་ཞིང་དགེ་བཅུ་བསྙེན། །ཞེས་པས་བ་ལང་དང༌། བྱ་ཕྱག་གསོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ནང་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་སྤང་བའོ། །དགེ་བ་བཅུ་ནི་ཀུན་དགའ་བོས་ཞུས
Chinese
从受持沙弥戒到（受持）正戒之间，（需要守护的戒律是：）根本戒第一条，不杀生；第二条，不予而取；第三条，不行不净行；第四条，不说谎。支分戒第一条，谷物酿的酒，以及调制的酒和令人陶醉之物；支分戒第二条，歌舞嬉戏；支分戒第三条，佩戴装饰和色彩；第四条，高大的床榻；第五条，宽大的坐垫；第六条，过午的食物；第七条，舍弃执持金银，并再次承诺不再违犯，像这样对每一条都念诵三遍。之前的“以前的”等也如上念诵。以比丘真实的羯磨仪轨受戒。此处皈依和善说如上念诵三遍，以及之前的四条根本戒，剩余的和不确定的两条，都念诵从舍弃的堕罪等中返回。所谓的“布萨”，是指一年或一月或半月进行恢复和净化的行为。由于可以通过改正来弥补过失，所以也称为布萨。不确定时间的，比如守护一个月或一年，也很好地进行恢复和净化。此处，因为希求下部的三种乘，所以念诵并承诺直至菩提果。在发起菩提心时，应以下部的教言来指示认识菩提心的精髓。经典中也应观察罪过的产生。 第三，在佛法上的修学有四种：行持、见解、修习和断除过患。行持有四种：近住者的行持、居士的行持、沙弥的行持和比丘的行持。其中，近住者的行持是，如《普贤行愿品》中所说，近住者，此时身语意要严谨，即身体方面要沐浴和顶礼，语言方面要念诵和持咒，意方面要了知过失，从而守护学处的心，了知功德，从而忆念本尊，身语行善，并将守护之日铭记于心。居士的行持，如《慈氏请问经》中所说：“具信居士，应断非法，修持十善。”即像牛和鸟等，要舍弃饲养等十种在《涅槃经》中所说的行为。十善是，如阿难所请问的
English
From the time of taking the novice vows until (taking) the full ordination, (the precepts that need to be guarded are:) The first of the root precepts is not to kill; the second is not to take what is not given; the third is not to engage in impure conduct; the fourth is not to lie. The first of the branch precepts is grain wine, as well as mixed wine and intoxicants; the second of the branch precepts is singing, dancing, and playing; the third of the branch precepts is wearing ornaments and colors; the fourth is high beds; the fifth is large cushions; the sixth is afternoon food; the seventh is abandoning the holding of gold and silver, and promising again not to violate them, like this, reciting three times for each one. The previous "previous" etc. are also recited as above. Take ordination with the actual karma ritual of a monk. Here, the refuge and good words are recited three times as above, as well as the previous four root precepts, the remaining two and the uncertain two, all recite returning from abandoning the downfall, etc. The so-called "Posadha" refers to the act of restoring and purifying for a year or a month or a half month. Because faults can be compensated by correction, it is also called Posadha. For an indefinite period, such as guarding for a month or a year, it is also good to restore and purify well. Here, because of desiring the three vehicles of the lower part, recite and promise until the essence of enlightenment. When generating Bodhicitta, one should use the instructions of the lower part to indicate the essence of recognizing Bodhicitta. One should also observe the arising of faults in the sutras. Third, there are four types of learning in the Dharma: conduct, view, practice, and abandoning faults. There are four types of conduct: the conduct of a close dweller, the conduct of a layperson, the conduct of a novice, and the conduct of a monk. Among them, the conduct of a close dweller is, as stated in the "Samantabhadra's Conduct and Vows Sutra," the close dweller, at this time, the body, speech, and mind must be strict, that is, the body must bathe and prostrate, the speech must recite and chant mantras, the mind must know the faults, thereby guarding the mind of the precepts, knowing the merits, thereby remembering the deity, doing good with body and speech, and keeping the day of guarding in mind. The conduct of a layperson, as stated in the "Maitreya's Question Sutra": "A faithful layperson should abandon illegal acts and practice the ten virtues." That is, like cows and birds, one should abandon the ten types of behaviors mentioned in the "Nirvana Sutra," such as raising them. The ten virtues are, as asked by Ananda
Tibetan
་པའི་མདོ་ནས་བསྟན་པ་ལྟར་སྤྱད་དེ། སྲོག་བསྐྱབ་པ་དང༌། འབྱོར་པ་སྦྱིན་པར་གཏང་བ་དག །དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་དང༌། མཆོད་རྟེན་དང༌། སྐུ་གཟུགས་དང་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་ལ་ན་བཟང་དབུལ་བ་དང༌། བསྐོར་བ་དང༌། ཕྱག་དང༌། ཁ་ཏོན་ཀླག་པ་གདང༌། སྙིང་པོ་དང༌། བསྟོད་པ་བྱ་བ་དང༌། ཞིག་པ་གསོ་བ་དང༌། སྐུ་དཀར་བྱུག་པ་དང༌། ཉ་མོ་བཙུན་པའི་དགེ་བ་བྱ་བ་དང༌། འོས་པའི་ཁ་མ་དང་དྲིན་ཅན་ལ་རིམ་གྲོ་བྱ་བའོ། །དགེ་ཚུལ་གྱིས་སྤྱད་པ་ལ་དགེ་ཚུལ་དངོས་ཀྱི་འདུལ་བར་བལྟའོ། །འདིར་ཀཱ་རི་ཀཱ་ནས། ནམ་གྱི་ཆ་སྨད་མལ་ལངས་ནས། །ནམ་ལངས་བར་དུ་ཁ་ཏོན་བྱ། །གདོང་དང་སོ་ཡི་དྲི་བཀྲུས་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ལ་གུས་ཕྱག་འཚལ། །ཞེས་པས་ལུས་ངང་ཡིད་ཀྱིས་བྱ་བ་སྟེ་ལུས་ཀྱི་ཉེས་པ་འཕེལ་བར་མི་བྱ་བ་ལ་ བཞི་སྟེ། ཉིན་པར་འཇིག་རྟེན་པ་མ་དད་པ་སྤང་བ་དང༌། མཚན་མོ་ཕྱི་སྒོ་ཕྱིན་ཆད་དུ་མི་ཉལ་བ་དང༌། འགྲོ་བའི་ཚེ་བསླབ་པ་དྲན་པས་བག་མ་ལྟར་འགྲོ་བ་དང༌། ཟ་བ་དང་འདུག་པ་དག་བག་མེད་པར་མི་བྱའོ། །དགེ་བ་འཕེལ་བས་ཐོ་རངས་སྲོད་ཙོག་ཙོག་པོ་དང༌། ཁྲུས་དང་རྟེན་ལ་ཕྱག་དུས་དང་སྐབས་སུ་བྱའོ། །ངག་གིས་མི་སྨྲ་བ་དྲུག་སྟེ། མི་ཤེས་པ་དང༌། མི་ཁྲོ་བ་དང༌། མཚང་མི་འདྲུ་བ་དང༌། ཕྱར་ཀ་མི་གཏང་བ་དང༌། རྟ་གད་མི་བྱ་བ་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་དང་དགེ་འདུན་མང་པོའི་གསེབ་ཏུ་གཅམ་བསྐྱུང་བའོ། །ངག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཁ་དོན་དང༌། ཀླག་པ་དང༌། སྙིང་པོ་བརྗོད་པ་དང༌། བསྟོད་པས་བསྟོད་པ་དང༌། ཞི་བས་བླང་བ་དང༌། དང་བས་ཆོས་ཞུ་བ་དང་དྲུག་གོ །ཡིད་ལ་གཉིས་ཀྱི་ཉེས་པ་སྤང་བ་ལ་ཡང་གཉིས་ཏེ། མཆོད་རྟེན་དང༌། གཙུག་ལག་ཁང་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་དཀོར་ལ་གནོད་སེམས་དང༌། རྐུ་སེམས་སྤང་བ་དང༌། བསླབ་པ་ཉམས་པའི་ཉེས་པ་དྲན་པར་བྱས་ལ་བསླབ་པ་བསྲུང་བའོ། །ཡོན་ཏན་དྲན་པས་བསམ་པ་ལྔ་སྟེ། ལུས་ངག་གི་དགེ་བའི་ཡོན་ཏན་དྲན་པར་བྱ་བ་དང༌། འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་བར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱས་པ་མི་རྟག་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའོ། །དགེ་སློང་གི་སྤྱད་པ་ལ་དགེ་སློང་དངོས་དང༌། ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་འདྲུལ་བར་ཡང་བལྟའོ། །འདིར་ལྷའི་དབང་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་རྣམས་ཀྱིས་བྱ་བ་ནི། །མི་དགེ་བཅུ་སྤང་དགེ་བཅུ་བསྒྲུབ། །དེ་ཡང་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་ཏེ། །མ་ཡེངས་སྤྱོང་ལམ་རྣམ་བཞིར་སྤྱོད། །ཅེས་པ་དང༌། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ནས། དེ་ནས་བསླབ་པའི་གནས་བཅུ་པོ་ཞེས་པས།
Chinese
如律部经典所说而行持，救护生命，布施财物。供养三宝，以及佛塔、佛像和寺庙等，供养上好的衣物，绕塔，磕头，念诵，心咒，赞颂，修缮破损之处，粉刷佛像，做尼姑和比丘的善行，以及对有恩之人进行报答。作为沙弥，应参照真正的沙弥律仪来行持。在此，《事师五十颂》中说：夜晚的下半夜从床上起来，直到天亮都要念诵。洗净脸和牙齿的污垢后，对如来恭敬顶礼。因此，身语意所做之事，即不应增长身体的过失有四种：白天避免与不信佛的世俗之人交往，夜晚不睡在门外，行走时忆念所学，如新娘般谨慎行走，饮食起居不放逸。通过增长善业，应在清晨和傍晚端坐，按时沐浴并顶礼所依之物。口不说六种话：不知道的事不说，不发怒，不揭人短，不说无意义的话，不开玩笑，不在寺庙和僧众中大声喧哗。口中应说诵读、念诵、心咒、赞颂、平和之语、恭敬求法等六种。心中舍弃两种过失也有两种：舍弃对佛塔、寺庙和僧众财物的损害之心和偷盗之心，忆念戒律衰败的过患并守护戒律。忆念功德而思考有五种：忆念身语的善功德，了知轮回是痛苦的，所作所为是无常的，涅槃是寂静的，了知空性是无我的。作为比丘，应参照真正的比丘律仪和智者的论述。在此，《帝释所问经》中说：比丘们应做的是，舍弃十不善，行持十善，这也要通过身语意来完成，不散乱地行持四种修行方式。以及《喜金刚》中说：之后是十种学处。
English
As stated in the Vinaya Sutra, one should practice: saving lives, giving wealth in charity. Offering to the Three Jewels, as well as offering fine clothes to stupas, statues, and temples, circumambulating, prostrating, reciting, mantras, praising, repairing damages, painting statues, doing the virtuous deeds of nuns and monks, and repaying kindness to those who are deserving and kind. As a novice monk, one should refer to the actual Vinaya of a novice monk for practice. Here, from the Kārikā: In the lower part of the night, rising from bed, until dawn, recite. After washing the dirt from the face and teeth, respectfully prostrate to the Tathāgata. Therefore, the actions of body, speech, and mind, that is, not increasing the faults of the body, are four: during the day, avoiding worldly people who do not have faith, not sleeping outside at night, walking with mindfulness of the teachings, walking like a bride, and not being careless in eating and sitting. By increasing virtue, one should sit upright in the early morning and evening, and bathe and prostrate to the objects of refuge at the appropriate times. There are six things that should not be spoken with the mouth: not speaking about what one does not know, not being angry, not revealing others' faults, not speaking meaningless words, not joking, and not making loud noises in temples and among the Sangha. The mouth should speak six things: recitation, chanting, mantras, praise, peaceful words, and respectfully requesting the Dharma. There are also two ways to abandon the two faults in the mind: abandoning the intention to harm and steal the property of stupas, temples, and the Sangha, and remembering the faults of decaying precepts and guarding the precepts. There are five ways to think by remembering the qualities: remembering the virtuous qualities of body and speech, knowing that samsara is suffering, that actions are impermanent, that nirvana is peaceful, and knowing that emptiness is without self. As a monk, one should also refer to the actual Vinaya of a monk and the treatises of the wise. Here, in the Sutra Requested by Indra: What monks should do is, abandon the ten non-virtues and accomplish the ten virtues, this should also be done through body, speech, and mind, practicing the four ways of practice without distraction. And in the Hevajra Tantra: Then there are the ten places of learning.