Tibetan
་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསྙེན་པ་དང༌། དགེ་བ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡི་རངས་པ་དང་བསྐུལ་བ་དང༌། ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱིས་དོན་ལས་གཞན་མི་བྱའོ། །རྒྱས་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། མ་རྒྱས་པ་དང༌། དེ་རྒྱས་པར་བྱ་བའོ། །མ་རྒྱས་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་ལས་བསྔོ་བ་མ་ཤེས་པ། བསྔོ་བ་ལུས་པ། བསྔོ་བ་ལོག་པ། བསྔོ་བ་མ་དག་པ། བསྔོ་བ་མ་བརྒྱས་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་དུ་སེམས་ཅན་ལ་ཁས་བླངས་ནས། ཆོས་ནོར་སྐྱབས་མི་སྟེར་བའོ། །མི་འདོད་མི་དགོས་མི་ཕན་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྔོ་བ་མ་ལུས་པ་ནི་སྦྱིན་པར་བསམས་ནས་མ་གྱིན་བའོ། །དེ་ཡང་མི་འདོད། མི་དགོས། མི་ཕན། ཕན་ཆུང༌། གནོད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྔོ་བ་ལོག་པ་ནི་གཅིག་ལ་བསྔོས་ནས་གཞན་གཅིག་ལ་བྱིན་ནའོ། །གཅིག་སྟོབས་ཆེ་ལ་གཅིག་མི་འདོད་སོགས་གོང་ལྟར་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྔོ་བ་མ་དག་པ་ནི་ལན་ལ་རེ་བ་དང༌། དྲིན་བརྩིས་པ་དང༌། འདིའི་ཕན་ལ་མི་རེ་བའོ། །དེས་ཆོས་འཕེལ་ཞིང་རང་གི་ཡིད་ལ་ཚེ་འདིའི་འདོད་པ་མེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །བསྔོ་བ་མ་རྒྱས་པ་ནི་གྲགས་པ་དང༌། གཞན་འོག་ཏུ་གཞུག་པ་སྟེ། དེས་བསྟན་པ་ལ་ཕན་ཞིང་ཡིད་ལ་མེད་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་ལྔ་སྟེ། བསྔོ་བ་ལུས་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་སྤྱད་ཀྱང་དགེ་བའི་རྩ་བ་མ་བསྔོས་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་ཤེས་པ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེ་བ་ལ་སོགས་པར་རེ་བའོ། །བསྔོ་བ་ལོག་པ་ནི་བདག་དོན་དུ་བསྔོས་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་དག་པ་ནི་སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སུ་མི་སྨོན་པའོ། །བསྔོ་བ་མ་རྒྱས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྒྱས་མ་ཐེབས་པའོ། །རྒྱས་ པར་བྱ་བ་དེ་རྣམས་ལས་བཟློག་པ་སྟེ། ཤེས་པ། མ་ལུས་པ། མ་ལོག་པ། དག་པ། རྒྱས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདོད་པ་ཆེ་བས་སེམས་ཅན་ལ་བསྔོ་བ་མ་ལུས་པ་ལ་སོགས་པས་སྤྱིན་ནོ། རྒྱས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྔོས་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བདག་སྐུ་བཞི་ཐོབ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐུ་བཞི་ལ་དགོད་པར་སྨོན་ལ། གཞན་ཡང་མདོ་དང༌། སློབ་དཔོན་གཞན་ལྟར་སྨོན་ནོ། །འདོད་པ་ཆུང་བ་དེ་དག་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་མ་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ཅིང་འགྲུབ་པར་སྨོན་ལ། མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་གཞན་ལྟར་ཡང་སྨོན་ནོ། །རྒྱས་པ་ཆེན་པོར་འཇིག་རྟེན་གྱི་དགེ་བའི་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡི་རང་ཞིང་བསྔོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཉམས་པ་བཅོས་པའི་ཐབས་ལ་གསུམ་སྟེ། ཉམས་པའི་ཚད་དང༌། ཐབས་དང༌། ཉ
Chinese
修持菩萨，对一切善行生起欢喜和劝勉之心，身语意不做与意义无关之事。增广分为两种：未增广和增广。未增广分为因和果两种：因方面，未懂得回向，回向不完整，回向错误，回向不纯净，回向不广大。未懂得回向是指先前对众生承诺，却不给予佛法、财物和庇护。如果对方不想要、不需要、无利益，则没有过失。回向不完整是指本想布施却没有实际给予。同样，如果对方不想要、不需要、无利益、利益小、有害处，则没有过失。回向错误是指回向给一个对象却给予另一个对象。如果一个对象力量强大，而另一个不想要等同上述情况，则没有过失。回向不纯净是指期望回报、计算恩情、不期望此世的利益。如果因此佛法增长，自己心中没有今生的欲望，则没有过失。回向不广大是指追求名声、使他人屈服，如果因此对佛法有益，心中没有这些想法，则没有过失。果方面也有五种：回向不完整是指即使修持了六度，也没有回向善根。回向未懂得是指从布施等因中期望获得大的果报，如大的享受等。回向错误是指为自己回向。回向不纯净是指不祈愿众生成佛。回向不广大是指没有增广般若波罗蜜多。增广 要做的是上述的相反：懂得、完整、不错误、纯净、广大，菩萨因愿望广大，以不完整等回向给予众生。以广大等回向，为了所有众生的利益，愿我获得四身，成佛后将所有众生安置于四身之中。此外，也如经部和其它论师一样祈愿。愿望小的人，在所有众生未成佛之前，为众生行事并成就，也如经部和论著一样祈愿。以大增广对世间的善因善果生起欢喜并回向。弥补衰损的方法有三种：衰损的程度、方法、
English
Practicing as a Bodhisattva, rejoicing and encouraging all virtuous deeds, and not doing anything with body, speech, and mind that is irrelevant to the meaning. Increasing is divided into two types: not increasing and increasing. Not increasing is divided into two aspects: cause and effect. In terms of cause, it includes not knowing how to dedicate merit, incomplete dedication, incorrect dedication, impure dedication, and not extensive dedication. Not knowing how to dedicate merit refers to promising sentient beings something but not giving them Dharma, wealth, or refuge. If the recipient does not want, does not need, or does not benefit, there is no fault. Incomplete dedication refers to intending to give but not actually giving. Similarly, if the recipient does not want, does not need, does not benefit, benefits little, or is harmed, there is no fault. Incorrect dedication refers to dedicating to one object but giving to another. If one object is powerful and the other does not want, etc., as above, there is no fault. Impure dedication refers to expecting a return, calculating kindness, or not expecting benefit in this life. If the Dharma increases as a result and one has no desires for this life in mind, there is no fault. Not extensive dedication refers to seeking fame or subjugating others; if this benefits the teachings and one does not have these thoughts in mind, there is no fault. There are also five aspects in terms of effect: incomplete dedication refers to not dedicating the root of virtue even after practicing the six perfections. Not knowing how to dedicate refers to expecting great results from causes such as generosity, such as great enjoyment. Incorrect dedication refers to dedicating for oneself. Impure dedication refers to not wishing for sentient beings to attain Buddhahood. Not extensive dedication refers to not expanding the perfection of wisdom. To increase, one must do the opposite of the above: knowing, complete, not incorrect, pure, extensive. Because Bodhisattvas have great aspirations, they give to sentient beings with incomplete dedication, etc. Dedicating with extensiveness, etc., for the benefit of all sentient beings, may I attain the four bodies, and after becoming a Buddha, may I place all sentient beings in the four bodies. Furthermore, pray as in the sutras and other treatises. Those with small aspirations, until all sentient beings attain Buddhahood, may they act for the benefit of sentient beings and accomplish it, and also pray as in the sutras and treatises. With great extensiveness, rejoice in and dedicate the virtuous causes and effects of the world. There are three methods for repairing degeneration: the extent of the degeneration, the method,
Tibetan
མས་པ་བཅོས་པ་ཉེས་པར་བསྟན་པའོ། །ཚད་ནི་རྩ་བའི་ཕམ་པ་བཞི་ལས་བདག་ཉིད་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་ལ་རབ་ཏུ་ཞེན་ནས་བདག་ལ་བསྟོད་ལ་གཞན་ལ་སྨོད་ན་ཕམ་པ་དང་པོ་བྱུང་བའོ། །བདག་ལ་ནོར་ཟས་ཡོད་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་མགོན་མེད་པ་བཀྲེས་པ་སོགས་སློང་བ་ལ་སྙིང་སྲན་གྱིས་མི་སྟེར་བ་དང༌། དད་པ་དང༌། གུས་པ་དང་ལེགས་པས་ཆོས་འདོད་པ་ལ་སྙིང་མི་བརྩེ་བས་ཆོས་མི་སྟེར་བ་སྟེ་གཉིས་པ་བྱུང་བའོ། ཞེ་སྡང་བདོ་ནས་གཞན་ལ་ཁྲོས་ཏེ་འཐབ་མོ་སྩོགས་ཀྱིས་གཞན་གྱིས་བཤགས་པ་མི་ཉན་པར་བརྡེག་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་ཞེ་སྡང་པོས་འཆང་ན་གསུམ་པ་བྱུང་བའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་འགྲོ་བ་སྐྱོབ་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་གཞན་གྱིས་ཞར་ལ་བཅོས་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ལ་ཆོས་ལྟར་སྟོན་ཏམ་ཉན་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཕམ་པ་བཞི་པ་བྱུང་བའོ། །ཡན་ལག་ལྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་པའི་སེམས་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་མཆོད་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡོམ་པ་རྣམས་སོ། །བཅོས་པའི་ཐབས་དངོས་ནི་རྩ་བ་བཞི་གང་བྱུང་ཡང༌། ཉོན་མོངས་པ་དྲག་པོ་བྱུང་ནས་ཉམས་པ་སྔོན་བཞིན་འགྱོད་པས་བླང༌། ཉོན་མོངས་པ་འབྲིང་ན་ཁྲེལ་ཡོད་པ་ངོ་ཚ་ཤེས་ནས། མཁས་པར་ གནས་པ་གསུམ་ལ་བཤགས། དེས་ཀྱང་འགྱོད་དམ་ཞེས་དྲི། འགྱོད་དོ་ཞེས་ལན་གསུམ་བརྗོད་ཅིང་ཕྱིན་ཆད་བསྡམ། ཉོན་མོངས་པ་ཆུད་ན་གཅིག་པོ་དེའི་དྲུང་དུ་བཤགས་སོ། །འགྱོད་དམ་ཞེས་པ་དང་འགྱོད་དེ་ཞེས་ལན་གསུམ་དྲི་བར་བྱའོ། །ཡན་ལག་རྣམས་བྱུང་ནའང་དེ་བཞིན་དུ་བཤགས་ཏེ། ཉེས་པ་དང་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པའི་འགྲེལ་པ་ནས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ལ་བཅོས་པ་དང༌། བྱེད་པ་སྤོ་བ་གཉིས་སམ། བཅོས་པས་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི་མ་ག་དྷཱར་ཤཱ་རིའི་བུས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བྱ་རྒོད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་རིའི་ནུབ་ཏུ་གསང་བ་གསུམ་པའི་ཕུག་ཏུ་བསྒོམས་པས་བྲམ་ཟེ་གཅིག་སློང་དུ་བྱུང་སྟེ། ཅི་འདོད་བྱས་པས་ཁྱོད་ཀྱི་ལག་པ་གཡས་པ་འདོད་ཟེར་ནས། ལག་པ་བཅད་ནས་གཡོན་པའི་ཁར་བཞག་ནས་བྱིན་པས་མ་འདོད་ནས། ངས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་འོང་ངོ༌། །བླང་ཟེར་ནས་བྱིན་པ་ཡང་མི་འདོད་པ་སྙམ་སྟེ། ཡི་མུག་པར་གྱུར་ནས་སྨོན་པ་དད་འཇུག་པ་གཉིས་ཀ་བཏང་བ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནམ་མཁའ་ནས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་ཏེ། ཐབས་དང་ལྡན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཐབས་མེད་པས་ན་ཉན་ཐོས་ཏེ། །ཁྱོད་རང་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས། གཡོན་པ་མི་འདོད་
Chinese
玛巴乔巴（无知者）补救过失之法。 其量：根本堕罪四条中，从自身寻得利养，贪执恭敬，自赞毁他，则犯第一根本堕；自身有财有食，见无依无怙之苦者、饥饿者等乞讨，吝惜而不施舍，以及对以信心、恭敬和善心求法者，不予慈悲而不施法，则犯第二根本堕；嗔恨炽盛，恼怒他人，以争斗等，不听他人忏悔而殴打等，以嗔恨执持，则犯第三根本堕；诋毁大乘法藏能救度有情，或听闻他人随之补救的非法之法，如法一般宣说，则犯菩萨四根本堕。 如二十支分堕罪一样，以烦恼心和无烦恼心，对三宝的供养等誓言。 真实补救之方便：无论发生四根本堕中的哪一条，若烦恼猛烈而失坏，则如先前一样以后悔心恢复；若烦恼中等，则以惭愧心，于三位贤善者前忏悔，并询问是否忏悔，回答“忏悔”三次，并承诺以后防护；若烦恼微弱，则于一人前忏悔，并询问是否忏悔，回答“忏悔”三次。若发生支分堕罪，也同样忏悔。过失和无过失的差别，可从二十支分堕罪的注释中得知。 生起定解之法，有补救和转变行为两种。以补救生起定解：如玛嘎达·夏日子，在佛陀面前发菩提心后，在鹫峰山之西，于三秘密之山洞中禅修时，来了一位婆罗门乞讨，随其所欲后，说想要你的右手，于是砍断右手放在左手上给予，婆罗门却不想要，心想我不能成办有情之义，想要收回，婆罗门也不想要，于是心生厌倦，舍弃了发愿和行愿二者。此时，佛陀从虚空中宣说偈颂：具足方便者，乃为菩提心；无有方便者，即是声闻乘；汝不善方便，故彼不喜悦。
English
The method of remedying transgressions by the ignorant. Its extent: Among the four root downfalls, the first root downfall occurs when one seeks gain and honor for oneself, is extremely attached to respect, praises oneself and disparages others. The second root downfall occurs when one has wealth and food but is stingy and does not give to those who are suffering, without protectors, hungry, etc., who are begging, and when one does not give the Dharma with compassion to those who desire the Dharma with faith, respect, and goodness. The third root downfall occurs when anger flares up, one becomes angry with others, and with fighting, etc., one does not listen to others' confessions and beats them, etc., clinging to anger. The fourth root downfall for a Bodhisattva occurs when one denigrates the Great Vehicle Dharma treasury that saves sentient beings, or when one teaches or listens to non-Dharma that others have remedied as if it were Dharma. Like the twenty branch downfalls, vows such as offerings to the Three Jewels with afflicted and unafflicted minds. The actual means of remedy: Whichever of the four root downfalls occurs, if one has deteriorated from a strong affliction, one restores it as before with regret. If the affliction is moderate, one confesses before three virtuous individuals with a sense of shame and embarrassment, and asks if one has repented, answering "I have repented" three times, and promising to protect oneself in the future. If the affliction is weak, one confesses before one person, and asks if one has repented, answering "I have repented" three times. If branch downfalls occur, one confesses in the same way. The difference between transgressions and non-transgressions can be known from the commentary on the twenty branch downfalls. The method of generating certainty has two aspects: remedy and changing behavior. Generating certainty through remedy: For example, Magadha Shariputra, after generating the mind of enlightenment in the presence of the Buddha, was meditating in the cave of the three secrets to the west of Vulture Peak Mountain when a Brahmin came to beg. After giving him whatever he wanted, the Brahmin said he wanted his right hand. So he cut off his right hand, placed it on his left hand, and gave it to him, but the Brahmin did not want it. Thinking that he could not accomplish the benefit of sentient beings, he wanted to take it back, but the Brahmin did not want it either. So he became discouraged and abandoned both the aspiration and the action vows. At that time, the Buddha spoke verses from the sky: The one with skillful means is the Bodhicitta; The one without skillful means is the Hearer; Because you are not skilled in means, He does not rejoice in the left.