Tibetan
་རྐྱེན་གྱིས་མི་རྟག་སྐད་ཅིག་མས་རྟག་པར་སྣང་སྟེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དབྱུག་པས་འཇིག་པར་དངོས་སུ་སྣང་བ་དང༌། སྡོམ་རྫས་ཅན་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས་ཉམས་ན་རྫ་ཆག་པ་དང་འདྲ་བ་དང༌། ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་དུ་ཡོད་པ་དང༌། ཕྱི་མར་འཕྲོ་འདོད་པ་དང༌། སྡིག་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་པའོ། །གང་ཟག་གི་བདག་ཕུང་པོ་གསུམ་པར་འདོད་དེ། བདག་བཙལ་བས་མགོ་ནས་རྐང་པའི་བར་དུ་མེད་ལ། བདེ་སྡུག་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཡོད་པ་ཡང་མིན་མེད་པ་ཡང་མིན་པར་འདོད་པའོ། །བསྒོམ་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་སྐྱོན་དང༌། བསྒོམ་པའི་ཐབས་དང༌། བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུའོ། །སྐྱོན་ནི་འཁོར་བར་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །དེ་ཡང་བདག་ཏུ་མཐོང་བས་འགྲོ་བ་བཟང་མོ་ལ་ཆགས་པ་ཉེས་སོ། །བསྒོམ་ཐབས་བདག་ཞི་བར་མགོ་ནས་རྐང་པའི་བར་བདག་མེད་པར་མི་གཙང་བར་མཐོང༌། བསྒོམས་པས་འབྲས་བུ་སེམས་དེ་ཞི་ནས་དགྲ་བཅོམ་པར་འདོད་པའོ། །སྐྱོན་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ཕྱི་ནང་འདོད་པ་དང༌། ལུས་གཙང་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཆགས་ནའོ། །ཉན་ཐོས་འབྲིང་གི་བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་གསུམ་སྟེ། མ་བསྒོམས་པར་རྟོགས་པས་འཁོར་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ཡང་རླུང་ཕྱིར་ཤོར་བས་རྟོག་པ་འབྱུང་བས་བདག་ཏུ་བརྟགས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་ཆགས་པས་ཉེས་ཐབས་རླུང་འཛིན་པ་སྟེ་གསུམ། བགྲང་རླུང་གཅིག་ནས་བཅུ་དང་བརྒྱ་དང༌། སྟོང་ཁྲི་འབུམ་གྱི་བར་དུ་བགྲངས་ཏེ། ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་དག་པར་འདོད། བསྡམས་ནས་རེ་རེ་བགྲངས་པས་བདག་ཕུང་པོ་གསུམ་པར་འདོད་པ་དང༌། ཁ་དོག་ལ་སློབ་པ་དང༌། དཀར་སྔོ་འདྲ་བར་ཕྱིར་ འབྱུང་ནང་དུ་འོང་བ་གཉིས་དྲག་ཞན་བློའི་གནས་བཟང་ནས་འབྲས་བུ་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་དེ་ལས་འབྱུང་བར་འདོད་དོ། །དབྱིབས་ལ་སློབ་པ་རྡོ་རྗེ་རྩེ་གཅིག་པ་དང༌། གསུམ་པ་དང༌། པདྨ་དང༌། ཨུཏྤ་ལ་ལྟར་སློབ་སྟེ། རྩེ་གཅིག་པ་སྣའི་རྩེ་མོ་ནས་སོར་བཞི་ནས། དཔག་ཚད་ཙམ་དུ་ཕྱིར་བསྲིང་ཞིང༌། སྣའི་ཚང་ཚིང་ནས་ལྟེ་བར་བསྐྱིལ་བའོ། །རྩེ་གསུམ་པ་ཕར་ལ་སྔ་སྒོ་གཉིས་ནས་སྤྲོ་བ་ཚུར་ལ་སྣ་རྩེར་བསྡུས་ཏེ་གོང་བཞིན་བསྲིང༌། པདྨ་དང༌། ཨུཏྤ་ལ་སྣ་རྩེ་ནས་འཕྲོ་ལ་ཕར་ལ་ཡུལ་གང་བ་དང༌། ནང་དུ་བུམ་པར་བཀང་བས་ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འདོད་པའོ། །སྐྱོན་མི་གཙང་བ་སྒོམ་པ་དང༌། བུམ་པ་ལྟར་འགགས་ནས་སེམས་མེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་རབ་དང་རང་སངས་རྒྱས། ཁ་ཆེ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཐ་མ་དང་མཐུན་ནོ། །གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་འདོད་པའོ། །དེས་བསྒོམ་པ་ཡང་བདེན
Chinese
因缘所致，以无常刹那显现为常。如瓶等物，以杖击毁，显而易见。具有集合之物，是有境，若损坏则如陶器破碎。认为寿命终结之前存在，希望来世延续，罪恶亦如是认为。认为有情之我为三蕴。寻我时，从头至脚皆不可得。感受苦乐，认为非有非无。禅修有三：禅修之过患、禅修之方法、禅修之果。过患即轮回之痛苦。又因执著于我，贪恋美好之境是过失。禅修之方法是，为了寂灭我执，从头到脚观为无我、不净。禅修之果是，心寂灭而证得阿罗汉果。过患是内外执著于常与断，贪恋身体之清净与烦恼。中等声闻之禅修亦有三：未禅修而证悟，则轮回痛苦。又因气息外泄而生起分别念，执著于我，贪恋烦恼是过失。方法是持气，即三者。数息，从一至十，至百、千、万、亿。认为由此可清净嗔恨等过患。屏息，一一计数，认为我为三蕴。学习颜色，如白蓝等，内外 出现，入内出外，二者强弱，从心之善处，产生有余涅槃与无余涅槃之果。学习形状，如金刚独尖、三尖、莲花、乌 উৎপala（梵文，utpala，睡莲）等。独尖者，从鼻尖至四指，延伸至一由旬。从鼻孔收至脐。三尖者，向外从两鼻孔舒展，向内收至鼻尖，如前延伸。莲花与乌 उत्पala（梵文，utpala，睡莲）者，从鼻尖舒展，向外充满所缘境，向内充满如瓶，认为由此产生有余涅槃与无余涅槃之果。过患是修不净观，如瓶般阻塞而无心。上等声闻与独觉，以及克什米尔分别说部，与最下之法我相同。认为无有有情之我。因此，彼之禅修亦为真实。
English
Due to conditions, impermanence momentarily appears as permanence. Like a vase being visibly destroyed by a stick. Having composite substances, being an object, if damaged, it's like broken pottery. Believing it exists until the end of life, desiring it to continue in the next life, and sin is also believed to be the same. They believe the self of a person is the three skandhas. When searching for the self, it is not found from head to toe. Experiencing pleasure and pain, they believe it is neither existent nor non-existent. There are three aspects to meditation: the faults of meditation, the methods of meditation, and the results of meditation. The fault is suffering in samsara. Furthermore, attachment to pleasant experiences is a fault because of seeing it as self. The method of meditation is to see from head to toe as selfless and impure in order to pacify the self. The result of meditation is that the mind is pacified and one becomes an Arhat. The faults are internally and externally believing in permanence and annihilation, and being attached to the purity of the body and afflictions. The meditation of a middling Shravaka also has three aspects: realizing suffering in samsara without meditation. Furthermore, because thoughts arise from exhaling air, clinging to afflictions by considering it as self is a fault. The method is holding the breath, which is threefold. Counting breaths, from one to ten, to hundreds, thousands, hundreds of thousands, millions. They believe that by this, faults such as hatred are purified. Holding the breath and counting each one, they believe the self is the three skandhas. Learning colors, such as white and blue, outwardly appearing, inwardly coming, the two strong and weak, from the good place of the mind, the result of remainder and non-remainder arises from that. Learning shapes, like a single-pointed vajra, three-pointed, lotus, and Utpala (Sanskrit, utpala, water lily). The single-pointed one, from the tip of the nose to four fingers, extends outward to a yojana. Gathering from the nostrils to the navel. The three-pointed one, spreading outward from the two nostrils, gathering inward to the tip of the nose, extending as before. The lotus and Utpala (Sanskrit, utpala, water lily), spreading from the tip of the nose, filling the object outwardly, filling inwardly like a vase, they believe that the result of remainder and non-remainder arises from that. The fault is meditating on impurity, and like a vase, it becomes blocked and without mind. Superior Shravakas and Pratyekabuddhas, and the Kashmir Vaibhashikas, are the same as the lowest Dharma-self. They believe there is no self of a person. Therefore, their meditation is also true.
Tibetan
་བཞི་བསྒོམ། དེ་ཡང་ལས་ཀྱི་འབྱུང་པའི་མདོ་ལས། སྡུག་བསྔལ་འདི་བརྒྱད་ཕུང་པོ་ལ། །ཕུང་པོར་ཆགས་པས་དུག་ལྔ་ཡིན། །ཞེས་པས་རྒྱུ་ཀུན་དུ་གེ་ལྔ་སྤོང་བ་དང༌། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་ལུས་ལ་གནོད་པར་ཤེས་པས་ལས་ལ་མི་ཆགས་ཤིང་བདག་མེད་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང་བྱམས་པ་དང་མི་གཙང་བ་དང༌། བདག་མེད་དུ་ལྷག་གིས་མཐོང་ལ། བདག་མེད་པའི་སྟོང་པ་དེ་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་གོང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་ཀྱི་དགེ་བ་དང་བསྡོམས་པས་སྔོན་གྱི་སྒྲིབ་པ་བདག་ལ་བདག་མེད་པ་སྟོང་པ་ལ་བཞག་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པའོ། །སྐྱོན་གང་ཟག་གི་བདག་འདོད་པ་སྤང་བའོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡོམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང༌། །སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་གཉིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་ལ་བཞི་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་དང་སྐྱོན་ནོ། །སྤྱོད་ལམ་ལ་གཉིས་ཏེ་རྟེན་དང་སྤྱོད་ལམ་དངོས་སོ། །རྟེན་ལ་ལྔ་སྟེ། མདོ་སྡེ་བ་དང༌། རྣམ་བཅས་པ་དང༌། རྣམ་མེད་པ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། རབ་ཏུ་མི་གནས་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་དངོས་ལ་གསུམ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང༌། དངོས་དང་མཇུག་གོ །དེ་ཡང་སྤྱོད་ལམ་ཁྱད་པར་མེད་པར་དུས་གསུམ་དུ་ལྔ་ ཆར་འདོད་ལ་ལྟ་བ་ལ་ཁྱད་ཡོད་དེ། སྦྱོར་དངོས་མཇུག་གསུམ་མདོ་སྡེ་པས་རྟེན་འབྲེལ་དུ་འདོད་ལ། རྣམ་བཅས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་འདོད། །རྣམ་མེད་པས་བཟང་རྟོག་ཏུ་འདོད་ལ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདོད། རབ་ཏུ་མི་གནས་པས་ཀུན་རྫོབ་བ་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་མ་ཡིན་ཏེ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་མི་བདེན་པར་སྣང་བར་འདོད་དེ། དོན་དམ་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པའོ། །གཞན་དོན་དམ་དུ་འདོད་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་དངོས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་དགུ་སྟེ། མཆོད་པ་དང༌། བསྟོད་པ་དང༌། ཕྱག་འཚལ་བ་དང༌། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། སྡིག་པ་བཤགས་པ་དང༌། ཡི་རང་བ་དང༌། བསྐུལ་བ་དང༌། གསོལ་བ་གདབ་པ་དང༌། བསྔོ་བའོ། །དེ་ཡང༌། མཆོད་དང་བསྟོད་དང་ཕྱག་འཚལ་དང༌། །སྐྱབས་དང་སྡིག་བཤགས་ཡི་རང་དང༌། །བསྐུལ་དང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང༌། །བསྔོ་དང་དགུ་བོ་སྦྱོར་བར་བསྟན། །ཞེས་དྲི་མ་མེད་པའི་མདོ་ནས་བསྟན་ཏོ། །མཆོད་པ་ལ་གསུམ་སྟེ་གནས་དང༌། རྟེན་དང་མཆོད་པ་དངོས་སོ། །གནས་རང་བྱུང་དང༌། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལྷ་ཁང་ལ་སོགས་པ་ཉམས་དགའ་བར་རྟེན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། མཁན་པོ་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །མཆོད་པ་དངོས་ལ་གཉིས་ཏེ། མཆོད་པར་བྱ་བ་དང༌། མཆོད་པར་བྱེད་པའོ། །མཆོད་པ་བྱ་བ་ལ་རྟེན་ཕྱོགས་བ
Chinese
修习四种（法）。 也就是在《业之生起经》中说： “此八苦蕴， 因蕴积而成五毒。” 因此，在一切因上断除五盖， 并且因为了知果报之苦对身体有害，所以不执着于业，并且无我， 以智慧、慈悲、不净观和无我来特别地观察， 并且修习那无我的空性。 也就是以上面的身语意的善业相加，将以前的业障，安放在无我的空性上，就能获得阿罗汉果。 过失就是舍弃对补特伽罗我的执着。 大乘的律仪有两种： 菩萨律仪和密咒的誓言。 菩萨律仪有四种： 行为、见解、修习和过失。 行为有两种： 所依和实际行为。 所依有五种： 经部师、有相者、无相者、如幻者和不住者。 实际行为有三种： 加行、正行和结行。 也就是行为没有差别，在三时中都想要五种，但在见解上有差别。 加行、正行和结行这三种，经部师认为是缘起， 有相者认为是心的显现。 无相者认为是善分别， 如幻者认为是如幻， 不住者认为是世俗谛，而不是胜义谛，就像梦一样，显现为不真实， 在胜义谛上没有承认。 其他人认为是胜义谛。 实际行为的加行有九种： 供养、赞颂、顶礼、皈依、忏悔、随喜、劝请、祈请和回向。 也就是： “供养和赞颂与顶礼， 皈依和忏悔与随喜， 劝请和祈请与， 回向等九种为加行。” 如是《无垢经》中所说。 供养有三种： 处所、所依和实际供养。 处所是自生和加持过的寺庙等令人愉悦的地方，所依是菩提大树、菩萨和堪布，应当供养。 实际供养有两种： 所供养之物和供养者。 所供养之物方面
English
Meditate on the four (dharmas). Furthermore, it is said in the Sutra of the Origin of Karma: "These eight sufferings are aggregates, Because they are formed into aggregates, they are the five poisons." Therefore, in all causes, abandon the five obscurations, And because you know that the suffering of the result is harmful to the body, you are not attached to karma and are selfless, Especially see with wisdom, compassion, impurity, and selflessness, And meditate on that emptiness of selflessness. That is, adding up the virtues of body, speech, and mind above, By placing the previous obscurations on the emptiness of selflessness in oneself, one attains the state of an Arhat. The fault is abandoning the attachment to the self of the individual. The vows of the Great Vehicle are of two types: The vows of a Bodhisattva and the samaya of mantra. The vows of a Bodhisattva are of four types: Conduct, view, practice, and fault. Conduct is of two types: the basis and the actual conduct. The basis is of five types: Sūtra followers, those with aspects, those without aspects, those like illusions, and those who do not abide. Actual conduct is of three types: preparation, main part, and conclusion. That is, there is no difference in conduct, and all five are desired in the three times, but there is a difference in view. The three, preparation, main part, and conclusion, are considered to be dependent origination by the Sūtra followers, Those with aspects consider it to be the appearance of the mind. Those without aspects consider it to be good discernment, Those like illusions consider it to be like illusions, Those who do not abide consider it to be conventional truth, not ultimate truth, like a dream, appearing as untrue, There is no acceptance in ultimate truth. Others consider it to be ultimate truth. The preparation for actual conduct is of nine types: Offering, praise, prostration, taking refuge, confession, rejoicing, exhortation, supplication, and dedication. That is: "Offering and praise and prostration, Taking refuge and confession and rejoicing, Exhortation and supplication, Dedication and the nine are shown as preparation." As stated in the Immaculate Sutra. There are three types of offerings: place, basis, and actual offering. The place is a pleasant place such as a self-arisen and blessed temple, the basis is the Great Bodhi Tree, Bodhisattvas, and Khenpos, and offerings should be made. There are two types of actual offerings: what is offered and the offerer. Regarding what is offered