Tibetan
ཏུ་ན་གཅིག་པ་དང༌། །དུ་མའི་རང་བཞིན་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞན་དག་ལས། དངོས་པོར་བརྟགས་པ་གང་དང་གང༌། །དེ་དང་དེ་ཡི་གཅིག་ཉིད་མེད། །གང་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་པ། །དེ་ལ་དུ་མ་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། རྒྱུ་ཡོད་པ་ལས་གང་འབྱུང་ཞིང༌། ། རྐྱེན་མེད་པར་ནི་གནས་པ་མེད། །རྐྱེན་མེད་ཕྱིར་ནི་འཇིག་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་དང་དེ་བརྟེན་གང་བྱུང་བ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་སྐྱེས། །རང་གི་ངོ་བོ་གང་མ་སྐྱེས། །དེ་ལ་སྐྱེས་ཞེས་ཇི་སྐད་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་མདོར་བསྡུ་བའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དེའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྣན་པའི་དོན་གྱི་ཚིག་སྟེ། ས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་ནི་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པར་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་པར་གྱུར་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པ་ལས། རྟེན་འབྱུང་ལས་འབྱུང་མ་སྐྱེས་པར། །དེ་ཉིད་སྨྲ་བ་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དོན་འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྟོད་པ་ལས། གང་ཞིག་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་རྣམས། །དེ་མེད་པས་ནི་མེད་གྱུར་ན། །དེ་དག་གཟུགས་བརྙན་དང་མཚུངས་པ། །གསལ་བ་ཉིད་དུ་ཅིས་མི་འདོད། །འབྱུང་བ་མིག་གིས་གཟུང་བྱ་མིན། །དེ་ལས་བྱུང་མིན་ཇི་ལྟ་བུ། །ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་ལྟར་གཟུགས་གསུངས་པ། །གཟུགས་སུ་འཛིན་པ་བཟློག་པར་མཛད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དྲིས་པ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མེད་པར་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རེ་ཞིག་ཡིན་དུ་ཆུག་ལ། གཟུགས་རྩོམ་པར་བྱེད་པའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་གཟུགས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་པུ་ཉིད་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་རུང་ཞེས་ཟེར་ན། དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དྲུག་པོ་རྣམས་ལྷན་ཅིག་འདུས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆའི་དབྱེ་བས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་ཕྱོགས་ཆ་དྲུག་ཡོད་པར་གྲུབ་བོ། །གང་ལ་ཕྱོགས་ཆ་ཡོད་པ་དེ་ནི་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་ཏེ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ཇི་ལྟར་རྡུ
Chinese
因为本来是一，远离众多的自性，没有自性就像影像一样，这样说的。还有其他的经文中说：凡是被认为是实物的，那个和那个没有一体性，对于哪个没有一体性，对于那个怎么会有众多呢？这样说的。又《六十正理论》中说：从有因中产生什么，没有缘则不能存在，因为没有缘所以会坏灭，那个怎么能知道是存在的呢？这样说的。又是那部论中说：依靠这个和那个而产生的，没有产生自己的自性，哪个没有产生自己的自性，对于那个怎么能说是产生呢？这样说的。这里简要归纳的意义是这样的：这个和那个，是增加意义的词，因为凡是依靠地等因而产生的，都是依赖于因的，正确来说是没有自性产生的。像那样知道了，就叫做见到缘起。因此《六十正理论》中说：从缘起产生，没有产生，这是最胜者说的。这样说的。又为了阐明这个意义，圣者龙树的尊者在《赞叹超世》中说：凡是从因产生的那些，因为没有那个就会没有，那些和影像相同，为什么不认为是清楚的呢？产生不是眼睛能抓住的，从那个产生不是什么样的，您那样说了色，阻止了执着于色。这样说的。问道：缘起是因为远离自性，暂时允许所显示的色蕴不存在，但是组成色的极微，因为非常微细，而且是无色的常性，而且是唯一性，那个怎么能不存在呢？因此要说：六者一起聚集，同样由于方位的差别，极微成立为有六个方位部分。凡是有方位部分的，就不应该是一体性，世亲论师说：如何极
English
Because it is originally one, devoid of the nature of many, without self-nature, like an image, it is said. Furthermore, in other scriptures, it is said: Whatever is considered a real object, that and that do not have oneness. For what does not have oneness, how can there be many? It is said. Also, in the "Sixty Stanzas on Reasoning," it says: Whatever arises from a cause, cannot exist without conditions. Because there are no conditions, it will be destroyed. How can one know that it exists? It is said. And again, in the same text, it says: Whatever arises dependent on this and that, does not arise with its own essence. Whatever does not arise with its own essence, how can one say that it arises? It is said. Here, the meaning of the summary is this: "This and that" is a word with an added meaning. Because whatever arises dependent on causes such as earth, is dependent on the cause, in reality, it is not born of its own essence. To understand it in that way is called seeing dependent arising. Therefore, in the "Sixty Stanzas on Reasoning," it says: Arising from dependent arising, not arising, this is what the supreme speaker said. It is said. Furthermore, in order to clarify this very meaning, the venerable Nagarjuna in the "Praise Beyond the World" says: Those that arise from causes, if they are absent because of the absence of that, those are like images, why not consider them clear? Arising is not something that can be grasped by the eye. What is it like if it does not arise from that? You have spoken of form in that way, preventing the grasping of form. It is said. Question: Dependent arising is because it is devoid of self-nature. Let's allow for now that the shown aggregates of form do not exist. But the subtle particles that compose form, because they are extremely subtle, and because they are the permanence of formlessness, and because they are uniqueness, how can that not exist? Therefore, it must be said: The six together gather, and similarly, due to the difference in direction, the subtle particle is established as having six directional parts. Whatever has directional parts should not be oneness. Master Vasubandhu said: How can the