Tibetan
སྨྲ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང༌། འདི་དག་རྣམ་པར་རིག་ཙམ་ཞེས། །དེ་སྙམ་དུ་ནི་དམིགས་ནས་སུ། །ཅི་ཡང་རུང་སྟེ་མདུན་འཇོག་ན། །དེ་ནི་ཙམ་ལ་མི་གནས་སོ། །ནམ་ཞིག་ཤེས་པས་དམིགས་པ་རྣམས། །མི་དམིགས་དེ་ཡི་ཚེ་ན་ནི། །རྣམ་པར་རིག་བ་ཙམ་ལ་གནས། །གཟུང་བ་མེད་པས་དེ་འཛིན་མེད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་འདི་ནི་བརྟགས་པ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི་དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་གི་ངོ་བོར་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་ཁས་འཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཡང་མེད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲིས་པ། དེ་ཡང་མེད་པར་བཀག་ན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པར་བཀག་པར་འགྱུར་བས་ཤིན་ཏུ་ཆད་པར་སྨྲ་བ་ཅན་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང༌། བསམ་དུ་མེད་ཅིང་དམིགས་མེད་འདི། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདས་ཡེ་ཤེས། །གནས་ངན་ལེན་གཉིས་སྔགས་པ་ལས། །གནས་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་ཟག་པ་མེད་པའི་དབྱིངས། །བསམ་མི་ཁྱབ་དགེ་མི་ཟད་པ། །བདེ་བ་རྣམ་པར་རོལ་སྐུ་འདི། །ཐུབ་ཆེན་ཆོས་སུ་བཤད་པ་ཡིན། །ཁོ་བོ་ཅག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ནི་སྨྲ་བ་མི་བྱེད་ཀྱི་གཞན་དུ་ན་དེ་ཡོད་མོད་ཀྱི། མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱེད་པ་འགེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལས། བློ་ཆུང་གང་ཞིག་ཡོད་བ་དང༌། །མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་གྱུར་པ། །དེས་ནི་སྤྲོས་པ་ཉེར་བཞི་བའི། །བསྒོམ་པ་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་དངོས་ཡིན། ། མྱ་ངན་འདས་པ་འདུས་བྱས་འགྱུར། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ན་ཡང༌། །འདུས་མ་བྱས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དྲིས་པ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་བཀག་པས་དོན་གྱི་དབང་གིས་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། གཉི་ག་བཀག་པས་གཞན་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་གཉིས་པོ་བཀག་པས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་མེད་དམ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོར་ག་ལ་ཡོད་དེ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་ནི་མེད་པ་དེ་ཡང་མེད་དོ། །དྲིས་པ། ཡོད་པ་བཀག་ན་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མེད། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་འགེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དགག་པ་མེད་པས་ཡོད་པར་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དྲིས་པ། འདི་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་ཡིན་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟར་མ་བཀག །དེ་ཡང་འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ལས་མི་ལྡོག །འཇུག་པ་ཡོད་པ་འདོ
Chinese
说的就是这个。也就是说： “这些只是识而已。” 这样想并专注于此， 无论把什么放在面前， 那就不安住于“仅仅”。 什么时候，通过智慧所缘的境， 不可得的时候， 那时，安住于“仅仅是识”。 因为没有所取，所以没有能取。 如果有人说：“是这样说的。” 答：虽然是这样，但这是遮止了分别，而那些完全成就的，在远离了识等戏论的自性中也是存在的，这是所承诺的。 问：难道连那样的相状也没有吗？ 答：那也是不存在的。 问：如果连那个也不存在，那就变成了遮止了涅槃，会变成断见论者。 也就是： “不可思议且无所缘， 那是超越世间的智慧。 在恶趣和善趣的赞颂中， 善趣是完全转变的。 那是无漏的法界， 不可思议，功德无尽， 享受安乐的化身， 大雄以佛法宣说。” 我们不是说涅槃的自性不存在，而是说它存在，但说它不存在，是为了遮止对有和无的执着。 也就是经中说： “无论哪个小心者， 见到有和无， 他就不会见到， 二十四种戏论的禅修。” 同样地： “如果涅槃是实有， 涅槃就变成有为法。 无论什么实有， 都没有非有为法。” 问：遮止了有和无，从意义上说，就变成了显示不存在，因为遮止了二者，其他的也不存在了。 难道遮止了二者，连具有二无自性的真如也不存在吗？ 真如怎么会在二无的自性中存在呢？不存在。 这样一来，连不存在也不存在了。 问：遮止了有，为什么不存在不存在？ 真如不是遮止的对象。 如果那样，因为没有遮止，就成立为存在了吗？ 答：那也是不存在的。 问：这互相矛盾，那真如怎么没有被遮止？ 也就是这里所说的： “如果它不从那上面返回， 就会有进入。
English
That is what is being said. That is to say: "These are merely consciousness." Thinking thus and focusing on it, whatever is placed in front, it does not abide in "merely." When, through wisdom, the objects of focus are not found, then, one abides in "merely consciousness." Because there is no object to be grasped, there is no grasper. If someone says, "That is what is said," the answer is: Although that is so, this is a negation of analysis, but those that are fully accomplished also exist in their own nature, which is free from the elaborations of consciousness and so forth, this is what is promised. Question: Are even such aspects absent? Answer: They are also not existent. Question: If even that is negated, then it becomes a negation of Nirvana, and one becomes a proponent of extreme nihilism. That is: "Inconceivable and without object, that is the wisdom beyond the world. In the praise of the two realms of suffering and happiness, happiness is the completely transformed one. That is the realm of the unpolluted, inconceivable, inexhaustible virtue, this body that enjoys bliss, the Great Hero proclaimed as Dharma." We do not say that the nature of Nirvana does not exist, but rather that it exists, but saying that it does not exist is to negate the imputation of existence and non-existence. That is also what is said in the treatise: "Whoever is of small intellect, seeing existence and non-existence, he will not see the meditation on the twenty-four elaborations." Similarly: "If Nirvana is real, Nirvana becomes conditioned. Whatever is real, there is no unconditioned." Question: By negating existence and non-existence, it becomes apparent that in terms of meaning, it is non-existence, because by negating both, the others do not exist. Does negating the two also mean that the Suchness, which is of the nature of non-duality, does not exist? How can Suchness exist in the nature of non-duality? It does not exist. In that way, even non-existence does not exist. Question: If existence is negated, why does non-existence not exist? Suchness is not the object of negation. If that is the case, since there is no negation, is it established as existence? Answer: That is also not existent. Question: This is contradictory, how is it that Suchness is not negated? That is also what is said here: "If it does not turn back from that, there will be entry.
Tibetan
ད་དམ་ཅི། །དེ་ཡང་འགེགས་པར་མི་བྱེད་ན། །ལྡོག་པ་ཅི་ཕྱིར་འགེགས་པར་བྱེད། །འོན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེས་ན་འདི་ཐལ་ཆེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་བཞིན་དུ་ལས་ཇི་ལྟར་ཡང༌། །བརྗོད་མེད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ནུས་པ་དང་བྲལ་ཏེ། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའང་ཡིན། །གཞན་ཡང༌། གང་དུ་བཀག་པ་ཉིད་མེད་པ། །དེ་ཉིད་དགག་པ་མེད་པར་འཆད། །དེ་བས་མེད་པར་དེ་བརྗོད་ཀྱིས། །ངོ་མཚར་རུང་བའི་ལྟ་འདི་སྤངས། །དེ་བས་ན་གཅིག་ཏུ་བཀག་པས་ངེས་པར་མཐའ་དག་གཞན་དག་ཀྱང་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་ལྡོག་བཙམ་ཉིད་དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རམ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱེད་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཙམ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར། འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ། །ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འཇིག་འགྱུར་གྱི། །མཐའ་གཉིས་སྨྲ་བཟློག་པར་བྱེད་པ་ལ། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ལུས་ཟད་པར་འགྱུར། །མཐའ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལས་མཐའ་གཅིག་བཀག་ན་ངེས་པར་མཐའ་གཉིས་པར་ལྟུང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་གྱི། མཐའ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་སེལ་བ་རྣམས་ནི། སྒྲོ་བཏགས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ ལ་ཉེས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་འདི་དག་ག་ལ་ཡོད། དེ་ཡང༌། བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་དམ་བཅས་དང༌། །སྤྱོད་དང་སེམས་ནི་ཡོད་མིན་ཏེ། །དོན་གྱིས་གང་ཞིག་མེད་གྱུར་པ། །དེ་ལ་མེད་ཅེས་ཇི་སྐད་བཤད། །ཡོད་པ་སུན་འབྱིན་གྱུར་འདི་ལ། །དོན་གྱིས་མེད་པར་གྲངས་གྱུར་ན། །མེད་ཉིད་སུན་འབྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས། །ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཅིས་མི་འདྲེན། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། ཡོད་དང་མེད་དང་ཡོད་མེད་མིན། །གང་ལ་ཕྱོགས་ནི་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་ཀླན་ཀ་རིང་པོས་ཀྱང༌། །སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་གྱི་སྟོང་པ་ཉིད་སྤྲོས་པ་མ་ཡིན་ལ། སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །ཐབས་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཐབས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་ཡང་དམིགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཐབས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ
Chinese
那么这是什么呢？如果不对它进行遮止，那么为什么要对它的返回进行遮止呢？如果说，那真实本身是不可言说的自性，那么这就会太过分了。那不是这样的，即使存在，如何能有作用呢？不可言说的存在是不存在的。因此，它是与能力分离的，所以它也是不存在的事物。另外，在任何地方没有遮止本身，那本身就被解释为没有否定的。因此，用不存在来称呼它，放弃这种令人惊奇的观点吧。因此，通过单一的遮止，必定一切其他事物也被遮止了。仅仅是从虚构中返回，难道不会太过分地认为那就是真实本身吗？这里要说的是，你仅仅是知道反驳者，而不是真正知道对象，那又是为什么呢？这对于说存在两种极端的人来说，一切存在必定会毁灭。对于阻止说两种极端的人来说，依赖于它的所有都会耗尽。如果承认说两种极端的人，那么从那之中遮止一种极端，必定会太过分地堕入第二种极端。而对于消除说两种极端的人来说，已经承诺脱离一切虚构，哪里会有任何这些过失呢？那即是：安住于菩提的誓言，行为和心都不是存在，实际上已经不存在的，怎么能说它不存在呢？对于这个驳斥存在的，如果实际上被算作不存在，那么仅仅通过驳斥不存在本身，为什么不把它引向存在呢？就像这样，以及同样地：存在和不存在以及非存在非非存在，对于它来说，任何一方都不存在，对于它，即使是长时间的争论，也不能够说。这样说的。因此，空性本身的自性，仅仅是一切法无戏论的本身，空性不是戏论，通达无戏论就是智慧，安住于此。应该在这里说，什么是方法呢？方法是菩萨的，对于众生的伟大的慈悲，那也通过所缘的差别，转变为三种形态。这就是了。那方法是薄伽梵母伟大的慈悲，并且通过所缘的差别，形态
English
So what is this? If it is not prevented, then why is its return prevented? If it is said that the reality itself is of an unspeakable nature, then this would be too much. That is not so, even if it exists, how can it have any effect? Unspeakable existence does not exist. Therefore, it is separated from ability, so it is also a non-existent thing. Furthermore, where there is no prevention itself, that itself is explained as without negation. Therefore, call it non-existence, and abandon this amazing view. Therefore, through a single prevention, certainly all other things are also prevented. Is it not too much to think that merely returning from fabrication is the reality itself? What should be said here is that you only know the opponent, but you do not really know the object, and why is that? This is for those who say that there are two extremes, all existence will surely be destroyed. For those who prevent saying two extremes, everything that depends on it will be exhausted. If those who admit to saying two extremes, then preventing one extreme from that will surely be too much to fall into the second extreme. But for those who eliminate saying two extremes, having promised to be free from all fabrications, where would there be any of these faults? That is: the vow to abide in enlightenment, behavior and mind are not existence, what has actually ceased to exist, how can it be said that it does not exist? For this one who refutes existence, if it is actually counted as non-existence, then why not lead it to existence merely by refuting non-existence itself? Like this, and similarly: existence and non-existence and neither existence nor non-existence, for it, no side exists, for it, even a long argument cannot be spoken. That's what it says. Therefore, the very nature of emptiness itself is merely the very nature of all phenomena without elaboration, emptiness is not elaboration, understanding non-elaboration is wisdom, abide in this. What is the method, it should be said here? The method is the bodhisattva's, great compassion for beings, which also transforms into three forms through the difference of objects. That's it. That method is the Bhagavan Mother's great compassion, and through the difference of objects, form