Tibetan
་བའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཀྱང་འབྲས་བུ་དེ་ལས་ཉམས་པས་དེ་ཉིད་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཤི་ནས་འབྲས་བུ་མི་ཉམས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་མ་བྱས་པ་ནི། གང་ལ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གོ་བཟློག་པ་མ་ངེས་པ་ཙམ་ཉིད་ནི་འཁོར་བ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཉིས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ལ་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དྲིས་པ་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ ཡིན་ན་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་འདི་གང་ཞིག་ཡིན། དེ་ནི་གང་འདི་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དེ་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ངེས་པ་ཡིན་མོད། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་བརྟན་པར་གྱུར་པས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་ཡིན་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་ལས་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་ཞེ་ན། དེ་ཙམ་ཉིད་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མོས་ཤིང་མོས་པ་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྨྲ་བ་རྣམས་འདོད་དོ། །ཡང་ཕྱིར་ལྡོག་པར་རྟོག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་གང་སྨྲ་བ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྲའོ། །དོན་འདི་ཉིད་ལ་དགོངས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་དང༌། ས་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་གནས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཉིད་དང་ལྡན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བླ་མས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་དབང་པོ་ཐ་མའི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པའོ། །འཕོ་མེད་བྱང་ཆུབ་ལ་བརྟེན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བཤད་འདི་ལ། །གང་ཞིག་དེ་ཉིད་རབ་མྱུར་ཡང་དག་མིན་བརྟེན། །དེ་ལ་ཆེ་འབྲིང་ཐ་མའི་ལམ་གཞན་དག་ཀྱང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ལས་གཞན་པར་གང་གིས་མྱུར་འགྱུར་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ། །མངོན་སུམ་མ་ཡིན་ཡེ་ཤེས་དང༌། །ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་སོགས་རིམ་གྱིས། །སྒྲོ་བཏགས་ཀུན་དང་རྣམ་བྲལ་བའི། །དེ་ཉིད་བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་དང་པོར་རྒྱལ་བས་ནི། །དེ་ཉིད་རབ་ཏུ་གསལ་བ་དང༌། །ཉོན་མོངས་མེད་པའི་རྒྱུ་དང་ནི། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམས་ནི་སྤངས་པ་གསུངས། །གང་ཞིག་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཅུང་ཟད་ལས་ལྡོག་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་མངོན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། བདེ་སོགས་སྒྲོ་བཏགས་ལས་གྲོལ་བ། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་སོགས་མིང་ཉིད་དུ། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྟན་ཅིང༌། །དེ་ཉིད་ཁོ་ནས་ལྷག་པར་བརྟགས། །དེ་ལ་རྟག་ པ་དང་བདེ་བ་དང་བདག་དང་བདག་གིར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལས་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་བ་དང༌། བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་པའོ། །དེ་ནས་འདོད་པའི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རྒྱུ་མེད་པའོ། །དུས་ལ་སོགས་པ་ནི་སེམས་མེད་ཅིང་རྟག་པའི་དངོས་པོའི་དོན་གྱི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་གཅིག་པ་དང༌། གཙོ་བོ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པས་ན། དངོས་པོ་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཅན་ནོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པས་ན་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ཅན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་གཉེན་པོར་རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་བ་ལྡོག་པ་བཞི་བསྟན་ཏེ། དེ་བསྒོམ་པ་ན་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །ཐར་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་ཐར་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཉིད་གྱ་ནོམ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གྲོལ་བ་རྣམས་ཀྱང་སླར་འཁོར་བར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཉེན་པོར་འགོག་པ་ཉིད་དང༌། ཞི་བ་ཉིད་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་ཉིད་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལྡོག་པ་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་ཏེ། དེ་རྣམས་བསྒོམས་པ་ན་འགོག་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་ཐོབ་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་བདག་ཡོད་བས་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་མེད་པ་དང༌། འདི་ནི་ལམ་ངན་པ་སྟེ་ལམ་མེད་པ་དང༌། སླར་མི་ལྡོག་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཉེན་པོར་ལམ་དང༌། རིགས་པ་ཉིད་དང༌། སྒྲུབ་པ་ཉིད་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལྡོག་པ་བཞི་བསྟན་ཏེ། དེ་རྣམས་བསྒོམས་པ་ན་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཏགས་སོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ན་ཡང་ལྡོག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བས་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པའི་དབྱེ་བས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི
Chinese
即使获得了道的果实，也会因为从那个果实中退失而使之生起。也就是说，死后果实不会消失。这里要说的是，没有证悟真如，对任何人来说都是不存在的，与此相反，仅仅是不确定性就被称为轮回者。因此，为了生起止观二者的正确智慧，要行与之相应的行为。有人问，如果一切时处都在证悟真如，那么生起正确智慧是什么呢？那就是那些行与之相应的行为的人。如果是这样，那当然是确定的。如果不是这样，那就是因为变得稳固而成为金刚般的禅定。如果是这样，那么从决定的部分产生是如何产生的呢？真如论者认为，仅仅是从对真如的信奉和信奉中产生的。如果有人说，如何想象会退转呢？我们说，那就是没有金刚般的心。考虑到这个意义，在《般若波罗蜜多经》的不退转相品中，世俗凡夫的阶段和初地等阶段的菩萨们，都具备不退转的相，我们的上师是这样说的。这是在般若波罗蜜多中修行的最后根器的修行开示。依靠不退转的菩提，对此作了非常清晰的阐述。如果有人不能迅速而正确地依赖它，那么对于那些大、中、小的其他道路是什么？除了它之外，还有什么能更快地改变，我将要说。非现量智慧和业手印等次第，以及远离一切虚构的，不能修习真如，因此，最初胜者说了，要非常清楚地了解真如，以及没有烦恼的因和舍弃一切虚构。那些不能以如上所说的六种方式生起真如的人，为了那些真如本身，也就是生起贪欲等原因的
English
Even if one obtains the fruit of the path, one will cause it to arise because of falling away from that fruit. That is to say, it is said that the fruit does not perish after death. Here it is to be said that, thatness not being realized is not present for anyone, but just the uncertainty of the opposite of that is called a samsaric being. Therefore, in order to generate the correct wisdom of calm abiding and insight, one should act in accordance with it. Someone asks, if everything is realizing thatness in everything, then what is this generation of correct wisdom? It is those who perform actions that are in accordance with it. If that is so, then it is certain. If it is not so, then it is certain that it is a vajra-like samadhi because it has become stable. If that is the case, then how does it arise from the part of discernment? The proponents of thatness say that it arises merely from devotion to thatness and from faith. If someone says, how can one imagine reverting? We say that it is the absence of a vajra-like mind. Considering this meaning, in the chapter on the signs of non-reversion in the Perfection of Wisdom Sutra, it is said that bodhisattvas in the state of ordinary beings and in the first bhumi and so on are endowed with the signs of non-reversion, so our teacher said. This is the teaching on the practice of the last faculty practicing the Perfection of Wisdom. Relying on the unwavering Bodhi, this has been explained very clearly. If someone cannot rely on it quickly and correctly, then what are the other paths of great, medium, and small? Other than that, what can change faster, I will explain. Non-manifest wisdom and karma mudra etc. in sequence, and being free from all fabrications, not being able to meditate on thatness, therefore, initially the Victorious One said, to understand thatness very clearly, and the cause of being without afflictions and abandoning all fabrications. Those who cannot generate thatness in the six ways as described above, for those thatness itself, that is, the cause of generating desire and so on.
Chinese
为了修习稍微从增益中返回，佛陀薄伽梵显明地宣说了法。也就是：从安乐等增益中解脱，痛苦等真谛仅仅是名称，圆满的佛陀已经开示，并且仅仅由它来特别观察。对于它，为了从常、乐、我、我所的增益中返回，修习无常、痛苦、空、无我的行相时，那如实就是被称作痛苦的真谛。然后，因为没有自在天等的因，所以一切法都是无因的。时间和诸如此类的是无心且恒常的事物之义的因，因此是单一的因。由于主、梵天等是因，所以事物是变化的因。由于自在天等是因，所以是有智慧的因，作为这些的对治，显示了因、集起、生起和缘起这四个返回，修习它们时，就被称作集起的真谛。没有解脱，解脱是痛苦，禅定的安乐本身是殊胜的，解脱者们也将再次堕入轮回，作为这些的对治，显示了止息本身、寂静本身、殊胜本身和决定生起本身这四种返回，修习它们时，就被称作止息的真谛。因为没有获得涅槃，所以与蓝色等不同，同样因为有我，所以没有具有特征的道，这是恶道，即没有道，是不会再次返回的道，作为这些的对治，显示了道、正理本身、修习本身和决定出离本身这四种返回，修习它们时，就被称作道的真谛。因为没有见到与蓝色等不同的涅槃。这样，即使那如实是无分别的自性，也仅仅以返回的差别，为孩子们显示了痛苦等真谛的差别。还有，无常等
English
In order to meditate on turning back slightly from the imputation, the Buddha, the Bhagavan, manifestly taught the Dharma. That is, liberation from imputations such as happiness, the truth of suffering and so forth are merely names, taught by the perfect Buddha, and are especially examined by that alone. For that, in order to turn back from the imputations of permanence, pleasure, self, and what belongs to self, when meditating on the aspects of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness, that very suchness is designated as the truth of suffering. Then, since there is no cause such as the Lord of Desire, all dharmas are without cause. Time and so forth are the cause of the meaning of mindless and permanent things, therefore it is a single cause. Since the chief Brahma and so forth are the cause, things are the cause of change. Since the Lord and so forth are the cause, it is the cause of intelligence, as an antidote to these, four reversals are shown, namely cause, arising, origination, and condition, and when meditating on them, it is designated as the truth of arising. There is no liberation, liberation is suffering, the bliss of meditation itself is excellent, and even those who are liberated will fall back into samsara, as an antidote to these, four kinds of reversals are shown, namely cessation itself, peace itself, excellence itself, and definite emergence itself, and when meditating on them, it is designated as the truth of cessation. Because nirvana has not been attained, it is different from blue and so forth, and likewise because there is a self, there is no path with characteristics, this is a bad path, that is, there is no path, it is a path from which one will not return, as an antidote to these, four reversals are shown, namely the path, reason itself, practice itself, and definite deliverance itself, and when meditating on them, it is designated as the truth of the path. Because nirvana, which is different from blue and so forth, has not been seen. Thus, even though that suchness is of an indivisible nature, it is shown to children by the distinctions of the truths of suffering and so forth, merely by the distinction of reversals. Furthermore, impermanence and so forth