Tibetan
་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་དམིགས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཞིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། ཆོས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་ནི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་བཟོད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བརྒྱད་ནི། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཆོས་མཆོག་ལས། །ཆོས་ཤེས་བཟོད་པ་ཟག་པ་མེད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། དེ་ཡན་ཆད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་པ་ལ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྔོན་མེད་པ་ཡོད་པར་འདོད་ཀྱི་མཐོང་བར་བྱ་བ་ནི་མེད་དེ་བཟོད་པ་ཉིད་མཐོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་གསལ་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང༌། མ་མཐོང་མཐོང་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ། །དེར་ནི་སྐད་ཅིག་ བཅོ་ལྔའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་བཟོད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པས་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་དང༌། བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་ལྔར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཅུ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་སྟེ་ལྔ་དང༌། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། མཐར་འཛིན་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་ལྔ་སྟེ་བཅུའོ། །ཀུན་འབྱུང་དང་འགོག་པ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་བདུན་ཏེ། དེ་དག་ཉིད་ལས་འཇིག་ཚོགས་དང༌། མཐར་འཛིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མ་གཏོགས་པ་གོང་མ་རྣམས་སོ། །ལམ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་དེ། བདུན་པོ་དེ་དག་ཉིད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བརྟུལ་ཞུགས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པར་བལྟའོ། །བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་བཞི་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་སྟེ་འདི་དག་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་དག་ལ་ཡང་དེ་དག་ཉིད་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁོང་ཁྲོ་བ་བཏོན་པ་ལྷག་མ་གསུམ་མོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང༌། དེ་དག་བཅུ་དང་བདུན་བདུན་བརྒྱད། །ལྟ་བ་གསུམ་གཉིས་མ་གཏོགས་པ། །འདོད་ན་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ། །མཐོང་བས་རིམ་བཞིན་སྤོང་བར་བྱེད། །བཞི་ནི་བསྒོམ་པས་སྤང་བྱ་ཡིན། །ཁོང་ཁྲོ་མ་གཏོགས་དེ་དག་ཉིད། །གཟུགས་ཁམས་གཟུགས་མེད་དེ་དང་འདྲ། །དེ་ལྟར་དགུ་བཅུ་རྩ་བརྒྱད་འདོད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་རྗེས་ཐོགས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་ན་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ བཅུའི་ཐོབ་བ་སྤོང་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་སྤང་བ་བཟོད་པས་ཡོངས་སུ་མཐོང་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་རྣམས་དང་ཐོབ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། འདི་གཉིས་ཀྱིས་རྐུན་པོ་འབྱིན་པ་དང་སྒོ་གཏན་འཛུད་པའི་ཚུལ་དུ་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་ན་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་སྤྱོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ཐོབ་པ་སྤོང་བར་བྱེད་ལ། སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཐོབ་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་ན་དེའི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་བདུན་གྱི་ཐོབ་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་ན་དེའི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་གོང་མ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་
Chinese
即，对于痛苦，知法的忍（藏文），对于痛苦，知法（藏文），对于痛苦，随知法的忍（藏文），对于痛苦，随知法（藏文），这是缘于痛苦之谛的四个刹那。同样地，也应将其应用于集、灭、道之谛。其中，知法的忍（藏文）和知法的八个刹那（藏文）是欲界烦恼的对治。随知忍（藏文）和随知法的八个刹那（藏文）是色界和无色界烦恼的对治。对此，经中说：“世间法之最胜，知法忍（藏文）是无漏。”因此，完全舍弃道上随知之智的刹那，此前的就是见道，因为随知之智本身就是见道的圆满。在第十六个心刹那，认为存在先前没有的应知，但没有应见，因为忍本身就是见的体性。通过修道完全摄集的道之随知，应从《法蕴论》中明确，即：“未见而见故，为见道，其中有十五个刹那。”经中如是说。其中，忍的刹那本身，因其能断除烦恼，故是无间道之体性。智的刹那则是解脱道之体性。简而言之，烦恼可分为五种，即由苦、集、灭、道和修所断。其中，见苦所断有十种，即贪欲、嗔恚、我慢、无明、怀疑这五种，以及有身见、边执见、邪见、见取见、戒禁取见这五种，共十种。见集和见灭所断的有七种，即上述那些，除了有身见、边执见、戒禁取见之外的其余
English
That is, for suffering, the forbearance of knowing the Dharma (Tibetan), for suffering, knowing the Dharma (Tibetan), for suffering, the forbearance of subsequent knowing (Tibetan), for suffering, subsequent knowing of the Dharma (Tibetan), these are the four moments focused on the truth of suffering. Similarly, it should also be applied to the truths of origin, cessation, and path. Among them, the forbearance of knowing the Dharma (Tibetan) and the eight moments of knowing the Dharma (Tibetan) are the antidotes to the afflictions that operate in the desire realm. The forbearance of subsequent realization (Tibetan) and the eight moments of subsequent knowing of the Dharma (Tibetan) are the antidotes to the afflictions that operate in the form and formless realms. Regarding this, it is said: "From the supreme Dharma of the world, the forbearance of knowing the Dharma (Tibetan) is without outflows." Therefore, having completely abandoned the moment of wisdom of subsequent realization on the path, what precedes it is the path of seeing, because the wisdom of subsequent realization itself is the completion of the path of seeing. In the sixteenth moment of mind, it is believed that there exists something to be known that did not exist before, but there is nothing to be seen, because forbearance itself is the nature of seeing. The subsequent knowing of the path, which is the path of cultivation completely gathered, should be clarified from the Abhidharma, that is: "Because of seeing what was not seen, it is the path of seeing, in which there are fifteen moments." It is said in the scriptures. Among them, the moment of forbearance itself, because it eliminates afflictions, is the nature of the uninterrupted path. The moment of wisdom is the nature of the path of liberation. In short, afflictions can be divided into five types, namely, those to be abandoned by suffering, origin, cessation, path, and cultivation. Among them, there are ten to be abandoned by seeing suffering, namely, desire, anger, pride, ignorance, and doubt, these five, and the view of the aggregates as self, the view of holding to extremes, wrong view, the view of holding views as supreme, and the view of holding to ethics and vows as supreme, these five, totaling ten. There are seven to be abandoned by seeing origin and seeing cessation, namely, those mentioned above, except for the view of the aggregates as self, the view of holding to extremes, and the view of holding to ethics and vows as supreme, the remaining
Chinese
这些是。通过见道所要断除的有八种，即那七种以及戒律和视苦行为殊胜。通过修道所要断除的有四种，即贪欲、嗔恚、我慢和无明，这些是欲界的。在色界和无色界中，也是那些，除了嗔恚之外，剩余三种。因此，烦恼共有九十八种。也就是：彼等十与七七八，见除三二除之外，欲中苦等次第断，四为修断应知晓，嗔恚除外彼等性，色界无色亦相同，如是九十八种欲。如是宣说。其中，在世间法之顶的随行之后，当生起苦法智忍时，断除在欲界中所行的苦的十种获得，因为其本身是智慧的自性，所以是苦见之体性。苦法智忍所断除的是以忍完全见到的苦的决定的自性，那也是与相应者们和获得一同生起的。因此，所有的忍都是见苦等的自性，而所有的智都是决定的自性，这两者以驱逐盗贼和关闭门户的方式断除所有的烦恼。同样，当生起苦随法智忍时，断除在色界和无色界中所行的苦见所要断除的十八种获得，而苦法智也与那相同的相应的获得一同生起。当生起集法智忍时，断除其所要断除的烦恼，即在欲界中所行的七种烦恼的获得。法智也与那相同的相应的获得一同生起。当生起集随法智忍时，因为其所要断除的烦恼是上界者。
English
These are. There are eight things to be abandoned by seeing the path, namely those seven and the view of holding morality and asceticism as supreme. There are four things to be abandoned by meditation, namely desire, anger, pride, and ignorance, these are of the desire realm. In the form and formless realms as well, there are those same ones, except that anger is removed in all cases, leaving three remaining. Therefore, there are ninety-eight afflictions. That is: Those ten and seven, seven, eight, Except for the three two views, In desire, suffering and so on, Are gradually abandoned by seeing. Four are to be abandoned by meditation. Except for anger, those same ones, The form realm, formless, are the same. Thus, ninety-eight are desired. It is said. Among them, following the supreme worldly dharma, when the forbearance of knowing the dharma of suffering arises, the ten attainments of suffering that are practiced in the desire realm are abandoned, because it is the nature of wisdom itself, therefore it is the nature of seeing suffering. The suffering that is abandoned by the knowledge of the dharma of suffering is the nature of the determination of suffering that is completely seen by forbearance, and that also arises together with the corresponding ones and the attainment. Therefore, all forbearances are the nature of seeing suffering and so on, and all knowledges are of the nature of determination, these two abandon all afflictions in the manner of expelling thieves and closing doors. Similarly, when the forbearance of the subsequent knowledge of the dharma of suffering arises, the eighteen attainments of suffering that are practiced in the form and formless realms that are to be abandoned by seeing are abandoned, and the knowledge of the dharma of suffering also arises together with the corresponding attainment that is the same as that. When the forbearance of knowing the dharma of origination arises, the attainment of the seven afflictions that are practiced in the desire realm, which are the afflictions to be abandoned by it, is abandoned. The knowledge of the dharma also arises together with the corresponding attainment that is the same as that. When the forbearance of the subsequent knowledge of the dharma of origination arises, because the afflictions to be abandoned by it are those of the upper realm.