Tibetan
པའི་ཐོབ་པ་བཅུ་གཉིས་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ། རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྤྱོད་པའི་བདུན་གྱི་ཐོབ་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ། ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །འགོག་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་ན། དེའི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གོང་མ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཐོབ་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ། རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་དེའི་སྤང་བར་བྱ་ བའི་ཉོན་མོངས་པ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སྤྱོད་པ་བརྒྱད་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ། ཆོས་ཤེས་པ་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཐོབ་པ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེ་པར་འགྱུར་རོ། །ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་སྐྱེ་བ་ན་དེའི་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་གོང་མ་པ་བཅུ་བཞིའི་ཐོབ་པ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་ལམ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཐོབ་པ་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དེར་ནི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་དེའི་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ཀྱང་དེ་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་དབྱེ་བས་བཅུར་འགྱུར་ལ། བཅུ་པོ་དེ་དག་རེ་རེ་ཞིང་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་དགུར་བྱས་ཏེ། འཁོར་བ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་བཞི་སྟེ། ས་དགུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་འདོད་ཆགས་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་དགུར་དབྱེ་བ་དང༌། གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ས་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་ང་རྒྱལ་དང༌། མ་རིག་པ་ཡང་རེ་རེ་ཞིང་དགུ་དགུར་དབྱེ་སྟེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན་སའི་རྣམ་པའི་དབྱེ་བས་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡང་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། ས་དང་ས་ལ་ཉེས་རྣམ་དགུ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམས། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེ་རྣམས་ཀྱི། །ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་ཐ་དད་ཕྱིར
Chinese
将要舍弃的十二种获得将会被舍弃，随后的了知也将会与和它相似的获得一同生起。在灭尽道上生起法智忍时，将要舍弃的烦恼是欲界中所行的七种获得将会被舍弃，法智也将会与和它相似的获得一同生起。在灭尽道上生起随法智忍时，将要舍弃的烦恼是上界十二种获得将会被舍弃，随法智也将会与和它相似的获得一同生起。在道上生起法智忍时，将要舍弃的 烦恼是欲界中所行的八种将会被舍弃，法智也将会与和它相似的获得一同生起。在道上生起随后的了知忍时，将要舍弃的烦恼是上界十四种获得将会被舍弃。仅此而已，安住在道上的瑜伽士被称为进入了入流之因。随后的法智与和它相似的获得一同生起的刹那，就是安住在入流果位上。如此一来，暂时以见道舍弃了所要舍弃之物。在那之后，将会生起修道，它也将舍弃所要舍弃之物。那又以欲界、色界和无色界的差别分为十种，那十种又各自以九种方式来划分。轮回就是欲界和色界的四禅以及无色界的四处，即九地。其中，在欲界中，贪欲、嗔恚、我慢和无明分为九种，色界和无色界的各地之贪欲、我慢和无明也各自以九种方式来划分。如此一来，以地的种类来划分，就变成了八十一种，以这种方式，修道也是八十一种。即：地与地之过患有九种，同样地，功德也是如此，因为小、中、大等的细微差别。
English
The twelve acquisitions to be abandoned will be abandoned, and subsequent knowledge will also arise together with the acquisition that is similar to it. When the forbearance of knowledge of Dharma arises on the path of cessation, the afflictions to be abandoned are the seven acquisitions that operate in the desire realm will be abandoned, and knowledge of Dharma will also arise together with the acquisition that is similar to it. When the subsequent forbearance of knowledge of Dharma arises on the path of cessation, the afflictions to be abandoned are the twelve acquisitions of the upper realms will be abandoned, and subsequent knowledge of Dharma will also arise together with the acquisition that is similar to it. When the forbearance of knowledge of Dharma arises on the path, the afflictions to be abandoned are the eight that operate in the desire realm will be abandoned, and knowledge of Dharma will also arise together with the acquisition that is similar to it. When the subsequent forbearance of knowledge arises on the path, the afflictions to be abandoned are the fourteen acquisitions of the upper realms will be abandoned. This much is enough, and the yogi who abides on the path is called having entered the cause of stream-entry. The moment when subsequent knowledge of Dharma arises together with the acquisition that is similar to it is precisely the state of abiding in the fruit of stream-entry. In this way, for the time being, the path of seeing has abandoned what is to be abandoned. After that, the path of cultivation will arise, and it will also abandon what is to be abandoned. That is also divided into ten kinds by the distinction of the desire realm, the form realm, and the formless realm, and each of those ten kinds is further divided into nine kinds. Samsara is the desire realm, the four dhyanas of the form realm, and the four formless realms, which are the nine grounds. Among them, in the desire realm, desire, anger, pride, and ignorance are divided into nine kinds, and the desire, pride, and ignorance of each of the grounds of the form and formless realms are also divided into nine kinds. In this way, by dividing the types of grounds, it becomes eighty-one kinds, and in this way, the path of cultivation is also eighty-one kinds. That is: There are nine kinds of faults in each ground, and similarly, the qualities are also like that, because of the subtle differences of small, medium, large, etc.
Tibetan
། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་བྲག་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ས་རེ་རེ་ཞིང་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དང་པོ་ཆེན་པོ་ཆེན་པོའི་ནས་ཐ་མ་ཆུང་དུ་ཆུང་དུའི་བར་ཉིད་ལ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡང༌། དང་པོ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་དུ་ཡིན་ལ། ཐ་མ་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྩོལ་བས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ལ། རྩོལ་བ་ཡང་དང་པོ་མ་ གོམས་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་ཆུང་ངུའི་བར་མ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནས་མཐར་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོའི་བར་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུས་སྤོང་བར་འགྱུར་ལ། ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ནི་ཆེན་པོའི་ཆེན་བོས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཁྲུས་མཁན་གྱི་གོས་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཅུ་རྩ་གཅིག་པོ་འདི་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ལས་རེ་རེ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ན་རེ་རེ་ཞིང་པར་ཆད་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གང་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་སྤང་བའི་བར་ནི་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ། དྲུག་པ་སྤངས་པ་ནི་ཕྱིར་འོང་བ་ཉིད་དོ། །ཉོན་མོངས་པའི་རྣམ་པ་བདུན་པ་དང་བརྒྱད་པ་སྤངས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་ལ་ཞུགས་པའོ། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དགུ་པ་སྤངས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་འོང་བ་ཉིད་དོ། །སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་ཆ་བརྒྱད་སྤངས་པའི་བར་ནི་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུ་ལ་ཞུགས་པའོ། །དགུ་པ་སྤོང་བ་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་ལ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཟད་པ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་ཆུང་ངུ་དང་བར་མ་དང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བའི་ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ནི་དགྲ་བཅོམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དག་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བའི་བར་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་མང་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་གང་མི་གཡོ་བའི་ཆོས་ཅན་གཅིག་པུ་ལ་ནི་དེའི་ཚེ་ཟད་པ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཟད་པ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན་མི་སློབ་པའི་ཤེས་རབ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡིན་པར་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །དེ་ཡང༌། གལ་ཏེ་མི་སྤོང་ཟད་ཤེས་ལས།། མི་སྐྱེའི་བློ་གྲོས་
Chinese
如是说。差别是这样的：每一地，烦恼的行相，从最初的大之又大，到最后的小之又小之间，道的行相也是。最初是小之又小，最后是大之又大。又是为了什么呢？那是对于苦谛等见者，再三努力修习的缘故。努力也是，最初未熟悉的时候，就生起小之又小，从那之后，也生起小的中间，乃至最后生起大之又大。因此，烦恼的行相大之又大，由道的行相小之又小而断除，小之又小由大之又大而断除，那要像洗衣者的衣服那样理解。在那里，凡以这八十一道的行相，断除烦恼的那些行相中的每一个时，要知道每一个都是无间，并且是解脱道的自性。在那里，凡是断除属于欲界的五种烦恼之间，是入于一来果的因。断除第六种，就是一来者。断除烦恼的第七种和第八种，是入于不来果。断除属于欲界的第九种烦恼，就是不来者。断除有顶的八分之间，是入于阿罗汉的因。断除第九种无间道，叫做金刚喻定，解脱道叫做尽智。尽智生起，小、中、大的差别，断除三界的那些所有烦恼，就成为阿罗汉。那些是修道。又由动摇和不动的差别，而成为多种。在那里，凡是不动的法性唯一者，那时就生起尽智。如果不是尽智，就生起无学慧，那些所有也都是阿罗汉，没有差别。又是，如果不断除尽智，就不会生起无学慧。
English
Thus it is said. The distinction is this: For each ground, the aspects of affliction, from the initial great of the great to the final small of the small, the aspects of the path are also. The initial is the small of the small, and the final is the great of the great. And why is that? It is because of repeatedly striving to meditate on those who have seen the truth of suffering, etc. And the striving is also, in the initial, unfamiliar state, the small of the small will arise. From that, the intermediate of the small will also arise, and finally, the great of the great will arise. Therefore, the great of the great aspect of affliction is abandoned by the small of the small aspect of the path, and the small of the small is abandoned by the great of the great. That should be understood like the clothes of a washerman. There, when each of those eighty-one aspects of the path abandons each of those aspects of affliction, it should be understood that each one is uninterrupted and is the nature of the path of liberation. There, whoever abandons the five aspects of affliction belonging to the desire realm is entering the cause of once-returner. Abandoning the sixth is the once-returner itself. Abandoning the seventh and eighth aspects of affliction is entering the fruit of non-returner. Abandoning the ninth affliction belonging to the desire realm is the non-returner itself. Up to abandoning the eight parts of the peak of existence is entering the cause of Arhat. Abandoning the ninth uninterrupted path is called Vajra-like Samadhi, and the path of liberation is called Exhaustion-Knowledge. When Exhaustion-Knowledge arises, abandoning all those afflictions of the three realms with the distinction of small, intermediate, and great, one becomes an Arhat. Those are the paths of meditation. And again, it becomes many kinds by the distinction between moving and unmoving. There, for the one who is solely of the nature of unmoving, at that time Exhaustion-Knowledge will arise. If it is not Exhaustion-Knowledge, then the Wisdom of No More Learning will arise, and all of those are also Arhats, there is no difference. And again, if Exhaustion-Knowledge is not abandoned, the Wisdom of No More Learning will not arise.