Tibetan
དེ་ལ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཡན་ལག་ཅན་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དེ་རྟོག་པ་གསུམ་དང༌། དེ་རྣམས་ཉིད་སྐྱེ་བའི་ རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །གསུམ་པར་ནི་གང་ཟག་ལ་དམིགས་པའི་འཛིན་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྤོང་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བདག་གཅིག་པུ་ཉིད་དང༌། རྒྱུའི་བདག་དང༌། ལྟ་བ་པོ་ཡང་བདག་ཡིན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འཛིན་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འཛིན་པ་དང༌། མཐོང་བ་འཛིན་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་འཛིན་པ་དང༌། དོན་བྱས་པ་ཉིད་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །བཞི་པར་ནི་བརྟགས་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་གནས་པའི་འཛིན་པ་པོའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་རྣམ་པ་དགུ་སྤོང་སྟེ། དེ་ལ་ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་ཉིད་ལ་འཛིན་པ་པོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བར་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བར་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དང་མི་སློབ་པའི་ལམ་དུ་བརྟགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པའོ། །དེ་དག་ནི་སྦྱོར་བ་ལྷན་ཅིག་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་ཁྱད་པར་དུ་རྟོགས་པས་མེ་དང་འདྲ་བའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞི་པའོ། །གནས་སྐབས་འདིར་ནི་རྣལ་འབྱོར་པའི་མོས་པ་གཙོར་གྱུར་པ་ཉིད་དང༌། ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་མོས་པས་སྤྱོད་བའི་ས་ཞེས་བྱ་བར་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བཅུ་གཅིག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ནི་རྒྱུའི་གནས་སྐབས། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་ལས་གཞན་པ་བསྒོམ་བདག་ཅན། །སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་དེ་སྐྱེས་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་བ་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པ་ དང། ལམ་རེ་རེ་ཞིང་སྤང་བར་བྱ་བ་བཅུ་བཅུ་ཡོད་པས་ན་བཞི་བཅུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ཁོང
Chinese
因此，对于完全清净的支分——蕴、界、处，有三种分别念：即对于这些本身的生起之分别念，对于内空性等等的分别念，对于波罗蜜多等等的分别念，对于见道的分别念，对于修道的分别念，对于无学道的分别念。第三，舍弃九种以人为对象的执著者的分别念，即：对于称为执著自身相续为我的分别念，以及唯一的我，常恒的我，作者也是我，同样，执著一切烦恼，执著离贪，执著见，执著修，执著已作之事的分别念。第四，舍弃九种存在于所观察之补特伽罗上的执著者的第二种分别念，即：对于蕴、处、界本身执著为执著者本身的分别念，对于观察缘起之分别念，对于观察清净之分别念，以及对于观察见道和修道、殊胜道和无学道之四种分别念。这些是与加行同时获得的智慧之火的差别，因此是第四种生起如火之心。在此阶段，瑜伽士的意乐是主要的，并且由于是如前所说的功德之基础，因此这被称为以有漏意乐行持之地。如是，从上到上，由于是功德之基础，因此应知有十一种无漏地。其中，因的阶段，具有十波罗蜜多的自性。除此之外，具有修习之自性。第一种发心具有见道的自性，因此当它生起时，瑜伽士将舍弃一百一十二种烦恼。即：欲界的苦、集、灭、道，每一种都有十种应舍弃的，因此有四十种。同样，色界和无色界的...
English
Therefore, regarding the perfectly purified limbs—the aggregates, elements, and sense bases—there are three kinds of conceptualization: namely, the conceptualization of the arising of these themselves, the conceptualization of emptiness and so forth, the conceptualization of the perfections and so forth, the conceptualization of the path of seeing, the conceptualization of the path of meditation, and the conceptualization of the path of no more learning. Thirdly, one abandons nine kinds of conceptualization of the grasper that focuses on a person, namely: the conceptualization called grasping one's own continuum as self, as well as the self as singular, the self as constant, the agent as also the self, and similarly, grasping all afflictions, grasping detachment from desire, grasping seeing, grasping meditation, and the conceptualization of grasping what has been done. Fourthly, one abandons nine kinds of the second conceptualization of the grasper that abides in the person being examined, namely: the conceptualization of grasping the aggregates, sense bases, and elements themselves as the grasper itself, the conceptualization of examining dependent arising, the conceptualization of examining purification, and the four conceptualizations of examining the paths of seeing and meditation, the special path, and the path of no more learning. These are the fourth kind of generation of fire-like mind, because one realizes the difference of the fire of wisdom that is obtained simultaneously with application. In this stage, the yogi's intention is the main thing, and because it is the basis of the qualities as previously stated, this is said to abide in the ground of practice with defiled intention. Thus, from higher to higher, because it is the basis of qualities, one should know that there are eleven undefiled grounds. Among these, the stage of cause has the nature of the ten perfections. Other than that, it has the nature of meditation. The first bodhicitta has the nature of the path of seeing, so when it arises, the yogi will abandon one hundred and twelve afflictions. Namely: suffering, origin, cessation, and path of the desire realm, each having ten to be abandoned, so there are forty. Similarly, the form and formless realms...
Tibetan
་ཁྲོ་བ་བཞི་བཏོན་ན་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་ས་དགུ་པོ་ནི་བསྒོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་སུ་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་སྤོང་བ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་དང་ལོག་པར་ལྟ་བ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་དང་ང་རྒྱལ་དང་མ་རིག་པ་སྟེ་གོང་མའི་ཁོང་ཁྲོ་བ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བཅུ་གཉིས་སྤངས་པ་དང༌། འཛམ་བུའི་གླིང་གི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་ཇི་སྲིད་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ལ་ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་གྱུར་པར་མི་ནུས་པ་དེ་སྲིད་ས་དང་པོའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཚིམ་པར་མཛད་པས་ཀུན་དུ་འཛིན་པར་སྤྱོད་པས་གཏེར་ཆེན་པོ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ལྟུང་བ་ཕྲ་མོའི་དྲི་མ་སྤོང་བར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་གླིང་བཞི་པའི་དབང་ཕྱུག་ཏུ་གྱུར་ཀྱང་ཇི་སྲིད་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་ས་གཉིས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་རིན་ཐང་མེད་པའི་རིན་པོ་ཆེ་རྣམས་དེ་ལས་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་རིན་པོ་ཆེའི་འབྱུང་གནས་དང་འདྲའོ། །དེ་ནུས་ན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུ་ཐོབ་པས་གསུམ་པོ་འོད་བྱེད་པའི་སའོ། །དེ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་པའི་བདག་པོར་གྱུར་ཀྱང་ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པ་ན། མི་སྡུག་པའི་ཉེ་བར་འཚེ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་བསྐྱོད་པས་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དང་འདྲའོ། །ནུབ་པར་གྱུར་ནས་ནི་དེའི་མཐུས་ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་འཐབ་བྲལ་གྱི་བདག་པོར་གྱུར་ཀྱང་ཇི་སྲིད་བདེན་པ་བསྒོམ་པར་མི་ནུས་པ་ན་དེ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ལ་བརྟན་པས་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲའོ། །ནུས་པར་གྱུར་ནས་བདུད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པས་ན་ས་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བའོ། །དེ་དགའ་ལྡན་གྱི་བདག་པོར་གྱུར་ཀྱང་ཇི་སྲིད་མཚན་མ་མེད་པ་བསྒོམ་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་མི་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་ གཡེང་བས་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས་ནི་རི་བོ་དང་འདྲའོ། །ནུབ་པར་གྱུར་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་གྱུར་པས་ན་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་སའོ། །དེ་འཕྲུལ་དགའི་ལྷའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ཀྱང་དེ་སྲིད་གླགས་སྐབས་མེད་པར་བསྒོམ་མི་ནུས་པ་དེ་སྲིད་དེ་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནད་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱེད་པ
Chinese
如果减去四个，就是七十二。其余的九地是修习的自性。在这些地中修习，就能断除十六种应断之法。例如，对于无分别，俱生之见取蕴见和邪见，以及贪欲、嗔恚、我慢和无明，除了上界的嗔恚之外。这样就断除了百一十二种烦恼。即使成为赡部洲的统治者，只要仍然明知故犯微细的堕罪，就无法生起初地之心。由于使无量众生的心续感到满足，普遍摄持而行，因此如同大宝藏。能够断除微细堕罪的垢染，因此第二地是无垢地。即使成为四大洲的统治者，只要仍然无法进入所有世间禅定，那么就是第二地。它能使一切无价珍宝从中产生，因此如同珍宝的来源。如果能够做到，就能获得禅定的力量，因此第三地是发光地。即使成为三十三天之主，只要仍然无法修习菩提分，那么一切不可爱的近恼都无法动摇他，因此如同大海。如果能够做到，凭借这种力量，第四地就是发光地。即使成为无诤之主，只要仍然无法修习真谛，那么他依靠正确的智慧，因为不可动摇，所以如同金刚。如果能够做到，一切魔众都无法压制他，因此第五地是极难调伏地。即使成为兜率天的统治者，只要仍然无法使无相的修习自然成就，那么一切所缘都散乱，无法成就，因此如同山王。如果能够做到，一切佛法都现前，因此第六地是现前地。即使成为化乐天的天王，只要仍然无法修习无间断，那么两种障碍就会使疾病完全平息
English
If four are subtracted, it becomes seventy-two. The remaining nine grounds are the nature of cultivation. By cultivating in these grounds, one can abandon the sixteen things to be abandoned. For example, with regard to non-discrimination, the co-emergent view of the aggregates and wrong views, as well as desire, anger, pride, and ignorance, except for the anger of the higher realms. Thus, one abandons one hundred and twelve afflictions. Even if one becomes the ruler of Jambudvipa, as long as one still knowingly commits subtle downfalls, one cannot generate the mind of the first ground. Because one satisfies the minds of limitless beings and universally engages in holding, it is like a great treasure. Being able to abandon the stains of subtle downfalls, the second ground is therefore the stainless ground. Even if one becomes the ruler of the four continents, as long as one still cannot enter into the samadhi of all worldly beings, then it is the second ground. It causes all priceless jewels to arise from it, therefore it is like the source of jewels. If one can do it, one obtains the power of samadhi, therefore the third ground is the illuminating ground. Even if one becomes the lord of the Thirty-three, as long as one still cannot cultivate the aspects of enlightenment, then all unpleasant near-afflictions cannot shake him, therefore it is like a great ocean. If one can do it, by that power, the fourth ground is the radiant ground. Even if one becomes the lord of No-Strife, as long as one still cannot cultivate the truth, then he relies on correct wisdom, because he is unshakeable, so he is like a vajra. If one can do it, all the hosts of demons cannot subdue him, therefore the fifth ground is the extremely difficult to tame ground. Even if one becomes the ruler of Tushita, as long as one still cannot make the cultivation of the signless naturally accomplished, then all objects are scattered, and one cannot accomplish it, therefore it is like a mountain king. If one can do it, all the Buddha's teachings become manifest, therefore the sixth ground is the manifest ground. Even if one becomes the king of the gods of Nirmāṇarati, as long as one still cannot cultivate without interruption, then the two obscurations will completely pacify diseases.