Tibetan
ན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཁྱབ་པ་པོ་མེད་པས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདིས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་སེམས་ཙམ་ལས་ཡོངས་སུ་བཟླས་ལ་གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱང་སྣང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་དུ་བཟླ་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན། སེམས་ཙམ་ལས་ནི་བཟླས་ནས་སུ། །སྣང་བ་མེད་ལས་བཟླ་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཡང་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཚན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། །སྣང་མེད་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །དེ་ཡིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཐོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་དང་འགྲོ་དང་ལྡང་དང་འདུག་པ་དང༌། །ཉལ་ནའང་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན། །མཐོང་དང་ཐོས་དང་དེ་བཞིན་བསྒོམ། །མྱོང་དང་རེག་པར་དེ་བསྒོམ་ཡང༌། །ཤེས་རབ་མིག་ནི་དག་པའི་བདག །རྣམ་པར་དཔྱོད་ལ་གཅིག་ཏུ་བརྩོན། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མི་ཤེས་པས། །མཐོང་ནའང་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་འདི་ཉིད་ནི་གང་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་བརྟགས་ན་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ལས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་ཅི་ཡང་མ་གཟིགས་ པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པ་མཐོང་བ་གང་ཞེ་ན། གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་བ་མེད་པའོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱང་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལ་མཐོང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་འདོད་ཀྱི་གཉིད་ལོག་པའམ། མིག་བཙུམས་པ་དང་འདྲ་བར་གང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྡང་བ་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྩ་བ་ཅན་གྱི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་དེ་སྤངས་པར་འགྱུར་
Chinese
因为如此，既然没有周遍者，那么也没有需要周遍的事物。因此，通过这种辨析，因为是无戏论的缘故，应当了知众生是法身的自性，并从唯心上完全忆念，以一和多等方式，将真如也忆念为无显现的方式。因此说：从唯心上忆念后，从无显现上忆念。无戏论的方式也安住于无显现中，这就是真如。在名为大乘中，名称的另一种形式称为大印，说它将被见到。即：安住于无显现的瑜伽士，他将见到大乘。以及行走、站立、坐卧，都处于等持中。见闻以及如是修，感受和触碰也如是修。智慧之眼是清净的自性，精勤于辨析。由于不了解一切法，即使见到也并非见到。见到此真如，如果以智慧辨析，以正确的智慧见到，就不会见到一切法。对此，世尊母经中说：佛陀世尊的智慧之眼是什么呢？就是什么也不见。同样，什么是见到胜义谛呢？就是不见一切法。如是所说。因此，真如的瑜伽士们，即使安住于一切行为中，即使已经见到一切法，也如同未见。如是之境，被称为无见，并非如同睡眠或闭眼一般，什么也不作意。如果那样，因为没有舍弃习气，就像从无想等持中起身一样，又会产生对色等显现执着的习气之根的贪欲等，因此不会成为瑜伽士。因为无始时期的对色等显现的执着，仅仅不作意是无法完全舍弃的，即使通过无想等持等也无法舍弃。
English
Because of this, since there is no pervader, there is also nothing to be pervaded. Therefore, through this analysis, since it is non-elaboration, one should know that beings are the nature of the Dharmakaya, and completely recollect from the mind-only, and in the manner of one and many, etc., one should also recollect Suchness as the manner of non-appearance. Therefore, it is said: Having recollected from the mind-only, one should recollect from non-appearance. The manner of non-elaboration also abides in non-appearance, and that is Suchness. In what is called Mahayana, another form of the name is called Mahamudra, and it is said that it will be seen. That is: The yogi who abides in non-appearance, he will see the Mahayana. And walking, standing, sitting, and lying down, one is in equanimity. Seeing, hearing, and likewise meditating, feeling and touching are also meditated upon. The eye of wisdom is the nature of purity, and one strives diligently in analysis. Because one does not know all dharmas, even if one sees, it is not seeing. Seeing this Suchness, if one analyzes with wisdom, seeing with correct wisdom, one will not see all dharmas. Regarding this, in the Bhagavati Mother Sutra, it is said: What is the wisdom eye of the Buddha Bhagavan? It is that which does not see anything. Similarly, what is seeing the ultimate truth? It is not seeing all dharmas. Thus it is said. Therefore, the yogis of Suchness, even abiding in all activities, even if they have seen all dharmas, it is as if they have not seen. Such a state is called non-seeing, and it is not like falling asleep or closing the eyes, not attending to anything. If that were the case, because the habitual tendencies have not been abandoned, just as one rises from the samadhi of non-perception, one would again generate attachment, etc., rooted in the habitual tendencies of clinging to appearances such as form, etc., and therefore one would not become a yogi. Because the clinging to appearances such as form, etc., from beginningless time, cannot be completely abandoned merely by not attending to it, and even through the samadhi of non-perception, etc., it cannot be abandoned.
Tibetan
རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་མ་སྤངས་པར་དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤང་པར་ཡང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པར་ཚ་བ་སྤོང་མི་ནུས་པ་དང་འདྲའོ། །དེ་བས་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བར་བྱའི། །ཚེར་མ་འབྱིན་ལ་ལྟ་བུར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ཡང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཕན་ཚུན་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇུག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཞི་གནས་ཀྱི་སྣང་བ་སྐྱེས་པར་གྱུར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཐེ་ཚོམ་དང་བུལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དང་བྲལ་བས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་དང་བྲལ་ནས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ནི་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་ཡང༌། ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དེས། །འདི་ནི་ རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་པ་གང་མངོན་སུམ་དུ། །གནས་པ་ཀུན་མཁྱེན་བཅོམ་ལྡན་འགྱུར། །དེ་ལྟར་རིམ་པ་འདིས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དག་གིས་སམ། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དབང་པོ་རབ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱས་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །དེ་ཡང་འཕགས་པ་ག་ཡ་མགོའི་རི་ལས། གཉིས་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་མདོར་བསྡུས་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་ནི་སྦྱིན་བ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་དང་བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕྱེ་བ་སྟེ། ད་ཉིད་ཀྱང་འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་ལ་སོགས་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པའོ། །ཤེས་རབ་ནི་ཐབས་དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་རྒྱུའོ། །དེས་ཀྱང་ཐབས་ཡང་དག་པར་བརྟགས་ནས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉམས་སུ་ལེན་པས་སྔགས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་དུག་སྤྱོད་པ་དང་འདྲ་བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་མདོ་དེ་ཉིད་ལས་ཐབས་ནི་བསྡུ་བ་
Chinese
若。对于色等境，若未断除怀疑，则亦不能断除作意，如未断除火，则不能断除热。是故，应以断除怀疑之种子，而遣除对色等之显现执着。应如拔刺一般，是为决定。断除怀疑之种子，亦应使止观二者相互顺应而行。彼亦于心一境性之止观生起之时，以智慧之眼进行辨析之瑜伽士，其怀疑得以消除。远离彼，则远离对色等之显现执着。远离彼之后，亦能证悟一切法无实有，彼即是智慧之波罗蜜多。又，彼时止观二者即是彼之自性，彼即是极度不分别之瑜伽。即： 断除一切分别者， 此乃殊胜之瑜伽。 瑜伽士何者现量中， 安住即成遍知薄伽梵。 如是次第，以止观或上师之口诀，生起薄伽梵母智慧，菩萨具足殊胜能力之故，以彼决定之因，证悟不退转，并善入智慧波罗蜜多之体性，以及布施等方便。又，圣者伽耶山顶经中云：此二者乃菩萨道之简要归纳，即方便与智慧。方便即布施等波罗蜜多，以及无量和摄事物等之差别。此亦于圣者无尽慧和宝云等经中所说。智慧乃如实决断方便之因。彼亦于如实观察方便之后，以无颠倒的方式，如实修持自他之利益，如以咒语加持之毒药一般，不会成为一切烦恼。彼经中亦云，方便乃摄集。
English
If one has not abandoned doubt about objects such as form, one cannot abandon focusing on them. It is like not being able to abandon heat without abandoning fire completely. Therefore, one should eliminate attachment to appearances such as form by abandoning the seed of doubt. It is certain that it should be done like pulling out a thorn. Abandoning the seed of doubt should also be done by making calm abiding and insight mutually compatible. When the appearance of calm abiding, which is characterized by one-pointedness of mind, arises, the doubts of the yogi who discerns with the eye of wisdom will be dispelled. By being separated from that, one is separated from attachment to appearances such as form. Also, having separated from that, one realizes that all phenomena are without substance, and that is the perfection of wisdom. Moreover, at that time, calm abiding and insight are of that nature, and that is the yoga of supreme non-discrimination. That is: By abandoning all discriminations, This is the supreme yoga. Whatever yogi manifestly Abides becomes the all-knowing Bhagavan. Thus, in this order, through calm abiding and insight, or through the oral instructions of the lama, the Bhagavan generates the mother of wisdom. Because the Bodhisattva is endowed with great power, by the cause of that certainty, he realizes non-retrogression, and fully engages in the nature of the perfection of wisdom, as well as in means such as generosity. Moreover, in the Noble Gaya Head Mountain Sutra, it is said: These two are a concise summary of the path of the Bodhisattva, namely means and wisdom. Means are the perfections such as generosity, and the distinctions such as immeasurables and the objects of gathering. This is also stated in the sutras such as the Noble Inexhaustible Intelligence and Jewel Cloud. Wisdom is the cause of completely determining means without error. Also, having properly examined the means, one practices the benefit of oneself and others as it is, without error, like using poison that is seized by mantra, and one will not become completely afflicted. Also, in that same sutra, it says that means is gathering.