Tibetan
་དང༌། ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་ཆགས་པའོ། །དེའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་མི་གཙང་བ་ཡང་རྣམ་པ་དགུ་སྟེ། དེ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དབྱིབས་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་བམ་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ལུས་ཀྱི་རེག་པ་ལ་ཆགས་པའི་ནི་འབུས་གཞིགས་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ལུས་ཀྱི་དྲི་ལ་ཆགས་བའི་ནི་རྣམ་པར་རུལ་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ལུས་མཛེས་པ་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རྣམ་པར་དམར་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ལུས་ཀྱི་ཁ་དོག་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རྣམ་པར་བསྔོས་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཤ་རྒྱས་པ་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རྣམ་པར་ཟོས་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ལུས་དང་ཡན་ལག་གི་རྩེ་འཇོ་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རྣམ་པར་འཐོར་བའི་འདུ་ཤེས་སོ། །སོའི་མཛེས་པ་ལ་ཆགས་པའི་ནི་རུས་གོང་གི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ལ་ཆགས་པའི་གཉེན་པོ་ནི་རྣམ་པར་ཚིག་པའི་འདུ་ཤེས་སོ། །ཞེ་སྡང་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་བྱམས་པ་བསྒོམ་པའོ། །གཏི་མུག་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་གཉེན་པོ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་བསྒོམ་པའོ། །གང་གི་ཚེ་སེམས་དེར་མངོན་པར་མི་དགའ་བར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་ཏིང་ངེ་ འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ་བསམ་པ་དང༌། མི་དགའ་བའི་སྐྱོན་ལ་བསམ་པས་དེ་ཡང་ཞི་བར་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་གཉིད་དང་རྨུགས་པ་ལས་སེམས་ཞུམ་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་བསྒོམ་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཞུམ་པ་དེ་ཡང་ཞི་བར་བྱའོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་སྔོན་དགོད་པ་དང༌། རྩེ་ཞིང་དགའ་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པས་སེམས་བར་སྐབས་སུ་རྒོད་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་མི་རྟག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དེ་ཡང་ཞི་བར་བྱའོ། །ཡང་གང་གི་ཚེ་ཞུམ་པ་དང༌། རྒོད་པ་དག་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆ་མཉམ་པར་འཇུག་ཅིང་སེམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པར་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ་བསྒྲིམ་པ་དང་གློད་པས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱས་ཏེ། གལ་ཏེ་སེམས་མཉམ་པར་འཇུག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་བསྒྲིམ་པ་བྱས་ན། དེའི་ཚེ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་རོ། །ལེ་ལོ་དང་ནི་དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་ཞུམ་རྒོད་མི་རྩོལ་བ་དང་རྩོལ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཐམས་ཅད་ཉེས་པར་འགྱུར། །དད་སོགས་སེམས་ཉིད་དེ་ཡི་གཉེན་པོ་ཡིན། །མདོར་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་དྲུག་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ལེ་ལོ་དང༌། དམིགས་པ་བརྗེད་པ་དང༌། ཞུམ་པ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། བསྒྲིམས་པ་དང༌། མ་བསྒྲིམས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོར་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད
Chinese
，以及对颜色和形状的执着。其对治的九种不净观是这样的：对于执着于形状的，其对治是观想肿胀；对于执着于身体的触感，其对治是观想虫咬；对于执着于身体的气味，其对治是观想腐烂；对于执着于身体的美丽，其对治是观想血红；对于执着于身体的颜色，其对治是观想青瘀；对于执着于身体的丰满，其对治是观想被吃；对于执着于身体和肢体的嬉戏，其对治是观想分散；对于执着于牙齿的美丽，其对治是观想骨骸；对于执着于颜色和形状的，其对治是观想烧焦。对于由嗔恨产生的散乱，其对治是修习慈爱。对于由愚痴产生的散乱，其对治是修习缘起。当见到心不悦时，应思维禅定的功德和不悦的过患，这样也能平息不悦。当见到心因昏睡和沉没而萎靡时，应修习光明想，并作意欢喜，作意佛等的功德，这样也能平息萎靡。又，当见到心因忆念往昔的欢笑、嬉戏和快乐而间歇性地掉举时，应作意无常，这样也能平息掉举。又，当见到心远离了沉没和掉举，以平等的方式安住，并以自性而住时，应通过收紧和放松来保持舍。如果心已经安住于平等，仍然进行收紧，那么心就会散乱。懒惰和忘记所缘，以及沉没、掉举、不作功和作功，这些都会成为禅定的过患。信心等心性是它们的对治。总之，所有禅定的过患有六种，即懒惰、忘记所缘、沉没、掉举、收紧和不收紧。对于这些，有八种对治的精进。
English
, and attachment to color and shape. The nine kinds of impurity as antidotes to this are as follows: The antidote for those attached to shape is the perception of swelling. The antidote for those attached to the touch of the body is the perception of being gnawed by worms. The antidote for those attached to the smell of the body is the perception of rotting. The antidote for those attached to the beauty of the body is the perception of being blood-red. The antidote for those attached to the color of the body is the perception of being bluish. The antidote for those attached to the fullness of the flesh is the perception of being eaten. The antidote for those attached to the playfulness of the body and limbs is the perception of being scattered. The antidote for those attached to the beauty of the teeth is the perception of a pile of bones. The antidote for those attached to color and shape is the perception of being burned. The antidote for distraction arising from hatred is the cultivation of loving-kindness. The antidote for distraction arising from ignorance is the cultivation of dependent origination. When the mind is seen to be displeased, one should contemplate the virtues of samadhi and the faults of displeasure, and thus pacify it. When the mind is seen to be drooping from sleep and drowsiness, one should cultivate the perception of light and attend to joy, attending to the virtues of the Buddha and so on, and thus pacify the drooping. Again, when the mind is seen to be intermittently agitated by remembering past laughter, play, and joy, one should attend to impermanence, and thus pacify the agitation. Again, when the mind is seen to be free from drooping and agitation, abiding in equanimity and abiding by its own nature, one should maintain equanimity by tightening and loosening. If the mind has already settled into equanimity, but one still tightens, then the mind will become distracted. Laziness and forgetting the object, as well as drooping, agitation, non-exertion, and exertion, all become faults of samadhi. Faith and other mind-states are their antidotes. In short, the faults of all samadhi are sixfold, namely laziness, forgetting the object, drooping, agitation, tightening, and non-tightening. For these, there are eight kinds of antidotal effort.
Tibetan
་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དད་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། རྩོལ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་དྲན་པ་དང༌། ཤེས་བཞིན་དང༌། བཏང་སྙོམས་དང༌། སེམས་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བཞི་ནི་ལེ་ལོའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དད་པས་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་དེ་ལ་མངོན་པར་འདོད་པའི་སེམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ལ། མངོན་པར་འདོད་པ་དེ་ལས་རྩོལ་བ་རྩོམ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཀྱང་ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དེ་ལས་ལུས་དང་སེམས་ལེ་ལོ་ལས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལེ་ལོ་སྤང་བའི་ཕྱིར་ བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་བརྗེད་པའི་གཉེན་པོའོ། །ཤེས་བཞིན་ནི་ཞུམ་པ་དང༌། རྒོད་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཞུམ་པ་དང༌། རྒོད་པ་དག་ཉེ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞུམ་པ་དང་རྒོད་པ་མ་ཞི་བའི་དུས་སུ་ནི་མི་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོར་ནི་སེམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞུམ་པ་དང༌། རྒོད་པ་དང༌། ཉེ་བར་ཞི་བར་གྱུར་ནས་གང་གི་ཚེ་སེམས་རང་གི་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་ནི་རྩོལ་བ་ཉེས་པ་ཡིན་པས་དེའི་གཉེན་པོར་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་པོ་དེ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་རྫུ་འཕྲུལ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་མཆོག་ཏུ་ལས་སུ་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མདོ་ལས་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་བ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་འདི་ཉིད་ལས་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ལས། དེ་ལ་སེམས་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱ། ཡང་དག་པར་འཇོག་པར་བྱེད། རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད། ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད། དུལ་བར་བྱེད། ཞི་བར་བྱེད། ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད། གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བྱེད། ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་འཇོག་པ་ནི་དམིགས་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་གྱིས་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་འཇོག་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །ཉེ་བར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱས་ནས། དེ་ཉིད་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་གཏོང་བར་བྱེད་པའོ། །དུལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དགའ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཞི་བར་བྱེད་པ་ནི་མི་དགའ་བ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པའོ། །ཉེ་བ
Chinese
应当修习，如是世尊所说。即是说，信、欲、勤、极修、念、正知、舍、作意。其中前四者是懈怠的对治。也就是具有对三摩地功德深信之相的信，能使瑜伽士生起对此现前希求之心。从现前希求中，便会发起精勤。从精勤中，便能获得身心堪能性。从极修中，身心便会从懈怠中解脱。因此，为了舍弃懈怠，应当修习信等。念是对治忘失所缘。正知是对治沉没和掉举，因为它能了知沉没和掉举。在沉没和掉举未寂静之时，不作功用是错误的，因此应当修习作意作为对治。在沉没、掉举已近寂静，心以自力持续运行之时，作功用是错误的，因此应当修习舍作为对治。与这八种断行圆满相应的三摩地，能使神通等功德圆满，成为最极堪能。因此，经中说，应当修习具有八种断行的神足。从这修习次第中领会，世尊母经中说：于此，应当使心平等安住，如实安住，善安住，近安住，调伏，寂静，近寂静，成为一，成为三摩地。如实安住，是使所缘持续不断。善安住，是了知散乱，并使之近于寂静。近安住，是使散乱近于寂静后，于此之上更进一步。调伏，是生起喜悦。寂静，是使不悦近于寂静。近
English
It should be cultivated, as the Blessed One said. That is to say, faith, desire, diligence, extreme practice, mindfulness, vigilance, equanimity, and attention. Among these, the first four are the antidotes to laziness. That is, faith, which has the characteristic of deeply believing in the qualities of samadhi, will cause yogis to generate a mind of desiring it manifestly. From manifest desire, diligence will be initiated. From that, the very ability of body and mind will be attained. From extreme practice, body and mind will turn away from laziness. Therefore, in order to abandon laziness, faith and so on should be cultivated. Mindfulness is the antidote to forgetting the object of focus. Vigilance is the antidote to sinking and excitement, because it knows sinking and excitement. When sinking and excitement have not subsided, not making effort is a mistake, therefore attention should be cultivated as an antidote. When sinking and excitement have become nearly pacified, and when the mind runs continuously by its own power, making effort is a mistake, therefore equanimity should be cultivated as an antidote. The samadhi that is perfectly endowed with these eight abandonments will become supremely workable in perfecting the qualities such as miraculous powers. Therefore, it is said in the sutras that the foundation of miraculous powers endowed with eight abandonments should be cultivated. Understanding from this very order of cultivation, it is said in the Blessed One Mother Sutra: Here, the mind should be placed evenly, placed correctly, placed well, placed closely, tamed, pacified, nearly pacified, made one, made samadhi. Placing correctly is to make the object of focus continue uninterruptedly. Placing well is to know distraction and make it nearly pacified. Placing closely is to make distraction nearly pacified, and then go further and further upon it. Taming is to generate joy. Pacifying is to make displeasure nearly pacified. Nearly