Tibetan
་པ་ནི་མ་ལ་སོགས་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང་འདྲ་བར་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པས་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །གང་ཡང་ལ་ལ་དག་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དག་ཀྱང་འགེགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་མི་འགལ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། སྣང་དང་མི་སྣང་ཡུལ་གཅིག་ཏུ། །གྱུར་པ་འགལ་བ་ཉིད་འགྱུར་གྱི། །ཀུན་ནས་ལྡང་བའི་དབྱེ་ཉིད་ཀྱིས། །ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་གྲུབ། །ལས་ནི་ཀུན་ནས་ལྡང་བ་དང༌། །ཀུན་ནས་ལྡང་བར་བྱེད་པ་ཡི། །དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་གཉིས་སོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། །ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་ཀུན་ནས་ལྡང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དང་དེ་ལས་གཞན་པའོ། །དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བཀག་པ་ཡིན་ལ། །མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའི་རྣལ་འབྱོར་བས་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་མ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་རྣམ་པར་བལྟའོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་དགེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཀུན་རྟོག་ནི། །དགེ་བའམ་ཡང་ན་མི་དགེ་བ། །ཐམས་ཅད་དགེ་བ་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །གང་ཕྱིར་དེ་ཡིད་དབང་གྱུར་ཡིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པ་ལས་ཀྱང༌། སྙིང་རྗེར་ལྡན་ཞིང་བྱམས་ཕྱིར་དང༌། །སེམས་དགེ་བ་ལ་ཉེས་པ་མེད། །ཅེས་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང༌། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་དོན་གཟིགས་པས། །བཀག་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་གནང༌། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། ཡང་གཞན་དག་ལས། མ་ཆགས་ལ་སོགས་ལས་བྱུང་བའི། །ལུས་ངག་ལས་ནི་ དགེ་བ་ཡིན། །གང་ཞིག་ཆགས་སོགས་ལས་བྱུང་བའི། །ལས་དེ་མི་དགེ་བར་འདོད་དོ། །དེ་བས་ཐུགས་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །གཞན་ཕན་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ལས་དེ་ཐམས་ཅད་དགེ་ཡིན་པར། །རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྒྲགས། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །གང་ཚེ་ལས་ལམ་ལ་གནས་པ། །མཁས་པ་གང་དུའང་འགལ་བ་ནི། །དེ་ཚེ་གང་ཡང་མི་སྣང་ངོ༌། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མངོན་པའི་མཛོད་ལས་ཀྱང༌། །གང་ཕྱི
Chinese
就像对莲花等进行虚构一样，通过一个接一个地传递，从而成就菩提，因此没有过错。有些人说，即使是修行体验也会被阻碍，怎么会没有矛盾呢？这种说法也是不合理的。因为，显现与不显现，在同一个境中，成为矛盾的自性。以普遍生起的差别性，境的差别分为两种。业是普遍生起和普遍生起之因，以差别分为两种。其中，身体和语言的所有业都是普遍生起之因。而意之业不是普遍生起之因。它也有两种，即不执著等方式和除此之外的方式。其中，由贪欲等普遍引发的身体和语言的所有业都是不善的，这是被禁止的。由不执著等普遍引发的所有业都是善的。因此，与大手印无二之结合相应的瑜伽士，将一切众生视为不执著等自性。因此，即使这个瑜伽士具备所有行为，由于其自性无法发现不善之法，因此是善良的自性。即，菩萨的一切分别念，是善或是非善，一切都变成善良，因为那是意所控制的。如是所说。同样，在《二十戒经》中也说：具有慈悲和爱心，善心中没有罪过。如是所说。同样，在其他经典中也说：以大悲心观照意义，被禁止的事也允许他做。如是所说。又在其他经典中说：从不执著等产生的身语业是善的。从贪执等产生的业，被认为是恶的。因此，以慈悲的自性，所做的一切利他之事，所有这些业都是善的，圆满正等觉已经宣说。如是宣说。因此，以境的差别，何时安住于业道，那时在任何智者那里，矛盾都不会显现。如是所说。同样，在《阿毗达磨藏》中也说：因为。
English
Just as fabricating things about lotuses and the like, it is through passing from one to another that one accomplishes enlightenment, therefore there is no fault. Some say that even experiential practices are obstructed, so how can there be no contradiction? This is also unreasonable. Because, appearance and non-appearance, in the same realm, become the nature of contradiction. By the distinction of universal arising, the distinction of realms is established as two. Action is both universally arising and the cause of universal arising, divided into two types by distinction. Among these, all actions of body and speech are the cause of universal arising. The action of mind is not the cause of universal arising. It also has two aspects: the manner of non-attachment and the like, and that which is other than that. Among these, all actions of body and speech universally instigated by desire and the like are unwholesome, and are prohibited. All actions universally instigated by non-attachment and the like are wholesome. Therefore, the yogi who possesses the union of the Great Seal of Non-Duality views all beings as having the nature of non-attachment and the like. Therefore, even if this one is endowed with all conduct, since his nature does not perceive unwholesome dharmas, he is of a wholesome nature. That is, the conceptualizations of a Bodhisattva, whether wholesome or unwholesome, all become wholesome, because they are controlled by the mind. As it is said. Similarly, in the "Twenty Verses on Vows," it is said: "With compassion and love, there is no fault in a wholesome mind." As it is said. Similarly, in other texts it is said: "Seeing the meaning with great compassion, even what is prohibited is permitted to him." As it is said. And in other texts: "Actions of body and speech arising from non-attachment and the like are wholesome. Actions arising from attachment and the like are considered unwholesome." Therefore, with the nature of compassion, all deeds of benefiting others, all these actions are wholesome, as declared by the Fully Awakened One. As it is proclaimed. Therefore, by the distinction of the object, when one abides on the path of action, contradiction does not appear to any wise person at that time. As it is said. Similarly, in the Abhidharma-kosa it is said: Because.
Tibetan
ར་ཀུན་སློང་མེད་ཐར་པ། །དམ་པའི་དོན་དུ་དགེ་རྩ་བ། །ངོ་ཆ་ཁྲེལ་ཡོད་བདག་ཉིད་ཀྱིས། །དེ་དག་དང་ལྡན་མཚུངས་ལྡན་གྱིས། །ཞེས་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མི་དགེ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། །གང་ཕྱིར་སྒྲོ་བཏགས་ཀུན་ལས་གྲོལ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན། །དེ་ཕྱིར་འདི་འདྲ་ཇི་སྐད་གསུངས། །དམ་ཚིག་སྤོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན། །དེ་ཡང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནས་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་མཐར་ཐུག་པ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྣང་བར་བྱེད་པས་སྲོག་ཆགས་ཐམས་ཅད་གསོད་པ་ཡིན་པར་དགོངས་པས་གསོད་པར་གསུངས་སོ། །བདག་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་ན་གཞན་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གཞན་གྱི་ནོར་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་གཞན་གྱི་ནོར་ཕྲོག་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་སྒྲ་ནི་མཆོག་ལ་ཡང་འཇུག་པས་བུད་མེད་ཀྱི་མཆོག་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡུམ་ཤེས་རབ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་བ་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་པར་གྱུར་པ་ལ་དགོངས་ནས་གཞན་གྱི་བུད་མེད་བསྟེན་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་གཙོ་བོའི་ཡུམ་དག་ལ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བློ་ཅན་གྱིས། །མཉེས་པར་བྱས་ཀྱང་མི་དགོས་ཏེ། །དེས་ནི་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡིན་པས་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་བརྫུན་ཉིད་ཡིན་པའི་དོན་འདི་ལས་དགོངས་ནས་ཀྱང་བརྫུན་གྱི་ཚིག་ཀྱང་ སྨྲ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་སྡོམ་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་རྫས་རྣམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ། རང་གི་ལུས་ཀྱི་ནང་དུ་བསྒོམ་པས་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡང་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། །ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་རོ་གཅིག་པར། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ། །འདི་ནི་དེ་ཡི་རོ་མྱོང་ཚུལ། །དེ་ཚེ་རང་ཉིད་བཞུགས་པ་ཡིན། །དེ་བས་ན་དམ་ཚིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་མེད་ལ་དབང་ཐོབ་པས། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཀུན་བདག་ཉིད། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་བདག་ཉིད་མཆོད། །ཅེས་ངེས་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཁས་བླངས་འདི་དག་ནི། །སྨྲས་ཀྱི་དེ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན། །དོན་དམ་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལ།། འཇུག་པའམ་ལྡོག་པ་ཡོད་
Chinese
诸有欲求无染解脱者，为求圣妙义谛之根本，以具惭愧之心者，与彼等相应而行持。如是说。反之则是不善。另外，因为从一切虚妄分别中解脱，具有大手印的自性。因此，如此这般所说之语，乃是誓言宏大的自性。也就是从无上圆满正等觉佛陀，直至大菩萨的究竟，以及有情众生的界，以空性使其不显现，认为这是在杀害一切众生，所以才说杀害。如果执着于自我，则他者不存在，因此认为他人的财物也是无所执着的，所以才说掠夺他人的财物。他者的语词也适用于殊胜者，因此女人的殊胜者，乃是薄伽梵母般若，是所有如来之境，其他的名相也是大手印，认为与此合一，所以才说享用他人的女人。也就是，对于诸佛之主尊的佛母们，具有不分别之智慧者，即使令其欢喜也不需要，因为如此便能成就佛果。如是也曾说过。因为一切事物皆是无所执着的，因此认为这是为了显示虚妄之语的意义，所以才说也要说虚妄之语。因此是誓言的自性。以一切事物的自性，观想那如实性的瑜伽士所显现的能作种种形象之物等，成为法身的自性，在自己的身体中观修，那么加持它也是合理的。另外，诸法皆为空性，味道唯一，圆满正等觉佛所说，这是品尝它的味道的方法，那时自己安住其中。因此也是誓言的自性。因为对无有事物获得自在，因此一切事物皆是自性。以色等一切，瑜伽士乃是供养自己。应当如是确定地说。另外，这些承诺，说了却并非如此。对于胜义谛的辨析，有进入或退出的可能。
English
Those who desire undefiled liberation, for the sake of the holy and profound meaning, should act in accordance with those who possess a sense of shame and propriety. Thus it is said. The opposite of this is non-virtue. Furthermore, because one is liberated from all fabrications, possessing the nature of Mahamudra. Therefore, such words as these are said to be the nature of vast Samaya. That is, from the unsurpassed, perfectly complete Buddha to the ultimate of the great Bodhisattvas, and the realms of sentient beings, making them invisible through emptiness, thinking that this is killing all living beings, therefore it is said to kill. If one clings to self, then others do not exist, therefore thinking that the wealth of others is also without attachment, therefore it is said to plunder the wealth of others. The word 'other' also applies to the supreme, therefore the supreme of women is the Bhagavan Mother Prajna, the realm of all Tathagatas, other names are also Mahamudra, thinking of merging with this, therefore it is said to enjoy the women of others. That is, for the mothers of the Buddhas, the chief lords, those with non-discriminating wisdom, even if they are pleased, it is not necessary, because in this way Buddhahood can be achieved. Thus it has also been said. Because all things are without attachment, therefore thinking that this is to show the meaning of false speech, therefore it is said that one should also speak false speech. Therefore, it is the nature of Samaya. By the nature of all things, contemplating the yogi of Suchness who manifests various forms and so on, becoming the nature of Dharmakaya, meditating on it within one's own body, then blessing it is also reasonable. Furthermore, all dharmas are empty, with one taste, as spoken by the perfectly complete Buddha, this is the way to taste its flavor, at that time one abides in it. Therefore, it is also the nature of Samaya. Because one obtains freedom over non-existent things, therefore all things are self-nature. With all forms and so on, the yogi is offering to oneself. One should definitely say this. Furthermore, these promises, though spoken, are not so in reality. For the analysis of ultimate truth, there is the possibility of entering or withdrawing.