Tibetan
་ནི་ཞུམ་འགྱུར་བ། །བདག་ཉིད་འཕྲོག་པའི་རྐུན་པོ་ནི། །དེ་ཡིས་སྡུག་པ་ཅི་མ་བྱས། །སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ལུས། །བདེ་བས་གྲུབ་པ་རྒྱས་མི་བྱེད། །དེ་ལ་བརྩོན་པ་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །སྙིང་སྟོབས་ལ་ཡང་གནས་པ་མིན། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནི་རབ་བསྒྲུབས་པ། །མི་འགྲུབ་མྱ་ངན་འདས་པར་འགྲོ། །རབ་དམན་དེ་ལས་གཞན་མེད་དེ། །སྐྱེ་བོ་ངན་པའང་གཞན་ཡོད་མིན། །གང་ཞིག་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཐོབ་ནས། །རང་གི་ལུས་ནི་སྤོང་བྱེད་པ། །བརྩོན་པ་དེ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི། །རབ་ཏུ་སད་པར་གནས་པ་ཡིན། །དེ་བས་དབང་པོ་ཐམས་ ཅད་ལ། །ཉེ་ལོངས་སྤྱོད་པས་འཆིང་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་ཡིད་གཉིས་ཡང་དག་པར་འཇོམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས། སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་བརྟུལ་ཞུགས་མེད། །དེ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེར་ལྡན་པ། །འགའ་ལ་སེམས་ནི་མོས་གྱུར་ཀྱང༌། །བག་ཆགས་ཇི་ལྟར་འདོར་བར་འགྱུར། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ། །གནས་པའི་སེམས་ནི་མ་སྦྱངས་པ། །ལྟ་བ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །རབ་ཏུ་སད་ཀྱང་བརླག་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རབ་ཏུ་སད་གྱུར་མི། །མར་མེ་ལྟ་བུར་མྱ་ངན་འདའ། །ཤིན་ཏུ་བྱས་ཆུད་གསོན་གཞན་མེད། །དངོས་གྲུབ་ལ་ནི་དེར་མི་སྤྱོད། །རང་གི་ལུས་ལས་བྱུང་བ་ཡི། །མངོན་སུམ་འདོད་པ་དང་བྲལ་ཞིང༌། །མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་ཞུགས་པ། །སྙིང་སྟོབས་ཞན་པ་གཞན་ཡོད་མིན། །འདི་ན་རབ་ཏུ་སད་རྒྱུ་ལས། །མི་གང་མྱ་ངན་འདས་འགྲོ་བ། །བདེ་བ་མཐའ་ཡས་རབ་སྤངས་ནས། །དེ་ཚེ་འབྲས་བུ་ཅི་ཞིག་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། དངུལ་ཆུ་མེ་དང་ཕྲད་པ་ལས། དངོས་པོ་ཅི་འདྲར་སོང་གྱུར་དང༌། །ཚིག་པར་མངོན་པའང་མེད་གྱུར་ཅིང༌། །དུ་བར་སོང་བའང་ཡོད་མ་ཡིན། །ལྕི་བའི་གཞོམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གང་ཚེ་སླར་ཡང་སྡུད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཡེ་ཤེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །འདྲ་བ་རུ་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ཡང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་གང་དང་གང་ཐོབ་པ་དེ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ཐར་པ་ལ་སྩོགས་པ་དང་འདྲའོ། །རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་ནི་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་ལ་སྩོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཞན་ཡང་གང་ཞིག་བསྒོམས་པར་གྱུར་པའི་བསྒོམས་པ་དེ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་གནས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤེས་རབ་དང༌། བཟོ་དང༌། སྒྱུ་རྩལ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲའོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡང་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་རེག་པའི
Chinese
是为沮丧。盗取自性之盗贼，彼作何等之痛苦？ 具有佛性之身，以乐成就而不增长。于彼无有精进，亦不住于勇气。 殊胜菩提若能勤奋修，不成则入于寂灭。 极劣之外无有他，恶劣之人亦无有他。 谁若获得殊胜菩提后，舍弃自身，彼精进乃是精进之，安住于极度觉醒。 是故于诸根，非以亲近受用而束缚。 如是说。 又，于名为摧毁二心之续中： 彼士夫无有苦行，然彼具有极大之果。 纵然于某人心生爱慕，然习气将如何舍弃？ 于瑜伽续之苦行中，安住之心若未调伏，以见解相异之故，纵然极度觉醒亦将毁灭。 谁若未极度觉醒，如灯火般入于寂灭。 徒劳勤作，无有其他生机，于成就中不作受用。 从自身所生起之，远离显现之欲望，而趣入寂灭者，无有其他怯懦者。 于此处，从极度觉醒之因，何人趣入寂灭，舍弃无边之安乐后，彼时将成就何果？ 如是说。 银与火相遇时，事物将变成何等？ 亦无有显现燃烧，亦无有变成烟雾。 以重力摧毁之作用，何时如是再次聚集，如是当知智慧大手印。 如是说。 作用亦不从任何获得极度究竟者而退转，譬如解脱等。 极度究竟之因的自性乃是安乐及，意乐等，此乃自性之理。 又，任何已修习之修习，以串习之力，将获得安住于极度究竟，譬如智慧及，工巧及，技艺等。 所修习之法亦是以智慧与方便完全摄持之触觉。
English
is to be discouraged. What suffering is not caused by the thief who steals one's own nature? The body possessing Buddha-nature, achieved through bliss, does not increase. There is no diligence in it, nor does it abide in courage. If the supreme Bodhi is diligently cultivated, if it is not achieved, one goes to Nirvana. There is nothing other than the extremely inferior, and there is no other evil person. Whoever, having attained the supreme Bodhi, abandons his own body, that diligence is of diligence, abiding in extreme awakening. Therefore, one is not bound by approaching and enjoying all the senses. Thus it is said. Moreover, in the tantra called "Destroying Doubts": That man has no asceticism, yet he has great fruit. Even if the mind is devoted to someone, how will habits be abandoned? If the mind abiding in the asceticism of the yoga tantra is not subdued, because of differing views, even if extremely awakened, it will be destroyed. Whoever is not extremely awakened, enters Nirvana like a lamp. Toiling in vain, there is no other life, and one does not make use of accomplishments. Separated from manifest desires arising from one's own body, and entering Nirvana, there is no other coward. Here, from the cause of extreme awakening, whoever goes to Nirvana, having abandoned infinite bliss, what fruit will be achieved at that time? Thus it is said. When silver meets fire, what kind of thing will it become? There is no appearance of burning, nor is there any becoming smoke. By the action of destroying with gravity, when it is gathered again, in the same way, know that the great seal of wisdom is. Thus it is said. Action also does not turn back from whatever attains the ultimate extreme, like liberation and so on. The nature of the cause of the ultimate extreme is bliss and joy, etc., this is the reason of nature. Furthermore, whatever meditation has been practiced, through the power of habituation, one will attain abiding in the ultimate extreme, like wisdom, crafts, and arts, etc. The object of meditation is also the touch that is completely grasped by wisdom and means.
Tibetan
་ཁྱད་པར་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་ཀྱང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདིར་ཡང་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཙམ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ པ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས་གོམས་པའི་ཁྱད་པར་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་སླར་མི་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཐོབ་པར་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་ཤིང་ལ་སོགས་པ་ལ་མེས་བསྲེགས་པའི་ཁྱད་པར་དེ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བསྲེགས་པ་ལ་སྩོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སླར་མི་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ཤིང་དང་གསེར་ལྟ་བུར། །བསྲེགས་པས་སླར་ཡང་མི་འགྱུར་ཞིང༌། །འགྱུར་བ་གང་ཡང་མི་བྱེད་ལ། །ཁ་ཅིག་ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་ཡོད། །ཅེས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། གསེར་ལ་སྩོགས་པ་ལ་མེས་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་དེའི་རྒྱུན་ལས་ལྡོག་ཅིང་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་རྒྱུ་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། མེ་དང་ཆུ་ལ་སྩོགས་པ་དང་འདྲའོ། །གསེར་འདི་ཡང་སྲ་བ་ལ་སྩོགས་པའི་རང་བཞིན་གཞིའི་ཁྱད་པར་དུ་འབྱུང་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་བསྒོམས་པས་ཁྱད་པར་གཞན་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་འདིར་སེམས་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་པས་རབ་ཀྱི་མཐའ་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ལས་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བློ་དེའི་ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བློ་གང་གིས་དེ་ཞེན་པར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་དེ་ཐོབ་པ་ན་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བླངས་པས་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་སྒོར་ནམ་ཡང་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་དང་གང་གིས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་བྱིན་པ་དེ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྲམ་ཟེ་ཡང་གོམས་པའི་དབང་གིས་གཙང་སྦྲ་ལ་སྩོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བྲམ་ཟེ་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེན་པོ་འཛིན་པ་འགའ་ཞིག་བརྩེ་བ་མེད་པའི་བསམ་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་རང་རིག་པའི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ལ་སྩོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་དེ་ཡང་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པས་གནས་ཏེ། རྒྱུན་འཆད་པའི་རྒྱུན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྩོགས་པའི་རྒྱུན་འཆད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་མ་ ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཁ་ཅི
Chinese
是由于特殊性而产生的快乐和心悦。因此，它们也将达到极致，这是自然规律。因此，在这里，仅仅是达到极致并与之相关的习惯，通过习惯的特殊力量，只会获得不可逆转的法则。没有任何其他事物可以逆转它，因为这是获得了自性。例如，木头等被火烧的特殊性不会逆转，因为燃烧等的性质是不会再次出现的。因此，例如木头和黄金。被烧后不会再改变，也不会做任何改变，但有些会逆转。正如所说，黄金等被火烧的特殊性的延续会逆转，并产生与其不相符的自性之物，类似于火和水等。这种黄金也以坚硬等自性基础的特殊性出现，通过自性修习，会产生其他特殊性。因此，在这里，心对境的运用所产生的自性特殊性，依赖于越来越高的原因，从而达到极致，不会逆转，因为心倾向于那个方向。当心获得执着于它的功德时，由于接受了那个原因，它永远不会逆转到与其不相符的门。因此，无论是什么给予了极致，它都会变成那样的自性。例如，婆罗门也会因为习惯的力量而失去清洁等。例如，一些持有伟大苦行的婆罗门，如果习惯于无情的想法，就会变成那种自性。任何存在于一切相续中的自知之乐和心悦等，以及自知现量成立的，也因为修习它的习惯的力量而持续不断地存在，因为没有中断的延续，所以没有导致痛苦等延续中断的原因。一些具有分别念的人
English
It is the happiness and joy arising from particularity. Therefore, they will also reach the ultimate limit, which is the very nature of reason. Therefore, here too, merely reaching the ultimate limit and being associated with it, through the power of the distinction of habituation, only the irreversible Dharma will be obtained. Nothing else can reverse it, because it is the attainment of self-nature. For example, the distinction of burning wood and so on with fire will not be reversed, because the characteristic of burning and so on is of a nature that will not reappear. Therefore, for example, like wood and gold. Once burned, it will not change again, nor will it make any change, but some will be reversed. As it is said, the continuation of the distinction made by fire to gold and so on will be reversed, and it will produce an object of its own nature that is incompatible with it, similar to fire and water and so on. This gold also appears as a distinction of the nature of hardness and so on, and through the cultivation of self-nature, other distinctions will arise. Therefore, here, the distinction of self-nature arising from the mind's use of objects, relying on the cause of going higher and higher, having reached the ultimate limit, will not be reversed, because the mind is inclined in that direction. When the mind obtains the qualities to which it is attached, since that cause is taken close, it will never be reversed to the door that is incompatible with it. Therefore, whatever gives the ultimate limit, it will become the nature of that. For example, Brahmins will also lose cleanliness and so on due to the power of habit. For example, if some Brahmins who hold great asceticism become accustomed to the thought of no compassion, they will become that nature. Whatever self-aware bliss and joy and so on that dwell in the continuum of all, and that which is established as self-aware perception, also abide continuously due to the power of habituating meditation on it, because there is no continuum of cessation, so there is no cause that causes the cessation of the continuum of suffering and so on. Some who have conceptual thought