Tibetan
་རྒྱ་འདི་ཡིས་རྣལ་འབྱོར་པས། །ས་གསུམ་པོ་ནི་སྦྱང་བར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། །ལྷ་ཐམས་ཅད་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། །ཐམས་ཅད་རྫོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གང་གིས་བླུན་པོ་འཆིང་འགྱུར་བ། །དེ་ཡིས་འདི་ན་མཁས་པ་ཆེ། །སེམས་ནི་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ། །གཞན་དུ་ མར་མེ་ལྟར་འགྲུབ་པོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། །ཡང༌། འཇིག་རྟེན་འདས་སྤྱོད་གསང་བ་ནི། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཉིད་དུ་སྤྱད། །གཞན་དུ་བག་མེད་པར་གྱུར་ན། །དེར་ནི་རྣམ་རྟོག་འཕྲོ་བར་འགྱུར། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་ངོ་བོར་ནི། །སེམས་གཞག་ན་ནི་དོགས་མེད་པ། །དེ་ཚེ་འགྲུབ་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གནས་སྐབས་ཀུན་དུ་ཐམས་ཅད་དུ། །དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྤྱོད་པ་ཀུན་ལ་འཇུག་ན་ཡང༌། །འཆིང་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སེམས་ཀྱིས་ནི། །སྤྱོད་པ་མ་ལུས་ཀུན་སྤྱད་ཅིང༌། །དབང་པོ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། །སེམས་དཔར་གནས་ན་འཆིང་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང༌། གཟུགས་འདི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། །མིག་ཀྱང་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་ཡིས། །མཐོང་བཞིན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །དམ་པ་དོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་ཏེ། །སེམས་ཀྱང་ནམ་མཁའི་རང་བཞིན་དུ། །བརྟེན་ན་རྣམ་རྟོག་མེད་ཉིད་དང༌། །དོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་རབ་སྐྱེ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ལས་རྣམས་ཀུན་ལ་ཐབས་བཅས་པར། །གང་ཚེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་སྤྱོད་པ། །བརྟུལ་ཞུགས་རྣམས་གྱི་མཆོག་གི་མཆོག །དཀའ་ཐུབ་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། །ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་དུ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་སེམས་ཀྱིས་ནི། །དོགས་པ་མེད་པར་ཀུན་སྤྱོད་པ། །དཀའ་ཐུབ་ཀུན་གྱི་མཆོག་གི་མཆོག །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ཡུལ་རྣམས་བསྟེན་པར་གྱུར་པ་ན། །སྨོད་པར་གྱུར་པས་མི་གནོད་པ། །དཀའ་ཐུབ་དེ་ནི་འདའ་བར་དཀའ། །གང་ཞིག་ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི། །ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ངེས་སྦྱོར་ཞིང༌། །དེ་ཡང་སྟོང་པའི་གནས་སུ་སྦྱར། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་དཀའ་ཐུབ་འདི།། ཤེས་རབ་འཕོ་བའི་ངོ་བོས་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་སེམས་ཀྱིས། །དོགས་པ་མེད་པར་ཀུན་སྤྱད་སྤྱོད། །བདག་ཉིད་ཚེ་དེའི་དཀའ་ཐུབ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལས། །སེམས་ནི་གཞན་དུ་མི་འཇུག་པ། །ངེས་པར་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེ། །རབ་ཏུ་སྦྱིན་བྱེད་ཡིན་པར་བསྟེན། །རྣལ་ འབྱོར་བ་ནི་མངོན་བརྩོན་པས། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་རྗེས་འགྲོ་བ། །དེ་ཡི་འབྱོར་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་དོན་དུ་སྤྲུལ་པ་ཡིན། །ཤེས་རབ་མེ་ལོང་ལས་འཕྲོ་ན། །འདུ་བྱེད་དེ་ཡི་རྣམ་པ་ཡིན། །དེའི་དྲན་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ། །རྣམ་རྟོག་མེད་པའི་བདག་ཉིད་སེམས། །མེ་ལོང་གི་ནི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། །རྨི་ལམ་སྒྱུ་མ་ཆུ་བུར་དང༌། །མིག་འཕྲུལ་དང་ནི་འདྲ་བ་རུ། །གང་གིས་མཐོང་སྟེ་གཙོ་བོར་བཤད། །འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ནི། །གློག་དང་དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི། །རྣམ་པ་ཅི་འདྲར་མཐོང་གྱུར་པ། །སྐྱེ་དགུ་དེ་ཡི་དབང་གྱུར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་གང་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བའི་གནས་ནི་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟ་བུའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་ལས་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་བདེ་བ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཁྱད་པར་ཅན་ཅུང་ཞིག་ཙམ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། །འདི་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོམ་པ་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་བ་དང༌། ཡིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུའི་ངོ་བོར་དེའི་ཚེ་འགྱུར་བ་ལ་འགལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ཡང་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས། །བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ། །དཔའ་བོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཀྱང་ཡིན། །རང་གི་ལྷ་ཡི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །བདེ་བས་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །དཀའ་ཐུབ་སྡོམ་པ་མི་བཟད་པས། །ལུས་ཅན་ལུས་ནི་སྐམས་འགྱུར་ལ། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་སེམས་གཡེངས་ཤིང༌། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཡིད་ཀྱི་ལུས་ནི་བརྟན་པའི་ཕྱིར། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་བརྟན་པར་འགྱུར། །སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་གཡོ་འགྱུར་བའམ། །འགོག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་ལས། བདེ་བས་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་འགྱུར་གྱི། །ལུས་ཀྱི་གདུང་བས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །གང་ཕྱིར་ཏིང་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི། །བདེ་བ་ཀུན་ལ་འཚང་རྒྱ་ཉིད། །ཟས་གཅོད་ ལ་སོགས་དྲག་པོ་དང༌། །དེ་བཞིན་དཀའ་ཐུབ་གཞན་སོགས་ཀྱིས། །ལུས་གདུངས་པ་ཡིས་རྣམ་པར་གཡེང༌། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །སེམས་ཅན་དམན་པས་མི་འགྲུབ་སྟེ། །དེ་བས་དཀའ་སྤྱད་མིན་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང༌། དཔལ་ག
Chinese
如是此（灌顶）瑜伽士，应清净三界。如是说。又于诸佛总集续中也说：以一切圆满之结合，何者令愚者束缚，彼于此处乃大智者。心乃圆满之瑜伽士，于他处如灯火般成就。如是说。又，超离世间之行秘密者，应于无分别中行持。否则若成放逸者，则于彼处分别念将散乱。以一切方式于一切时，若将心安住于无分别之自性中，则无有疑惑，彼时成就无疑。于一切时一切情况下，以无有疑惑之心，纵然进入一切行持，亦不会成为束缚。以无分别之心，行持一切无余之行，且受用一切诸根，若安住于菩提心，则不会成为束缚。如是说。又，此一切色为空性，眼亦为空性之相，见的同时亦不分别，圣者将成无有疑惑。又于彼续中说：一切皆为空性之自性，心亦为空性之自性，若依止，则无分别念，且极生无有疑惑。如是说。又，瑜伽士们之行为如何耶？若以无有疑惑之心，于一切事业中具足方便，何时无有怀疑而行持，乃诸行之最胜。何为苦行耶？于一切事业中，以无分别之心，无有疑惑而行持，乃一切苦行之最胜。以无分别之心，若依止诸境，纵然遭受毁谤亦无损害，彼苦行乃极难超越。何者于一切事业中，以智慧而决定结合，且彼亦结合于空性之境，此乃大士之苦行。以智慧转移之自性，以无分别之心，无有疑惑而行持，乃自性彼世之苦行。若由方便与智慧，心不入于其他，则彼必定是大菩提，应依止为最胜之布施者。
English
Thus, this (initiation) yogi should purify the three realms. So it is said. Also in the Tantra of the Assembly of All Buddhas, it is said: By the union of all perfections, whoever binds the foolish, he is the great wise one here. The mind is the perfect yogi, and it is accomplished like a lamp elsewhere. So it is said. Also, the secret of the conduct beyond the world should be practiced in non-discrimination. Otherwise, if one becomes negligent, then there will be scattered thoughts there. In all ways, at all times, if the mind is placed in the nature of non-discrimination, then there is no doubt, and at that time there is no doubt of accomplishment. At all times and in all circumstances, with a mind without doubt, even if one enters into all actions, it will not become a bond. With a non-discriminating mind, practicing all actions without remainder, and enjoying all the senses, if one abides in the Bodhicitta, then it will not become a bond. So it is said. Also, all this form is emptiness, and the eye is also the aspect of emptiness, and while seeing, one does not discriminate, and the holy one will become without doubt. Also in that same Tantra it says: Everything is the nature of space, and the mind is also the nature of space, and if one relies on it, then there is no discrimination, and the absence of doubt arises greatly. So it is said. Also, what is the conduct of the yogis like? If with a mind without doubt, in all actions one is endowed with skillful means, and when one acts without doubt, it is the best of all practices. What is asceticism? In all actions, with a non-discriminating mind, acting without doubt, is the best of all asceticism. With a non-discriminating mind, if one relies on the objects, even if one is reviled, there is no harm, and that asceticism is extremely difficult to overcome. Whoever in all actions, combines with certainty through wisdom, and that also combines in the realm of emptiness, this is the asceticism of the great being. With the nature of the transference of wisdom, with a non-discriminating mind, acting without doubt, is the asceticism of that lifetime of self-nature. If from skillful means and wisdom, the mind does not enter into other things, then that is certainly great enlightenment, and one should rely on it as the best giver.
Chinese
瑜伽士以精进，随行于无分别。他的一切财富，都是为了享用而化现。智慧之镜中显现，是行为的形态。由其忆念智慧所生，是无分别之自性心。如镜中之影像，如梦幻、水泡，如幻术一般，谁能如是见，则被说为殊胜。有为法之变异，如闪电、乾闼婆城，所见之种种形态，被说为是众生之所支配。如是说。因此，没有什么地方是可以执着的。何时从如是幻化的事物，从殊胜的受用中，真实生起圆满的安乐，从而获得少许殊胜的果报，那时为何不欲求？这些并非本质上存在，而是仅仅显现的自性。如果这些通过修习殊胜的禅定之力，产生安乐和悦乐等殊胜的果报，那么在获得无上果位的因的自性时，转变也没有任何矛盾。如《吉祥第一》中所说：自身即是一切佛，也是一切勇士。以自之本尊的结合，以安乐成就自身。以难忍的苦行戒律，有情之身会变得干枯，痛苦会使心散乱，散乱会导致成就转向他处。为了意之身稳固，一切安乐都会稳固。痛苦会使之动摇，或者获得止息。如是说。又，在世间和出世间的金刚续中说：以安乐能获得成就，以身体的痛苦不能成就。因为从禅定中产生的，一切安乐都能圆满。断食等猛烈之行，以及其他的苦行等，以身体的痛苦会使心散乱，散乱会导致成就转向他处。下劣众生不能成就，因此说不是苦行。如是说。又，《吉祥
English
The yogi, with diligence, follows non-conceptualization. All his wealth is manifested for the purpose of enjoyment. What shines from the mirror of wisdom is the form of action. What is born from his memory-wisdom is the mind of self-nature without conceptualization. Like the image in a mirror, like dreams, illusions, bubbles, and like magic, whoever sees it as such is said to be supreme. The changes of conditioned things, like lightning and the city of gandharvas, whatever forms are seen, are said to be under the control of beings. Thus it is said. Therefore, there is no place where one can be attached. When from such illusory things, from the enjoyment of special objects, true and complete bliss arises, and from that, a little bit of special fruit is obtained, why would one not desire it? These are not based on essence, but are merely of the nature of appearance. If these, through the power of habituation to special meditation, produce special fruits such as happiness and joy, then when it becomes the nature of the cause for obtaining the unsurpassed state, there is no contradiction in transformation. As it is said in the "Glorious First": "The self is all Buddhas, and also all heroes. Through the union with one's own deity, one should accomplish oneself with bliss. With unbearable ascetic vows, the body of sentient beings will become withered, suffering will distract the mind, and distraction will cause accomplishment to turn elsewhere. Because the body of mind is stable, all bliss will become stable. Suffering will cause it to waver, or one will attain cessation." Thus it is said. Also, in the worldly and transmundane Vajra Tantras it is said: "Through bliss, accomplishment will be obtained, but through physical suffering it will not be accomplished. Because from meditation arises, all bliss is complete. Fasting and other violent practices, as well as other ascetic practices, through physical suffering will distract the mind, and distraction will cause accomplishment to turn elsewhere. Inferior beings cannot accomplish, therefore it is said not to be asceticism." Thus it is said. Also, the "Glorious