Tibetan
ཏེ། བསམ་གཏན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའོ། །བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཉིད་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱ་བའོ། །སྤང་བར་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ནི་སྤང་བར་འོང་བའམ། སྤང་བར་འོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་འཕེལ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་འཐོབ་པའོ། །སྤང་བའི་འཕེལ་བ་ནི་གོང་ནས་གོང་དུ་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ངེས་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་རློམ་སེམས་མི་བྱེད་པ། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་ཅན་དེ་ནི། །ཐོས་དང་བསམ་ལ་སོགས་བྱུང་བའི། །ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནམ་དུ་ཡང༌། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས། །དེ་དག་འཐོབ་སོགས་སྦྱོར་མི་བྱེད། །འཐོབ་པར་བྱ་བའི་ ཕྱིར་ཐོས་པ་དང༌། བསམ་པ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱོར་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མི་བྱེད། རྣམ་པར་མི་བྱེད། མངོན་པར་འདུ་མི་བྱེད་ཅེས་གསུངས་ཏེ། སྤང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་ཡི། །སྦྱོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྦྱོར་མི་བྱེད། །འཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་མི་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་ཟག་བཅས་སློབ་སོགས་ཀྱི། །ལམ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་སྦྱོར་མི་བྱེད། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་འཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བར་སྙེགས་ཏེ། སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་བསྡུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པས་དེའི་ཕྱིར་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནམ་ཆགས་སོགས་ཀྱི། །བག་ཉལ་རྣམས་དང་ལྡན་དེ་དག །འདིར་ནི་མཚུངས་ལྡན་ཤེས་བྱ་སྟེ། །བཟློག་པ་ལས་ནི་ལྡན་པ་མིན། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་དང་ལྡན་པས་ན་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དག་སྟེ། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་མཐའ་དག་གོ །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ལྡན་པ་ཡིན་པ་དག་སྟེ། འདུས་མ་བྱས་རྣམས་སོ། །ཡང་ན་འདོད་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་ལྟ་བར་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དག་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དག་སྟེ། ཟག་པ་མེད་པ
Chinese
即，禅定、无色、神通、虚空藏之等持等。所修习的，是为了使那些稳固而反复串习。所断除的，是具有漏洞的那些，那些是应当断除的，或是适合断除的缘故。所获得的和所修习的增长，是从上到上获得差别。断除的增长，是从上到上断除烦恼必定会获得的缘故。因为不对有为和无为的诸法产生傲慢心，因此瑜伽士：以听闻和思维等产生的智慧，无论何时，对于有为无为之法，那些获得等不作合。为了获得，不以听闻、思维和修习所产生的智慧按顺序作合，因为不作合，不分别，不明显聚合，这样说了。对于断除等也应同样说。或者，不以小、中、大的作合来作合。为了获得，按顺序不作合等这样说了。对于断除等也应同样说。同样，也不以有漏、有学等的道来作合。那位瑜伽士趋向于获得等，说了等字，就包括了无学道。为什么不对有为和无为的诸法不作意，因此不产生傲慢心呢？因此说了“具有同等性的诸法”等。原因和条件或者贪着等的习气，和那些具有的，在此要知道是具有同等性的，从相反方面来说不是具有。因为和原因条件等具有，所以是具有同等性的，一切有为法。从那相反的方面来说是具有的，无为法们。或者，贪欲等成为烦恼之见者，和那些具有的，那些是具有同等性的，具有漏洞的诸法。从那相反的方面来说是不具有的，无漏的。
English
That is, meditative concentration, the formless, supernormal knowledge, the samadhi of the treasury of space, and so on. What is to be cultivated is to repeatedly familiarize oneself with those things in order to make them stable. What is to be abandoned are those with outflows, because they are to be abandoned or are suitable for abandonment. The increase of what is to be attained and what is to be cultivated is to attain distinctions from higher to higher. The increase of abandonment is because the abandonment of afflictions from higher to higher will definitely be attained. Because one does not have arrogance towards conditioned and unconditioned dharmas, therefore that yogi: With the wisdom arising from listening and thinking, etc., at no time, towards conditioned and unconditioned dharmas, those attainments, etc., do not combine. In order to attain, one does not combine in sequence with the wisdom arising from listening, thinking, and meditating, because one does not combine, does not differentiate, does not manifestly aggregate, so it is said. The same should be said for abandonment, etc. Or, one does not combine with combinations of small, medium, and large. In order to attain, one does not combine in sequence, etc., so it is said. The same should be said for abandonment, etc. Similarly, one does not combine with the paths of those with outflows, learners, etc. That yogi strives for attainment, etc., and by mentioning "etc.", it includes the path of the non-learner. Why does one not focus on conditioned and unconditioned dharmas, and therefore not generate arrogance? Therefore, it is said, "Dharmas with equality," etc. Causes and conditions, or the predispositions of attachment, etc., and those that possess them, here it should be known as having equality, from the opposite side it is not having. Because they possess causes and conditions, etc., they are those with equality, all conditioned dharmas. From the opposite side, they are those that possess, the unconditioned ones. Or, those who have attachment, etc., who have become views of afflictions, and those who possess them, those are those with equality, the dharmas with outflows. From the opposite side, they are those that do not possess, the without outflows.
Tibetan
་རྣམས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་སྡུག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མི་མཐོང་ལ། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཕྱིར་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་མཐོང་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡིས། །ཡུལ་ལ་འཛིན་པར་མི་རུང་ངོ༌། །རྣམ་པ་ཚད་མ་མིན་ཕྱིར་དང༌། །མི་རུང་ཕྱིར་ན་ཅིག་ཤོས་མིན། །རེ་ཞིག་དོན་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་ ཤེས་པས་ནི་མི་མཐོང་སྟེ། འབྲེལ་བའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་དང་བཅས་ཀྱང་ཡུལ་འཛིན་པར་མི་རུང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་མྱོང་བའི་ཚེ་དངོས་པོ་རིག་པར་འགྱུར་བས་དངོས་པོས་རྣམ་པ་ལ་མ་ཁྱབ་སྟེ། རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ན་དངོས་པོ་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། གཞན་དུ་ན་ནི་དངོས་པོ་གཅིག །སྣ་ཚོགས་ཚུལ་དུ་སྣང་བ་དག །དེ་ཡི་གཅིག་པུ་ཉམས་འགྱུར་ཕྱིར། །རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་བདེན་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་མཐོང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟགས་ལ་སོགས་པས་ཡོངས་སུ་མ་བཅད་པས་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ༌། །གང་གི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དེ་ལྟར་མི་མཐོང་བ་དེའི་ཕྱིར། ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་མཐོང་ལ་སྤོང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་འགོག་པ་ཡང་མི་མཐོང་ངོ༌། །བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མི་མཐོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལུས་དང་ལུས་མེད་འཕེལ་བ་དེ། །རྫས་དང་རྫས་མེད་རྣམ་པ་གཉིས། །ལྟོས་པར་གནས་པའི་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །མི་མཐུན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བཤད། །ལུས་མེད་པའི་དངོས་པོ་འཕེལ་བ་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ལུས་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འཕེལ་བ་མི་མཐོང་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུས་ཡོད་པའི་དངོས་པོའི་འཕེལ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ལུས་ཡོད་པའི་ཆོས་གང་ཡང་སོགས་པར་མི་བྱེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །འཕེལ་བ་དེ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ། རྫས་སུ་ཡོད་པའི་འཕེལ་བ་དེའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ནི་སྔ་མ་ཡིན་ལ། བཏགས་པར་ཡོད་པའི་འཕེལ་བ་དེའི་དབང་དུ་མཛད་པ་ནི་ཕྱི་མ་ཡིན་པས། འཕེལ་བ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་དེ། དེ་ཡང་མདོར
Chinese
那些。因为不见到以相似的具有苦等差别的法，也不见到不具有的，所以不可得。因为不可得，所以不生骄慢。为何不见呢？说道：无相之识，不应执持境。相非量故，不应故，则非一。暂时不应完全断定意义差别之故。无相之识不见，因为无关联之因。因为相非量。有相也不应执持境，因为体验之时，事物变为可知，故事物不遍及相，如梦等中，无事物而亦有之故。相也不应理，否则事物一，显现种种相。彼之唯一变异故，相如何能真实？因为出现如是等。其他相非有，如是故，不以现量见。因此，未以标相等完全确定，故也不以后续推断见。因为相似具有之法与不具有者如是不见，故应得之法之生也不见，应舍之法之灭也不见。以应修之自在而作，过去之法也不见。如是等说。身与无身之增长，实有与非实有二种。以依赖而住之自性故，与不相符者一同说。以无身之事物增长自在而作，说不见无身之法之增长。以有身之事物增长自在而作，说有身之法任何也不作等。如是说增长分为二种，以实有之增长自在而作者是前者，以假立有之增长自在而作者是后者。故增长亦说为二种，即简
English
Those. Because one does not see the dharmas that are similar and have differences such as suffering, and one does not see those that do not have them, therefore it is not attainable. Because it is not attainable, one does not generate pride. Why is it not seen? It is said: A consciousness without an image should not grasp an object. Because the image is not a valid measure, and because it is not proper, then it is not one. For the time being, it is not proper to completely determine the difference in meaning. A consciousness without an image does not see, because there is no cause for connection. Because the image is not a valid measure. Even with an image, it is not proper to grasp an object, because at the time of experience, the object becomes knowable, so the object does not pervade the image, as in dreams, etc., even though there is no object, it exists. The image is also not proper, otherwise, the object is one, and various appearances appear. Because it is the only change of that, how can the image be true? Because such things appear. Other images do not exist, therefore, one does not see with direct perception. Therefore, since it is not completely determined by signs, etc., one does not see with subsequent inference either. Because the dharmas that are similar and those that are not are not seen in this way, therefore, the arising of the dharmas to be obtained is not seen, and the cessation of the dharmas to be abandoned is not seen either. Acting freely with what should be meditated upon, the past dharmas are also not seen. Such things are said. The increase of body and bodilessness, substance and non-substance are two kinds. Because of the nature of dwelling dependently, it is said together with what is incompatible. Acting freely with the increase of bodiless things, it is said that the increase of bodiless dharmas is not seen. Acting freely with the increase of embodied things, it is said that no embodied dharma is made, etc. As the increase is explained in two ways, the former is acting freely with the increase of what exists substantially, and the latter is acting freely with the increase of what exists nominally. Therefore, the increase is also said to be two kinds, namely brief