Tibetan
་གཉིས་ཉོན་མོངས་པའི་ཡན་ལག་གོ །དགའ་བ་དང་བདེ་བ་གཉིས་ཕན་པའི་ཡན་ལག་གོ །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གཉིས་ཀའི་ཡན་ལག་གོ །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ནི་ཡན་ལག་ཀུན་ལ་བསྡུས་ནས་བཞིར་བཤད་དོ། །ནང་རབ་ཏུ་དང་བ་གཉེན་པོའི་ཡན་ལག་གོ །ཚོར་བ་ཡིད་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གཉིས་ཀ་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །བསམ་གཏན་ གསུམ་པ་ལ་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ། བཏང་སྙོམས་དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་གསུམ་གཉེན་པོའོ། །ཚོར་བ་བདེ་བ་ཕན་ཡོན་གྱིའོ། །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གཉིས་ཀ་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །བཞི་པ་ན་ཡང་ཡན་ལག་ལྔ་སྟེ་བཞིར་བཤད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། དྲན་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྡུག་བསྔལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །ཤེས་བཞིན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ནི་གཉེན་པོའི་ཚོར་བ་དང་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ནི་གཉིས་ཀའི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པར་མཐོང་བ་དེས་སྡུག་བསྔལ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་ཀུན་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་སྤངས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མཐོང་བ་དེས། འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས། ལམ་བསྒོམས་སོ། །དབང་པོ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དད་པའི་དབང་པོ་ནི། ལས་དང༌། འབྲས་བུ་དང༌། བདེན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་རྣམས་ལ་མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པ་སྟེ་དབང་པོ་ནི་འདིའོ་ཞེས་མངོན་པར་འཛིན་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་བྱ་བ་དེ་ལ་ངེས་པར་འཇུག་པའོ། །དྲན་པའི་དབང་པོ་ནི་དྲན་པ་ཉམས་པ་མེད་པ་སྟེ་དེས་མ་རིག་པའི་སྐབས་མི་བྱེད་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དབང་པོ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ་དེས་དབང་བྱེད་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོ་ནི་བླང་བ་དང་དོར་བ་གཉིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །སྟོབས་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དད་པའི་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ་ནི། དབང་པོ་ལྔ་ཉིད་རབ་ཀྱི་མཐར་གྱུར་པ་ལ་གཞག་གོ །དེ་དག་ཀྱང་དད་པའི་སྟོབས་དང་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང༌། དྲན་པའི་སྟོབས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཞེས་མངོན་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི། རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པ། ཡུལ་ཚད་མེད་པ་བཞི་རྗེས་སུ་དྲན་པ། ཤེས་བྱ་བདེན་པ་གཉིས་རྗེས་སུ་དྲན་པ། ཐབས་ཤེས་རབ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། རྒྱུ་རིགས་ ལྔའི་དམ་ཚིག་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། འབྲས
Chinese
二者是烦恼的支分。喜和乐二者是利益的支分。心一境性是二者的支分。第二禅是总摄一切支分而说为四支。内清净是能对治的支分。感受喜悦和快乐是利益的支分。心一境性是二者所依的支分。第三禅有五支，舍、念、正知三者是对治。感受快乐是利益。心一境性是二者所依的支分。第四禅也有五支，说为四支。完全清净的舍，完全清净的念，以及非乐非苦。完全清净的正知是对治的感受和利益的支分。心一境性是二者所依的支分。所谓的四圣谛是：谁见到一切行皆不生，他就完全了解了痛苦。谁见到一切法皆无生，他就彻底断除了集谛。谁见到一切法皆已灭尽，他就现证了灭谛。谁见到一切法皆无自性，他就修习了道谛。所谓的五根是：信根，就是对业、果、谛、宝产生真实的信心，并且如实地认为这就是信根。精进根就是对所做之事必定会努力。念根就是不忘失正念，因此不会产生无明的机会。定根就是心一境性，因此能够自主。慧根就是能够辨别取舍。所谓的五力是：所说的信力等，就是将五根置于最极的位置。它们也被称为信力、精进力、念力、定力、慧力。所谓的六随念是：随念所依三宝，随念四无量处，随念所知二谛，随念方便智慧，随念五种姓的誓言，以及果
English
The two are branches of affliction. Joy and happiness are branches of benefit. Single-pointedness of mind is a branch of both. The second dhyana is explained as four branches, encompassing all branches. Inner purity is a branch of antidote. Feeling joy and happiness is a branch of benefit. Single-pointedness of mind is a branch of both abodes. The third dhyana has five branches: equanimity, mindfulness, and clear knowing are three antidotes. Feeling happiness is a benefit. Single-pointedness of mind is a branch of both abodes. The fourth also has five branches, explained as four. Completely pure equanimity, completely pure mindfulness, and neither happiness nor suffering. Completely pure clear knowing is a branch of antidote feeling and benefit. Single-pointedness of mind is a branch of both abodes. The so-called Four Noble Truths are: whoever sees all formations as unborn, he fully understands suffering. Whoever sees all dharmas as unoriginated, he completely abandons the origin. Whoever sees all dharmas as having passed into nirvana, he realizes cessation. Whoever sees all dharmas as without substance, he cultivates the path. The so-called five faculties are: the faculty of faith, which is to have genuine faith in actions, results, truths, and the jewels, and to truly believe that this is the faculty of faith. The faculty of diligence is to definitely engage in that activity. The faculty of mindfulness is to have unfailing mindfulness, so that there is no opportunity for ignorance. The faculty of samadhi is single-pointedness of mind, so that it has power. The faculty of wisdom is to distinguish between what to accept and what to reject. The so-called five powers are: the explanation of the power of faith, etc., is to place the five faculties at the ultimate extreme. They are also called the power of faith, the power of diligence, the power of mindfulness, the power of samadhi, and the power of wisdom. The so-called six recollections are: recollection of the three jewels as refuge, recollection of the four immeasurables, recollection of the two truths to be known, recollection of skillful means and wisdom, recollection of the vows of the five lineages, and the result.
Tibetan
་བུ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གིས་ས་དང་པོ་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་སྐྱུ་དུར་ལག་མཐིལ་དུ་བཞག་པ་བཞིན་རྟོགས་པའོ། །དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གིས་གང་དུ་ཆོས་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་མ་བརྗེད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གིས་བདག་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པས་སམ་དགེ་བ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་གཞི་སྟེ། །དེ་ལ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ལུས་ཤིང་བལ་གྱི་འདབ་མ་ལྟར་ཡང་བ་དང་རེག་ན་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ་རྩེ་གཅིག་པ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ནི། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་གནས་ངན་ལེན་གནས་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་དངོས་སུ་ཡང་མི་འབྱུང་མོད་ཀྱི། དག་པ་ཡང་མེད་དེ་གཉེན་པོའི་འབད་རྩོལ་མེད་པའོ། །དགའ་བ་ཡང་དག་ནི་ཆོས་བདག་མེད་པའི་དོན་མཐོང་བས། ལུས་ཀྱི་དགའ་བ་དང་སེམས་ཀྱི་བདེ་བ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེས་པ་སྟེ་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་གོ །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི་མཉམ་གཞག་གི་དོན་རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་གཅོད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ་ནི་ཀུན་སློང་བའི་འཕེན་པ་ནུས་པ་ཡོད་པ་སྟེ། ཁ་དོག་ནི་ལེགས་པར་བྱང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་དག་ནི་ལྟ་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་བཤད་པ་དང་འབེལ་གཏམ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཡིད་ཆེས་པས་སོ། །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ་ནི། ལས་ཀྱི་མཐའ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་སྟེ་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རྣམས་དང༌། ཡེ་ཤེས་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྗེས་སུ་གཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ལ་འདོད་པས་དབེན་ཞིང་སྡིག་ཏོ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་དབེན་པ་རྟོག་བ་དང་བཅས་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ། དབེན་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཅན་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་ཉེ་བར་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་ནས་ནང་ཡོངས་
Chinese
忆念佛陀。 菩提分的七支是指：以辨别法的菩提分，在初地时，如同将诃梨勒果放在手掌中一般，现量证悟到法界无生，且自性显现。以正念菩提分，不忘失在何处证悟了法自相和共相。以精进正等菩提分，毫无阻碍地进入我现证圆满正等觉，或者使善业越来越增上。以轻安正等菩提分是断除烦恼的基础。其中，身体的轻安是指身体像棉花一样轻，触碰时感到舒适等等。心轻安是指专注于所缘，具有神通智慧的现证。以禅定正等菩提分，是断除烦恼的处所之支，因为安住于禅定，能使恶趣转变为善趣。以正舍是自性之支。虽然烦恼实际上并没有生起，但也没有清净，因为没有对治的努力。以正喜，因为见到了法无我的意义，生起了身体的喜悦和内心的快乐，这是利益之支。所谓的八正道支是：正见是以后得智来决断等持的意义。正思维是能引发意乐的力量，就像颜色被很好地清洗过一样。正语是对见解产生信赖，通过讲述和交谈等方式产生信赖。正业边际是对业的边际，即对戒律完全清净产生信赖，因为身语意都是以智慧为先导，并被智慧所摄持。所谓的渐次安住等持是指：在此，远离欲望，远离罪恶不善之法，具有寻伺，从远离中产生喜乐，安住于初禅。之后，寻和伺寂灭，内心完全……
English
Recollecting the Buddha. The seven branches of enlightenment are: With the branch of enlightenment of discriminating Dharma, at the first ground, just as placing a haritaki fruit in the palm of one's hand, one directly realizes that the realm of Dharma is unborn, and its own nature manifests. With the right mindfulness enlightenment branch, one does not forget where one realized the self-characteristic and general characteristic of the Dharma. With the right effort enlightenment branch, one enters without hindrance into my complete and perfect enlightenment, or makes virtue increase more and more. The right ease enlightenment branch is the basis for eliminating afflictions. Among them, the ease of body is that the body is as light as a cotton petal, and it feels comfortable to the touch, and so on. The ease of mind is to focus on the object, and to have the direct knowledge of magical wisdom. The right samadhi enlightenment branch is the branch of the place to eliminate afflictions, because by dwelling in samadhi, one can transform the evil realms into good realms. Right equanimity is the branch of self-nature. Although afflictions do not actually arise, there is no purity either, because there is no effort to counteract them. With right joy, because one sees the meaning of the non-self of Dharma, the joy of the body and the happiness of the mind arise, which is the branch of benefit. The so-called eightfold noble path branch is: Right view is to decide the meaning of equanimity with post-meditation wisdom. Right thought is the power to generate intention, just as the color has been well washed. Right speech is to trust in the view, and to generate trust through speaking and talking. Right livelihood is the boundary of karma, that is, to have faith in the complete purity of discipline, because body, speech, and mind are all led by wisdom and are held by wisdom. The so-called gradual abiding samadhi means: Here, away from desire, away from sinful and unwholesome dharmas, with investigation and analysis, joy and happiness arise from remoteness, and one abides in the first dhyana. After that, investigation and analysis are pacified, and the mind is completely...